Sparks - Hippopotamus (2017)

mijn stem
3,88
39 stemmen

Verenigde Staten
Pop
Label: BMG

  1. Probably Nothing (1:21)
  2. Missionary Position (4:18)
  3. Edith Piaf (Said It Better Than Me) (4:32)
  4. Scandinavian Design (4:10)
  5. Giddy Giddy (3:10)
  6. What the Hell Is It This Time? (4:03)
  7. Unaware (3:54)
  8. Hippopotamus (3:47)
  9. Bummer (3:58)
  10. I Wish You Were Fun (4:04)
  11. So Tell Me Mrs. Lincoln Aside from That How Was the Play? (4:00)
  12. When You're a French Director (2:45)
    met Leos Carax
  13. The Amazing Mr. Repeat (2:59)
  14. A Little Bit Like Fun (3:57)
  15. Life with the Macbeths (4:12)
totale tijdsduur: 55:10
36 BERICHTEN 3 MENINGEN
zoeken in:
avatar van E-Clect-Eddy
4,0
0
Er is vandaag een heerlijke Disco Trance mix uitgebracht van Edith Piaf (Said It Better Than Me) - Whatever/Whatever Remix

avatar van E-Clect-Eddy
4,0
0
Sparks - Unaware | Listeners Project - YouTube

Een korte 'film' van 2 minuten rond het nummer Unaware

avatar van E-Clect-Eddy
4,0
0
Op Black Friday, dat blijkbaar deze vrijdag is, kom er een speciale release uit van de heren met een nieuw nummer: Check Out Time 11 AM naast Edith Piaf (Said It Better Than Me) op de b-kant

avatar van LucM
4,0
1
Deze band was ik lang uit het oog verloren maar dit album heb ik op goed geluk aangeschaft omdat ik nog weinig van deze band bezit (een compilatie 2CD en Kimono My House).
Er wordt teruggegrepen naar de jaren '70 met die typische ingrediënten: het kitschgehalte (en dat is niet negatief bedoeld), de grappige teksten, de hoge stemmen ... The Sparks hebben zichzelf heruitgevonden zonder uit het verleden te kopiëren. Heel leuke hoes ook.

avatar van bikkel2
4,0
0
Veel nieuwe zieltjes zullen ze niet meer winnen, maar de broers zijn al decenia lang een vrij constante factor.
Ga deze eens beluisteren. Met name hun 70's werk vind ik sterk, dus de nieuwsgierigheid is gewekt.
What The Hell Is It This Time? stemt bij bijzonder vrolijk. Hele fijne track.

avatar van bikkel2
4,0
0
De broertjes Mael flikken het gewoon weer en met dit Hippopotamus lijkt het of de tijd stil heeft gestaan.
Het is duidelijk een plaat geworden waar je als het ware teruggeworpen wordt naar midden jaren 70.
Toen was het duo nog hot ook, met bijhorende hitjes en grote concerten.
Die tijd is voorgoed voorbij, maar dat ze een behoorlijke fanbase hebben, staat wel vast volgens mij.
De 70's vibe dus; theatraal, bij vlagen bombastisch, maar ook met sfeervol slower materiaal.
Maar wel heel fris en de Sparks sound klinkt nog altijd verrassend en valt absoluut niet uit de boot in deze tijd.
Ach, laten we wel wezen, nieuwe acts halen hun inspiratie ook regelmatig uit de 60's, 70's en 80's.
Uiteraard klinkt dit album als een plaat die nu is gemaakt qua produktie. Helder, goed in balans, hier en daar wat eigentijdsere soundjes, maar de structuren van de liedjes, en de altijd aanwezige humor van de heren, is nogmaals wel degelijk gebaseerd op hun art-pop periode.
Vermakelijke plaat. Russel zingt het ondanks dat zijn stem wat ouder klinkt, nog prima weg en het zijn een stel lekkere songs hier.
Hoogtepuntjes voor mij zijn, de titelsong, Edith Piaff, What The Hell Is It This Time en When You're A Fench Director.
Goed dat ze er nog zijn!

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.