Pearl Jam - Ten (1991)

mijn stem
4,20
2751 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Epic

  1. Once (3:51)
  2. Even Flow (4:53)
  3. Alive (5:40)
  4. Why Go (3:19)
  5. Black (5:48)
  6. Jeremy (5:18)
  7. Oceans (2:41)
  8. Porch (3:30)
  9. Garden (4:58)
  10. Deep (4:18)
  11. Release / Master/Slave (9:05)
  12. Alive [Live] [Europe Bonus Track] * (4:54)
  13. Wash [Europe Bonus Track] * (3:33)
  14. Dirty Frank [Europe Bonus Track] * (5:38)
  15. I've Got a Feeling [Japan Bonus Track] * (3:42)
  16. Brother [Deluxe Edition] * (4:00)
  17. Just a Girl [Deluxe Edition] * (5:03)
  18. Breath and a Scream [Deluxe Edition] * (5:59)
  19. State of Love and Trust [Deluxe Edition] * (4:49)
  20. 2000 Mile Blues [Deluxe Edition] * (3:58)
  21. Evil Little Goat [Deluxe Edition] * (1:30)
toon 10 bonustracks
totale tijdsduur: 53:21
1615 BERICHTEN 21 MENINGEN
zoeken in:
avatar van Come On
4,5
0
Black = tranen. Vanmiddag in de auto per ongeluk opgezet met mijn twee jongens achterin. De tranen biggelden. Gelukkig een zonnebril op. Trauma opgelopen begin 96. True love lost en toen veel gedraaid. Wel overheen maar die kras op je ziel ligt bij dit nummer zo weer open. God wat een trieste tijd was dat. Alleen dit nummer doet dat bij me. En Soma van Smashing Pumkins. Niet te vaak doen.

avatar van Come On
4,5
0
deric raven schreef:
En op Pinkpop was het een andere beleving dan wat je tegenwoordig vaak mee maakt met concerten. De interactie tussen publiek en band was toen puur, en niet gespeeld.
Het meest indrukwekkende moment qua concerten wat ik ooit heb mee gemaakt.


Ik was ook op die Pinkpop en bij dit concert - dat weekeinde begon het met die true love 8 juni 92 - was inderdaad legendarisch. Maar het werd voor mij nog overtroffen door het optreden daarvoor van Soundgarden. In de stromende regen, een loodzware logge stoomwals over het veld. Nooit eerder of daarna zoiets indrukwekkende meegemaakt op een festival. Is nog een hele gave YT clip van in topkwaliteit. Helaas maar van een gedeelte van het optreden.

avatar van Metgezel
4,5
0
Ik durf me wel hard te maken voor de stelling dat 'Black' het meest emotionele rocknummer ooit geschreven is.

avatar van Funky Bookie
5,0
0
Ik ga je niet tegenspreken. Het beste nummer over liefdesverdriet dat er bestaat. Metgezel

avatar van lennon
4,0
0
Funky Bookie schreef:
Ik ga je niet tegenspreken. Het beste nummer over liefdesverdriet dat er bestaat. Metgezel


Dan wil ik toch even empty room van Prince noemen, en van je weten of je die mening nog steeds hebt?

avatar van rkdev
5,0
0
Metgezel schreef:
Ik durf me wel hard te maken voor de stelling dat 'Black' het meest emotionele rocknummer ooit geschreven is.
en ik voor de stelling beste nummer ooit

avatar van gigage
5,0
0
Een gebrek aan zelfreflectie lijkt geen punt in deze? Ik heb het over de tekst van de song.

avatar van jurado
5,0
0
Metgezel schreef:
Ik durf me wel hard te maken voor de stelling dat 'Black' het meest emotionele rocknummer ooit geschreven is.
uiteraard prachtig maar ik prefereer Release, woeste tranentrekker wat mij betreft.

avatar van Metgezel
4,5
0
jurado schreef:
(quote)
uiteraard prachtig maar ik prefereer Release, woeste tranentrekker wat mij betreft.


Dijk van een afsluiter! Maar ik vind 'Release' toch altijd op z'n mooist als hij echt in de context van het album wordt gedraaid, een prachtig slotstuk dat mooi op 'Deep' en de andere 9 titels aansluit. Toch vind ik 'Black' als single (wat het dat wel niet was), of -zo gezegd- als ''op zichzelf staand nummer'' wat mooier, het kan me eigenlijk op elk moment van draaien emotioneren, 'Release' heeft voor mij de aanloop van het hele album wat meer nodig.

avatar van Funky Bookie
5,0
0
lennon schreef:
(quote)


Dan wil ik toch even empty room van Prince noemen, en van je weten of je die mening nog steeds hebt?


Au, je maakt het me wel heel moeilijk. In de basis vind ik Black beter, maar ik ken versies van Empty Room.....pffffff. Even geen keuze.

avatar van Musico Pinjo
5,0
0
Kende het bewuste nummer van Prince niet. Leuk om zo'n parel via een Pearl Jam album te vinden! Black voor mij misschien net een tikkeltje beter maar hakken over de sloot.

avatar van lennon
4,0
0
Musico Pinjo schreef:
Kende het bewuste nummer van Prince niet. Leuk om zo'n parel via een Pearl Jam album te vinden! Black voor mij misschien net een tikkeltje beter maar hakken over de sloot.


De versie met die weergaloze gitaarsolo is werkelijk adembenemend mooi maar helaas nooit officieel uitgebracht. De tekst van dat nummer is minstens zo intens triest als in lack maar ik vind dat Prince het trieste gevoel echt zo mooi overbrengt (mede in de solo) dat mijn keuze toch naar dat nummer zou gaan als het gaat om mooiste nummer over liefdesverdriet.

avatar van Funky Bookie
5,0
0
In Black dit stukje tekst, wanhopig uitgeschreeuwd door Eddie:

I know someday you'll have a beautiful life,
I know you'll be a star in somebody else's sky,
But why, why, why can't it be, can't it be mine?

De Empty Room versie met de gitaarsolo bereikt datzelfde niveau van wanhoop.

5,0
0
Deze week veel aandacht voor Ten van Pearl Jam en Darkness on the Edge of Town van Bruce Springsteen. Twee bloedmooie albums die anno 2016 nog geen sikkepit van zijn onwaarschijnlijke kracht en emotie hebben verloren. Kan mij niet voorstellen dat deze platen ooit uit mijn persoonlijke top 5 zullen verdwijnen.

5,0
0
Bovendien kunnen zowel Pearl Jam en Bruce Springsteen verantwoordelijk worden gehouden ( !!!! ) voor een betoverende reeks magistrale en legendarische concerten. Dat maakt voor mij het beeld compleet.

avatar van Leeds
2,5
0
Afgelopen zaterdagavond was er weer de tijdloze op Studio Brussel. Black stond blijkbaar voor de 2de keer op nummer 1. Ik heb Black altijd een goed nummer gevonden. En de heren van Depeche Mode blijkbaar ook. Er is een mooie vergelijking tussen Black en Depeche Mode's Home (te vinden op Ultra). Beide nummers zitten knap in elkaar maar het refrein op het einde van beide nummers zijn gelijkaardig, haast identiek. Toch knap dat een band als Pearl Jam Depeche Mode kon inspireren.

En om eerlijk te zijn, het doet me wel goesting krijgen om Ten bij de herkansingen te gooien, al was het maar voor Black alleen al.

avatar van jurado
5,0
0
Leeds schreef:
het doet me wel goesting krijgen om Ten bij de herkansingen te gooien, al was het maar voor Black alleen al.
Inderdaad, 2.5* is natuurlijk een veel te lage waardering voor deze mijlpaal.

avatar van Daan88
4,5
0
Wat ik zo aan Pearl Jam waardeer is dat ze ondanks de enorme bekendheid die ze genieten zo normaal zijn gebleven. Het is 'one happy family'. Ze zijn vanaf het begin al met de originele bezetting bij elkaar en je hoort ook nooit iets over ruzies onderling. Na VS. hebben ze niet echt meer een hit gescoord, maar toch verkopen ze nu nog steeds probleemloos stadions uit. Omdat het een 'eerlijke' band is. Ik heb ze nu een keer of 8 gezien en de volgende keer dat ze in de buurt zijn ben ik er weer bij!

Release blijft mijn favoriet van dit album. Kippenvel bij de stem van Eddie, telkens weer.

avatar van Rogyros
5,0
0
Nou, Pearl Jam heeft inmiddels met Matt Cameron zijn vijfde drummer in dienst na Dave Krusen, Matt Chamberlain, Dave Abbruzzese en Jack Irons. Cameron zit overigens al wel weer achttien jaar bij de band. Voor de rest is de band idd bij elkaar gebleven.

Met Abbruzzese waren er overigens wel persoonlijke geschillen, vooral zijn relatie met Eddie Vedder en Jeff Ament was niet goed. En dat is ook de reden dat hij door Stone Gossard uiteindelijk de wacht is aangezegd. Dus alleen maar koek en ei is het ook niet altijd geweest. Voor het overige is het in mijn beleving wel duidelijk een echte vriendenband.

En wat betreft de albums na Vs.: de meeste albums hebben toch behoorlijk goed verkocht. Bijna alle albums is top 10 werk en hadden de platina status in meerdere landen. De singles deden het altijd wel wat minder. Maar Just Breathe genoot hier wel veel airplay en staat ook in de top 2000. Duidelijk en wat radio vriendelijker liedje.

Live zijn ze wat mij betreft ook echt top!

avatar van Leptop
4,5
0
Goede bands hoeven het niet te hebben van singles, verkopen hun albums toch wel en hebben meestal een uitverkocht huis. Singles zeggen me niks eerlijk gezegd.

avatar van Rogyros
5,0
0
Eens hoor, Leptop. Singles vind ik ook niet erg belangrijk.

avatar van ASman
5,0
2
Ach we gaan nog eens een niet-metal album onder de loep nemen.

Ik steek het niet onder stoelen of banken: ik mag de zogenaamde "grunge"-scene graag. Ik spreek hierbij wel over een "scene", want een echt "genre" kan je het moeilijk noemen. Nirvana haalde zijn mosterd bij de punk rock, Soundgarden liet zich graag de weg leiden door Led Zeppelin, Alice In Chains daarentegen stond met zeker anderhalve voet in de heavy metal.
Pearl Jam...althans op hun eerste wapenfeit Ten...is voor mij altijd zo'n beetje een geval geweest van jaren '70 classic rock geüpgraded voor het 90's tijdperk. Van het rock 'n' roll tempo tot het bijna bluesy leadwerk, de connectie is niet ver te zoeken.

De raamstructuur is dus niets nieuws onder de zon; de uitvoering kan dat echter wel genoemd worden. Nu ja...hoeveel bands hierna de "radio rock hooks" alsook de karakteristieke zangstijl van Vedder probeerden te kopiëren, het staaltje songwriting dat Pearl Jam op deze Ten voor de dag legden hebben deze arme stakkers nooit weten te evenaren. In de verste verte niet, laat dat even duidelijk zijn.

Want waar zoveel moderne "commerciële rock" - om maar even een lelijke term te gebruiken - specifiek gericht is op de 'catchy hooks' zijn deze zogenaamde 'hooks' in de collectie prachtsongs op Ten slechts een onderdeel van een groter geheel; namelijk regelrechte songs met een kop en een staart. Om maar een greep te nemen: een nummer als Jeremy begint behoorlijk upbeat en veranderd geleidelijk maar duidelijk merkbaar aan in een donker maar ontroerend melancholisch werkje. Black? Kruist dat nummer mijn pad op een slechte dag en ik moet daadwerkelijk moeite doen om de tranen te bedwingen. Even Flow, Once, Why Go, Porch? Ondanks de uptempo rock 'n' roll zijn dit tegelijkertijd nummers die op vreemde wijze een atmosferisch gevoel van nostalgie ademen. Wat te zeggen van het werkelijk 'groots' klinkende refrein van een Garden?
Dit zijn songs die niet gericht zijn om de luisteraar eens een 'leuk deuntje te bieden'. Dit zijn songs die een verhaal vertellen.

Veel is gezegd geweest over de typische zangstijl die Eddie Vedder in de muziekwereld introduceerde: het gevreesde zogenaamde "yarlen". De rauwe emotionele beladenheid die Vedder hierop in zijn zang legde, daar is geen enkele andere "yarler" ook maar ooit enigszins bij in de buurt gekomen.
Heeft het "yarlen" me op dit Ten weten te raken? Zonder twijfel - en ik schaam me er geen seconde voor om dit toe te geven.

Ik ga het verder kort houden. Zoals zoveel fantastische muziek, is dit album een werk om te beleven. Met recht een werk dat in zoveel toplijsten voorkomt en een van mijn persoonlijke favorieten.

Ten, velen hebben het geprobeerd, niemand heeft het nagedaan.

avatar van Don Cappuccino
5,0
1
ASman schreef:
Ik steek het niet onder stoelen of banken: ik mag de zogenaamde "grunge"-scene graag. Ik spreek hierbij wel over een "scene", want een echt "genre" kan je het moeilijk noemen. Nirvana haalde zijn mosterd bij de punk rock, Soundgarden liet zich graag de weg leiden door Led Zeppelin, Alice In Chains daarentegen stond met zeker anderhalve voet in de heavy metal.
Pearl Jam...althans op hun eerste wapenfeit Ten...is voor mij altijd zo'n beetje een geval geweest van jaren '70 classic rock geüpgraded voor het 90's tijdperk. Van het rock 'n' roll tempo tot het bijna bluesy leadwerk, de connectie is niet ver te zoeken.


Ik kan me hier alleen maar bij aansluiten. Soundgarden zie ik ook als de progrockers van de grungescene, vooral op Badmotorfinger.

avatar van adri1982
5,0
0
Dit blijft na ruim 25 jaar nog steeds een ijzersterk album, wat mij betreft. 3 Favoriete tracks uitkiezen hierop is eigenlijk absoluut onmogelijk, want er zijn er zoveel mooie/prachtige nummers om op te noemen. Alive en Black en Jeremyblijven toch wel de (commerciëlere) klassiekers, maar ook Once, Even Flow, Oceans en Garden zijn dat in mijn ogen toch ook wel.

De laatst twee genoemden; Oceans klinkt echt, alsof het echt op en neer golft, en tegen een storm dreigt wordt gevochten, daarom vond ik het altijd een van de mooiste nummers van dit album.
Garden is ook heel invloedrijk, omdat de Three Doors Down hier wel naar geluisterd moeten hebben, om er in 2003 When i'm Gone van te maken. Die Garden van Pearl Jam blijft toch vele malen beter.

avatar van milesdavisjr
4,0
0
Waar de opvolger VS op een aantal punten wat gevarieerder was blijft dit album toch een monument. Elk nummer is raak. Uiteraard zijn de singles uit die tijd prima te pruimen maar mijn voorkeur gaat toch echt uit naar de minder bekende nummers.
Why Go, Oceans, Garden en Porch zijn klassiekers in mijn oren. Alive en Jeremy duren mij inmiddels na zoveel jaar en zo vaak gehoord te hebben net even te lang. Vreemd genoeg is het beste nummer voor mij; Wash. Dit nummer stond destijds op de Europese versie van Ten en het is mij nog steeds een raadsel waarom dit geen reguliere song was. Wat een sfeer en een heerlijk rustpunt tussen alle emotionele erupties die Ten kent. Ten en VS blijven kleine juweeltjes die de tand des tijds prima hebben doorstaan.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.