Pink Floyd - The Wall (1979)

Dat is natuurlijk heel triest en ook niet de bedoeling geweest van dit album, maar dat bewijst maar weer eens mijn stelling dat je het album helemaal moet draaien om hem te kunnen begrijpen...... Even in LP termen gesproken. Kant Aen B werken naar een dieptepunt in iemand zijn emotionele gemoesttoestand( eindigt dus met het trieste Goodbye Cruel world), kant C is het besef dat hij/zij geisoleerd is, waarna kant D wordt gebruikt om uit dat isolement te komen en weer terug te komen op de wereld zoals de wereld is

Vooruit, even off topic dan; Dat is wat anders dan geen excellente zanger, want Prince schaar ik juist onder het vakje excellente zangers. Ik ken er maar weinig die (nu nog) zo waanzinnig goed bij stem zijn, toon kunnen houden, en ook nog eens een grote vocale "range" hebben. Als je wil weten hoe of wat: check deze link

Dat ie een specifiek geluid heeft dat is een feit, maar ook dat is weer een kwestie van smaak dan. De stem van Waters is blijkbaar niet aan mij besteed.

Pink Floyd leek die ik ben : wie zingt wish you were here, Money en the wall? Want dat vind ik namelijk wel goed klinken! (volgens mij moet ik gewoon een best of hebben om mee te beginnen)

Wish You Were Here en Money worden gezongen door Dave Gilmour.
Another Brick In The Wall door Waters en Gilmour.( althans dat is wat ik hoor.)

De eerste opzet van 'Another brick in the wall part2' was tweemaal dezelfde tekst, gezongen door achtereenvolgens Waters en Gilmour. De zang van de schoolkinderen werd aanvankelijk opgenomen met het idee deze als achtergrond te gebruiken, maar omdat men zo tevreden was over het kinderkoor, werd besloten deze voor het tweede stuk te gebruiken en daarvoor een stuk met de stemmen van Waters en Gilmour samen.

Over het hoe, waarom en wie daar uiteindelijk over besloten werd, lopen de verhalen uiteen.

Voor de volledigheid: 'Another brick in the wall' parts 1 & 3 worden gezongen door Waters.

Klopt inderdaad.

Producer Bob Erzin wilde een soort van disco ritme op Part II , de single dus.
Gilmour werd naar een discotheek gestuurd, om wat ideeen op te doen.
Daar werd de gitarist niet vrolijk van.

Uiteindelijk heeft Erzin toch zijn zin doorgedrukt en waren de leden overstag.
Het werd Floyd's grootste hit.

Ooit ook wel eens gelezen dat niet Bob Ezrin, maar James Guthrie met het uiteindelijke idee voor de opzet kwam. Zo gaat dat met hits, die hebben meerdere vaders

Geen heel geweldig nummer hoor, Floyd heeft veel veel betere nummers gemaakt.

Misschien wel, maar WEL een nummer wat een heel breed publiek aan spreekt (= een hit) en daarnaast ook nog een heel fijne gitaarsolo bevat
Weinig gitaristen die zo'n eigen geluid hebben als Dave Gilmour.

Overigens heb ik nooit de link gelegd met disco bij het luisteren naar het nummer (hoewel de bas wel een duidelijke hint had moeten zijn). Komt waarschijnlijk door de context van de andere nummers.

Tja, ongelofelijk he? Dat er mensen zijn die alleen "we don't need no education" van PF kennen. De band had een mooier bekendste nummer verdiend.

In de context van het album past het nummer prima natuurlijk, overduidelijk waar het over gaat. En losstaand als single klinkt 't lekker en ach, wie luisterde er naar teksten tijdens de Top 40 op vrijdagmiddag of Top Pop op TV? Niemand toch?

Jij niet in ieder geval, want jij was waarschijnlijk nog té jong om engels te verstaan, laat staan conceptalbums uit die tijd te begrijpen.
Verder luisterden er genoeg muziekhebbers in die tijd naar teksten. Tony, toch!

Ho, ho, ik zat in de brugklas, was een heel slim jongetje en had daarbij ook nog een talenknobbel. En of ik het begreep! Ik luisterde alleen nog niet naar PF... Kan me wel de clip herinneren uit Top Pop met dat kinderkoor in schooluniformpjes en dat ik onderwijs ook niet zo nodig vond.



Tuurlijk Ad, ik had het ook niet over muziekliefhebbers, ik had het over Top 40 luisteraars die nooit meer hebben gehoord van PF dan "we don't need no education". Dan snap je toch niet waar dat nummer over gaat?

Ook de gemiddelde top 40 luisteraar? Ik betwijfel het. De muziekliefhebber die verder keek dan top 40 programma's ongetwijfeld wel, maar mensen die alleen Countdown of Toppop keken... Ik denk het niet.

"We don't need no education, we don't need no thought control. No dark sarcasm in the classroom, teacher leave us kids alone."
Welke scholier was het die de tekst niet begreep?

Degene die er niet naar luisterde. En dat is voor wat betreft de mensen die niet verder komen dan de top 40 programma's toch wel het merendeel, is mijn indruk.

Prima ook. De inhoud is voor de liefhebber. En dan pas komt deze muziek echt tot zijn recht.

Eh, jij misschien? Lijkt er wel op namelijk...

Ben benieuwd wat ik niet begrepen heb...

Waar het nummer in de context van het album over gaat, leeuwtje.

"All in all, it's just another brick in the wall"

Leuk tekstueel detail:
Roger Waters opende zijn soloconcerten vaak met In The Flesh (deel 2 dus, in plaats van In The Flesh?) en zingt daarin o.a.:
"Pink isn't well, he stayed back at the hotel. And they sent us along as a surrogate band, we're going to find out were you fans really stand."

Goed zo, jongen!! Was dat nou zo moeilijk? Omdat je zo goed meedoet mag je kiezen. Wil je een sticker voor in je schriftje of een kleurplaat van de meester, die je zelf mooi binnen de lijntjes mag inkleuren?

de sticker graag

De afsluiting tegen alles en iedereen.
De muur die je rond je bouwt, een fantastisch concept is het.
Op papier lijkt het schitterend maar het was de vraag of ze de mooie woorden konden omzetten in mooie muziek. Wat mij betreft is dat zeker gelukt.

Pink Floyd weet door middel van heerlijke gitaarriffjes en theatrale nummers, en schitterende teksten het concept zo realistisch mogelijk voor te stellen. Natuurlijk was het ook nodig dat er voldoende afwisseling en variatie was. Want één uur en 21 minuten is toch een behoorlijke speelduur. En ja de variatie is er. Maar toch kan The Wall met niet de volledige speelduur boeien.
Iedere track voegt wel iets toe aan het concept maar niet iedere track vind ik super.

Goodbye Blue Sky en Empty Spaces zijn bijvoorbeeld twee songs die ik erg matig vind.
Maar gelukkig schommelt het merendeel van de songs tussen: goed en schitterend.
Another Brick In The Wall is de song die we meer dan één keer horen de hele plaat door zo is hij opgesplitst in 3 delen.
Het zijn alle drie sterke songs en dat kinderkoor voegt zeker wat toe.
De plaat zit ook weer vol van de sterke solo's, de gitaarsolo in Mother bijvoorbeeld.

Conclusie: sterke plaat, ze weten het concept realistisch en sterk te brengen maar toch is niet iedere song een schot in de roos. 4*

Iedere song heeft zijn doel hier. The Wall is een verhaal en bij elke gemoedstoestand wordt een bepaalde sfeer opgeroepen.
Empty Spaces is daar een sterk voorbeeld van, en zie ikzelf niet echt als een song, maar een stukje in het verhaal. De grimmigheid en de isolatie wordt hier sterk neergezet.
The Wall is voornamelijk een geheel. Dat is naar mijn idee ook de grote kracht. Natuurlijk zijn songgerichtere stukken als Hey You en Comfortbly Numb prachtig, maar de aanloop er naar toe en het vervolg zijn geweldig inellaar verweven.

Dat weet ik daarom schreef ik ook '' Iedere track voegt wel iets toe aan het concept maar niet iedere track vind ik super. " Je bericht was toch wel een reactie op mijn recensie?

Wat betreft dit album kan ik zeggen dat ik ontzettend blij ben dat ik op mijn sterfbed kan zeggen dat ik een live-uitvoering van Roger Water himself gezien heb en dat ik zelden zoiets geweldigs heb meegemaakt. Bovendien blijkt 'The Wall' nog schokkend actueel te zijn. Ik kijk dan ook zeer uit naar de dvd-release van zijn concert in Londen waar Dhr. Gilmour acte de presence gaf. Die dvd komt toch wel he? Niet dat ik me op iets zit te verheugen dat nooit komt (dat doe ik al vééls te vaak).

Maar even ter zake: iemand al zijn hand gelegd op de nieuwe Immersion Boxset van The Wall (7-discs)? Ik heb er even het geld niet voor, maar het lijkt mij smullen! Tracklist

Ik heb hem al eens gezien. Maar met de hoes die op mume staat.
Dei nhoud nog niet gezien, maar de doos zag er toch zeer groot uit. Maar ik ga hem zeker niet kopen omdat ik de originele LP uit 1979 heb.

Mwah, ik denk niet dat Waters nog steeds een muur tussen hem en zijn publiek ervaart. Wat hij heeft gedaan is The Wall actualiseren en aanpassen aan de huidige tijd en onderwerpen. Een adaptatie c.q. actualisatie van zijn eigen werk. Eigenlijk wel apart dat popmuzikanten dit niet vaker doen. In het theater is 't de normaalste zaak van de wereld.

Ik doel dan natuurlijk ook op de oorlog, propaganda etc. die in ook in The Wall zijn verwerkt. En ik vind je opmerking een hele interessante, opmerkelijk eigenlijk . Maar The Wall leent zich dan ook uitstekend voor actualisatie. Zou een leuk topic zijn; welke nummers/shows zouden tijdens de tour van X kunnen worden geactualiseerd?

Aan de andere kant; willen we dat wel?

Ik niet en ben het ook niet van plan, hoe goed het album ook is.

Ik heb The Wall zowel op cd als vinyl en die klinken beiden als een klok.
Hierdoor dus geen behoefte om een digitaal opgepoetste variant te kopen.

Die demo's circuleren al sinds mensenheugenis, google maar eens op The Wall Under Construction.
En ook daar is dus van mijn kant geen urgentie deze officieel in huis te halen.

The Wall Live is niets meer dan een opgepoetste versie van Is There Anybody Out There ?
Aangezien dat album al sinds 2000 in mijn kast staat, zal ik ook daar geen duur betaalde nieuwe variant van gaan aanschaffen.

Wel heb ik net de The Wall Facebook Quiz gedaan.

Typisch, bij alle 3 de moeilijkheidsgradaties had ik een score van 7 uit 10...

Dat moet iedereen voorzich weten en zeker Roger, zelf. Volgens mij gaat The Wall over zijn moeilijke post-war tijdperk thuis en het strenge schoolregime waar hij zowat een trauma aan heeft overgehouden.
Discussiëren over actualiseren lijkt me een leuk tijdverdrijf maar vreselijk off-topic.
Ik neem het album gewoon zoals het is met melodieën teksten e.d. Hoor diegenen die inde tijd van de release oud genoeg waren om het te begrijpen Een erg mooi album, dat je echt niet elke dag draaide zonder af en toe het "liffie" van de naald te gebruiken.