The Dave Brubeck Quartet - Time Out (1959)

Take Five is gewoon een briljante, tijdloze en essentiele song. De bekendste 5-kwart hitsingle en tevens een instrumental. Meer instrumentals zouden een hit moeten zijn. Maar die tijden zijn over.

De openingstrack is bijna progrock en is ook fantastisch. De rest vind ik redelijk niet zo bijzonder. Wel goed, maar niet zo bijzonder. Maar toch twee klasse songs op deze plaat, die op veel top-zoveel jazz-platen voorkomt.

Halfje verhoogd. Dit blijft een prachtige plaat. Take Five is natuurlijk magistraal, die eerste piano tonen geven me altijd gelijk kippenvel, direct gevolgd door het iconische saxophone klanken van Desmond. Overigens ook prachtig live. Maar ook de rest doet niet veel onder, fantastische nummers die een prachtige balans hebben tussen de vier muzikanten/instrumenten. Joe Morello is de Danny Carey uit de jaren '50-'60. Wat een drummer!

Jazztip voor ABDrums. Jij houdt van gekke maatsoorten? Probeer deze eens. Maar de jazzkliek hier, verwacht dan wel een schrijfstukje van je. Enjoy!

Vele malen dank voor de tip! Tag me gerust als je (of anderen...) nog meer aanbevelingen voor me hebt. Take Five is natuurlijk een klassieke compositie geworden, die zelfs genreoverstijgend werkt: ik ken namelijk de versie van de fusionmetalband Panzerballett, met de geweldige Sebastian Lanser (ex-Obscura, heb ik je al eens verteld) op de drums.

Ik zal eens luisteren en hopelijk raak ik genoeg geïnspireerd om ook aan dit album een stukje te wijden. Dat zal dan in ieder geval mijn eerste schrijfselarijtje zijn bij een jazz-album, dus ik ben benieuwd.