MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Nick Drake - Pink Moon (1972)

mijn stem
4,26 (1078)
1078 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Folk
Label: Island

  1. Pink Moon (2:00)
  2. Place to Be (2:35)
  3. Road (1:55)
  4. Which Will (2:53)
  5. Horn (1:17)
  6. Things Behind the Sun (3:50)
  7. Know (2:25)
  8. Parasite (3:30)
  9. Free Ride (2:56)
  10. Harvest Breed (1:30)
  11. From the Morning (2:25)
totale tijdsduur: 27:16
zoeken in:
avatar van jasper1991
3,5
Dit album staat vaak op in de woonkamer en ik heb het nooit als onplezierig ervaren. Drake schrijft mooie nummers, ik zie niet zo waarom hij niet nog een elftal had gemaakt. Het album is een korte doch aangename trip. Achterin bereikt die trip zijn hoogtepunt in de vorm van Parasite en Free Ride.

Volgens mij kan hij goed overweg met de gitaar. Drake speelt in ieder geval spannende folk-riffs en brengt melancholische melodieën ten gehore. Hij zingt verder zeker niet slecht, maar wat mij betreft iets te 'ijl'. Ook zou ik weleens wat meer instrumenten willen horen dan de gitaar, de nummers hadden zeker groots kunnen worden als ze wat meer uitgewerkt waren.

Dat neemt echter niet weg dat ik altijd kan genieten van deze disc. Een verdiende ruime voldoende voor de gevoelige nummers en het gitaarwerk.

avatar van maxinator
4,0
jasper1991 schreef:
ik zie niet zo waarom hij niet nog een elftal had gemaakt.


avatar van Don Cappuccino
5,0
jasper1991, Nick Drake overleed aan een overdosis antidepressiva in 1974. Check eerst even je bronnen voordat je dit soort dingen zegt.

avatar van Protonos
4,5
Jasper, als je van de meer orkestrale aanpak houdt, kan ik je Bryter Layter aanraden.
Ook een schitterende plaat!

avatar van jasper1991
3,5
Don Cappuccino schreef:
jasper1991, Nick Drake overleed aan een overdosis antidepressiva in 1974. Check eerst even je bronnen voordat je dit soort dingen zegt.
Ik bedoel te zeggen dat ik het album nogal kort vind, niet dat hij nog een album zou moeten schrijven.

avatar
BobbieMarley
jasper1991 schreef:
Dit album staat vaak op in de woonkamer en ik heb het nooit als onplezierig ervaren. Drake schrijft mooie nummers, ik zie niet zo waarom hij niet nog een elftal had gemaakt. Het album is een korte doch aangename trip. Achterin bereikt die trip zijn hoogtepunt in de vorm van Parasite en Free Ride.

Volgens mij kan hij goed overweg met de gitaar. Drake speelt in ieder geval spannende folk-riffs en brengt melancholische melodieën ten gehore. Hij zingt verder zeker niet slecht, maar wat mij betreft iets te 'ijl'. Ook zou ik weleens wat meer instrumenten willen horen dan de gitaar, de nummers hadden zeker groots kunnen worden als ze wat meer uitgewerkt waren.

Dat neemt echter niet weg dat ik altijd kan genieten van deze disc. Een verdiende ruime voldoende voor de gevoelige nummers en het gitaarwerk.


Aangenaam?? De teksten zijn allesbehalve dan aangenaam. Die behoren tot de meest sombere die je kunt bedenken. Geschreven door een artiest die zéér teleurgesteld was door het commercieel floppen van wat voor hemzelf zijn beste album was : Bryter layter. Verder leed hij aan slapeloosheid en had een ongelukkig liefdesleven. De perfekte voedingsbodem voor de sombere liedjes op Pink moon.

avatar van jasper1991
3,5
Jij geeft onaangename muziek vijf sterren?

Aangenaamheid kan via een heel indirecte omweg zich in sombere liedjes uiten. Je luistert toch niet muziek om je rot te voelen?

avatar
BobbieMarley
Wat ik wilde zeggen was, dat het geen muziek voor een feestje is.

avatar
yorgos.dalman
Sombere en soms duistere muziek kan juist tot een catharsis leiden waardoor je er uiteindelijk 'beter' uitkomt.

Het idee hierachter kan zijn: Hé, verdorie, deze artiest zingt over dingen en emoties die ik ook voel, ervaar, meemaak. Ik herken een stem. Ik ben niet alleen...

(Denk hierbij aan muziek van Swans, Nick Cave, Tom Waits, Raison d'Etre en dus ook Nick Drake...)

avatar van jasper1991
3,5
Misschien was aangenaam geen ideale woordkeus, maar wat yorgos zegt is de strekking van mijn punt.

avatar van TEQUILA SUNRISE
4,0
Erg veel gedraaid de afgelopen periode, draaiend in de auto zou ik het album in eerste instantie 3.5 sterren geven , maar nu meermaals op koptelefoon beluisterd te hebben geeft de plaat langzaam maar zeker al zijn geheimen prijs en waardeer ik de plaat des te beter.
De kracht zit hem in de korte tijdsduur van het album , Drake" s gitaarwerk is prima, met zijn stem heb ik soms wat meer moeite.
Indien deze plaat ca. 45 / 50 minuten had geduurd had een zekere eenvormigheid op de loer gelegen.
Het titelnummer en Free Ride vind ik de beste nummers van het abum.

avatar
Ssscht...
Na vanavond nog eens naar dit geluisterd te hebben (en ik m'n emoties amper de baas kon), concludeer ik: dit móét gewoon op 1 staan in mijn top-10. Sorry John Coltrane, het is een zo en het is eens anders

avatar
5,0
Heerlijk depressief en vreemd genoeg troostend.
Een van m'n favorieten...

avatar van Ducoz
4,0
jasper1991 schreef:
(quote)
Ik bedoel te zeggen dat ik het album nogal kort vind, niet dat hij nog een album zou moeten schrijven.


Dat is net zo iets zeggen als dat Degas in zijn leven meer beelden had moeten maken en deze tentoonstellen..

Dit is hoe de "kunstenaar" zijn werk bedoeld heeft, en daar hebben wij geen zeggen over.

avatar van jasper1991
3,5
Ducoz schreef:
(quote)


Dat is net zo iets zeggen als dat Degas in zijn leven meer beelden had moeten maken en deze tentoonstellen..

Dit is hoe de "kunstenaar" zijn werk bedoeld heeft, en daar hebben wij geen zeggen over.
Ik neem de lengte van een album wel mee in mijn beoordeling. Ik vind een kort album soms teken van een gebrek aan inspiratie. Het kan echter ook de sfeer van een album ten goede komen.

avatar van Ducoz
4,0
Met dat laatste ben ik het met je eens, maar dat kan ook een fantastisch tijdsdocument zijn.
Toch zijn ongeveer 30 minuten helemaal niet gek voor zo'n 'oude' plaat.

Of het aan de inspiratie ligt, durf ik niet te zeggen.
Wat ik wel weet is dat ik hem gauw weer eens moet draaien!

avatar van stoepkrijt
4,0
Ducoz schreef:
Wat ik wel weet is dat ik hem gauw weer eens moet draaien!
Dat heb ik toevallig ook net gedaan en heeft een halve sterk opgeleverd

avatar
yorgos.dalman
Soms ligt de kracht nu juist in zijn korte duur.

Dat geldt ook voor films (Aleksandr Sokurov's The Second circle is daar een goed voorbeeld van) of literatuur (Charles Bukowski's Post office,, kort werk van Kafka, ik noem maar wat...)

Het doet de luisteraar, kijker, lezer verlangen naar meer - zoals de beste kunst, denk ik dan maar...

avatar van Ducoz
4,0
Denk daar dat je de gedachte prima mee omschrijft, Yorgos.

avatar
Ssscht...
Ik volg Yorgos ook.

Persoonlijk maak ik specifiek bij Nick Drake amper nog onderscheid tussen de verschillende cd's. Ik zie ze als één geheel. Ze zijn nu eenmaal alle drie van hetzelfde belachelijk hoge niveau. En als ik via m'n pc luister zap ik meestal van de ene Drake-favoriet naar de andere: heerlijk!

avatar van Timo-otje
2,5
Ben ik nou zowat de enige die hier niet zo veel mee kan? Ik hoor wel dat de man een oprechte plaat heeft gemaakt maar ik val er zowaar bijna van bij in slaap, en dat is niet positief bedoeld. Tevens heb ik niks met zijn stemgeluid, ik hoor er gewoon die emotie er niet in. De meesten hier vinden het juist prachtig maar met zijn stemgeluid kan ik niet zoveel. Inmiddels 6 keer beluisterd en echt gegroeid sindsdien is hij ook niet helaas, wellicht komt het ooit nog maar op dit moment duidelijk niet. En muzikaal klinkt het ook allemaal vrij simpel, dat hoeft niet slecht te zijn maar als ook zijn stem je niet aanstaat blijft er maar weinig tot niks over. 2.5* voor de oprechte bedoelingen van deze man, dat ik zeker wel hoor!

avatar
Ulfat-e-Zulmat
Geïsoleerd van de wereld om je heen - slechts dan ben je in staat om de waazin van diezelfde wereld werkelijk in je op te nemen. Slechts dan zie je de leedwezens die wij werkelijk zijn. Bestaan is een onderneming vol treurnis. Het besef hiervan laat een ziel niet onberoerd. Ik durf - zij het voorzichtig - te menen dat Nick Drake daar een voorbeeld van was. Een getergde ziel.. Gekweld en verward achtergelaten door het leven ziet hij het leven pas echt.

Als een getergde ziel zingt, zo breekbaar als hij kan, dan kan ik niet anders dan luisteren - totdat ik zelf breek.

avatar
yorgos.dalman
Ulfat-e-Zulmat mijmerde:
Geïsoleerd van de wereld om je heen - slechts dan ben je in staat om de waazin van diezelfde wereld werkelijk in je op te nemen. Slechts dan zie je de leedwezens die wij werkelijk zijn. Bestaan is een onderneming vol treurnis. Het besef hiervan laat een ziel niet onberoerd. Ik durf - zij het voorzichtig - te menen dat Nick Drake daar een voorbeeld van was. Een getergde ziel.. Gekweld en verward achtergelaten door het leven ziet hij het leven pas echt.

Als een getergde ziel zingt, zo breekbaar als hij kan, dan kan ik niet anders dan luisteren - totdat ik zelf breek.


Mooi gezegd. Echt heel mooi gezegd.
Mag ik u een tip geven?
Probeer eens Eingya van Helios als zalf voor alle waanzin in de wereld. Het maakt je isolement te midden van de massa misschien niet minder maar wel net iets meer te verdragen...

avatar
Ulfat-e-Zulmat
Onwetenden zijn onwetend.

Bedankt voor de tip, yorgos. Ik zal er zeker naar luisteren.

avatar
yorgos.dalman
Sorry dat ik het zeg, maar ik krijg een beetje jeuk en rode vlekken in mijn nek van dit soort reacties.


Geeft niks hoor, kerel. Ik zou zeggen: Ga naar de dokter voor een zalfje en laat ons fijn Nick Drake luisteren...

avatar
Misterfool
Dit soort Introverte muziek vind ik op de eerste luisterbeurt, maar moeilijk op waarde te schatten. Op zich hoor ik voldoende wat mij aanstaat. Een mooie melancholieke stem en mooi afwisselend akousisch gitaargetokkel. Als openingsbod 3,5*, maar dit album ga ik vaker beluisteren,. Met een speelduur van slechts 28 minuten moet dat niet zo'n probleem zijn.

avatar
thedude1975
Na Elliott Smith is Nick Drake langzamerhand mijn favoriete artiest aan het worden. Niet zo vreemd eigenlijk aangezien Elliott Smith oa. door Nick Drake is beinvloed.

Echter, in tegenstelling tot de meeste platen van Elliott Smith, vind ik Nick Drake's muziek over het algemeen niet zo somber..

Ik wil trouwens even van de gelegenheid gebruik maken om dit album te promoten. Een aanrader, zéker voor fans van Nick Drake!

avatar van Eveningguard
3,0
Niet somber? Ik word er vreselijk depressief van. Vooral van Things Behind The Sun. Brrr...

avatar van herman
4,5
Dat is misschien omdat je weet hoe het met hem afliep. Zelf vind ik de muziek van Elliott Smith ook nog een stukje somberder. Je hoort gewoon dat hij pijn heeft. Bij Nick Drake valt dat toch wel mee.

avatar van ðe waan
5,0
Het is vooral erg mooi.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 12:29 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 12:29 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.