menu

Pearl Jam - Ten (1991)

mijn stem
4,22 (2958)
2958 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Epic

  1. Once (3:51)
  2. Even Flow (4:53)
  3. Alive (5:40)
  4. Why Go (3:19)
  5. Black (5:48)
  6. Jeremy (5:18)
  7. Oceans (2:41)
  8. Porch (3:30)
  9. Garden (4:58)
  10. Deep (4:18)
  11. Release / Master/Slave (9:05)
  12. Alive [Live] * (4:54)
  13. Wash * (3:33)
  14. Dirty Frank * (5:38)
  15. I've Got a Feeling * (3:42)
  16. Brother * (4:00)
  17. Just a Girl * (5:03)
  18. Breath and a Scream * (5:59)
  19. State of Love and Trust * (4:49)
  20. 2,000 Mile Blues * (3:58)
  21. Evil Little Goat * (1:30)
  22. Why Go [Live at the Academy Theater] * (4:01)
  23. Even Flow [Live at the Academy Theater] * (5:10)
  24. Alone [Live at the Academy Theater] * (3:26)
  25. Garden [Live at the Academy Theater] * (5:42)
toon 14 bonustracks
totale tijdsduur: 53:21 (1:54:46)
zoeken in:
Autobahn
Een sterk album van Pearl Jam. De eerste acht nummers zijn erg goed, vanaf negen zakt het een heel klein beetje in elkaar en kan ik mijn aandacht er moeilijk bij houden. Release is daarbij ook een beetje te langdradig wat mij betreft.

avatar van milesdavisjr
4,5
Een ijzersterk album waarbij Pearl Jam in vergelijking met de andere 'grote 3' veel meer put uit het classic rock genre en daarmee waarschijnlijk op den duur ook een groot publiek heeft aangesproken. Je hoort tevens ook veel raakvlakken met Mother Love Bone, Gossard en Ament waren hier immers onderdeel van, bij vlagen is de muziek over the top, de weidse gebaren niet van de lucht en croont Vedder zich net als Wood eerder, door het songmateriaal heen. En het moet gezegd deze plaat is een klassieker in alle opzichten, hoewel Alive en Jeremy mij tegenwoordig een stuk minder kunnen bekoren. Songs als het venijnige Why Go, Oceans, Porch en Garden blijven tegenwoordig veel meer hangen. Dat Wash als Europese bonustrack is toegevoegd en niet als reguliere song is opgenomen is mij een raadsel, dit mysterieuze laidback juweeltje, volledig door Vedder gedragen had natuurlijk gewoon tot het reguliere materiaal moeten behoren. Dat mag de pret echter niet drukken, hoewel de heren met VS er alleszins een fatsoenlijke opvolger uitpoepten werd het hierna wisselvalligheid troef, met Gigaton als voorlopig dieptepunt.

Thudd
Deze op 4 nu in Toplijst; was wel eens lager geplaatst, toch?
What's going on?

avatar van Poles Apart
Thudd schreef:
Deze op 4 nu in Toplijst; was wel eens lager geplaatst, toch?
What's going on?

Die staat op #58. Veel te laag!

avatar van Boenga
3,5
Meer dan degelijke plaat, maar in mijn ogen zeker geen echt topper.

Zonder de bijzondere stem van Vedder blijft er voor mij niet zo heel veel meer over; en zelfs mét z'n stem zijn er nummers die me nauwelijks bekoren, of momenten waar het langdradig wordt.

avatar van BoyOnHeavenHill
4,0
Ik ben altijd benieuwd wat er van Eddie Vedder terecht zou zijn gekomen als hij zonder stembanden zou zijn geboren – uit de passie in zijn stem klinkt voor mij zijn onbedwingbare drang om te zingen, hij móét gewoon zingen, de aandrift is bijna sterker dan hijzelf. En dan heeft hij het "geluk" dat de band daar het perfecte repertoire voor heeft, met memorabele melodieën, solide riffs en een meer dan degelijke ritmesectie. Het risico dat de muziek daardoor té intens overkomt wordt ondervangen door rustpunten als Alive (met akoestische gitaar op de achtergrond), Black (met slimme piano) en Oceans, en het klassieke en toch frisse geluid maakt het geheel àf. Een zeldzaam tijdloze plaat. (De lekkerst bekkende regel van het album: "She's been diagnosed by some stupid fuck".)

4,0
Deze "klassieker" nogmaals beluisterd. Driekwart van deze plaat is van héél hoog niveau. De laatste nummers zijn wat minder, vind ik. In ieder geval Eddie heeft een dijk van een stem !

5,0
blijft voor mij hun beste! Al hun ziel en zaligheid is daar in verwerkt. Zoals zo vaak bij een debuutalbum ( nog geen druk van de platenmaatschappij)

avatar van dominicano fonso
4,5
Deze plaat blijft het beste werk van Pearl Jam. Ze waren nog jong en energierijk. Een album dat alleen maar goede nummers bevat.

avatar van milesdavisjr
4,5
Voorgekomen uit allerlei diverse dwars- en samenwerkingsverbanden waarbij Mother Love Bone de meest in het oog springende is. Eind jaren 80, begin jaren 90 broeide het in de Seattle scene, de stad vormde een buitenbeentje in de muziekscene, want veraf gelegen, geïsoleerd en buiten Hendrix, Heart en Queensryche om geen muzikale historie die in het oog springt. Vedder kwam vanuit San Diego ingevlogen en de band was een feit. Hoewel Pearl Jam met Ten niet direct de wereld veroverde bleek het album wel een verpletterende indruk te maken. De songs zitten boordevol zeggingskracht, zitten vol met emotie en steken stuk voor stuk sterk in elkaar. De pathetische voordracht van Vedder is af en toe 'over the top' maar past wonderwel bij de emotionele rollercoaster die Ten desondanks is. Hoewel Alive en Jeremy prima songs zijn heb ik een voorkeur voor de wat minder bekende nummers. Oceans, Why Go en Garden zijn betoverend mooi. Dat geldt ook voor bonustrack Wash (volgens mij toegevoegd aan de Europese editie van Ten), stemmig, melancholisch en vrij klein gehouden maar daarom treffen de heren met dit nummer doel. Ten blijft een monument van een plaat en zou tevens als een molensteen om de nek van de heren blijven hangen.

Tussenstand:

1. Ten

avatar van rafke pafke
4,0
30 jaar oud vandaag! Ongelofelijk man.

avatar van Sandokan-veld
4,0
Toen deze in de updates kwam, was ik even bang dat de band zou zijn aangeklaagd door de letter 'R' omdat die op de hoes door vijf mannen wordt betast.

avatar van aERodynamIC
5,0
rafke pafke schreef:
30 jaar oud vandaag! Ongelofelijk man.

Toen een 21-jarige muziekliefhebber die ineens van alles ontdekte buiten de top 40 en Prince om... nu, poef, 30 jaar later. Waar is de tijd gebleven.

Toen ik dit album kocht was het er één van velen in mijn ontdekkingsreis die tijd. Nooit gedacht dat ik toen een klassieker in handen had en kocht.

avatar van Tav74
5,0
TONYLUNA schreef:
Deze "klassieker" nogmaals beluisterd. Driekwart van deze plaat is van héél hoog niveau. De laatste nummers zijn wat minder, vind ik. In ieder geval Eddie heeft een dijk van een stem !


Die hadden toen het album uit kwam ook niet mijn voorkeur, dat is wel veranderd. Laatste nummer is Release, misschien wel de beste van het album. In ieder geval de beste opener die ze live hebben.

Ik heb door de jaren heen vaak andere albums van PJ als favoriet bestempeld, vooral omdat een aantal albums net wat meer scherpe randen en experimenteerdrift laten zien.
Maar alles overziend: dit is de meest gladde maar ook de meest constante, het geheel klopt gewoon en blijft moeiteloos overeind. Vooral interessant om de nummers te horen die het album niet haalden, stuk voor stuk topkwaliteit (wat een creatieve rush hadden ze in die tijd!), en toch hadden niet op dit album gepast.

avatar van starbright boy
3,5
De laatste tijd koop ik veel CD's in kringloopwinkels. Het voedt mijn neiging tot verzamelen en zorgt er ook voor dat ik de hele popgeschiedenis verken, maar ook mijn eigen jeugd. Er ligt daar veel voor een appel en een ei.

Toen ik 16 was was er het jaar 1991. In dat jaar veranderde popmuziek voor mij volkomen. Het voelde als een revolutie. Er was natuurlijk ook een verandering met de doorbraak van alternative rock en het inzakken van heel veel 80's bands, maar als je dan 16 bent en muziek is het belangrijkste in je leven en je voelt veel van die muziek intens. Dan is het vanuit jouw perspectief allemaal nog veel meer revolutionair. Aan het einde van 1991 voelde het echt alsof de wereld veranderd was.

Nou had ik die tijd een enorme muzikale honger en tegelijk een beperkt budget. De oplossing was de bibliotheek. Daat huurde ik elke week voor een paar gulden CD's die ik opnam op een cassettebandje en die bandjes kwamen terecht in walkman en die stond op tijdens onder andere mijn krantenwijk. Vanwege mijn beperkte budget (en later mijn veranderde muzieksmaak en weer later mijn afnemende belangstelling voor muziek) had ik Ten nooit gekocht. Nu wel. Voor een paar euro bij de kringloopwinkel.

Ik koop niet alleen weer meer muziek. Ik draai ook meer muziek en mijn smaak vliegt echt ale kanten op en ik word er niet jonger op dus heb ook vaker nostalgische buien. Dus ook Ten draaide ik weer en dan komen we op mijn gevoel van nu bij deze plaat. Ik had meer dingen die ik toen heel tof vond (The Smiths, REM, veel britse indie) maar mijn grungey kant had drie bands waar ik het meeste mee had. Pearl Jam, Nirvana en Smashing Pumpkins. Ik luisterde ook naar de anderen, maar die liefde zat minder diep. En waar ik bij Nirvana en vooral Smashing Pumpkins nog altijd erg fijn vind, is dat bij Pearl Jam toch een pak minder en van die drie is dat voor mij het meest gekrompen. Het ligt niet aan het afknappen, want dat deed ik bij zowel Pumpkins als Pearl Jam (bij The Pumpkins heel flink bij Machina en bij Pearl Jam een beetje bij No Code en wat meer bij Yield). Het ligt ook niet aan de sympathie voor de frontman. Want Vedder lijkt me ok en Corgan best wel een eikel. Misschien is het dat de postgrunge ellende die je rond 2000 kreeg zo hevig van Pearl Jam jatte. Ik haat die muziek intens (en deed dat rond die tijd ook al).

Feit is dat de glans van Pearl Jam veel meer is verdwenen voor me dan bij die andere twee en dit hooguit nog een opflakkering van nostalgie naar de early nineties bij me losmaakt. Hoewel ik mijn sterren toch al behoorlijk verwaarloosd heb ga ik deze toch wat omlaag halen. Halfje eraf. Beetje een compromis tussen de impact die het album ooit had en wat ik er nu van vind

avatar van luigifort
3,5
Een van de meest overschatte albums ooit! De opvolger is ook nog eens veel beter.

avatar van milesdavisjr
4,5
Een van de meest overschatte albums ooit! De opvolger is ook nog eens veel beter.


Een gewaagde opmerking en een mening die prikkelt . Ten heeft wij wat mij betreft zijn waarde bewezen. Nog los van de enorme verkochte aantallen wereldwijd - dat zegt niet altijd wat over de kwaliteit en artistieke integriteit - is het met name de emotionele intense voordracht van Vedder die de plaat naar een hoog niveau tilt. Het songmateriaal is niet inventief, vernieuwend en er is ook geen sprake van veel afwisseling. Ten is echter wel intens, melancholisch en bij vlagen emotioneel van aard. Het debuut van Pearl Jam staat als een huis, kent geen zwakke song - hoewel Release mij nooit zo heeft kunnen bekoren - en blijft in mijn ogen een iconisch plaatje. De opvolger doet daar trouwens niet veel voor onder, is gevarieerder en luchtiger. Op basis waarvan wordt Ten overschat, daar ben ik wel benieuwd naar.

avatar van luigifort
3,5
Ten is op veel songs 1 kunstje. Inderdaad de prima en intense voordracht van Vedder zoals je zelf zegt. Maar zoals je zelf ook zegt qua songmateriaal niet echt inventief en het gaat me dus snel vervelen. Vs. heeft dat probleem veel minder.

Ten is typisch zo'n plaat die je in eerste instantie geweldig vindt, maar na een tijdje weet je het wel. Ook geen schande, zat andere artiesten hebben dat ook. Maar ik ben er al heel lang op uitgekeken. Maar ik kan er nog steeds wel 3,5 * aan kwijt...

avatar van johan de witt
3,0
Ik vond en vind deze wel aardig, maar het heeft me nooit uitgenodigd nog verdere albums van ze te gaan luisteren.

avatar van luigifort
3,5
De opvolger is hun beste, daarna kun je sowieso stoppen.
Of je stopt id gewoon na deze

avatar van Rudi S
3,5
luigifort schreef:
De opvolger is hun beste, daarna kun je sowieso stoppen.


Tja wij zullen zien want ik voel weer een marathon aankomen

avatar van luigifort
3,5
Nou wie weet, ik heb zelf ook nog Vitalogy, No Code, Yield en Riot Act en een live album in huis. What was i thinking then

Maar serieus, marathons bewaar ik voor mooie muziek. In fact, ben nu ook met een marathon bezig al

avatar van Rainmachine
5,0
Een van de beste debuutplaten aller tijden. Ik zie mijzelf al niet (meer) echt als een Pearl Jam liefhebber maar blijf dit een verbluffend goed album vinden. Gewoon de basis versie en niet met al die bonus tracks en andere rompslomp, dat haalt alleen maar de focus van het album zelf af. Verder kan ik niet anders dan positief zijn, alles klopt hier, de bas, drums, gitaren en natuurlijk de zang van Vedder. Het vervolgalbum vind ik ook nog steeds erg goed maar daarna wordt het voor mij al snel minder. Ik denk ook nog met veel plezier terug aan de live optredens, wat een brok energie stond daar op het podium, niet normaal meer.

5,0
Rainmachine schreef; wat een brok energie stond daar op het podium, niet normaal meer. Was zeker ook het geval op Werchter 2022 zo'n 10 dagen geleden. Uit dit album werd rijkelijk geput.

avatar van Poles Apart
Hoe zit dat met de hoes? De hoes zoals hier nu staat was toch niet de originele? Op die hoes zie je toch alleen de bandnaam en de handen?

avatar van ZAP!
3,5
Poles Apart schreef:
Hoe zit dat met de hoes? De hoes zoals hier nu staat was toch niet de originele? Op die hoes zie je toch alleen de bandnaam en de handen?
Scherp, klik. -edit- al zou de huidige cover wel eens die van de eerste vinyl uitgave kunnen zijn... en de cd was eerder, klik.

avatar van Poles Apart
ZAP! schreef:
(quote)
Scherp, klik. -edit- al zou de huidige cover wel eens die van de eerste vinyl uitgave kunnen zijn... en de cd was eerder, klik.

Dat bedoel ik, in 1991 zag ik in platenzaken overal de CD hoes, op vinyl kwam ie (in Europa) pas in 1992 uit, wel al in '91 uit op LP in Brazilië en Griekenland. Maar we gaan toch uit van het land van herkomst? In de VS pas in 1994 op vinyl volgens Discogs (met de grote foto dus).

Mierenneukerij, maar feitelijk zou dus de CD hoes hier als originele hoes moeten staan... Correct me if I'm wrong.

avatar van Kronos
4,5
In de VS zou het zelfs pas in 1994 op vinyl uitgegeven worden. klik

Ik ben dan ook benieuwd welke bronnen er geraadpleegd werden om tot onderstaande te komen:

herman schreef:
Even een toelichting bij de correctie aangaande de hoes is doorgevoerd, ook omdat hier in het verleden al wat discussie over is geweest.

Na wat zoekwerk is aan het licht gekomen dat de LP van Ten destijds net iets eerder uitkwam dan de CD; en aangezien we op MusicMeter in principe het originele artwork weergeven, staat hier vanaf nu de hoes van de LP.

avatar van herman
4,0
13 jaar later heb ik dat niet meer helemaal scherp, Kronos, helaas is er geen tabje met correctiehistorie/bronmateriaal. Zou wel handig zijn overigens.
Voor zover ik weet gaan we uit van de eerste release, dat er in de VS pas na 2/3 jaar een LP uitkwam maakt dan verder niet uit.

Uit de links van ZAP! kan ik ook geen releasedata opmaken helaas. Maar mocht er inmiddels voortschrijdend inzicht zijn, dan kan natuurlijk altijd de cd-hoes hier geplaatst worden.

avatar van Kronos
4,5
herman schreef:
Voor zover ik weet gaan we uit van de eerste release, dat er in de VS pas na 2/3 jaar een LP uitkwam maakt dan verder niet uit.

Uit de links van ZAP! kan ik ook geen releasedata opmaken helaas.

Dat het album in de VS pas in 1994 op vinyl verscheen is wel relevant omdat Pearl Jam uit de VS komt en het dan raar zou zijn als het album eerst in een ander land op vinyl verkrijgbaar is nog voor de cd in eigen land uit is. De enige landen waar volgens Discogs de lp in 1991 verkrijgbaar was zijn Brazilië en Griekenland. En voor de Master Release wordt op Discogs ook de originele hoes aangehouden. Dat zou die van de cd zijn (Pitman Pressing).

avatar van Pinsnider
5,0
Heerlijke discussie dit
Mag ik dan nog een duit in het zakje doen..?? Bij de originele CD-release kreeg je de volledige afbeelding zoals hieboven als je het papieren hoesje uitvouwde.... Daarnaast vind ik deze plaat-foto veel en veel toffer. Is dat ook een geldig argument om deze te houden..??

avatar van Dirkrocker
3,5
Voor mij het enige album van de mannen wat ik kan waarderen. En dan vooral de eerste 7 nummers zijn tof. Daarna schiet voor mij de klad erin. Zat op de middelbare school in deze tijd, wat en hype waren deze gasten samen met onder andere Nirvana natuurlijk. En hype waar ik niks mee kon. Ik was voornamelijk bezig met oldschool hardrock en metal, en kon hier helemaal niks mee. Nog steeds geen fan , maar dit album ben ik wel gaan waarderen. En dat het nog steeds populair is , blijkt maar weer aan de lijsten van de top 1000 en top 2000 die worden uitgezonden door de radiostations. Vooral van dit album staan de nummers altijd hoog gestemd.

Gast
geplaatst: vandaag om 00:42 uur

geplaatst: vandaag om 00:42 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.