Amanda Palmer & Edward Ka-Spel - I Can Spin a Rainbow (2017)

Amanda Palmer gooit het hier wel over een heel andere sfeervol elektronische boeg, aangenaam donker.

Doet denken aan het werk van John Cale, al dan niet met Nico. Ook hoor ik wel iets van Alice Cooper hierin terug alleen minder rock, eerder de donkere humorvolle teksten. Subtiel gebruik van kamer-orkest / klassieke instrumenten.

Misschien dat DjFrankie en Alicia dit ook eens zouden moeten horen?

Bedankt, Eddy. Zoeken we op en om het niet te vergeten - er komt zoveel leuke muziek uit - zet ik dit hier even neer!

Ja, vrijdag kwam er een hele lading fijne albums uit...

Een donker soort van sprookje zoals het project met Jason Webley Evelyn Evelyn (2010), alleen dat was levendiger dan dit. Dit neigt naar duister.

Favoriete nummers: The Shock of Kontakt en Rainbow's End nummers met Amanda als leadvocalist.

Oh... ja, vergeten.

Ik zet 'm nu even op... figuurlijk dan.

Je moet er echt voor zitten en naar luisteren want er zit een compleet verhaal in.

Heeft ook wat weg van John Harle and Marc Almond - The Tyburn Tree (2014)

Poeh... dit klinkt echt niet verkeerd. De begeleidende muziek heeft ook nog eens een fantastische dynamiek. Ik had dit niet verwacht. Het klinkt inderdaad als een verhaal op muziek, maar gaandeweg, zeker als de violen tevoorschijn komen, wordt het muzikaal wel heel erg mooi! En al helemaal met die zware, donkere luchten boven mijn schuilhut.

Het verhaal moet ik nog eens een keer echt goed tot mij nemen. Ik kan de meeste teksten helaas niet zo goed verstaan en verder let ik ook niet echt vaak op een tekst. Ik ga kijken of ik songteksten kan vinden. Dit werkt wat makkelijker voor mij. Ik vind bovendien dat Amanda Palmer een hele intrigerende stem heeft.

Mooie tip, Eddy!

Shock of Kontakt is een heropname van een oud The Legendary Pink Dots nummer. Prithee is een ouder solonummer van Edward Ka-Spel. Als je dit mooi vindt, moet je zeker die twee eens uitproberen.

Ik krijg deze morgen binnen.

The Legendary Pink Dots is wel een hele bekende naam uit de jaren '80. Echter nooit beluisterd. Waarom niet? Geen idee! Maar zo zijn er wel meer bands uit mijn favoriete muziekjaren, die om een of andere duistere reden aan mijn aandacht zijn ontsnapt.

Ze bestaan nog steeds en hebben ontzaglijk veel platen gemaakt.

Dat heb ik gezien, ja!

Nog een aanvulling, op de nieuwe solo CD van Edward Ka-Spel, High On Station Yellow Moon (vanaf 19 mei verkrijgbaar) heeft Amanda Palmer ook een aantal bijdrages geleverd.

EDWARD KA-SPEL - High On Station Yellow Moon - Soleilmoon.com

Gewoon toevoegen aan MuMe lijkt me Discogs heeft de data..

Voor deze belachelijk goede muziek geldt ook een belachelijke prijs van 0,00 euri. Het gaat dus alleen om de flac download. Maar dat vind ik niet erg. Heb toch geen plek meer voor al die fysieke schijfjes. Ik geef dan wel altijd wat, maar voor dat geld kun je dit album eigenlijk niet laten liggen.

Hierrrr

Voor wie dit album goed is bevallen en iets verder wil kijken is deze ook een aanrader:

The Tear Garden - The Brown Acid Caveat (2017) - MusicMeter.nl

Tear Garden is een samenwerkingsverband van cEvin Key (Skinny Puppy) en Edward Ka-Spel (Legendary Pink Dots).

Deze weer eens gedraaid en boy, wat is ie prachtig geworden, dat kind uit de vruchtbare samenwerking (samen liedjesschrijven, samen muziek opnemen, samen touren) van Amanda Palmer en Edward Ka-Spel.

Dat duistere in zijn muziek, maar vooral in zijn teksten is bekend van Edward Ka-Spel. Ka-Spel's soloalbums leunen vaak zwaar op elektronica, maar dit album klinkt zo sprookjesachtig als The Legendary Pink Dots doorgaans klinken (of moet ik zeggen: als Ka-Spel de Dots laat klinken?).
En hoogtepunten zijn inderdaad het slotnummer "Rainbow's End" en het door La Palmer op ingehouden huiveringwekkende manier gezongen "The Shock Of Kontakt". Eerlijk is eerlijk, een betere versie dan "The Shock Of Contact" - het origineel op "Island Of Jewels" uit 1986, dat Edward Ka-Spel niet bepaald ingehouden zong (zeker niet op het eind)...

"Last Man To Fly" vind ik ook een heel mooi album. Vrij toegankelijk ook. Ik heb enkel de eerste 3 albums van The Tear Garden. Ze verschillen overigens behoorlijk van elkaar.