A Perfect Circle - Eat the Elephant (2018)

Blijkbaar paar seconden later toegevoegd dan MusicPinjo helaas
The Doomed, Disillusioned en TalkTalk zijn stuk voor stuk sterke songs. Nog nooit echt wat van deze band willen horen maar nu kon ik er niet omheen omdat The Doomed vaak voorbij kwam op de radio en ik hem dan weer keihard over de speakers zette.

Wat een verrassing, een nieuw album van APC. Ben heel benieuwd!

TalkTalk is prima. Maar wat een verschrikkelijke albumhoes! Zo ongeveer de lelijkste die ik ooit heb gezien. Vroeger, toen alles beter was, was hun artwork juist prettig subtiel/vaag.

Interview in Rolling Stone

De singles beloven veel goeds! Ik ben ook enorm benieuwd naar meer! Deze hoes is volgens mij alleen de hoes van de single TalkTalk. Op de website waar je het album kan pre-orderen staan twee andere versies van deze hoes, voor respectievelijk de CD en de LP.

Hier kun je het album alvast bestellen, maar die CD/LP hoezen daar zijn net zo lelijk.

Ben erg benieuwd! De voorafgaande singles klinken een soort van "vertrouwd" maar behoorlijk anders dan het oudere werk. Meer song-gericht lijkt het.
We gaan het horen in April.

Trouwens wel een vette hoes moet ik zeggen!

Is By and Down the River deze track?

A Perfect Circle - By and Down[[FULL HD]] - YouTube

Aan de tekst te zien wel.
Geweldig nummer trouwens maar ken hem al langer.

Talk talk is prachtig??

Ik vind 'm anders spuuglelijk. En ik wil geen nieuwe APC, ik wil een nieuwe Tool *huilie huilie*

Nja ik houd altijd wel van afwijkende hoezen in plaats van hoezen die altijd maar "te" mooi en overdreven er uit zien. A Perfect Circle heb ik vroeger nooit gevolgd terwijl ik juist van zoveel mogelijk alles wil volgen wat er is. Nu heb ik ze dus opgepikt en ik moet zeggen dat het nieuwe werk in ieder geval al goed zit.

En dan dr bij dat ik ook graag weleens weer een nieuwe TOOL wil.

Ik vind deze hoes er anders ook behoorlijk overdreven uitzien

Nou mooi toch

Nog 1 nieuwe plaat van de band Tool en het is genoeg...
Dan heb ik daar vrede mee.... een afsluiter, een plaat die gaat over het persoonlijke (zoals bv 10.000 days) leven van de mannen maar het mag ook best fictief zijn..
Als je weet dat je band zo populair is en je de mensen echt kan bevredigen, maar je komt er gewoon niet mee op de proppen... Het komt ons/mij wat vreemd over...

Maar ach het zij zo... A perfect Circle vind ik ook wel oke en haal ik waarschijnlijk ook wel.
Of moeten we deze massaal niet halen uit protest?.

Daar is dit album te goed voor, sorry!

De drie vrijgegeven nummers zijn echt fantastisch. Als de rest ook van dit niveau is, dan wordt dit er 1 voor het eindejaarslijstje!

Geweldige stem heeft die zanger. Misschien wel 1 van mijn favoriete zangers. Kan niet wachten.

eerst een stukje interview, daarna So Long, And Thanks for All the Fish (begint rond 5:15)

Klinkt goed. Weer heel iets anders haha. Willy Wonka and plastic surgery

Ook een nieuwe trouwens:

Hourglass - A Perfect Circle live @KNFST México - YouTube

Ondertussen is er ook een bijbehorende video voor beschikbaar So Long, And Thanks For All The Fish [Audio]. Vindt het wel een fascinerend nummer zo op het eerste gehoor.

Ik luister nu. Misschien klinkt dit volslagen bizar, maar dit kan zich meten met het beste van Tool. Ook is dit het beste van APC tot nu toe.

Ik weet het, het klinkt bizar. Er gebeurt ontzettend veel, ook binnen de nummers. Het zit erg boeiend in elkaar. Een album om vaker te horen, zeker ook met koptelefoon. The Doomed is gewoonweg fantastisch.

Wat een plaat!

Eerste indruk is (behoorlijk) boven alle gestelde verwachtingen.

Ijzersterke plaat, juist de 2 laatste nummers hadden niet gehoeven voor mij, de nieuwe versie van By And Down The River beklijft nog meer, The Doomed is aan het uitgroeien tot een favoriet van mij (dat versnellinkje halverwege!), best wel raar op basis van de 3 singles had ik een gevoel van: soit, degelijk maar niet speciaal terwijl dat als je de nummers in album context beluisterd (bv de terugkeer van silicon obsession in enkele nummers) ze een heel pak hoger scoren....

Exact dit, behalve dat ik evengoed geen nieuwe Tool wil.

Poeh, wat zakken de mannen hier weer door de ondergrens zeg. Dramatisch. Had na TalkTalk al weinig hoop maar dat blijkt nog een van de betere nummers te zijn. Snap hier de lovende kritieken ook niet - dit is zeker niet te vergelijken met Mer de Noms.

Ik ben even online wat reviews en review-sites langsgelopen, en kom vrijwel alleen maar positieve reacties tegen en hoge scores. Niet gek dus, dat de eerste reacties hier ook positief zijn.

Nu 4,04 na 13 stemmen, met inbegrip van die 1,5. Ik kan me voorstellen dat ik dit album de komende weken heel, heel vaak ga draaien.

Ik sluit me aan bij appels, matige productie en standaard opbouw songs, soms kinderlijke lyrics, alles binnen de lijntjes. amotive was al niet te vergelijken met mer de noms, maar deze doet me wellicht nog minder. Ik ga hem nog een paar luisteren, maar die semi jazzy breakbeat drums die alle kanten op gemixed zijn (en alle nrs overheersen) en strijkers maken me nu al een beetje gek.

Bijna 15 jaar na Thirteenth Step, levert A Perfect Circle dan eindelijk weer een volwaardig studioalbum af. En ja, Eat The Elephant was het wachten meer dan waard.

Verwacht echter geen klakkeloos vervolg op Mer De Noms en Thirteenth Step. Waar deze albums vooral gitaargedreven waren, hoor je op Eat The Elephant ook elementen uit de triphop en elektronische muziek terug. Hierbij heeft de piano ook een grote rol. Toch klinkt het nieuwe album ook wel degelijk als A Perfect Circle, zij het veel subtieler.

De opener en titelnummer start traag en minimalistisch, met zang begeleid door drums en piano. Gaandeweg worden er subtiel elementen aan de muziek toegevoegd. Ook in het navolgende Disillusioned, dat popachtig aandoet bij vlagen, heeft de piano een belangrijke rol.

Pas bij The Doomed, het vierde nummer, draait Billy Howerdel de gitaarversterker wat meer open en klinkt er een wat meer vertrouwd geluid door. Het navolgende popnummer So Long And Thanks For Alle The Fish, doet deze herkenbaarheid gelijk weer teniet. Let wel, als popmuziek altijd zo zou klinken zou ik veel vaker naar de radio luisteren.

De uitspattingen blijven ook op de rest van het album grotendeels achterwege. Eat The Elephant is vooral een (relatief) rustig en sfeervol album geworden. Met het nummer Hourglass gaat het nog even mis op het einde. Dit nummer doet op z’n best denken aan Marilyn Manson op een slechte dag. Ook het afsluitende Get The Lead Out had achterwege mogen blijven, maar ach, er blijven toch tien erg goede nummers over.

Het valt de heren Keenan en Howerdel te prijzen dat ze voor dit album niet voortborduren op succes uit het verleden. Het levert een uitermate genietbaar album op dat bij mij nog menig warme lenteavond zal opluisteren.

Mijn review zoals geplaatst op Zware Metalen.

Wat een afzichtelijke album cover!

Met Mer de Noms heeft A Perfect Circle een verpletterende indruk op mij gemaakt, en doet dat bij elke draaibeurt eigenlijk nog steeds. Een album met een unieke sound en ongrijpbare sfeer die 18 jaar na verschijning nog niets aan kracht heeft ingeleverd. De opvolger Thirteenth Step viel op een enkele knaller na toch wel vies tegen en over wat daarna kwam hoeven we het wat mij betreft niet te hebben. Maar ik was nu toch wel weer benieuwd of het nieuwe materiaal de moeite waard zou zijn. Van de eerste tracks die ik nu heb geluisterd wordt ik voorichtig al een beetje gelukkig, dus die lang verwachte waardige opvolger van het geweldige debuut is er dan misschien toch gekomen. Kom maar op met dat album (jammer van de hoes trouwens, inderdaad)