Motorpsycho - The Tower (2017)

Een dubbelalbum! Op de Motorpsycho-website wordt gezegd dat het behoorlijk avontuurlijk is en een heel stuk harder en explosiever dan Here Be Monsters. Erg benieuwd hoe de band met de nieuwe drummer Tomas Yärmyr (die bijvoorbeeld met Dirk Serries heeft samengewerkt) klinkt.

Oei wat heb ik hier zin in zeg,,,dit kan niet fout gaan!!

Dat gevoel heb ik ook. Erg veelbelovend allemaal. Prachtige hoes ook.

Heel erg benieuwd naar dit album en hoe de nieuwe drummer bevalt. Wat harder werk klinkt in ieder geval goed en Motorpsycho stelt eigenlijk nooit teleur.

Voorverkoop begint aanstaande donderdag om 9u via Stickman Records. Verschillende edities: 2CD, 2LP (zwart) en 2LP (goud). Met download code, enkel als je de LP's via Stickman koopt.

Meer info: Motorpsycho presale info and other news – STICKMAN RECORDS - stickman-records.com

Die goude zijn out of stock..

Zoals we in Gent zeggen: 't leven es veu de rappe!

Ik was er op tijd bij. Tof. Is het al bijna acht september? Spannend hoor.

A. S. F.E. staat op SoundCloud. Lekkah hoor!

Linkje naar A.S.F.E..
Tof nummer inderdaad. Grooved weer als een malle en ik digg die foute backing vocals wel!

Lang geleden dat Motorpsycho zo stuwend en rechttoe rechtaan klonk: ik hou er wel van! Een lekkere Motorik-beat van Yarmyr en een uitstekende Stooges-vibe. Dit klinkt als een track die live echt gaat knallen!

En nu we weten we meteen waar die afkorting voor staat

A.S.F.E. is zeer lekker! Laat de rest maar komen.

Heeft wel iets weg van X3, maar vind dit lekkerder! Zin in het album.

Lekker nummer, stevige groove. Laat dit album maar komen!

Samples van 30 seconden per nummer hier te beluisteren, veelbelovend!

Ik heb mijn exemplaar binnen. Vanavond lekker luisteren. Ik ben benieuwd! ASFE vind ik behoorlijk te gek dus het begin is er.

Hier ook binnen, 2 gouden plaatjes plus een downloadcode te verzilveren via Bandcamp (dus FLAC).
Prachtig artwork duidelijk ge-inspireerd door Breugel's Toren van Babel. Keurig verzorgd weer allemaal. Draait nu voor de eerste keer. Heavy en meer recht toe recht aan.

Eerste luisterbeurt begint nu! Jongens, wat heb ik hier zin in!!

Die groove van ASFE is zo lekker! Nummer is vooral heerlijk in de auto. Rest vd plaat klinkt ook goed maar nog te vroeg voor een beoordeling, nog veel te ontdekken!

Ik heb de plaat ondertussen een aantal keer aandachtig geluisterd en ben behoorlijk onder de indruk. Nu ben ik nogal subjectief als het om Motorpsycho gaat maar ik word hier erg blij van.

Vandaag de plaat een aantal keer gehoord, maar helaas komt het nog niet binnen als de enorme knaller waar ik op hoopte. Wel bevalt de drummer me stukken beter dan Kapstad die elk gaatje met tachtig noten moest dichtdrummen (behalve op Here Be Monsters). Maar die is ook gegroeid van 3.5 naar 4.5 dus wie weet!

Mijn pakketje van Stickman Records is vanmiddag ook binnengekomen. Eerste luistbeurt stemt tot tevredenheid ?. Prachtig artwork ook, al is de uitklaphoes weinig functioneel.

Teveel King Crimson, te weinig Sonic Youth, Ik roep het al 15 tot 20 jaar.
Wanneer komt er weer eens zo'n spannende, schurende indieplaat met mooie liedjes?
Man, wat snak ik daar naar.

Ja die hoes is prachtig he? Je hebt er inderdaad niks aan als hoes, maar who cares. Ik heb de gudkleurige vinyl versie is die is echt prachtig.
De muziek is ook niet verkeerd trouwens..:-) Vind dat ze een dijk van een plaat hebben afgeleverd. Die mannen blijven jaar na jaar toch maar gemotiveerd om supermuziek te schrijven. Ik geloof niet dat ik een "MP by numbers" in de kast heb staan en dat is echt heel knap.
De ASFE riff klinkt als een eigen versie van "Paranoid", fijn nummer! Het ronkende openingsduo mag er ook wezen trouwens, dat kwartier vliegt voorbij. Met andere woorden: ik ben eerder op mijn werk dat verwacht. Weet niet of ik dat nou als positief moet zien maar daar kunnen de mannen natuurlijk niets aan doen. De uitgesponnen psychedelica van Intrepid Explorer en jaren 70 akoestische sfeer van Stardust zorgen voor een nieuwe dimensie na het geweld van de eerste 3 tracks.
In Every Dream Home duikt zelfs een fluit op om vervolgens een prominente rol op te eisen in dit dreunende folk'n'roll werkstuk. The Maypole is weer akoestisch en de sfeer California ruist me tegemoet, wat een afwisseling zonder inbreuk te doen op het geheel van de plaat.
Wanneer A Pacific Sonata begint denk ik even: het zal toch niet alleen maar akoestisch zijn vanaf nu? Ik ben ee groot liefhebber van LTEC en Phanorethyme dus ik kan een heel eind mee. Ik zie dat de speeltijd 15 en een halve minuut is, er moet dus iets in het verschiet liggen, dan kan niet anders. De bijkans Painting the Night unreal feel vanaf een minuut of 5 en half laat me zachtjes wegdromen, de zoete koorzang brengt me terug en ik zie dat er al bijan 8 minuten zijn verstreken. Maar het is niet voor niets een sonate: er begint iets te dreigen, eerst jazzy, swing haast, dan voortdravend en opbouwend om te eindigen met een toeter hier en daar. The Cuckoo is een rockbeest dat in schaapskleren begint maar als snel ramt er een soort Focus riff door de speakers, wow, heerlijk. Het lekker mysterieuze en duister klinkende einde maakt plaats voor de ruim 14 minuten durende afsluiter die je in het eerste gedeelte op net verkeerde been zet: ik dacht echt dat het nummer Never Surrender heette...Nee dus, Ship of Fools. een prachtig uitgesponnen MP werkstuk, van het soort waar de band al sinds jaar en dag patent op heeft. Na feloop denk ik maar 1 ding: nog een keer! Want zo'n plaat is het: eentje om vaak te beluisteren.

Thenop mooi omschreven! Ik had het niet beter kunnen verwoorden. Ook na luisterbeurt nummer zoveel blijft deze plaat me omver blazen. Ik blijf maar dingen ontdekken.

Klinkt echt weer goed, wat een plaat is dit weer geworden zeg. Zoveel te ontdekken, zoveel lagen, schitterend.

Het vertrouwen dat er ooit nog een écht goede Motorpsycho plaat komt heb ik opgegeven.
Mijn Noorse helden, de band die ik het vaakst live heb mogen aanschouwen, de band die mij tot tranen geroerd heeft, mij heeft laten swingen, headbangen, spacen. Timothy's Monster, Blissard, Angels & Daemons at Play en Trust Us zijn voor mij albums die ik zeer hoog heb zitten, mijlpalen zijn het.

Vanaf Let Them Eat Cake ging het mis, te geforceerd, de spontaniteit ver te zoeken en de glans was er vanaf.
Dieptepunt in de periode aan het begin van deze eeuw is It's A Love Cult, bijna een gedrocht,
de eerste MP plaat die ik meteen compleet ruk vond, zeer pijnlijk.
Gebhardt had het in de gaten, het is mooi geweest zo.

Laat ik maar eerlijk voor mijzelf zijn, de enige vlammende plaat van de afgelopen 14 jaar is Little Lucid Moments.
Een geweldige mix van het oude indie-geluid met heerlijk stuwende Grand Funk jams. Zwaar psychedelisch en zwaar verslavend
Dit niveau hebben sinds 2008 niet meer gehaald.

Waar ik jaren geleden elke song kon mee brullen blijft tegenwoordig (lees: de laatste 8 jaar) geen track meer hangen.
Het gaat werkelijk compleet langs mij heen.

Ik hoor technisch zeer hoogstaande muziek zonder de Motorpsycho-ziel....
Het grijpt mij niet meer, het vuur is gedoofd.

Op de Tower gaat de band vrolijk verder met het produceren van technisch zeer begaafde muziek
maar het klinkt allemaal zo hopeloos inwisselbaar, het is verdulleme bijna kitsch.
Bartok of The Universe, het glazuur spat van mijn tanden. ?
Er komt geen enkele song voorbij die mij doet opveren uit mijn luie stoel.
Waarom moet het zo fakking bombastisch zijn?
Waar zijn de prachtige lo-fi liedjes, de ambient/found sound experimenten, de venijnige dissonante Sonic Youth gitaren?

Lieve Bent en Snah, ik vind het vreselijk om te zeggen maar de verkering is over, ik ben op jullie uitgekeken.
Nooit gedacht dat het zover zou komen. ?

*** omdat het Motorpsycho is. Grote kans dat het eindcijfer nog lager uitvalt in de nabije toekomst

Nou jaaaa ?
Feit is dat ik al jaren teleurgesteld ben in de albums van mijn favoriete Trondheimse band
maar ik mag toch hopen dat je in sommige stukken van mijn bericht hierboven wel een gemaakt sentiment herkent?

Ik neem mijn onaardige opmerking terug, sorry.
Maar laat Motorpsycho zijn ding doen en .....(neemt een slok bier). later