menu

U2 - Songs of Experience (2017)

mijn stem
3,47 (281)
281 stemmen

Ierland
Rock / Pop
Label: Island

  1. Love Is All We Have Left (2:41)
  2. Lights of Home (4:16)
  3. You're the Best Thing About Me (3:45)
  4. Get Out of Your Own Way (3:58)
  5. American Soul (4:21)
  6. Summer of Love (3:24)
  7. Red Flag Day (3:19)
  8. The Showman (Little More Better) (3:23)
  9. The Little Things That Give You Away (4:55)
  10. Landlady (4:01)
  11. The Blackout (4:45)
  12. Love Is Bigger Than Anything in Its Way (4:00)
  13. 13 (There Is a Light) (4:19)
  14. Ordinary Love [Extraordinary Mix] * (3:47)
  15. Book of Your Heart * (3:55)
  16. Lights of Home [St. Peter's String Version] * (4:33)
  17. You're the Best Thing About Me * (4:16)

    met Kygo

  18. The Blackout [Jacknife Lee Remix] * (7:18)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur: 51:07 (1:14:56)
zoeken in:
3,5
Nou ik heb "Songs of Experience" eindelijk nu eens een paar keer beluisterd, en wat me opvalt is dat de nummers een beetje middle of the road zijn. Het is allemaal een beetje statisch, het word nergens echt spannend, slecht is het zeker niet maar het mist een climax, het album mist wat peper. Ik vind nummers als "American Soul" ronduit irritant. 'T lijkt wel of ze hier de weg totaal kwijt zijn. 'Summer of love' vind ik helemaal zielloos. U2 kan zoveel beter, ik hoor op "Songs of Experience" net iets te vaak ongeinspireerde nummers, alsof het vuur er uit is. Gelukkig is een nummer als 'Red Flag Day' een aangename verassing, leuk nummer trouwens, echt een verademing, het neigt af en toe naar het U2 uit de jaren '80.'The showman' vind ik een beetje een onbenullig liedje. 'The little things that give you away' gaat wel. Gelukkig dat The Edge met z'n gitaarriedeltje wat aan "The Joshua Tree" tijd doet denken wat cachet aan het nummer. Bono klinkt helaas wat vlak, terwijl we met z'n allen weten dat hij vanuit het diepst van zijn tenen kan zingen. Gelukkig hoor ik op het laatste van het nummer een gepassioneerde Bono.
'Landlady' ook zo'n krampachtig bij elkaar gepleurd nummer wat nergens toe lijdt. Het lijkt wel een uitprobeersel, er zit helemaal geen vaste lijn in of structuur. 'The Blackout', hier hoor ik weer een spannende U2, een U2 uit de begindagen. Gelukkig kunnen ze het dus nog wel. Ik vind wel, aan dat nivo van vroeger niet getipt kan worden maar opzich o.k., helaas dat het op het op het laatst tegen irritant gaat klinken.
'Love is bigger than anything in it's way' zou zo van het album "All that you can't leave behind" kunnen komen, ik vind het aangenaam klinken. 13 ( there is a light) vind ik een mooie afsluiter van een album waar ik nogal gemengde gevoelens bij heb, maar dit nummer "13" vind ik sowiezo mooi.
"Songs of Experience" vind ik wel o.k. maar dan wel op het nippertje, ik heb U2 wel beter en overtuigender gehoord. Gelukkig wel beter dan voorgaand album met die onsmakelijke hoes.
Over een albumcover gesproken, ik vind deze van dit album wel grappig en onbenullig tegelijkertijd.
De bonustracks 'Orinary Love' had op het reguliere album moeten staan, hier komt U2 weer volop tot z'n recht. 'Book of your heart', hier heb ik al door vele MuMe users veel positiefs over gehoord, terecht,.. een prachtig nummer. Inderdaad heel vreemd dat dit niet op het reguliere album staat,..wat mankeren de heren van U2, of platenmaatschappij af en toe toch...?
Nou dan is het album weer op. Niet al te spannend en verassend allemaal. Soms bij vlagen.
Ik had van "Songs of Experience" meer een futuristisch album verwacht, in de trant van "Zooropa". Mischien komt dit ook wel door de naam "Experience".
Hopelijk komt U2 nog 1 keer met een knaller van een album als afsluiter die een geweldige carriere waardig afsluit. Dit geld voor mij voor meerdere artiesten.

avatar van musician
3,0
Ben er ook niet erg weg van.
Een enkel nummer daargelaten.

U2 is misschien dan niet de band die het langst bestaat, de ongewijzigde samenstelling is wel één de langstzittende ooit. Dat maakt onderling vergelijken van albums natuurlijk altijd interessant maar niet altijd even eerlijk.

De band is al 25 jaar na het verschijnen van het laatste hoogtepunt Achtung Baby, verre van in goede doen. De "spirit" is er uit, de songwriting heeft z'n beste tijd gehad. En er is dan nog wel wat aardigs samen te stellen van diverse albums in de periode daarna.
Maar er is geen album meer uitgebracht dat je van het begin tot het einde op je punt van je stoel deed belanden. Anders dan de conclusie aardig/het gaat/gemiddeld. Een enkel nummer boven album niveau.

De fout die U2 naar mijn mening heeft gemaakt is dat ze mee willen blijven doen met actuele muzikale ontwikkelingen en te denken dat ze daarmee top of the bill blijven en jong en oud daarmee in vervoering krijgen. Anders dan het (toen nog) eigen bedachte en toonaangevende eigen idioom.

Die missie is eigenlijk mislukt. En na Achtung Baby daalt er dan ook al heel wat jaren hoon over de band heen en vaak niet ten onrechte. Ik zal niet zeggen dat ze het niet oprecht proberen. Maar de ingeslagen weg was gedoemd te mislukken. Dat is ook gebeurd en zal niet veranderen als U2 niet eens gaat beslissen een zijpad in te slaan.

Ook de Rolling Stones begonnen na verloop van tijd dergelijk gekwalificeerde albums te maken. Om dezelfde redenen en met dezelfde gevolgen.
Totdat ze vorig jaar maar weer eens terug naar hun roots gingen en met Blue & Lonesome een compromisloos jaren sixties blues album maakten.
Het succes en de lovende kritieken zijn bekend.

Misschien moet, met dat in het achterhoofd, U2 ook nog maar weer eens terug naar de tekentafel en hun oorspronkelijke muzikale uitgangspunten. Wie weet.

avatar van reptile71
Tja, musician, een stoffige blues plaat maken is wel heel anders dan opnieuw een vroege U2 plaat maken. Gewoon omdat blues blues is. Als U2 een tweede Joshua Tree o.i.d. gaat maken dan herhalen ze zichzelf en krijgen ze bergen kritiek. Als een blues band voor de 100.000ste keer E, A en B speelt ligt iedereen steeds weer plat, want ja het is blues.

avatar van ArthurDZ
4,0
Berichten verplaatst naar U2

avatar van Mausie
cristiu2 schreef:
(quote)


Ik laat me helaas weer verleiden om te reageren; wéér iemand die iets roept zonder eerst de context van het verhaal te kennen. Als je niet tegen deze plaat kunt, prima. Zet 'm dan niet op. Gelukkig zijn er erg veel mensen blij met deze plaat. U2 is een band die niet snel goed kan doen. Old school U2 vs new U2 vs Popu2 vs....... Zoveel mensen die de band kennen en van bepaalde muzikale richtingen van de band houden is inherent aan de grote mix aan meningen. Een kleine band met weinig aandacht krijgt goede recensies van enthousiastelingen, maar de meeste mensen die zo'n band niet kennen nemen doorgaans minder de moeite om te bashen, oftewel 0,5 ster geven. Geeft dus aan dat U2 er dus nog steeds toe doet. Gelukkig maar.


Een erg lange reactie op amper 2 zinnen en het dan voor elkaar krijgen om er geen enkele keer inhoudelijk op in te gaan. Volgens mij maakt hij een goed punt. Ik heb een paar nummers geluisterd en het klinkt wel erg braaf en gezapig. En dan is zo'n opmerking van Bono idd hilarisch, de pot verwijt de ketel dat hij zwart ziet. Ik weet ook niet welke rock Bono luistert, maar er komen ontzettend veel goede albums uit en die van U2 hoort daar absoluut niet bij naar mijn mening. En met zo'n sneer kan de heer Bono natuurlijk reacties verwachten.

Jouw reactie gaat over totaal iets anders, namelijk dat hoge bomen veel wind vangen. Dat behoeft verder geen uitleg, dat is altijd zo geweest en geldt dus ook voor U2. Dat betekent niet dat er geen kritiek gegeven mag worden natuurlijk

5,0
Mausie schreef:

Een erg lange reactie op amper 2 zinnen en het dan voor elkaar krijgen om er geen enkele keer inhoudelijk op in te gaan. Volgens mij maakt hij een goed punt. Ik heb een paar nummers geluisterd en het klinkt wel erg braaf en gezapig. En dan is zo'n opmerking van Bono idd hilarisch, de pot verwijt de ketel dat hij zwart ziet. Ik weet ook niet welke rock Bono luistert, maar er komen ontzettend veel goede albums uit en die van U2 hoort daar absoluut niet bij naar mijn mening. En met zo'n sneer kan de heer Bono natuurlijk reacties verwachten.


Kritiek mag je best hebben hoor , maar kom dan niet met quotes doe compleet uit het verband worden gerukt en ook nog eens totaal niets met de muziek zelf te maken hebben. Ook ik kan wel een aantal zaken van u2 opnoemen waar ik het totaal niet mee eens ben, maar de muziek, vind ik, staat als een huis.
Dat jij en een aantal anderen zich druk maken over bepaalde quotes moeten jullie vooral zelf weten, maar laat de muziek erbuiten.

De hiervoor geplaatste recensies van Musician en Soundwave zijn mooie benaderingen, die ik graag lees. Of ik het nu met ze eens ben of niet, dat laat ik in het midden.

2,5
Dim
Zelfde cijfer als de vorige plaat; een paar goed in het gehoor liggende nummers tussen allerhande weinig verheffend maar ook nergens irriterend spul.

avatar van brandos
4,5
Sorry hoor Mausiemaar
Ik heb een paar nummers geluisterd
dit is niet een manier waarop je een plaat ter bespreking beluisterd. Meer een manier om een bepaalde vooringenomenheid te bevestigen. Ik herken dat wel en daarom ben ik hier ook wel strict op -er is immers zoveel muziek en dus zijn er ook veel, mogelijke motieven om iets terzijde te leggen. Ik bespreek daarom vooral platen waar ik enthousiast over ben (of na redelijk intensieve studie te weinig mee kan) -haak hier ook na heel wat U2-platen waar ik daadwerkelijk geen mening over heb dus weer aan. Ik vind de commentaren her en der op de teksten van Bono eigenlijk nergens op slaan. Zou je jezelf als vijftiger (aldan niet in de 'verleden tijd') geen 'Boy' meer mogen noemen en zou een liefdeslied na tig jaren huwelijk (eigenlijk al bij voorbaat) gezapig zijn? Ik vermoed dat er bij diverse Engelstalige Nederlandse acts bedenkelijkere teksten te vinden zijn. Nee, men kan hier blijkbaar weinig met dichterlijke vrijheid en te meer met (te) makkelijke oordelen. Ik zeg het nog maar eens: U2 heeft (na enige tijd?) haar muze terug gevonden, dat kan, dat komt vaker voor.

2,5
Dim schreef:
Zelfde cijfer als de vorige plaat; een paar goed in het gehoor liggende nummers tussen allerhande weinig verheffend maar ook nergens irriterend spul.



Inderdaad. Voor U2 begrippen een uiterst zwak album!

Ai, deze nieuwe plaat van U2 vind ik helaas weer zeer ondermaats. Oppervlakkige bekende meuk van een band die vroeger iets toevoegde maar nu al 25 jaar in de repeat modus zit, terwijl de wereld de afgelopen 25 jaar toch echt wel heel erg (muzikaal) is veranderd.

avatar van Ray P Leak
2,0
Ik heb U2 vroeger ooit eens gezien in de Stokvishal, ten tijde van "Boy", wat ik een goed album vind.
Nu 35 jaar later komen er bijna huilbuien opzetten tijdens dit album, wat niet als positief dient opgevat te worden.

4,0
Ik heb het album een paar keer beluisterd en ik moet toegeven het wordt als maar beter. Ik kan zeggen dat ik een rocker van de 80's ben en vroeger nooit zo hield van gevoelige en ingetogen tracks. Maar nu halverwege 40 kan ik deze muziek zeer waarderen. Er staan zeker ook vlotte nummers op dit album maar de rest is wat rustiger. Ik heb eigenlijk geen zwak nummer kunnen ontdekken. Ik heb het idee dat het album nu al wat wordt ondergewaardeerd wat mogelijk komt door de negatieve bias op basis van Songs of Innocence en door mensen van mid 40 en begin 50 die terug verlangen naar de jaren 80 (mid-life crisis ?) Maar kom op, the eighties zijn al meer dan 30 jaar voorbij! U2 gaat jullie niet terug brengen naar je jongere jaren. Dit is gewoon een goed album en ik ben het eens met een Belgische reviewer die zijn/haar handen in het vuur zou steken voor de uitspraak dat dit het beste U2 album is sinds Achtung Baby. En jullie weten, die Belgen hebben er echt wel verstand van. Op verzoek kan ik je de link naar de review sturen .

4,0
In tegenstelling tot de meeste berichten hier ben ik prettig verrast geworden door dit album.
Hij moest even rijpen,maar nu vind ik het een van de beste albums van de laatste jaren van deze gasten.

Na de mooie jaren 80 en 90 van U2, wat toch hun topjaren zijn, vond ik ze daarna steeds meer afglijden naar een hitfabriek zonder echte pareltjes af te leveren zoals in de jaren 80/90.

Dit album heeft na een paar luisterbeurten (en bij de eerste luisterbeurt was ik ook teleurgesteld) toch een behoorlijke groei bij mij gemaakt.

Vooral "the little things" (dat inderdaad zo op The Joshua Tree had kunnen staan) stijgt er ver boven uit en vind ik zelfs het beste U2 nummer van de laatste 20 jaar.
Red Flag Day en The Showman vind ik ook zeer behoorlijk.

Eigenlijk, na meerdere luisterbeurten, kan ik weer eens zeggen dat ik een U2 album goed vind en dat is best wel leuk.

Knap gedaan ouwe rakkers.

avatar van KKOPPI
U2 - Love Is Bigger Than Anything In Its Way - YouTube

Als je dit ziet denk je toch, waar is het ooit mis gegaan?

3,5
Ik heb het gezien. Zeer U2 onwaardig. Waarom maken deze gasten zich toch elke keer zo belachelijk. Het lijkt er wel op dat ze aan een imago-crisis leiden. Ik vind U2 er zo zeker niet leuker op worden. Het nummer zelf,..t is redelijk.

avatar van sierrra
4,0
Love Is Bigger Than Anything in Its Way is voor mij veruit het zwakste nummer van het album. Doodzonde dat ze dit nummer niet hebben vervangen door Book of Your Heart.

avatar van Axeqlusive
3,5
Net als bij zijn voorganger moest ik in het begin het album even laten bezinken. Dat terwijl na voorproefje The Blackout mijn verwachtingen toch ongemerkt wat toegenomen waren. Na meerdere luisterbeurten groeide hij wel, maar de hoogtijdagen van de band liggen (in de studio althans) wel achter hun. Ik snap persoonlijk alleen niet dat dit album een stuk beter scoort dan zijn voorganger. Beide hebben hun plus- en minpunten. Ik ben zelfs van mening dat als je alle pluspunten bij elkaar schraapt had er best één meer dan aardig en vooral constanter qua kwaliteit album in gezeten. Bonustrack Book of Your Heart had hier dan best op gemogen.

avatar van devel-hunt
3,0
Deze nu pas echt gekocht, op blauw dubbel vinyl, €19 bij plato, mooie artwork.
En nu de inhoud. Ik koop een nieuwe U2 plaat de laatste jaren pas maanden na de release datum. Je wordt toch beïnvloed door de vaak negatieve emoties, vooral op MuMe vallen ze over elkaar heen om flink negatief te schoppen, bij het verschijnen van iedere nieuwe U2 plaat, om schapen gedrag te voorkomen stel ik luisteren uit nadat de storm is gaan liggen.
Wat overblijft is een typische U2 plaat met een kleine boodschap en een opvallende persoonlijke Bono.
Goede sound, niet zo doorgekookt in de productiekamer als hun vorige 2 studio platen. De plaat heeft een goede vibe en grijpt soms terug naar de jaren 80. Bono is opvallend goed bij stem.
Niet hun beste werk, maar wel degelijk, strak en pakkend. Dus geen minderwaardig gedrocht.

avatar van Hans Brouwer
5,0
Het beste U2 album sinds "Zooropa". Derhalve 5*****

4,0
Nee, er staat geen Unforgettable Fire op. En nee, het nivo van het eerste nummer wordt nergens meer gehaald. En toch is dit een geweldige plaat en snoeren de heren de cynische en zeurende criticasters voorlopig weer even de mond. Get out of your own way is een uitstekend aftreksel van Beautiful Day. Summer of love, the little things, Landlady,13, Ordinary love en the book of love zijn stuk voor stuk prachtnummers. En slechts 2 skippers voor mij: American Soul en The Showman. Een aanrader!

avatar van Castle
3,5
Hans Brouwer schreef:
Het beste U2 album sinds "Zooropa". Derhalve 5*****


Het evenaard of overstijgt Pop. Lekker maar geen icoon

avatar van Funky Bookie
3,0
Onmiskenbaar U2 dankzij het stemgeluid van Bono. Het ontbreken van sterke riffs zorgt ervoor dat het album de middelmaat niet ontstijgt. Lekker album, maar geen hoogvlieger.

avatar van Bruce Almighty
3,5
geplaatst:
Na de eerste luisterbeurt was ik vrij teleurgesteld. Ik bleef de hele tijd met het gevoel zitten dat het beste nog moest komen. Ook leek het allemaal wat vlak; alsof er maar geen climax in de nummers zat. Vandaag heb ik het album voor de tweede keer beluisterd en het blijkt een groeier: het klonk een stuk lekkerder. Nog steeds vind ik het niet écht knallen, maar nummers als 'Lights of Home', 'You're the Best Thing About Me', 'Red Flag Day', 'The Little Things That Give You Away', 'The Blackout' (deed me wat denken aan Achtung Baby) en 'Love Is Bigger Than Anything in Its Way' sprongen er vandaag in positieve zin uit. De opener, 'Love Is All We Have Left', wist me nog steeds niet te bekoren en ook 'Get Out of Your Own Way' vond ik nog wat melig. De rest vond ik niet storend, maar ook niet gelijk bijzonder. Ik vond persoonlijk Songs of Innocence net iets beter, maar deze Songs of Experience begint zich ook toch wel te ontpoppen tot een aangenaam album.

2,0
geplaatst:
duran schreef:
Na de mooie jaren 80 en 90 van U2, wat toch hun topjaren zijn, vond ik ze daarna steeds meer afglijden naar een hitfabriek zonder echte pareltjes af te leveren zoals in de jaren 80/90.

Dat gevoel heb ik ook, alleen al na Boy (1980). Dat is het beste album daarna ging het al bergafwaarts. U2 vanaf de jaren 90 is niet om aan te horen Na The Joshua Tree (1987) en Rattle and Hum (1988) ben ik compleet afgehaakt.

avatar van sierrra
4,0
geplaatst:
Wel apart dat je ATYCLB, HTDAAB en NLOTH dan nog 3,5 sterren geeft...

2,0
geplaatst:
sierrra schreef:
Wel apart dat je ATYCLB, HTDAAB en NLOTH dan nog 3,5 sterren geeft...

Dat komt omdat daar een aantal tracks op staan die (voor mij) blijven hangen. Songs of Experience heeft daarentegen geen enkel, het is een album die we maar weer snel vergeten. Songs Of Innocence idem.

avatar van fish
geplaatst:
Gelink schreef:
(quote)

Dat komt omdat daar een aantal tracks op staan die (voor mij) blijven hangen. Songs of Experience heeft daarentegen geen enkel, het is een album die we maar weer snel vergeten. Songs Of Innocence idem.


En laten we alsjeblieft weer eens terugkeren naar 'het is een album dat.' En nu ik het er toch over heb, 'een nummer dat.'

Ik vind overigens dit album beduidend beter dan Songs of Innocence.

avatar van milesdavisjr
3,0
geplaatst:
Geen slecht album maar ook geen plaat waarvoor je naar de winkel hoeft te rennen. Het zit degelijker en beter in elkaar dan de vorige plaat. Dat de bonustrack; Book of Your Heart een van de beste nummers is van deze plaat spreekt trouwens boekdelen. Kortom; een voldoende maar alle ingrediënten die de oudere schijven - lees jaren 80/begin jaren 90 - kenmerk(t)en ontbreken bijna volledig en dat maakt dit album tot niet meer dan een voetnoot in de discografie van de band.

Gast
geplaatst: vandaag om 10:44 uur

geplaatst: vandaag om 10:44 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.