Led Zeppelin - BBC Sessions (1997)

Mooie "BBC Sessions" van Led Zeppelin. Ik moet wel zeggen dat ik de eerste CD een stuk minder vind dan de tweede. Het studiowerk komt af en toe wat rommelig en gehaast op me over. Ook het feit dat "Communication Breakdown" drie keer voorbijkomt helpt niet echt. De tweede CD met live opnamen is duidelijk beter. Mooie lange uitgesponnen versies, prachtig intens gitaarspel van Page, stuwende ritmesectie van Bonham en Jones en mooie uithalen en vocale prestaties van Plant. Als echte bluesliefhebber hoor ik duidelijk de roots van Led Zeppelin.

Ik krijg soms het idee dat deze band in een soort eigen tijdszone opereerde (en nog steeds opereert). Waar de platen van de meeste andere bands altijd wel op een bepaalde manier "aan hun tijd hangen" (overigens vrijwel altijd zonder dat mij dat stoort), lijkt het wel of de muziek op Zeps eerste vijf à zes platen helemaal buiten de tijd staat en als het ware in een parallel universum tijdloos voortbestaat (terwijl met name de eerste twee platen toch zulke duidelijke wortels in de blues hebben). Hoewel ik sommige van hun platen al 40 jaar ken ontdek ik er nog steeds nieuwe (muzikale èn emotionele) dingen in, en het lijkt wel alsof ik ze elk jaar nóg een procent beter ga vinden. Deze live-opnames zijn een prachtige aanvulling op hun reguliere werk, scherp en direct en toch ook weer met die magie waardoor de muziek aan het hier en nu ontstijgt. Aan de berichten hier te lezen is How the West was won het verplichte volgende station...
 

Als iemand die de muziek van Led Zeppelin best aardig vindt, maar het niet dagelijks (of wekelijks) luistert, geloof ik niet dat ik tot de doelgroep voor deze cd behoor.

Bij de eerste schijf, een verzameling van verschillende sessies, neem ik aan dat die het interesantst is voor Zeppelinfans. Mits die de bootlegs nog niet hadden, uiteraard. Voor mij zijn er hier net wat teveel nummers die twee of drie keer voorbij komen.
De tweede schijf, met het concert uit 1971, vind ik daarom interessanter omdat het meer een geheel is. Daar staat dan weer tegenover dat bijna alle nummers die op deze schijf staan, ook op How the West Was Won staan. Ondanks een mooie uitvoering van Thank You, heb ik aan 1 album, die ik in de vorm van HtWWW al in huis heb, toch wel genoeg.

Met de muziek hier is niks mis (hoewel de zang van Plant voor mij hier en daar een beetje op het randje is van wat ik gedurende langere tijd aan kan horen), en uiteraard is Led Zeppelin een sterke liveband, maar deze BBC sessions vind ik niet echt interessant.

3.0*

Het tweede deel (CD2 / LP3&4) van dit BBC Sessions is Led Zeppelin In Concert en wel at Paris Cinema, London at Thursday, April 1, 1971. Als je ook nog de 2 bonustracks hiervan erbij pakt, heb je een uitstekend en compleet Led Zeppelin concert te pakken. In een klein theater zingt en schreeuwt Robert Plant zijn longen eruit en gaat Jimmy Page vakkundig uit zijn dak. Grappig om te horen is dat het publiek rustig moet reageren, want het moet immers 3 dagen later op de radio worden uitgezonden.

Eigenlijk is vrijwel alles erg goed, dus is het lastig om er hoogtepunten uit te pakken. Opvallend goed zijn in ieder geval Immigrant Song, Heartbreaker, Since I've Been Loving You, Black Dog, Stairway to Heaven, Whole Lotta Love (medley) & Thank You.

Op het eerste deel (CD1 / LP1&2) staan verschillende sessies opgenomen in een aantal studio's in London uit 1969. Ook hier speelt de band vaak intens en sterk en hoor je nog de bluesrock van hun eerste 2 albums terug. Soms klinkt het wat rommelig, maar dat heeft juist ook weer zijn charme. Opvallend goed vind ik hier o.a. de bluessongs You Shook Me (2x) & I Can't Quit You Baby (2x) + Dazed and Confused & Whole Lotta Love. Alles bij elkaar zijn deze BBC Sessions ijzersterk en zeer aan te raden.