menu

Wilco - Sky Blue Sky (2007)

mijn stem
4,08 (522)
522 stemmen

Verenigde Staten
Pop / Rock
Label: Nonesuch

  1. Either Way (3:07)
  2. You Are My Face (4:39)
  3. Impossible Germany (5:58)
  4. Sky Blue Sky (3:24)
  5. Side with the Seeds (4:16)
  6. Shake It Off (5:43)
  7. Please Be Patient with Me (3:20)
  8. Hate It Here (4:34)
  9. Leave Me (Like You Found Me) (4:11)
  10. Walken (4:28)
  11. What Light (3:36)
  12. On and on and On (4:02)
totale tijdsduur: 51:18
zoeken in:
avatar van Zandkuiken
4,0
Ik heb de special edition in huis, maar echt onvergetelijk kan die niet zijn want van de bijbehorende DVD is me maar bitter weinig bijgebleven. Nee, dan liever de sterke documentaire I Am Trying To Break Your Heart over de totstandkoming van Wilco's ongenaakbare meesterwerk Yankee Hotel Foxtrot. Zó goed is deze Sky Blue Sky wat mij betreft niet, maar toch neemt ie 'n bijzondere plaats in binnen het oeuvre van deze groep. De weerhaakjes klauwen zich, zoals al vaak aangehaald, minder vaak in je vast in vergelijking met YHF en A Ghost Is Born. Op het eerste gehoor lijkt Sky Blue Sky maar wat suf vooruit te slenteren, als één of andere luie leeuw die een schaduwplekje zoekt om te ontsnappen aan de verzengende hitte van de brousse, of waar die loebassen zich ook mogen ophouden. Maar, en dat is toch wel de kracht van Wilco, de schoonheid komt alweer zachtjes bovendrijven. Twaalf luisterliedjes lang is het genieten van de rechtlijnige aanpak waarvoor Tweedy en de zijnen hebben gekozen. Daarbij haal ik me overigens nog vaagweg Jeffs uitleg op de DVD voor de geest dat Sky Blue Sky vooral in 'n heel erg positieve sfeer in elkaar is geknutseld. En dat valt eraan te horen!
In opener Either Way is die ingetogen, schijnbaar zorgeloze toon al prominent aanwezig. Voor sommigen zal het allemaal wat té middelmatig klinken, maar ik hoor Wilco graag bezig op die manier. Tweedy's fabelachtig mooie stem moet zelfs nog niet te veel moeite doen om me al meteen te enthousiasmeren.
You Are My Face tapt uit hetzelfde vaatje, al waaien de americana-invloeden hier iets harder doorheen de gelederen. De gitaarsolo's die het werk van deze band opluisteren gaan me soms wat de keel uithangen, maar hier pakt het nog mooi uit.
Één van de nummers die me hier het meest bijblijft, is het melancholische Impossible Germany waarbij Wilco's winnende instrumentencombinatie aanwezig is: een uitgebalanceerde mix waarbij ook de toetsen een vooraanstaande rol spelen, met een elektrische gitaar waarop wel gesoleerd wordt, zonder dat je het gevoel hebt dat het oneindig blijft doorgaan. Zes minuten zouden op A Ghost Is Born waarschijnlijk twaalf minuten geworden zijn.
Een andere voltreffer is het héérlijk onbekommerde Sky Blue Sky, dat vergelijkbaar is met Either Way. 'I survived, that's good enough for now' stelt Tweedy ons gerust.
Side With The Seeds is hier voor velen blijkbaar een hoogtepunt, maar mij valt deze toch wat tegen. Ik kan m'n vinger niet meteen op de wonde leggen, maar hij smaakt gewoon wat flauwtjes. De alom gelauwerde gitaarpartij in dit nummer vind ik overigens helemaal niet zo glorieus.
Shake It Off begint niet slecht, maar glijdt helaas af in repetitief gezeik. Je zou de indruk kunnen krijgen dat ik vooral melancholie wil horen van Wilco, wat misschien ook wel een beetje zo is. In rockmodus leggen deze jongens wat mij betreft namelijk minder inventiviteit aan de dag, waarbij allerlei schrikbeelden opdoemen van rednecks die in hun plaatselijke saloon staan te musiceren met een buitensporige portie zelfvoldoening.
Dan liever het zachte Please Be Patient With Me, misschien ook 'n traditioneel liedje, maar dan toch eentje dat barst van bekoorlijkheid.
Van Hate It Here krijg ik het daarentegen warm noch koud. Het is geen slechte song en ik zal het niet overslaan, maar daar blijft het bij.
Leave Me (Like You Found Me) is weer 'n ingetogen popnummer dat goed voorzien is van prachtige melodieën.
Walken is iets minder meeslepend, maar weet ik toch best te pruimen. Het is snediger, maar mist toch scherpte om 'n weldadige indruk achter te laten. Iets wat eigenlijk ook opgaat voor Walken.
On And On is dan weer een juweeltje dat het wisselvallige karakter van Sky Blue Sky extra in de verf zet. Er valt veel fraais te rapen, maar het is niet overal even meesterlijk, vind ik.
Zo blijft Yankee Hotel Foxtrot de enige plaat van deze band waarbij ik écht van de eerste tot de laatste seconde geniet met volle teugen. Desalniettemin is Sky Blue Sky 'n bescheiden pareltje, de ideale soundtrack voor 'n luie zondagochtend.

avatar van avdj
4,0
Wederom een sterke Wilco. Na "Yankee Hotel Foxtrot" geluisterd te hebben was mijn interesse voor deze band gewekt. Het album is erg evenwichtig en kent veel sterke nummers. Hier en daar neigt het net wel even te soft te worden. Meestal wordt dat weer teniet gedaan door een fraai gitaar- of pianoloopje. 4*

avatar van Eveningguard
3,0
Helemaal niet waar dus eigenlijk. Na verschillende keren in de auto luisteren viel het kwartje. Simpel? Voor Wilco begrippen wel ja, maar dat is ook de kracht van het album. Opener Either Way zet meteen de toon. Niets meer of minder dan een erg mooi nummer. Impossible Germany is met zijn belachelijk mooie riff een van mijn absolute Wilco favorieten. Andere favorieten zijn Hate It Here en het sterk ondergewaardeerde Leave Me (Like You Found Me). Die track laat pas echt zien hoe mooi eenvoud kan zijn. Enkel naar het einde zwakt het album wat af. Voor de rest is het ouderwets genieten.

avatar van Ronald5150
4,0
”Sky Blue Sky” was mijn eerste kennismaking met Wilco. Her en der had ik al opgepikt dat Wilco op eerdere albums geregeld het experiment zocht. Van dat experiment is op ”Sky Blue Sky” weinig te horen. Wat mij betreft geen enkel bezwaar, want dit is alternatieve country op zijn best. Mooie luisterliedjes vol invloeden uit country, roots en americana. Jeff Tweedy heeft een prachtige stem en in een aantal liedjes is de samenzang ook hemels mooi. Het gitaarwerk is over het algemeen ingetogen maar heeft een rauw randje dat zorgt voor die extra bite. Toegegeven aan het einde van het album zijn de liedjes wat minder spannend, maar ”Sky Blue Sky” is een prachtig album vol mooie, intense en meeslepende liedjes die regelmatig grenzen aan ultieme schoonheid.

avatar van Film Pegasus
4,5
Een album dat klinkt als The Beatles, in de veronderstelling dat The Beatles nog altijd dezelfde stijl zou spelen als in de 60's. Maar vooral de opener deed me een klein moment twijfelen of het toch geen cover van hen zou zijn. Ik ga Wilco en The Beatles verder niet vergelijken, muziek is geen competitie. Sky Blue Sky is gewoon een goeie plaat dat je kan blijven beluisteren. Heerlijke muziek met enkele songs die er mooi bovenuit springen. Normaal had ik Wilco live gezien op Werchter 2020, maar hopelijk komt dat er nog van.

avatar van Spanx
4,5
Ik was vanavond dit album nog eens aan het beluisteren, destijds ontdekt toen Radio 2 er de hele dag wat nummertjes van draaide, blijf het ook een geweldig album vinden en was eens benieuwd wat anderen ervan vinden. Ik zie dat de meningen toch erg verdeeld ook qua favoriete nummers, voor mij ligt het zwaartepunt echt in (brede) midden, van nummer 3 t/m 10, daarna komen voor mij echt de 2 minsten, vooral What Light is echt een miskleun tussen 11 erg goede nummers, On And on hangt daar dan nog net bij aan. Nummers 1 en 2 zijn ook wel goed maar net effe wat minder dan 3 t/m 10. You Are My Face is zelfs wat proggy door de ingewikkeld klinkende akkoordenwisselingen in de breaks maar in dit nummer vind ik net wat vergezocht.
Ik heb later nog andere albums van Wilco geluisterd maar die deden me helemaal niks.

Gast
geplaatst: vandaag om 07:21 uur

geplaatst: vandaag om 07:21 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.