Dire Straits - Brothers in Arms (1985)

Alsof Godspeed You Black Emperor,Neutral Milk Hotel en Tool
wel het bloed door mijn aderen doet stromen De eerste twee groepen staan in mijn geeuw top 10 en die laatste tja......

Hmm... Vreemd dat ik dan in het bezit ben van enkele cd's die in 1984 uit een cd-fabriek zijn gerold...

Overigens kwamen de eerste cd's reeds in het najaar van 1982 op de markt (klik).

Hoe gek kan het lopen, de band had indertijd helemaal geen zin noch inspiratie om een nieuwe plaat te maken maar waren gebonden aan een contract met de platenmaatschappij (ooit gehoord in een interview met de bassist van D.S.), dus hup de studio in en Brothers in Arms er uit geperst, middle of the road verkoopt altijd goed. Eerste waar ik aan dacht bij het horen van het titelnummer (best lekker nummer overigens) was idd 'hey, da's Birds of Paradise, Snowy White'

Geef mij maar Alchemy en Making Movies


Groetjes.

Persoonlijk mijn favoriet album van Dire Straits. Bizar genoeg vind ik van andere albums de nummers beter, maar als album is deze plaat gewoon heerlijk.

Heerlijke plaat voor als ik geen zin heb in hardere muziek...lekker achterover liggen en het zachte gitaargekabbel van Dire Straits aanhoren...heerlijk!

Absoluut toppunt het nummer Brothers in Arms zelf.

Er werd mij gevraagd waarom dit album zo hoog scoorde bij mij. Het is meer een gevoel van jeugdsentiment. Mijn vader is een groot liefhebber van de Dire Straits en als we dan weer eens in de auto zaten naar een Europees oord dan ging deze plaat vaak in de auto aan en reden we op de tonen van de Dire Straits richting de zon.
Daarnaast vind ik dat Mark Knopfler een stem heeft die mij goed in het gehoor ligt en het gitaarspel is soms ongeëvenaard natuurlijk. Dus daarom deze 4 sterren.

Why Worry is nog eens gecoverd door Nana Mouskouri....

brothers in arms

Het titel nummer en Your Latest Trick maken nog wat van dit verdere overbodige album. Totaal bezielingloos gemaakt. Ongelofelijk dat juist dit album zo goed verkocht terwijl al de andere platen (on every street in mindere mate) een stuk beter zijn.

Ik kan er toch geen slechte nummers op ontdekken op Walk of Life na

Deze gaat toch een half puntje omlaag.. simpelweg omdat ik hem net niet van het niveau vind wat mijn andere 4,5-en hebben... ooit vond ik dit één van de beste albums

Mijn eerste CD, geen krassen, stofjes, kraakjes in het geluid.
Een perfect geluid stormt uit je speakers.
Need I say more.

En nog behoorlijke nummers ook.
Maar even serieus, dit is samen met het 1e DS album je complete DS verzameling.

Alchemy? Making Movies? Love over Gold?

in de zomer de auto in, raampje open en met wapperende haren genieten van 'So far away' dat op hoog volume staat.... yes sir!

Geweldig album! Dit is echt jeugdsentiment voor mij, want mijn ouders draai(d)en dit heel vaak (zij zijn grote Dire Straits liefhebbers). Alles klopt gewoon aan deze plaat, er is veel variatie (het heavy Money For Nothing, het poppy Walk Of Life, het jazzy Your Latest Trick etc) en het album weet gewoon goed te boeien. Heerlijke plaat voor als ik geen zin heb in harde/donkere muziek

Moeilijk om 2 favorieten uit te kiezen, want elk nummer heeft wel wat. Toch maar gekozen voor Your Latest Trick en Brothers In Arms. Van beide nummers krijg ik steevast kippenvel .
Het enige mindere nummer op dit album vind ik Walk Of Life. Geen slecht nummer, maar het verveelt te snel. Ondanks dit mindere nummer geef ik 5 dikke sterren aan dit album.

dit album klinkt in 5.1 grandioos (SACD)

Nog net geen 4,5 ...

Ihkv het ga-nou-toch-eens-een-keertje-reviewen-topic eens bekijken of deze plaat mijn 3 sterren wel waard is.

We beginnen hier rustig met So Far Away. Het valt me op, in tegenstelling tot vroeger, dat dit een behoorlijk zeurderig nummer is. En eentonig ook. Hoe vaak kun je iemand 'So far away from me' horen zeggen in 1 nummer. Als je erop gaat letten, wordt het welhaast lachwekkend.

Het tweede nummer is behoorlijk bekend dacht ik Ik moet zeggen dat ik dit ergens best een origineel nummer vind. Mooi intro, mooie climax naar het eigenlijke begin van het liedje. Als het liedje dan daadwerkelijk begint, is het wel over met de pret. Best leuk gitaargeluid af en toe, maar de gezapigheid neemt het dan helaas over.

Gauw door naar Walk of Life waar ik geen woorden vuil aan wil maken.

Your Latest trick. Op cd zit hier een intro bij, dat op de elpee niet stond. Dit is best een mooi nummer, straalt wat onbezorgdheid uit. Vrij eerlijk liedje wel, niet teveel kijk-mij-eens-gitaarspelen.

Why Worry is me te zoetjes

Ride Across te River. Veel sfeer in dit nummer. Verder eigenlijk ook wel mooi. Dit is met het vrij lange instrumentale outro ook niet echt een liedje. Pluspunt.

The man's too strong is dan weer totaal overbodig wat mij betreft.

One world is dan weer totaal overbodig wat mij beteft. (ik vind het eigenlijk ook gewoon een slecht nummer)

Het titelnummer Brothers in Arms is echt wel een mooi nummer vind ik. Mooie opbouw wel.

Al met al een behoorlijk wisselvallig album. Een paar mooie nummers, een paar erg matige, een paar vullers.
Het grootste minpunt echter is het geluid, de productie. Die is van plastic. Of van Febo-kroket.

3* toch maar. (incl. nostalgie-puntje)

Correctie, je bedoelt Love Over Gold.

Had veel en veel meer verwacht van deze plaat. Vond em veel te traag met af en toe een oprisping. Des al niet te min een 3.5*

dit album kocht ik eerst nog op cassette en heb hem grijsgedraaid. later heb ik brothers in arms op cd gekocht, maar wat mij betreft doorstaat dit album de tand des tijd niet helemaal.

Ik heb een paar maanden geleden dit album op LP gekocht, maar nog steeds niet gedraaid. Dat moet vanavond hoog nodig eens gebeuren. "Brothers In Arms" en "Money For Nothing" vind ik in ieder geval fantastisch. "Walk Of Life" vind ik daarentegen maar matig. De rest wordt vanavond voor het eerst aan een luisterbeurt onderworpen.

sterk album van de straits , dit gaat nooit vervelen , staat geen zwak nummer op , dikke 5 waard

Dit moet ik toch echt scharen in de categorie: jeugdzonden.
Dat orgel in "Walk of Life", alsof je naar de Josti-band zit te luisteren!!

Verder is het mij allemaal te gelikt; zielloze plaat. Een 2 voor de moeite is eigenlijk nog te hoog.

De vergelijking met de josti-band slaat in mijn ogen nergens op... ik wil absoluut niet ingaan op de kwaliteiten van hen, maar Walk of Life is alleen te poppy te noemen, maar het heeft wel kwaliteit. Je gaat je er hoogstens (na een tijd) aan ergeren.

Ik wilde trouwens nog wel even wat zeggen over het woord "bezieling". Dit album is geproduceerd met meer dan alleen maar muzikale motieven, uiteraard was er de promotie voor de CD, maar ook MOEST dit album gemaakt worden wegens contractverplichtingen. Op het moment dat we een Knopfler horen zingen die, ik kan het niet vaak genoeg herhalen, een stem heeft die misschien wat neigt naar het saaie, zeurderige kan ik me goed voorstellen dat mensen 1+1=2 gaan gebruiken en inzien dat dit een plaat zonder bezieling is.

Ik ben het daar slechts gedeeltelijk mee eens; dit is wellicht een album waarop Dire Straits het speelplezier een beetje ontgroeid is en waarin men eigenlijk al aan hun pensioen zit te denken (:P), maar waarop toch kwaliteit en vooral diversiteit staat. Dit is niet meer de up-speed Dire Straits of de country-achtige Dire Straits maar het is één en al ballad-Dire Straits. Dit laatste heeft een risico; ballads staan nu eenmaal bekend als geslaagd of niet geslaagd, er is geen tussenweg. Ik ben, én met mij een hoop Nederlanders met mij (helaas weinig Musicmeters), ervan overtuigd dat ze geslaagd zijn mede door de fantastische productie..

Maar er zijn volgens mij genoeg aspecten aan dit album waarom je het als een teleurstelling zou kunnen beschouwen; commercieel belang, weinig spelplezier (waar ik het dus mee oneens ben) en een voor naar-kwaliteit-zoekende-luisteraar moeilijk liggende muziek... Het spijt me, maar ik ben van alle 3 niet overtuigd, dit is gewoon een goede plaat...

Wel doe ik het een halve ster omlaag, en inmiddels is dit allang niet meer mijn favoriete album van DS. Waar al een tijd Alchemy dit album voorbij is gestreefd, vind ik nu ook het studioalbum Love over Gold beter. Toch is 4 sterren ook niet slecht

Tot zover sprak de superfan !

Nu ikke ; Vind dit vijfde officiele album alweer stukken interessanter en afwisselender dan zijn matte voorganger Love Over Gold !
So Far Away is hééérlijk en doet me altijd denken aan een oud singletje One and One is One (uitvoerders schieten me nu niet te binnen).
Money For Nothing is een sterke rocksong, zeker door tussenkomst van een zekere STING !
Walk of Life is een kermisnummer, altijd leuk, maar muzikaal misschien niet zo interessant ?
Your Latest Trick vind ik een bloedmooie song, echt waar !
Daarna zakt het voor mij wat in, maar de finale Brothers in Arms is dan weer van het allersterktste wat ze maakten !
Goede plaat 4 sterren en véél interessanter dan Love Over Gold, als je het mij vraagt ! (maar ja, niemand vraagt me wat, hihihi !)
****

Ik ga mijn stem toch maar verlagen naar 4,5 sterren. De eerste 4 nummers zijn top, maar halverwege zakt de plaat nogal in. Daarom toch geen 5 sterren.

one and one is one is van medicine head , groetjes

Juist, die bedoelde ik ! Chapeau man (Vlaamse Uitdrukking, komende van het Frans en betekende : Hoedje af !)

Thx

Ik snap niet hoe je kan zeggen dat deze plaat interessanter is dan zijn voorganger... het is namelijk puur smaakgevoelig als je het mij vraagt..

Misschien doel je op de grotere variatie die op dit album aanwezig is (al is variatie sowieso nooit echt in grote getalen aanwezig in het oeuvre van DS) maar of het daardoor nou interessant werd... Lover over Gold vind ik juist verreweg de interessantste plaat omdat daar ook nog een boodschap wordt uitgesproken, verder vind ik een nummer als Telegraph Road één van de meest succesvolle experimenten ooit, bedenk eens hoeveel daar in moet zitten... Nee, op dit album wordt volgens mij wel meer variatie geboden maar zeker niet meer progressie of meer experiment, wat niet wil zeggen dat dit een slecht album is want dit zijn gewoon 2 toppers tegen elkaar afwegen... maar ik denk sowieso dat het puur subjectief is om zo'n uitspraak te doen, misschien bedoel je het ook zo?

de brothers in arms tour waren 248 concerten in 117 verschillende landen
dat krijgt de josti-band niet voor elkaar, en ook niet de bands in jouw top 10
het album is meer dan 30 miljoen keer verkocht

Rudiger, je kàn het niet laten om je lievelingsbandje te blijven verdedigen hé ???

groetjes !