Residente - Residente (2017)

Residente is de Puerto Ricaan René Pérez Joglar van Calle 13 de band die sinds 2015 tijdelijk(?) geparkeerd staat. Hij is dus de broer van Ileana Cabra Joglar, ook wel bekend als PG-13 die ook zong in Calle 13. Zijn zusje bracht dus vorig jaar al een solo album uit iLe - iLevitable (2016). Dat album was ondergedompeld in de muzikale tradities van haar grootouders: Latin, Boogaloo, Mambo, Son, Bolero. Een heerlijk album die het tot mijn Top 5 albums maakt van 2016.

Haar broer Resident kiest voor een ongemakkelijke muzikale balanceer act. Volgens Wikipedia heeft hij een DNA test gedaan en die min of meer als uitgangspunt gebruikt voor dit album. Hij keek daarin duizenden jaren terug in zijn familiegeschiedenis waardoor hij verbond werd met een tiental plekken verspreidt over de planeet. Hierop bezocht hij diverse van die regios om met lokale acts nummers op te nemen. Zo is het een album geworden met vele gezichten.

Enerzijds is het één en al modern (Hip Hop / Rap / Electronic) aan de andere kant is het Wereld Muziek in de ruimste zin van de betekenis. Hij koos er voor de wereld rond te reizen voor inspiratie, als een moderne Paul Simon, die dat deed voor The Rhythm of the Saints (1990), Graceland (1986) en recent nog op Stranger to Stranger (2016). Paul Simon koos er vaak voor om zich te focussen op één dominate invloed (Afrika) en dat te vermengen mijn zijn eigen Folk Rock stijl.

Residente heeft Hip Hop / Electronic als leidraad en heeft daar muziek invloeden uit vele windrichtingen aan toegevoegd. Dat maakt het wel iets rommelig en is de 'flow' op het album soms zoek. Het is wel gevarieerd en het uitgangspunt is zo ver ik weet ook uniek, maar de uitkomst is wel een verlengstuk van zijn eigen werk in Calle 13. Residente kleurt dus uiteindelijk niet heel ver buiten de hem bekende Hip Hop lijntjes. Alhoewel dit soms wel wat psychedelisch aan doet.

Zo is het ene nummer met Siberische keelzang aangekleed, gevolgd door een nummer met Chinese invloeden en daarna 'springt' hij naar Afrika, van Centraal naar Noord-West en dan weer naar Europa (Bosnië/Servië) of mag een Bulgaars(?) koor de intro doen. Op sommige nummers doet een lokale bekendheid mee zoals SoKo, Lin-Manuel Miranda, Bombino en Goran Bregović

Residente was al in Calle 13 duidelijk sociaal en politiek betrokken en die lijn wordt hier doorgezet, ook al klinkt het iets milder / meer ingetogen. Residente heeft geen echt mooie zangstem, eerder militant, maar klinkt hier soms iets warmer dan bij zijn oude band. Door de Hip Hop basis klinkt dit eigenlijk als een soort Calle 13 album met Wereld muziek (invloeden). Het is aardig geslaagd ook als ik na 3 beluisteringen zijn werk in Calle 13 prefereer en ook het album van zijn zus staat dichter bij mijn smaak. Maar ook die albums moesten groeien en hadden tijd nodig om hun schoonheid prijs te geven. Ik open voorzichtig met 3,5*

De bijzondere single Somos Anormales (we zijn abnormaal) met 18+ video rating is niet voor iedereen toegankelijk, omdat er een (kunstige) vagina in te zien is waar een man uit kruipt (als ik het goed herinner). De tweede single was Desencuentro (gemiste afspraak / misverstand) en Hijos del Cañaveral (kinderen van de suikerrietvelden) is een heel fijne afsluiter waarin René zijn armen om de wereld probeert te sluiten.

Resident heeft hij overigens een mooie website