U2 - Songs of Experience (2017)

Aangaande de vrijgegeven nummers is alle hoop op een goed/relevant U2 album alweer vervlogen.

Hoeveel zijn dat er dan?

Zooropa en Pop zijn misschien niet de toppers maar bevallen me een heel stuk beter.. Tot HTDAAB was het nog best oké...

Aha. Het beweerdelijk meer experimentele album van U2 - tov de voorganger dan. Dat belooft wat!! Terug naar Zooropa? Of misschien zelfs richting Passengers? Of beyond???

Dit album word waarschijnlijk weer net zo'n drama als de vorige als ik de single zo hoor.

You’re the Best Thing About Me is geen slechte song maar te doorsnee.

Ik hoop niet dat het weer zo,n tot pap geproduceerd geheel is geworden zoals hun laatste 2 platen, ik vrees van wel maar de wonderen zijn de wereld nog niet uit. Ik zie het wel. De hoes...tja wat moet ik daar van vinden, zo te zien weer niet van hun hoffotograaf Anton corbijn.

Ik ben zo ontzettend niet benieuwd naar deze plaat. De hoge verwachtingen bij een nieuwe U2 zijn al een jaar of 20 geleden gestorven. Ik ga de moeite om te luisteren niet meer nemen.. lees hier wel wat er van wordt gevonden, en misschien wil ik t dan nog wel eens proberen.

De single is in ieder geval geen overtuigend stukje reclame.



Toch wel Corbijn. Weer 2 kids van de band op de foto.

Ik loop hier ook niet meer warm voor.
Wat stukken gehoord van de vorige en dat stemde mij niet vrolijk.
Met de wetenschap dat U2 ooit ging voor ontwikkeling en smaakvolle stijlveranderingen, is het eigenlijk al jaren behelpen.
De band verrast niet meer en zonder dat het echt slecht wordt, is het kaarsje zo zachtjes aan wel uitgebrand.

Nou, op basis van de single wordt dat zeker niet ingelost. Geen slecht nummer, maar dertien in een dozijn typisch U2 nummer van deze eeuw.

Zoon Bono en dochter Edge

Ik sprak met enige ironie...

...maar goed, als er een paar degelijke songs op staan - die niet kapot geproduceerd zijn - dan ben ik wat betreft mijn jeugdhelden tevreden. Verwachtingen koester ik bij U2 niet meer. Er is ook meer dan voldoende oud werk dat nog steeds zeer de moeite waard is om te beluisteren. Afgelopen weekeinde, bijvoorbeeld, buiten wat in de tuin geklust, onder het genot van een Westmalle en de klanken van October. Heerlijk!!

En alle U2 haters en afvallers kunnen de komende 2 maanden hun ei hier weer kwijt.

en de liefhebbers ook.

Ik had nog wel goede hoop naar het fraaie The Little Things That Give You Away, maar de twee singles doen me weer helemaal niks. Benieuwd naar welke kant het album door gaat slaan.

Mijn enthusiasme voor een nieuw U2 album is nog nooit zo laag geweest. De albums van 2009 en 2014 waren zo steriel dat ik er bijna niets mee kan. Na een reeks slechte singles ga ik Songs of Experience niet eens aanschaffen. Ik hoop dat het geen verdere smet werpt op hun ooit zo goede reputatie en geen afbreuk doet aan mijn goede herinneringen aan U2 in de periode 1983-1997.

Dat was vroeger anders. Vanaf 1988 (toen mijn zakgeld dat inmiddels toeliet) tot 2004 heb ik alle U2 albums op de eerste dag aangeschaft. In 1991 heb ik zelfs de eerste college-dag van een vak geskipt omdat ik Achtung Baby per se wilde kopen. Dat was op een maandag. Alle platenzaken waren 's ochtends dicht dus ik heb de halve stad afgefietst om een geopende zaak te vinden. Dat album heb ik wekenlang dagelijks gedraaid en daarna jarenlang bijna dagelijks. Het staat in mijn top3.

Gelukkig waren ze nooit doorsnee...

Ah, Alweer Anton Corbijn zo te zien.

Ik ben erg benieuwd! Het is een andere band dan die van October, War, Boy enzo, maar nog steeds erg genietbaar. Voor mij dan. Jammer dat er zo weinig positieve of genuanceerde reacties zijn. Lees evt mijn bericht bij Songs of Innocence van gisteren als je wilt weten waarom ik positief ben.

Ik ook, met toestemming van de leraar, ik had toen een discman, en mijn leraar heeft de dag daarna zelf het album nog mogen luisteren.

Wat is de productie van de nieuwe singles toch bijzonder vettig. Compleet dichtgemetseld, zonde! De nummers zijn nog niet eens zo slecht verder.

Zelfs de hoes is middelmatig. 'Experience' en dan twee grote kinderen afbeelden (Bono jr en Edge jr). Zet er dan twee afgeleefde oudjes op, met van die markante gegroefde gezichten, en een vermoeide betekenisvolle blik. Zodat je kunt zeggen: "die ja, die hebben een hoop meegemaakt."

... of vier babyfoto's van onze helden, dan is het ironisch en zo.

Euh. Pardon? Ik ben geen hater. Afvallen lukt niet meer op mijn leeftijd - met mijn voorliefde voor Westmalles en Franse kazen en een zittend, bewegingsloos leven. En eieren leggen doe ik niet aan - muv pasen. U zult van mij geen hatelijkheden over mijn jeugdhelden horen. Bands met de staat van dienst van deze jongens zijn op één hand te tellen. In de periode 1980 - 1997 was elk album dat ze uitbrachten relevant tot zeer relevant. Waarvoor eeuwige roem en gepaste dank! En het vorige album is songmatig helemaal niet slecht....maar wel totaal overgeproduceerd.

Ik vind het eigenlijk best wel een mooie hoes, of het nou dochter en zoon zijn van.. In mijn ogen heeft het wel iets strijdvaardigs en ‘we-geven-het-door’ symboliek. Mooie setting van een, naar ik vermoed, stel jonge Ieren.

Maar goed, hoofdmoot blijft natuurlijk de muziek. Als ik de ‘Old School Fans’ reacties lees zijn ze nu al teleurgesteld bij het horen van de eerste nummers maar vergeten ze niet dat ze lang geleden ook nog gewoon puberende adolescenten waren nog vol vuur en passie van een beginnende strijdbare band ? Idd, langer bestaande bands raken uitgeput, moe en de writers blokken vieren meer hoogtij dan de creativiteit. Ik kan mij dan voorstellen dat de teleurstelling dan de laatste jaren jammer is. Maar hier wordt een album al redelijk afgeschoten op basis van een paar nummers. Klinkt soms als van die gescheiden vrijgezellen die elke andere mogelijke partner al meteen afschieten op basis van de eerste indruk. De ander krijgt weinig tot geen kans. Maar goed, dat is ook soms cultuur op MuMe.

Onder het motto van ' vroeger was alles beter' wordt deze plaat al voordat het geboren is niet geaccepteerd en nu al met pek en veren overladen.
Het lijkt wel een woedende rij mensen die zich een weg naar voren banen om hun gal te spuwen.

U2, het bestaat bijna 40 jaar en dat in dezelfde bezetting, dat is zelfs the Rolling Stones niet gelukt.
Het immense vuur ten tijde van the unforgettable fire is een smeulend vuurtje geworden, maar de vlam brand nog steeds.

Zou leuk zijn als iTunes deze net voor Sinterklaas cadeau geeft.

De dood is een redelijk plausibele reden om een bandlid te vervangen vind ik

Maar verder vind ik dit overigens geen relevante info. U2 heeft de laatste 20 jaar wel bewezen dat ze ongeïnspireerd werk leveren, en dus niet met één album. Tel daar de nieuwe singles bij op, en een logisch gevolg is de negatieve voor gedachte bij weer een nieuwe plaat. Het geloof is gewoon verdwenen.
Niemand die kritisch is, is kritisch op de band, respect genoeg. De kritiek gaat over het meer recente werk, en dat is gewoon ondermaats volgens velen, waarvan ik er één ben.

Ach de laatste 20 jaar, ik weet het niet. Toen, in de jaren 90, werden POP en zeker Zooropa ook zeer matig ontvangen, het is allemaal zeer relatief. All that you can't leave behind en how to dismantle vindt ik en vele met me weer hele goede platen, verre van ongeïnspireerd. Persoonlijk heb ik niets met de laatste twee. Tot pulp gekookt in de productiekamer.

Ps.: Brian Jones is de groep uitgezet twee weken voor zijn dood.

Off-topic berichten verwijderd.