Pearl Jam - Ten (1991)

Ik zat op de School voor de Journalistiek toen de zogenaamde grrunge-scene over sloeg naar Nederland. In mijn beleving een hokjesplaatserij waar ik nooit iets mee kan. Muziek: ik heb er wat mee, of ik heb er niks mee. Feit is wel, dat er een hausse aan publiciteit kwam rondom een band als Pearl Jam. De medestudenten gingen keuzes maken; een deel was voor Nirvana, een deel was voor Pearl Jam. Rayman zag dat het beiden goed was.
Ten dus. Het debuutalbum. En wat voor een. Wanneer een band in staat is een debuutalbum als Ten te maken, dan moet dat een wereldband in potentie zijn.
Dus maar eens kijken bij het eerste concert van de mannen in Ahoy. Goeie genade: twee uur spetterend! Bijna alle nummers van dit album hebben ze twee keer gespeeld. Er waren domweg niet meer nummers. Geen hond die zich hier over opwond, beginnen we gewoon weer opnieuw. Wat een impact, wat een energie, wat een waanzinnige stem! En wat een prachtige nummers.
Wat een album. Van hard en wild, tot lief en zacht, en melancholisch. Een debuutalbum van een band met ballen. Dit zijn wij! Wauw, ik was er bij in Ahoy. Wat ben ik daar tot op de dag van vandaag blij mee.

Wat valt er nog te zeggen over Ten? Misschien dat ik het jammer vind dat ik Pearl Jam pas veel te laat (her)ontdekt heb. Ik ben vreemd genoeg bij Pearl Jam met het album "Live on Two Legs" begonnen. Dit op basis van een cd'tje met nummers van artiesten die op Pinkpop zouden optreden, waar het nummer "Given to Fly" op stond en me zo aangreep, dat ik het livealbum waar het vandaan kwam móest luisteren. Op "Live on Two Legs" stond weer een hartverscheurende liveversie van Black en toen ben ik pas Ten gaan luisteren. De hits kende ik nog vaag, maar ik had me nooit in Pearl Jam verdiept (was bij Nirvana blijven steken).

Op dit album is de afwisseling tussen de wat "hardere" nummers en de ingetogen nummers perfect, waar op andere albums dit evenwicht misschien nog wel eens verstoord wordt. Het laat zien dat Pearl Jam binnen een breed spectrum muziek kan maken. Enerzijds is Pearl Jam de band die lekker rockende nummers kan maken; anderzijds heeft Pearl Jam in zijn gehele oeuvre veel mooie rustige nummers geschreven, waarin de gevoelige stem van Eddie mooi naar voren komt. Jammer genoeg zijn veel luisteraars bij dit album blijven steken, waardoor ze veel topnummers gemist hebben. Voor een redelijk overzicht van Pearl Jams gehele oeuvre (er ontbreken altijd wel wat persoonlijke favorieten op een Greatest Hits plaat) verwijs ik naar Rearviewmirror.

De grootste hit van het album, Alive, vind ik wat moeilijk te beoordelen. Het heeft een hoog "Bohemian Rhapsody-gehalte". Ik heb het veel te vaak gehoord, waardoor het me wat minder doet. Wel kan ik me de beelden van Pinkpop herinneren, waarbij Eddie helemaal los ging. Eén van de ultieme live-nummers?!

Het enige nummer dat misschien overbodig is op deze cd is Why Go. Het is geen slecht nummer, maar het zou denk ik niet eens in mijn PJ top-50 komen. De mooiste nummers vind ik Black (écht kippenvel: vooral live), Jeremy (met mooie clip), Evenflow (lekker rockend nummer) en Porch (een lekker snel nummer, dat live eindeloos uitgebouwd kan worden in het middenstuk).

Voor de rest zou ik zeggen: wanneer je eenmaal gegrepen bent door Ten, kun je (bijna) blind ook de andere albums aanschaffen. Hoewel niet elk album even evenwichtig is door de experimentele fases van de band en Vitalogy een stuk harder is dan de andere albums, is er na Ten nog zoveel moois te ontdekken.

Dit album verdient natuurlijk 5*

Eén van de beste nummers van de plaat.

daar geef ik je helemaal gelijk Paalhaas, why Go is een echt pareltje, ik vind eigenlijk alive wel een degelijk nummer maar zeker niet het beste van deze plaat of van wat ze ooit gemaakt hebben.

Vreemd, ik heb een andere tracklisting dan hier. Namelijk geen Even Flow, Who Go als 2e nummer en Once wel als bonustrack en I've Got A Feeling niet. En Release duurt 9 minuten, maar das alleen maar beter .

Ik heb ook de 9 minuten versie van Release, en dat laatste nummer heb ik ook niet, maar die is alleen maar op de Japanse versie aanwezig.

In mijn ogen jammer dat zij hun debuut net niet 3 maandjes eerder maakten..dan hadden zij het succes gekregen van Nirvana wat zij in mijn ogen veel meer verdiend hadden want dit is eenb eter album..

*4,5

Release Ten: 27 augustus 1991
Release Nevermind: 24 september 1991

Ten is dus gewoon eerder uitgebracht.

zeker weten? :O ik kwam in de Oor-encyclopedie tegen dat Ten later uitkwam..

als het niet klopt dan neem ik mijn woorden terug

Misschien dat Ten in Nederland (of Europa) later is uitgebracht, maar in Amerika zijn dit de releasedata's. Overigens denken meer mensen dat Ten later is uitgebracht, maar dat komt vooral door de verkeerde voorlichting van de media. Daarbij is Nevermind wel eerder bekend geworden bij het grote publiek.

ja dat zal het zijn.. in ieder geval is dit naar mijn mening een beter plaat dan Nevermind

Ik luister tegenwoordig nogal erg veel naar het nummer Black. En mijn god wat is dat een mooi nummer! Misschien wel in mijn top 10 mooiste nummers ooit

bij mij staat black op nr. 3

2

1

dat schiet op

Kocht dit album als eerste in mijn stad, zat nog in de doos, een bevriende platenverkoper attandeerde mij erop. Sindsdien geen betere plaat meer gehoord!!!
(Misschien speelt leeftijd (van toen) en andere melancholische redenen ook een rol)

weet iemand wat er gebeurt is met die geweldige website pearljamonline.com ?? ik wilde nog ff lekker naar de unplugged sessie uit 92 kijken maar kwam bedrogen uit

Zal het nooit vergeten pinkpop 92 en eddie springt op ons vooraan in het publiek de mooiste klap die ik ooit van een schoen heb gekregen

Ten heeft veel weg van de perfecte rockplaat. Stuk voor stuk energieke rocknummers, af en toe een heerlijke solo en stevige vocals; plus goedluidende riffs, meer is er niet voor nodig. Maar een dergelijke verzameling van allemaal topnummers is uniek.
4,25*

stop niet meer stemmen 666 is een mooi getal...:)

En dat voor album 665

Raden door wie die stem geplaatst is.

Lange tijd (tot nu eigelijk) dacht ik dat dit album voor jongeren gewoon een inleiding is tot de alternatieve muziek of zelfs puberaal.

Ik heb dit album een tijdje in de kast laten liggen, maar nu ik iemand hoorde Black neuriën heb ik hem nog eens bovengehaald. En dit album is dus echt een klassieker vooral Black en Jeremy zijn geniaal.

ehhh....jaja.....maar toch niet zo goed als NEVERMIND

Wat je indertijd zag was dat pearl jam meer door meisjes gewaardeerd werd.........

nu is mijn vraag...aan de pearl jam liefhebbers

Is dat nog steeds zo????

bedoel je daarmee dat een overgroot deel van pearl jam fans meisjes waren, dat pearl jam nu steeds minder door meisjes gewaardeerd word of dat er alleen meer meisjes van pearl jam dan van nirvana hielden/houden?
Voor dat laatste kan ik al zeggen dat ik meer meisjes ken die van nirvana houden dan dat ik meisjes ken die van pearl jam houden.

Boeiend!

Maar hij heeft wel gelijk, wat doet het ertoe ?

haha, ik vond het ook al beetje wazige vraag, het slaat ook nergens op idd
mja, fredpit vraagt zich wel meer dingen af, zie ok computer

Iemand nog iets te melden wat met de muziek te maken heeft ?