menu

shame - Songs of Praise (2018)

mijn stem
3,71 (273)
273 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Dead Oceans

  1. Dust on Trial (3:34)
  2. Concrete (3:34)
  3. One Rizla (3:34)
  4. The Lick (4:11)
  5. Tasteless (3:05)
  6. Donk (1:41)
  7. Gold Hole (4:46)
  8. Friction (4:31)
  9. Lampoon (2:34)
  10. Angie (6:55)
totale tijdsduur: 38:25
zoeken in:
avatar van Pinsnider
hahaha, die laatste zin van je (Maar....opmerkingen) raakt de kern van mijn bestaan als leraar
Bloke-rock; weenie, zelf verzonnen, ik zie een paar bleke Engelse vrienden samen de studio ingaan met een pint om een pot herrie te maken....
Oh, en dat het muzikaal niet vernieuwt vind ik geen enkel probleem. Muzikaal vind ik het vaak best nog wel aardig. En de energie (h)erken ik ook absoluut. Zo snap ik ook volkomen dat mensen hier aardig mee uit hun plaat kunnen gaan.
Misschien mis ik dan wel de tong in de wang, de knipogen. Iets wat bijvoorbeeld de Police ver uit deed stijgen boven de "boze" punkbandjes van die tijd. Ik denk dat het een persoonlijke kwestie is. Van genregenoten schiet me nu de inhoud "I'm not much fun to look at, etc" te binnen en dat, inderdaad gekoppeld aan een algemene boze toon, spreekt mij niet aan. Daar haak ik op af. En daarnaast heb ik twijfels bij de oprechtheid van sommige bands in dit genre en dat vind ik in deze muziekcategorie fnuikend. Maar nogmaals; ik denk dat het een smaak-kwestie is en of je dit wel of niet aanspreekt.
Maar leuk, dat bericht hierboven. Weinig leukers dan zo over muziek te lullen.

avatar van philtuper
Angie is een fijne afsluiter maar ook heel erg Oasis. Niet dat dat zo erg is maar de hype is me ook ontgaan eerlijk gezegd. Live geloof ik overigens wel dat het een feestje kan zijn.

avatar van frolunda
3,5
geplaatst:
Was ruim een jaar geleden nog best een hype,dit debuut van het Engelse Shame.Ben er toen bewust niet aan toegekomen alhoewel ik ze,dacht ik,nog wel op het Down the rabbithole festival van de zomer gezien heb.En nu ze in de startblokken staan met hun tweede album,kom ik met één.
En alhoewel er wel erg veel wordt geciteerd uit de Britse popgeschiedenis is Songs of Praise een erg fijn en lekker plaatje geworden.Met flink wat enthousiasme en een 'Sturm und drang' mentaliteit komt het vijftal uit Londen met een kleine 40 minuten intense post punk/rock op de proppen.Misschien niet altijd even origineel maar ze vliegen er wel in en dat is zeker anno 2020 ook wat waard.De zang doet me soms aan Shaun Ryder van de Happy mondays denken en diverse uitwaaiende gitaarpartijen hebben nogal wat raakvlakken met Cold play hebben.Zo zijn er nog wel meer invloeden hoorbaar maar dat doet uiteindelijk niks af aan het feit dat (vooral) Gold Hole,Dust on Trial ,Friction en One Rizla gewoon heerlijke songs zijn.
Conclusie ; goed eerste album en ik ben benieuwd of Shame er ,met de dit jaar te verschijnen opvolger nog een schepje bovenop kan doen.

avatar van VladTheImpaler
4,5
Wat een energiebom is deze plaat toch! Laat dat tweede album maar snel komen.

Gast
geplaatst: vandaag om 13:28 uur

geplaatst: vandaag om 13:28 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.