A.A.L (Against All Logic) - 2012 - 2017 (2018)

Is dit een verzameling van niet eerder uitgebrachte nummers?

Ik dacht altijd dat Against All Logic iemand anders was dan Nicolas Jaar. De tracks die ik onder dat (blijkbaar) pseudonym ken, en die al een tijd op YouTube te vinden zijn, zijn overigens wel tof.

Omg. Blijkt dus gewoon doodleuk Nicolas Jaar achter te zitten. Ik val om van excitement.

Wat is I Never Dream een heerlijke track zeg.

Klinkt af en toe alsof Dan Snaith zich met de productie heeft bemoeit. Flash in the Pan komt nog het dichtst bij werk dat hij onder zijn eigen naam uitbrengt en ergens vind ik die nu al het fijnst. Samen met de opener en Now U Got Me Hooked. Maar eigenlijk staat er geen misser op. En dit wordt dan 'gewoon even gereleased' omdat meneer dat nog op de kast had liggen. Onwaarschijnlijk talent, die Jaar.

Een paar van deze tracks circuleren al jaren rond op internet (This Old House Is All I Have, Such A Bad Way). Zitten wel wat extra samples in verstopt en de mixing is een stuk beter maar dit is toch gewoon een vrij simpele verzamelaar. Van de nummers die ik nog niet kende vind ik vooral I Never Dream heerlijk.

Was niet bekend met dit pseudoniem maar vind het best een leuke verzameling. Heeft verder niet zo heel veel te maken met bijv Sirens, dit klinkt eerder als de Jaar van zijn vroege ep's maar dan nog een stap verder terug in de tijd en meer in de disco zeg maar. Een ijverige 808, disco en soul samples maken een wel leuk en effectief allegaartje aan tracks. Klinkt net eigen genoeg om niet al te oubollig en overbodig te klinken.
Vrij belachelijke review en score op pitchfork trouwens naar mijn mening, maar goed.

(Na veel te hebben meegelezen ook maar eens een account aangemaakt .) Heerlijk album dit. Een mix van techno/disco/house beats maakt dit album erg afwisselend.

Klinkt erg lekker dit, perfect zo in de transitie naar de lente.

Dit is toch wel een erg fijne collectie housenummers met een flinke knipoog naar de old school.

Geweldig album , J-Dilla vibes

Ja echt een dope verzameling tracks van onze Nicolaas Jaar. Ik krijg ook gelijk zin in het festivalseizoen. Hoewel er geen slechte track op staat mis ik wel een klein beetje de cohesie die Nicolaas Jaar normaliter op zijn albums wel weet te creëren. Maar goed het is een verzamelalbum, dus dat kun je verwachten.

Inderdaad. Ik kreeg op momenten echt een instrumentale hiphop-vibe bij dit verzamelalbum.Voorts heb ik mijn leven nog weinig House beluisterd, maar de discoritmes bevallen hier wel. Misschien een aanleiding zijn voor een volgende muziekexploratie.

Prima achtergrond muziek voor in de zon; de echte verassing ontgaat me. Heb sterk het idee dat in dit genre four-on-the-floor festivalhouse alles al een keer gemaakt is. Zie persoonlijk in ieder geval niet zo de toevoegde waarde van deze verzamelaar t.o.v. wat er al allemaal is uitgebracht op dit gebied.

Welke albums zijn dan qua stijl vergelijkbaar, met deze AAL? Dit smaakte voor mij namelijk naar meer!

Als je meer house wilt met geloopte soul samples zou ik eens iets van moodymann proberen mocht je die nog niet kennen, zijn debuutalbum bijvoorbeeld (is wel warmer en soulvoller dan dit).

Wist me minder te boeien dan ik hoopte.

Vind m ook minder worden.
Een beetje als Jamie XX, niets bijzonders. Wel lekker.

Uit mijn tweewekelijkse muziekmail over de beste nieuwe albums en tracks:

Die zag ik niet aankomen. In de eerste twee maanden van 2018 luisterde ik vooral naar (indie)pop- en folkalbums en de afgelopen twee weken raakte ik onverwachts weer eens helemaal verknocht aan een danceplaat. Dat was lang, te lang geleden. Achter A.A.L. gaat de Chileens-Amerikaanse producer Nicolas Jaar schuil, die eerder niet altijd even toegankelijke elektronische albums uitbracht. Met zijn project Against All Logic komt hij nu met een verzameling steengoede housetracks die veel nadrukkelijker voor de dansvloer zijn bedoeld.

Voor meerdere nummers van dit ruim een uur durende album samplede hij tal van funk- en vooral soulplaten uit de jaren zeventig. Zo gaat Jaar in opener This House Is All I Have heerlijk aan de haal met het zwoele soulnummer Doin' It Right van Mike James Kirkland uit 1973. Bovenop die versnelde, groovende plaat gooit hij af en toe explosieve geluiden; alsof er complete gebouwen worden opgeblazen. Vervreemdend en toch blijft het een toegankelijke track.

Vanaf dit ontspannen startschot gaat het ritme in vrijwel alle zeer dansbare tracks omhoog. Zo heeft de volgende track, I Never Dream, geweldige beats met een jaren '90-gevoel. Daarna volgen nog meer goede, vaak vrolijke housetracks als Know You, Cityfade (met loeiende sirene) en Such A Bad Way. In dat laatst nummer samplet Jaar I Am a God van Kanye West. Een goede grap, want als er iemand veel samples gebruikt is het Kanye.

Vooral dit intelligente gebruik van samples maakt deze plaat aantrekkelijk. Net als bij het geweldige Since I Left You van The Avalanches uit 2000 blijf je je vergapen aan alle samples en geluiden en ontdek je steeds weer iets nieuws (check vooral de site Whosampled.com!). Dit album van Against All Logic zou zomaar mijn favoriete danceplaat van 2018 kunnen gaan worden.

Onhandige bandnaam, archivarische albumtitel, Nicolas Jaar doet er blijkbaar alles aan om misschien wel zijn leukste plaat richting vergetelheid te duwen. (Niet gelukt dus.) 2012-2017 barst van l'esprit, vrolijkheid. Het begint nog met een matige track, maar daarna doet Jaar zijn beste Moodymann (nog een wonder dat de moraalridders van Pitchfork hem geen cultural appropriation verweten). Het tofste aan de plaat blijft de kinderlijke wildheid. Alsof Jaar in al die jaren juist tijd tekort kwam, en zijn acht-jarige neefje met het basismateriaal voor de final mix alleen liet. 'Draai jij maar aan de schuiven en de knoppen' en klik dan op save. Something like a phenomenon.

(de naam van the Avalanches valt hierboven heel terecht ook)

en dan is ie ook nog eens niet fysiek verkrijgbaar... &%$#@

Deze ging er wel heel lekker in vandaag in de zon. A.A.L (Against All Logic) mag dan misschien een side-project zijn, zo voelt het niet aan. Het is wellicht wat meer recht toe-recht aan dan wat me normaal van hem gewend zijn, de typische Nicolas Jaar-groove is meer dan aanwezig. In dit geval behoudt hij de groove gedurende het hele nummer, waar hij op z'n andere studioalbums (vooral op Sirens) soms ineens de beat afbreekt en weer volledig opnieuw begint. Op dit album gaat Nicolas Jaar voor hele fijne funk/soul samples in combinatie met kleurrijke beats en dat levert een plaat op waar je oneindig veel plezier aan kan beleven.

Nicolas Jaar is mijn favoriete producers van de laatste jaren (Die man heeft een oeuvre om u tegen te zeggen! Space Is Only Noise, Essential Mix, RA.211, Sirens, Nymphs, Time For Us, Darkside) en met dit album voegt hij voor Nicolas Jaar-begrippen een makkelijke maar ó zo lekkere plaat toe aan zijn discografie.

Wat een plaat! Tot nu toe met voorsprong de beste van 2018. En die zag ik niet aankomen want met Nicolas Jaar heb ik niet heel erg veel. Op z'n best intrigerend maar ook vaak pretentieus en richtingloos wat mij betreft. Maar ga alles van m opnieuw checken na mijn grenzeloze enthousiasme voor deze plaat. Samples! Piano's! Feestelijke dansbaarheid! Precies genoeg variatie! Pretentieloze genialiteit! Meesterwerken zijn toch het heerlijkst als je ze niet ziet aankomen.

Mwah beetje saai hoor, maar dat heb ik bij alles van Jaar.

Some Kind of Game is voor mij het prijsnummer van de plaat. De groove van dat nummer is goed voor alles. Of je nou gewoon lekker wilt gaan zitten voor muziek, aan het werk bent (zelf heb ik tijdens het beluisteren heel veel onzin kunnen typen), of je gaat hardlopen: het kan in alle gevallen en situaties worden beluisterd.
Pastor TL Barrett wordt trouwens wel vaak gesampled de laatste jaren

Voor mij is dat ook het prijsnummer, samen met Rave on U

Die Jaar kan weinig fout doen bij mij, na die waanzinnig 2 mooie Nymphs 12" nu een "breakbeat" plaat, krijg een flashback van de Headz verzamelaars op Mowax echter dit is meer uptempo, wat een fokking mooie breaks zitten er op deze plaat, de mooiste van dit jaar samen met the Field en Amen Dunes.

Vond Sirens wat tegenvallen maar dit pfff

Nu is het wachten op de echte opvolger van Space is the only noise of Nymphs ! (:

Heerlijk album; vol met aanstekelijke beats en aangename soulsamples.
De muziek van Jaar ligt mij wel. Rave on You is mijn lievelingsnummer van deze plaat.

Een klein uur aan nieuw materiaal: A.A.L

Of gewoon een nieuwe Against All Logic-plaat, ook niet verkeerd