Nick Drake - Five Leaves Left (1969)

Prachtig melancholisch album. Veel hedendaagse bands hebben duidelijk goed geluisterd naar deze artiest. Een van mijn favoriete albums ooit.

Ik heb veel te danken aan Nick Drake én vooral aan deze plaat - mijn introductie tot Nick.

[ouwezeur modus-aan] Nu moet ik zeggen dat het overdreven geromantiseer rondom Nick me aardig de keel uithangt - Nick de trieste poëet, Nick het treurige vogeltje, Nick - de man met het gebroken hart die zelfmoord pleegde omdat hij het leven niet aankon, enz ...

Voor mij is hij gewoon een "eerlijke" zanger, die succes wou met z'n liedjes - en daar niet echt in slaagde. Vervolgens ging hij klooien met té veel drugs en werd daar uiteindelijk het slachtoffer van ... [/ouwezeur modus-uit]

Waarvoor zou ik Nick willen danken? Omdat ik dankzij hém misschien wel soms alleen ben in huis, maar eenzaam kan ik nooit meer worden.

Z'n platen zijn m'n maatjes - ze dringen zichzelf niet op, ze wachten geduldig op een volgende draaibeurt.

Nick Drake's nummers kunnen voor mij niet begeven onder het beukend geweld van muziektrends en flashy nieuw groepen, omdat elk van mijn muziekreizen eindigt met Nick - zijn nummers zitten in mijn bloed

"Day Is Done" is zo'n nummer dat op een rare manier me lijkt samen te vatten (waarschijnlijk samen met mij 99,9999 % van de wereldbevolking ).

Wat soms vergeten wordt, is het feit dat Nick een fan-tas-tische gitarist is - héél trefzeker gitaarspel, geen enkel spoor van franjes en daar hou ik enorm van

Bijna vergeten: de strijkersarrangementen (courtesy Robert Kirby) zijn hier werkelijk te mooi voor woorden

...En toen kwam River Man, één van de mooiste nummers van de plaat, ineens voorbij in Oesters van Nam Kee

River Man moet een van de mooiste nummers ooit zijn. Zelfs Tom Barman kan het prachtig uitvoeren (zie zijn live cd).

Heeft ie een Live Cd? Mmm... moest ik maar 's achteraan gaan dan.

Tom Barman he, niet Nick Drake.

Dat begreep ik al

Ja sorry . Ik kon maar niet specifiek genoeg zijn
Tom Barman covert niet alleen River Man maar ook Fruit Tree en het gaat hem verdomd goed af. Ik heb een van zijn akkoestische concerten gezien (in Gent) en het viel me heel goed mee. Want je moet toegeven niet iedereen kan zo intieme nummers van Nick Drake zingen...

Nick heeft weliswaar geen live cd's maar wel enkele heel interessante thuisopnamen gemaakt, die (helaas) alleen op bootlegs verkrijgbaar zijn. Veel onuitgebracht materiaal en veel andere versies van uitgebrachte nummers. Heel af en toe druppelt er een nummer door op een officiële uitgave maar er is nooit toestemming gegeven voor de vele onuitgebrachte nummers.

zijn dood ging toch anders? het was niet eens zeker of het wel zelfmoord was. nick had anti-depressiva gekregen tegen zijn depressies. daardoor ging het langzaam maar zeker beter. hij kreeg eindelijk een vriendinnetje, kreeg eindelijk werk, zijn thuissituatie verbeterde.. maar op een avond heeft hij waarschijnlijk teveel pillen genomen, zonder dat hij er erg in had ofzoiets. zelfs zijn zus ontkent niet dat het geen zelfmoord was. ze beschouwt het wel liever als zelfmoord, anders zou het nog tragischer zijn dan het al is. dat zoiemand zich per ongeluk de dood injaagt..

over dit album. ik weet het niet zo goed. erg mooie nummers, maar qua eerlijkheid en kwetsbaarheid raakt het naar mijn mening nog niet in de verste verte de kwaliteit die hij bij Pink Moon haalt...

ik leende een tijd geleden pink moon van een vriend en was meteen verkocht. toen kocht ik zelf deze als eerste, en was toch enigszins teleurgesteld. het had niet die huiskamervertrouwelijkheid van pink moon. alsof hij voor je neus zit te spelen, op je kamertje, alleen voor jou, en voor hem. en dat ontbreekt toch op dit album vind ik..

Ik ben het wel een beetje eens met Sterre. Dit album raakt mij een stuk minder dan Pink Moon. Ik ben niet altijd de grootste fan van strijkers en dat geldt ook weer bij dit album. Dat begin van 'Way To Blue' bijvoorbeeld, dat is me toch allemaal ietsje te melodramatisch.

Voor de rest is het wel een prachtige plaat hoor. 4*

Niet zo goed als Bryter Layter, maar dat kan ook haast niet. Blijft wel een zeer sterk album. Favorieten: River Man, Cello song, Thoughts of Mary Jane.

Blijf het knap vinden dat die man op zo'n jonge leeftijd al zo goed was.

'Day Is Done' is hier het beste nummer!
Het nummer is kort maar bevat een meesterlijke tekst en een prachtige melodielijn.
Dat nummer en 'Hazey Jane I' laten voor mij zien dat Nick Drake behoort tot de beste tekstschrijvers uit de geschiedenis.

Ahum, ik heb het enthousiasme voor Bryter layter NOOIT gesnapt. Dit album en vooral Pink moon zijn STUKKEN beter...

Volgens jou

Is het werkelijk? Ik had toch sterk het idee dat ik de mening van 53 mij verder totaal onbekende Molukkers aan het verkondigen was...

In dat geval ... heb je helemaal gelijk

Ik zal de 369 Nieuw-Zeelandse garnaalvissers in mijn kelder aanmanen tot stilte, en vooral ... dat ze stoppen met te beweren dat "Bryter Layter" zo'n aardig album is

Ach, laat ze lekker heen doen. Laat ze enkel begrijpen dat muziek meer is dan muziek! (En werkelijk: BL is ook echt goed!)

Gelijk heb je over de melodramatiek die van het hele album afstraalt. Niet dat dat een slecht punt is, maar de viool-intro's passen soms gewoon niet met die tokkelende gitaar erdoorheen... Toch is dit een prachtig staaltje melancholiek (vb. het prachtige 'Day is Done', schitterend gewoon!!).

Tussen Pink Moon en deze zou ik niet kunnen kiezen, denk ik. Dit is een (heel) goeie plaat, de andere ook.

4*

Bij elkaar verdient Nick Drake vijftien sterren.

Duurde 'Three Hours' ook maar 3 uur...

Nou, je mag niet klagen eigenlijk. Volgens mij is het het langste nummer dat hij ooit maakte.

eerste indruk: mooi, maar de strijkers maken het inderdaad wat zwaar af en toe.

day is done is trouwens wel een juweel zeg!

Ik heb dit album weer totaal herondekt.
Zeer tragisch album dit.
'Three Hours' en 'Cello Song' zijn zo beeldschoon.
En 'Fruit Tree' met die tekst.... kippenvel.
Er staat gewoon simpelweg geen zwak nummer op.

Toch vind ik Bryter Layter ietsje pietsje beter.
Maar dat neemt niet weg dat dit ook een meesterwerk is.

Ik luister dit album nu voor het eerst en Three Hours speelt nu.

Wat een ongelooflijk mooi nummer zeg. Het heeft bijna iets buitenaards, iets magisch.

*kippenvel*

~Helemaal goed deze muziek. Gitaar, stem, viool. Kampvuurtje, knakje en genieten maar. Melodramatisch is het zeker. Goed als je even lekker wilt zwelgen. Jammer dat hij vroeg het hoekie omging.

Muzikaal zit het wel goed in elkaar, maar wat heeft die Nick een enormeeeeeeeee zeieieieieieieik steeeeemmm
Misschien is het wennen, maar niet meer dan 3,5*

jee jee jee... wat is River Man een geweldig, vandaag een keer of 10 gedraaid.
Dit is echt allemaal zo subtiel, zo niet-ingewikkeld allemaal.

Lang niet alle muziek van deze aard ligt me goed, zelfs van Drake kan ik meerdere dingen niet waarderen, gelukkig deze wel. Ook die cello in Cello Song is echt iets voor mij.

Verhoogd naar een 4,5je

Veel mooier dan pink moon vind ik. River Man is prachtig inderdaad, maar cello song is mijn favoriet en thoughts of mary jane. moet hem nodig weer eens luisteren. Maar is al heel lang een van mijn favoriete platen.

Mooie plaat.
Invloeden te horen van veel singer/songwriters die voor hem kwamen en Drake zelf is terug te horen bij velen die na hem kwamen.
Mooie arrangementen, hoewel van bepaalde nummers de solo-akoestische versies ('man in a shed') zeker even goed zijn.

4/5