Blonde Redhead - 23 (2007)

De lijn van 'Misery is a Butterfly' wordt mooi doorgetrokken met '23' . De electronica echter, is minder dominant aanwezig en terug, maar in iets andere vorm dan we gewend zijn van Blonde Redhead, is het (overigens niet overheersend) noisy gitaargeluid, dat door een zwalkend structuur bij vlagen doet denken aan My Bloody Valentine. Met 'Misery' werd een nieuwe koers ingezet, met '23' wordt die koers verfijnd. Resultaat: Tien mooi uitgebalanceerde liedjes die nóg iets spannender zijn dan de liedjes op 'Misery'. Ook de desolate sfeer die 'Misery' al kenmerkte is op '23' verder uitgekristaliseerd.

Ook ik vind deze nét weer iets beter dan Misery is a Butterfly. De zoektocht naar een nieuw, comfortabel passend geluid lijkt hiermee ten einde te zijn. Tot voor kort prefereerde ik de "oude" Blonde Redhead (t/m Fake Can Be Just As Good). An Expression of the Inexpressible was een typische overgangsplaat, vleesch noch visch. Melody of Certain Damaged Lemons was een halfgeslaagde poging om een nieuw geluid te vinden. Dat geluid werd op Misery is a Butterfly gevonden en behoorlijk overtuigend neergezet.

De nummers op 23 zijn over de gehele lijn nóg sterker en dieper dan op die laatste plaat, en er lijkt net iets meer pit in te zitten. Is dit het Magnum Opus van Blonde Redhead? In elk geval is het een hele sterke plaat van een bijzonder bandje.

Na twee luisterbeurten vond ik het maar een gladde plaat, maar nu ik hem vaker heb gehoord wordt hij steeds beter en is hij nauwelijks uit je hersenpan te krijgen. 4*.

owhhhh een nieuwe? heel tof, moet ik snel luisteren! en zo te horen moet het erg lekker zijn.

Het eerste nummer, '23', is werkelijk waar fenomenaal. Een schitterende opening. Snel verder luisteren!

De sfeer die ik zo geniaal vond bij misery is a butterfly weten ze naar mijn mening iets minder goed vast te houden bij dit album. "dr strangeluv", "publisher" en "top ranking" zijn wel echt parels.
Och..misschien moet ik hem dit keer ook gewoon vaker luisteren.
Geen band heeft zo'n heerlijk grimmig, mooi en mysterieus sfeertje als blonde redhead.

http://www.youtube.com/watch?v=a7FqUNlEdwA

Dit is de nieuwe clip van Blonde Redhead, erg gaaf naar mijn mening, ook het gelijknamige album is sinds vandaag te koop in de lokale platenzaak. cheers!

vanwaar een nieuw topic? Dit kun je toch gewoon bij de plaat kwijt.

Omdat het nieuws is...? Ik bedoel: daar is dit forum toch voor? nieuws?

okee

Niet okee, dit kan gewoon bij het album.

Ondertussen is dit toch maar mooi uitgegroeid tot mijn favoriete album van 2007 tot op heden.

Het album vliegt gelijk goed uit de startblokken met de prachtige single 23, een strak voortjakkerend nummer dat opgesierd wordt met flarden shoegaze. Ook op de nummers daarna is het voornamelijk de gitaar die de boventoon voert. Vanaf Silently focust Blonde redhead meer op haar etherische, electronische en melancholieke sound. Al met al een zeer eclectische plaat van een band die zijn definitieve (top)vorm lijkt te hebben gevonden.

zeer mooie plaat van blonde redhead waarmee ze hopelijk eens gaan doorbreken , ze worden alsmaar beter ,

geweldig album, mijn tweede vijfsterrenplaat na arcade fire!

Ligt het trouwens aan mij, maar bij de mannelijke stem in nummers 3&4 hoor ik de stemmen van Pinback. Toeval?

Wow, net dit album ontdekt en wat is dit verslavend zeg! :O
Nouja, het is geen straf om 'm op te laten staan. ^_~

De stemmen van Pinback?? Dat was mij nog niet opgevallen om eerlijk te zijn..

Via een aantal compilaties van een vriend van me ontdekt. De aanwezige songs wekten mijn honger naar meer op en kwam al snel op hun laatste plaat uit.
Ik las op enkele plaatsen al het woord glad, ik denk dat ik daar wel mee in stem. Maar glad hoeft niet negatief te zijn en zo bedoel ik het in dit geval ook niet. Titeltrack 23 is een parel, evenals SW en het knallende Spring and by Summer Fall. Deze plaat zal nog wel even in mijn rotatielijstje blijven hangen...

****

Dat van die stemmen van Pinback is ook niet waar. Het is gewoon Amadeo Pace die daar zingt.

Ik heb ook niet gezegd dat het Pinback zelf is.
Het zijn de stemmetjes van Pinback, maw: het deed en doet me er sterk aan denken.

Het aparte stemgeluid maakt dit album net even iets mooier en aparter dan andere albums. 4,0*.

Ik vind 23 een heel mooi nummer.

Ik ook. En Silently. En nog een paar.

Dit is mijn eerste Blonde Redhead en ik ben er erg blij mee. Hij sprak me meteen al aan, maar pas na een paar luisterbeurten raakte ik hoe langer hoe meer verkocht.

Die stem, die sfeer, prachtig allemaal.

Heroine is wel een beetje een huilnummer ook.

4,5*

Ben het album voor het eerst aan het beluisteren en wat is Spring And By Summer Fall een heerlijk nummer zeg,naast 23 dat ik al kende het pronkstuk van dit album. Ook Publisher vind ik een intrigerend nummer.Niet alle nummers zijn gelijk even pakkend daarom voorlopig 3,5*,maar misschien zit er in de nabije toekomst nog wel meer in het muziekvat.

Een erg goede cd met mooie sfeertekeningen. ik ga wel meer voor de swingende nummers. Ik vernam voor het eerst van deze band door een uitzending op 3voor12 live. ik moet wel zeggen dat het live zeer matig klonk, behoudens de swingende nummers. in de studio is veel gepolijst, zoals de zang van de dame en het keyboardwerk. Verbaast me dat een band na 7 jaar live het niet kan brengen.

Tja, sommige mensen zien dit anders. Op Rock Werchter dit jaar waren ze voor mij toch het hoogtepunt hoor. Ongeevenaarde schoonheid. In de stem van de zangeres zit zo ontzettend veel emotie in; dat snijdt echt door merg en been.
Over het album dan maar, uitstekend album, een van de betere van dit jaar. Helaas vind ik de nummers die gezongen zijn door de gitarist een beetje tegenvallen (met uitzondering van Spring en by Summer Fall). Nummers zoals 23, Top Ranking en vooral The Dress(!) zijn zo'n mooie nummers waar je het gevoel mee hebt dat je nog nooit zoiets gehoord hebt. Totnutoe 4* doordat SW en Publisher toch echt hele middelmatige nummers zijn.

Zeer mooi album vind ik dit, en als we dan toch moeten vergelijken doet het me (met veel weemoed) terugdenken aan Lush ten tijde van 'Gala' maar dan met de hedendaagse productietechnieken en misschien wel nèt iets meer songvakmanschap, die liedjes...en die stem! Kazu Makino zingt als een engel... Hemels! Een dikke 5.

Lush... goede vergelijking ja. Voor mij dan Spooky in plaats van Gala.

met Arcade Fire ben ik het mee eens, maar deze valt zwaar tegen ... iemand anders trok vergelijkingen met Lush (begin jaren 90) - 4AD records (ook van begin jaren 90) en de hele Breeders, Belly clubje ... nu is het 2007 en terwijl Arcade Fire (als voorbeeld) wat verfrissend en nieuws brengen van de andere kant van de atlantic ocean, brengen Blonde Redhead alleen maar heimwee of nostalgia van 92 of 93 periode ... dus bot gezegd maar toch 15 jaar te laat!!! voor mij maximaal een 2 uit 10 voor de moeite!

Ik heb dit bandje afgelopen dinsdag in het voorprogramma van Interpol mogen ondergaan. En wat was dat onwaarschijnlijk slecht zeg. Matige zangeres (nou ja), tevens rare bonestaak en twee naar ik aanneem broers met de uitstraling van een wasknijper die tesamen het geluid voorbrachten van een soort gruizige koffiemolen. Met excuus voor de matige vergelijkingen maar weet ff niks beters.

Nu heb ik een afwijking dat ik van de aller allerslechtste voorprogramma's uit een soort fascinatie voor het lelijke, de cd bij de merchandise ophaal. Zo heb ik niet te raggen platen van Deerhoof, Mastodon en Miranda Sex Garden om maar eens wat te noemen, binnen gesleept. Voornamelijk om zo nu en dan na een gezellig etentje en 14 bier met de vriendjes waarmee ik dan naar het desbetreffende concert ben geweest, herinneringen op te halen. Ieder keer als we dan Bunny Bunny Bunny voorbij horen komen van Deerhoof, hebben wij de tijd van ons leven!. Leuker dan Jiskefet en slechter dan de Mounties in one go. Wat wil een melig man nog meer.

Goed, onder dat motto deze plaat ook opgepikt. 15 euri's kostte die maar met het vooruitzicht op weer hilarische plaatjesdraaiavonden vond ik dat een minmale investering.

Maar wat een tegenvaller zeg. Daar waar ik gehoopt had op meer Bunny Bunny's word ik, tot mijn "teleurstelling", geconfronteerd met een alleraardigste plaat. Een plaat die inderdaad ook begin jaren '90 had uit kunnen komen, zoals bijna alle releases van 4AD overigens maar toch. Die zangeres kan nog steeds niet echt zingen maar nu valt het veel minder op omdat eea wel degelijk wordt gecompenseerd door fraaie melodien en prima songs en er ook nogal patent wordt gemusiceerd.

Deze plaat ga ik voorlopig eens regelmatig draaien en op de melige avondjes doen we het nog maar even met Bunny Bunny

Wat een miskoop zeg