Pink Floyd - The Wall (1979)

Veel plezier! Ik ben vorig jaar naar Pink Project geweest en ik heb er enorm van genoten. Ik was wel een van de jongste in de zaal.

Das mooi om te horen. Gelukkig is de jeugd nog niet verloren voor goede muziek

Dank je. Was een geweldig concert, heb echt genoten.

Er was een tijd dat ik Pink Floyd heel hoog had zitten. Ik zag ze als een van de beste bands ooit. Dat was zo'n vier jaar geleden. Maar ik kende toen nog maar zo weinig muziek. Vandaag de dag schaar ik Pink Floyd in de verste verte niet meer tussen de beste bands die ik ken, en al helemaal niet na het beluisteren van The Wall. Voor het grootste deel een herhalingsoefening en het duurt gewoon te lang. Naja, het had natuurlijk niet te lang geduurd als hier meer goede nummers op hadden gestaan.

Herhaling van wat? Het idee van The Wall was behoorlijk nieuw en verfrissend voor de band. Het geluid is heel anders dan de andere albums.

Ja, je kan veel zeggen van The Wall, maar dat het een herhalingsoefening is slaat echt helemaal nergens op. Dan heb je gewoon niet goed geluisterd.

Het enige nieuwe dat ik hoor is dat het iets meer richting standaard rock gaat, een iets vettiger geluid en kortere nummers. Maar Stijn_Slayer is natuurlijk zo'n autoriteit op muziekgebied dat ik me er bij neerleg dat ik niet goed heb geluisterd.

Ik hoop niet dat je nagel eraf ligt, want blijkbaar heb ik hard op je tenen getrapt.

Pink Floyd verwijdert zich van lange nummers en komt met een overkoepelend, uitgewerkt verhaal. Dat is toch heel wat anders dan wat overkoepelende thema's zoals op vorige albums het geval was. Ze nemen hier ook afstand van de prog. Op de tekst komt steeds meer nadruk te liggen. Het soms fragmentarische karakter van nummers. Gilmour doet steeds minder mee. Rick Wright idem. Het is ook nog veel theatraler.

Dan kun je gewoon niet spreken van een herhalingsoefening. Dat ik dan de eikel ben omdat ik dat opmerk neem ik maar voor lief. Als je dit een herhalingsoefening vind kan ik dat niet serieus nemen en vind ik dat je niet goed heb geluisterd.

Ik vind CD/LP-2 anders wel een beetje een herhalingsoefening van CD/LP-1.

Jeetje, ik maakte maar een grapje over dat je een autoriteit bent Stijn.

Oké, een ander thema. Dat hoor ik ook. Maar dat neemt nog niet weg dat ik het geluid vrijwel hetzelfde vind gebleven (dit is bovendien nog wel degelijk progressieve rock volgens mij). Dit is gewoon 100 procent Pink Floyd. Dat hoeft op zich niet erg te zijn, maar voor mij werkt het niet. En inderdaad, het is wel theatraler. Staat me ook niet aan trouwens.

Ik spreek ook niet van een complete herhalingsoefening Stijn, dat heb je verkeerd gelezen. Daar kun je nooit van spreken. Vrijwel iedere band doet op iedere cd wel weer een paar dingen anders. En nee, ik vind je geen eikel Stijn.

Dat het geluid hetzelfde is gebleven vind ik gedeeltelijk waar. The Wall heeft min of meer hetzelfde donkere geluid als Animals, maar dat is wel weer een ander geluid dan ze op de albums daarvoor hadden (nog los van de psychedelische periode). Nog wel herkenbaar, maar wel anders.

Maar is dit dan het enige? Ik zie (veel) meer verschillen dan herhalingen.

Dan zijn we eruit: een verschil in inzicht.

Het is vooral theatraler inderdaad . Echte prog is het niet , maar ik heb de groep ook nooit echt uitgesproken prog gevonden eerlijk gezegd .
Ze worden er over het algemeen wel onder geschaart , maar ze hebben zat liedjes die dat niet echt uitstralen .

Mee eens. Ik zie Pink Floyd ook niet als progband, maar op voorgaande albums bespeur ik wel kenmerken van prog. Hier eigenlijk niet.

Concept albums is toch een typisch dingetje van prog?

Nee, dat komt net zo goed in andere genres voor (King Diamond bijv.). Het komt op zich wel vaak voor binnen de prog, maar het is niet zo dat je meteen prog maakt als je een conceptalbum schrijft. Binnen elk genre kun je een conceptalbum maken.

Als het theatraler is, is het niet 100 procent hetzelfde.

Ik neem aan dat je het tegen mij hebt, maar ik snap je opmerking niet helemaal. Ik heb namelijk nooit beweerd dat het 100 procent hetzelfde is. Maar misschien had je het niet tegen mij.

Je schrijft in een paar berichten hoger: Dit is gewoon honderd procent Pink Floyd. Vervolgens geef je aan dat het een stuk theatraler is. Wat bedoel je nou?

Ik zeg zelf eerder dat er op elk album van een band wel een paar dingen anders zijn dan op de voorgaande albums. Dus 100% was misschien een klein beetje overdreven, ja.

Wat een boel intens serieuze mensen op dit forum zeg. Mijn complimenten, ik hou daar wel van.

zie ook: The Who - Quadrophenia (1973) en The Who - Tommy (1969), ook geen progrock....

En hoe je het ook draait of keert: Green Day - 21st Century Breakdown en American Idiot ook dacht ik. Zelf geen fan though, ik vermeld het maar.

Vergeet ook Frank Sinatra, Ray Charles en The Ventures niet, om nog maar een paar namen te noemen...

Dan hebben we War Of The Worlds nog en alle musicals en opera/ettes (idd, ook die van Waters) die je maar kunt bedenken.

Eigenlijk heeft Sven wel een goed punt. Er zitten hier meer autoriteiten op muziekgebied, en Stijn mag van mij ook zo worden genoemd. Overigens bedoel ik het als compliment!
Neemt natuurlijk niet weg dat iedereen voor zichzelf een mening mag vormen waarin je het totaal oneens met Stijn kunt zijn. Maar dat zal zeker Stijn volledig beamen!

Ik denk dat Stijn hooguit autoriteit is op zijn muziekgebied, wat wil zeggen vooral sixties en seventies. Echt breed heeft hij zich nog niet geörienteerd. Vandaar misschien dat hij gepikeerd reageert als iemand een mening heeft over zijn muziekgebied waar hij het niet mee eens is.

Hm, ik heb in vrijwel elk genre interesse (sinds wanneer denken we in jaartallen? Muziek is tijdloos). Wereldmuziek en electronica heb ik pas een paar cd's van beluisterd, maar dat heeft meer met mijn nog prille leeftijd te maken. Ik kan onmogelijk al uit elk genre alle ins en outs kennen.

Indische muziek staat verder nauwelijks op musicmeter, en klassiek ook niet, dus dat kan ik hier niet kwijt.

Ik reageerde verder niet gepikeerd, maar aan de gepikeerde tegenreactie te zien vatte jij het wel zo op. Wel vind ik het jammer dat je inhoudelijk verder niet wil reageren waarom dit een herhaling zou zijn. Tot nu toe is het blijven steken op iets als 'het geluid klinkt nog steeds als Pink Floyd'.

Ik denk niet in jaartallen hoor, maar ik heb het idee dat jij vooral muziek uit de jaren '60 en '70 kent. En je hoeft van mij ook niet alle ins en outs te kennen hoor. Het was ook helemaal niet als kritiek bedoeld, ik vind uitspraken als dat jij een autoriteit bent op muziekgebied (waar ik ironisch genoeg zelf over begon) gewoon nogal overdreven.

Dat van klassiek is inderdaad jammer, blijf het idioot vinden dat dat niet op Musicmeter niet mag. De argumenten tegen zijn ook zwak.

Maar ik ben nooit gepikeerd geweest hoor. Ik weet ook niet precies waarom ik dat had moeten zijn, ik heb veel boeiendere zaken om me over op te winden aan mijn hoofd. En over The Wall en herhaling, dat is gewoon simpel voor mij. Ik hoor niet zoveel nieuwe dingen als jij. Ik hoor gewoon grofweg hetzelfde geluid als eerst, alleen in een iets ander jasje. Maar dat heb ik eigenlijk al gezegd.

Een autoriteit wil ik mijzelf ook niet noemen (al vind ik het natuurlijk leuk dat Rogyros mijn bijdragen waardeert), en als ik een optelsommetje maak zal waarschijnlijk het meeste inderdaad uit de jaren 60 en begin jaren 70 komen (1967-1973 is mijn favoriete periode), maar ook genoeg uit andere jaartallen. Vooral omdat de informatievoorzieningen beter zijn als je eenmaal een paar jaar verder bent. Ik zoek op soul, en ik zie meteen Call Me van Al Green staan. Als er een vergelijkbare uit 2008 bijstaat vind ik dat ook prima, maar ik stap graag ergens in met de platen die het genre gevormd hebben.

Sigur Ros en Fleet Foxes leerde ik bijv. ook pas achteraf kennen, en niet toen ze nog erg underground waren.

Wat betreft The Wall vrees ik dat ik je nog steeds niet begrijp. Voor mij is dat andere jasje toch een paar maten groter.

Dat is dus precies wat ik eerder ook al bedoelde. Jij vindt dat jasje iets groter dan ik het vind. Ik zou zeggen: het jasje is misschien wel iets groter (lees: theatraler), maar de verhoudingen zijn vrijwel hetzelfde gebleven. Maar wie weet snap jij Pink Floyd wel beter dan ik hoor, zou kunnen. Het maakt me ook niet zoveel uit, maar ik vertelde puur hoe ik het beleefde.