menu

Nick Drake - Five Leaves Left (1969)

mijn stem
4,35 (1041)
1041 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Folk
Label: Island

  1. Time Has Told Me (3:56)
  2. River Man (4:28)
  3. Three Hours (6:01)
  4. Day Is Done (2:22)
  5. Way to Blue (3:05)
  6. 'Cello Song (3:58)
  7. The Thoughts of Mary Jane (3:12)
  8. Man in a Shed (3:49)
  9. Fruit Tree (4:42)
  10. Saturday Sun (4:00)
totale tijdsduur: 39:33
zoeken in:
voltazy
het beste album van Nick Drake naar mijn bescheiden mening. het eerste wat ik van de man kende was pink moon, dat pakte me niet echt, maar trok me steeds weer om te luisteren, heb toen five leaves left gedownload
dit vond ik bij de eerste luisterbeurt al heel mooi, heb het op cd gezet samen met pink moon en heb het in het begin van de vakantie heel veel gedraaid (lekker zomers ).
omdat ik in bryter layter nog niet kende kocht ik die toen ik het album ergens zag liggen op vakantie (zie m'n verhaal daar).
terug van vakantie verblijde ik de plaatselijke free record shop (ja meer hebben we niet in de buurt, en deze heeft een best aardig assortiment nog) met een bezoek en zoals ik al zei, heeft deze free record shop in tegen stelling tot ongeveer elke andere die ik ken een grotere verscheidenheid aan cd's dan de nieuwste albums van alle diepgang missende nep artiesten die over het algemeen in de top 40 terug te vinden zijn, zo ook vond ik er nick drake terug, nu kon ik five leaves left niet laten liggen.
thuis en op school (ja m'n walkman heh ) draaide ik dit veelvuldig en elk nummer werd steeds mooier.
het paste helemaal bij hoe ik me toen voelde (heb dat wel vaker met muziek van Nick Drake) en toen ik er achter kwam dat ik echt elk nummer geweldig mooi vond kon ik dan ook niet anders dan 5 sterren aan dit album geven. schitterend hoe Nick gitaar speeld, die nauwkeurigheid als hij steeds hetzelfde herhaalt, zijn stem, teksten ook en de sfeer maken dit tot een van de beste albums ooit, geen idee eigenlijk waarom ie niet in mn top 10 staat.

avatar van deek
5,0
Wat vind ik Three Hours toch een verschrikkelijk ongeloofelijk gruwelijk mooi nummer, wat vind ik trouwens bijna als van Nick Drake zo mooi,

Three Hours heerlijk dat eind jaren 60 geluid, die fluit, zo mooi.... (de "made to love magic" album versie)

Als ik dit hoor is mijn meest sombere dag toch weer gered.

Dit album verdiend per direct een top 20 plaats in de top 250 van musicmeter.

avatar van Tsjo-Wi
4,5
wat een prachtig album!

avatar van orbit
3,5
Ik heb deze zowaar gekocht voor mams.. met uiteraard de conditie om hem voor mezelf te branden
Ik moet zeggen dat hij me niet tegenvalt, normaal ben ik niet zo op gevoelige minstrelen die minimaal en eenzaam hun liedjes doen, maar van Nick Drake had ik al het een en ander gehoord en ik weet dat hij de inspiratie is voor veel andere musici, zoals Robert Smith of Thom Yorke. Welnu, ik werd prettig verrast door menig nummer op deze plaat. Vooral River Man, Cello Song en Man In A Shed. Maar de andere nummers zijn ook zeker van prima kaliber, behalve het laatste nummer wat er nog niet in wil bij mij. Desalniettemin een prettige verrassing. Wel een plaat waarvoor je in de juiste stemming moet zijn. Ik ga hem voor bepaalde momenten bewaren. Zwaarmoedig is het geenzins in ieder geval. 3,5* voorlopig.

DonDijk
hij wordt per luisterbeurt mooier.het is wel een cd waar je niet bij gestoord wil worden en die je alleen in een rustige ruimte moet horen.voorlopig een 4.0

Jornaquin
Wat een briljant album is dit toch eigenlijk, staat sinds nu in mijn top 10, weet me van de 1e tot de laatste noot te raken . 5*

voltazy
ik heb dit album inmiddels ook in m'n top 10 gezet

avatar van Tsjo-Wi
4,5

bij mij staat ie er al een tijdje in en dat blijft voorlopig nog wel zo

voltazy

5,0
Cello song...

Saturday sun...

Zucht, nog 2 dagen en ik heb het album in mijn bezit .

avatar van Nautilus
5,0
Tsjo-Wi schreef:

bij mij staat ie er al een tijdje in en dat blijft voorlopig nog wel zo

Bij mij staat ie zelfs op 1.

avatar van Shangri-la
5,0
Hier ook.

4,5
De jonge Nick Drake heeft bewezen een ware dichter te zijn. Zijn muziek (dit album, maar ook Bryter Layter en Pink Moon) is eerlijk en oprecht. Drake spreekt vanuit zijn gevoel en laat ons door zijn nummers een glimp opvangen van zijn eigen belevingswereld. Het is niet alleen vermaak, het is een uiting van gevoel. Menig artiest kan hier nog wat van leren.

Trouwens Nckos, als ik hem niet vergeet heb je dit album morgen al in je bezit

DonDijk
ik vind hem steeds mooier worden, kan door het triest weer komen maar ook omdat het een groeibriljantje is.

voltazy
ik denk het laatste

5,0
Super cd . Tekst, gitaarspel, strijkers, sfeer, alles.

5 sterren.

Overigens, dankzij Swift weet ik nu ook eindelijk waar dat 'five leaves left' vandaan komt. In de jaren zeventig zaten er bij sommige soorten wietvloei, wanneer er nog maar vijf in een pakje zaten, plots een klein briefje: Five leaves left.

Humor. En ook totaal onverwacht. Ik zag er eerder een naargeestige of voorspellende metafoor in - zoals waarschijnlijk velen. Misschien was Nick toch (op dit punt in zijn leven) minder depressief dan over het algemeen wordt aangenomen .

avatar van aERodynamIC
5,0
Ergens begin jaren '90 attendeerde iemand mij op dit album van Nick Drake, want ik hield toch immers van Jimi Hendrix?
Tja, bij mij plaatste zich bij eerste beluistering van Five Leaves Left een even groot vraagteken als bij ieder die dit nu leest.
Maar de bedoeling was goed: het ging om muziek uit de jaren '60

Time Has Told Me was een verademing toen ik het hoorde. Ik luisterde immers naar heel andere muziek en dit was toch even heel wat anders. Dat deze rustige muziek ook zo heftig kon overkomen hoe introvert en zacht ook! Wat een opener.........
River Man heeft iets magisch: de zachte, bijna fluisterende stem van Nick Drake, het fluwelen gitaargetokkel en dat toegedekt met de satijnen klanken van de strijkers. Poëtischer en romantischer kan het haast niet zijn.
Het ruim 6 minuten durende Three Hours is geen minuut te veel. Wat een knap gitaarwerk weer en dan die begeleiding: zo sferisch en zo mooi in elkaar verweven. De tekst blijft een groot mysterie.
Het intro van Way To Blue is ijzersterk. Nu eens geen gitaar maar slechts strijkers. Deze zorgen voor een trieste ondertoon: het klinkt allemaal zo pijnlijk en eenzaam. En dat is het knappe van deze plaat. De emoties worden zo perfect muzikaal verwoord, dat is slechts voor enkelen weggelegd en Drake is er daar één van.
De gitaar keert terug op Day Is Done. Voor mij zo'n nummer dat ze mogen draaien op mijn crematie (die ik graag nog even uitstel). Een eenvoudig maar zeer krachtig nummer met prachtige begeleiding van celli en violen. Zeker een favoriet van Five Leaves Left voor mij.
De cello speelt ook een hoofdrol op, heel toepasselijk, Cello Song. Duidelijk een wat energieker nummer, alsof Nick Drake eens in een goede bui was tijdens het schrijven van dit nummer. Dit album noemt men nogal eens 'herfstplaat' en daar kan ik me prima in vinden, maar dit nummer is er toch echt eentje uit de categorie 'lente'......
The Thoughts Of Mary Jane valt voornamelijk op door de hoofdrol die de fluit heeft gekregen. Heel lieflijk allemaal. Ook dit nummer vind ik zeker niet herfstachtig klinken, ook hier ervaar ik eerder een licht lentebriesje.
Het intro van Man In A Shed is lekker bluesy/jazzy. Het wijkt ook wat af van de voorgaande nummers en dat zorgt er weer voor dat je aan je stereo vastgeplakt blijft zitten. Het blijft intrigeren zonder te verzanden in gezapigheid. En wat een lekker pianospel toch.
Fruit Tree klinkt dan weer een stuk zwaarmoediger. Hier weet Drake je met zijn stem te doorboren en als de strijkers inzetten lukt hem dat alleen maar beter. De muzikale begeleiding is hier misschien wel op z'n top. Hoe alles om elkaar heen dwarrelt, danst met elkaar en daarmee zorgt voor fantastische patronen. Heel knap gedaan.
Helaas eindigt al dit moois veel te vroeg. In de vorm van Saturday Sun moeten we alweer afscheid nemen van dit album. De afsluiter klinkt ook erg droevig en doet je verlangen naar meer van dit moois.

Hoe ironisch is het dan toch dat er naar al dit moois door slechts een handjevol mensen verlangd werd toen het net uitkwam. Zoals bekend kreeg Nick Drake pas in een veel later stadium alle erkenning die hem ook toekomt.
Gelukkig gaat voor ons het 'beter laat dan nooit' op, want dit is typisch zo'n album dat iedere muziek-liefhebber (van welk genre je ook houdt) eens een keer gehoord moet hebben.

avatar van orbit
3,5
Leuk dat jij dit sowieso weet te waarderen haas, had gedacht dat het te braaf voor je was..

DonDijk
oooh..wat mooi toch dit..zaterdagnacht gedraaid tegen uurtje of drie..half slapend,half stoned, mn vriendin tegen me aan tegen te slapen..heerlijk album 4.0

lewootje
nckos schreef:
Super cd .
Overigens, dankzij Swift weet ik nu ook eindelijk waar dat 'five leaves left' vandaan komt. In de jaren zeventig zaten er bij sommige soorten wietvloei, wanneer er nog maar vijf in een pakje zaten, plots een klein briefje: Five leaves left.

Humor. En ook totaal onverwacht. Ik zag er eerder een naargeestige of voorspellende metafoor in - zoals waarschijnlijk velen. Misschien was Nick toch (op dit punt in zijn leven) minder depressief dan over het algemeen wordt aangenomen .

haaha! dat had ik der nou niet snel achter gezocht...
ik had soieso al niet echt een idee wat het nou zou moeten betekenen, maar had inderdaad eerder iets depressiefs verwacht... geweldig dit
en dank voor het vertelle ea.... zo leer je nog eens wat

--5 sterren CD ...--

Bobiej
Heerlijke, depresieve muziek dit. De gevoelige stem van Nick in combinatie van het geweldige gitaarspel, zonder egogetrip of laten zien hoe goed je wel niet bent, is een combinatie om je petje diep voor af te nemen. Wat zeg ik, misschien is het gepaster om hem compleet de grond in te stampen; dit album is ver verheven boven de gemiddelde albums (en petten) die zijn gemaakt.

Nick bewijst hier maar al te goed dat je met een gitaar en een stem alleen (+ wat strijk instrumenten, maar dat even terzijde), geweldige muziek kan maken. Jammer dat hij op het volgende album, Bryter Layter, wat van deze formule afdwaald, ik hoop dat hij met Pink Moon weer terugvalt op Five Leaves Left, aangezien die mijn gehoorgang nog niet heeft gepasseert.

'T enige nadeel is dat het soms wat eentonig word (het woord saai durf ik niet te noemen), en ik kan dit ook niet altijd luisteren; soms moet ik muziek luisteren als uitlaat middel; maar dan zet ik wel Slayer op. Gelukkig laat ik de pret hierdoor niet drukken, ik durf hier dan ook ongegeneert 4* voor uit te delen. Nummers als Day is Done en River Man zijn klassiekers die te weinig over de wereld worden vrijgelaten!

voltazy
Pink moon is Nick Drake enkel en alleen met z'n gitaar. Op de opener en tevens titel track na dan, waar nog een piano in voorkomt.

ik vind brayter layter zelf ook het minst goede Nick Drake album (4,5 ster), pink moon en five leaves left krijgen allebei 5 sterren.

EVANSHEWSON
Is dit niet zijn debuutplaat , Dacht het wel hé ? Zéér mooie muziek en prachtige teksten, dit is eigenlijk kleinkunst, maar in het Angelsaksische wordt dit dus onder singer-songwriter ondergedeeld. In Frankrijk zou men hem een chansonnier noemen.
Véél te vroeg heengegaan artiest. Heb hem net als zovelen pas véél jaren na zijn dood leren kennen en appreciëren.
Vind enkele artiesten die zich kwalitatief naast deze mens kunnen plaatsen. Voor mij zijn dat Elliott Smith (ook al heengegaan) en Badly Drawn Boy.
En als rare kwiet Mike Scott (Waterboys) in goeden doen is komt die ook wel ergens op hun niveau uit.
Het is maar een mening hoor.
Deze plaat getuigt van een tijdloze schoonheid, weinig franjes, dit is puur chanson. Tijdloze klasse, niet aan modetrends onderhevig is dit. 5 sterren *****

avatar van Migo
5,0
Fantastisch album.. Wat een prachtige sfeer ademt het uit.

avatar van Ruudf
5,0
Nick Drake streefde duidelijk naar perfectie, en daar zit hij hier wel erg dichtbij als je het mij vraagt. Het zit allemaal zo verzorgd in elkaar, er is zo veel aandacht voor detail. En wat worden emoties onbeschrijfelijk goed vertaald naar muziek, in nummers als River Man, Way to Blue en The Thoughts of Mary Jane.
Extreme schoonheid!

avatar van Exfrozen
5,0
Heb ik de eerste paar keren met een half oor geluisterd?
Alleen "The Thoughts of Mary Jane" al, kippevel gewoon!

Nu nog kiezen Pink Moon of deze in mijn Top-10.
"Brayter Layter" ken ik nog niet

3,5 >>> 5 ******

voltazy
mooi dat steeds meer mensen nick drake leren kennen en het ook weten te waarderen

avatar van George
4,5
Mooie en ware woorden , Voltazy !

avatar van Shangri-la
5,0
voltazy schreef:
mooi dat steeds meer mensen nick drake leren kennen en het ook weten te waarderen

Alleen jammer dat hij het zelf niet meer mee mag maken.

avatar van George
4,5
Ja , dat blijft een hele trieste zaak , op zo'n jonge leeftijd met zoveel capaciteiten ....en nooit enig echt succes heeft meegemaakt.....

Gast
geplaatst: vandaag om 14:12 uur

geplaatst: vandaag om 14:12 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.