Dit:
https://www.princerogersnelson.com
Een uitgave met een dubieus randje naar het schijnt. Sinds gisterenavond is het nummer
Deliverance op iTunes an Apple Music verschenen via het label RMA (Rogue Music Alliance). Een prachtige gospel-ballad, een nummer dat mij in elk geval weer eens ouderwets weet te pakken. Prince kon het dus nog!
Van 2006 tot 2008 werkte Prince samen met Ian Boxill. Deze schreef de zes tracks met Prince en ter ere van zijn sterfdag zal het vrijdag 21 april in z'n geheel worden gereleased als EP. Alleen krijgen we nu blijkbaar Jimi Hendrix-achtige taferelen, want de 'Prince estate' is er niet blij mee en zij klagen Boxill aan. Hij schijnt de tracks niet terug te willen geven.
Een release met een staartje en het is de vraag hoe dit gaat uitpakken.
In elk geval ken ik de hele EP nu al. Zoals gezegd met een wonderschone start in de vorm van de titeltrack.
Dan volgt
I Am dat erg voortborduurt op de sound van 3rdEyeGirl. Een fijn rockertje zoals ze ook op Plectrumelectrum staan. Kort maar krachtig, niet memorabel, wel best fijn.
Touch Me is nog korter. Het klinkt vrij rijk georkestreerd, is lief, en dwarrelt en dartelt er op los met dank aan de gitaarpartijen. Doet me denken aan nummers op The Vault... Old Friends 4 Sale.
Voor je het in de gaten hebt kom je terecht op
Sunrise Sunset, een soort vaudeville mini-musical. Ja, inderdaad. Het had op The Love Symbol kunnen staan. Daar staat er ook eentje op, maar die duurt langer (3 Chains O' Gold). En wat stelt 1,23 minuten nu voor?!
Dan is het toch echt meer een opmaat voor
No One Else. Een sterk nummer met stemmetjes en veel instrumenten die het geheel druk maken zoals we dat van Lovesexy kennen. Maar dit is net als de titeltrack wel een behoorlijk spannend en sterk nummer. Zo heb ik ze lang niet meer gehoord van de man. De orkestklanken maken het helemaal af.
I Am keert aan het einde terug in een zogenaamde extended versie, een versie die welgeteld 1,25 minuten langer duurt. Je vraagt je af of het nodig is om beide versies erop te zetten. Blijkbaar wel, want track 2 t/m 5 moeten gezien worden als één nummer; een zg. 'Man Opera'. Eigenlijk bevat deze EP dus drie nummers.
Wat moet ik hier nu van vinden? Moeilijk. Heel moeilijk. Ik hoor een Prince die er zin in lijkt te hebben en weer eens met nummers komt die me wel wat doen. Nee, dat heeft niets met de emoties van deze week te maken. Waarschijnlijk het hoge rockgehalte (de gitaar heeft een prominente rol op deze EP).
Is het gestolen muziek? Ze zoeken het maar uit. Prince heeft er een zootje van gemaakt voor wat betreft zijn nalatenschap. Ik heb niet veel op met de Prince-estate, ik heb niet veel op met technici die hun eigen ding doen. En Prince zelf, wispelturig als ie altijd al was, heeft het niet meer voor het zeggen.
Blijft over: het verdriet dat hij nooit meer met nieuw werk komt. De vreugde dat er hopelijk nog veel meer moois zou kunnen gaan verschijnen de komende jaren dat nu nog op de planken ligt!
Ik mis hem............