Nick Drake - Pink Moon (1972)
mijn stem
1078 stemmen
0
geplaatst: 24 augustus 2011, 17:08 uur
Dit album staat vaak op in de woonkamer en ik heb het nooit als onplezierig ervaren. Drake schrijft mooie nummers, ik zie niet zo waarom hij niet nog een elftal had gemaakt. Het album is een korte doch aangename trip. Achterin bereikt die trip zijn hoogtepunt in de vorm van Parasite en Free Ride.
Volgens mij kan hij goed overweg met de gitaar. Drake speelt in ieder geval spannende folk-riffs en brengt melancholische melodieën ten gehore. Hij zingt verder zeker niet slecht, maar wat mij betreft iets te 'ijl'. Ook zou ik weleens wat meer instrumenten willen horen dan de gitaar, de nummers hadden zeker groots kunnen worden als ze wat meer uitgewerkt waren.
Dat neemt echter niet weg dat ik altijd kan genieten van deze disc. Een verdiende ruime voldoende voor de gevoelige nummers en het gitaarwerk.
Volgens mij kan hij goed overweg met de gitaar. Drake speelt in ieder geval spannende folk-riffs en brengt melancholische melodieën ten gehore. Hij zingt verder zeker niet slecht, maar wat mij betreft iets te 'ijl'. Ook zou ik weleens wat meer instrumenten willen horen dan de gitaar, de nummers hadden zeker groots kunnen worden als ze wat meer uitgewerkt waren.
Dat neemt echter niet weg dat ik altijd kan genieten van deze disc. Een verdiende ruime voldoende voor de gevoelige nummers en het gitaarwerk.
0
geplaatst: 25 augustus 2011, 09:50 uur
jasper1991, Nick Drake overleed aan een overdosis antidepressiva in 1974. Check eerst even je bronnen voordat je dit soort dingen zegt.
0
geplaatst: 25 augustus 2011, 10:18 uur
Jasper, als je van de meer orkestrale aanpak houdt, kan ik je Bryter Layter aanraden.
Ook een schitterende plaat!
Ook een schitterende plaat!
0
geplaatst: 25 augustus 2011, 11:44 uur
Don Cappuccino schreef:
jasper1991, Nick Drake overleed aan een overdosis antidepressiva in 1974. Check eerst even je bronnen voordat je dit soort dingen zegt.
Ik bedoel te zeggen dat ik het album nogal kort vind, niet dat hij nog een album zou moeten schrijven.jasper1991, Nick Drake overleed aan een overdosis antidepressiva in 1974. Check eerst even je bronnen voordat je dit soort dingen zegt.
0
BobbieMarley
geplaatst: 12 september 2011, 10:36 uur
jasper1991 schreef:
Dit album staat vaak op in de woonkamer en ik heb het nooit als onplezierig ervaren. Drake schrijft mooie nummers, ik zie niet zo waarom hij niet nog een elftal had gemaakt. Het album is een korte doch aangename trip. Achterin bereikt die trip zijn hoogtepunt in de vorm van Parasite en Free Ride.
Volgens mij kan hij goed overweg met de gitaar. Drake speelt in ieder geval spannende folk-riffs en brengt melancholische melodieën ten gehore. Hij zingt verder zeker niet slecht, maar wat mij betreft iets te 'ijl'. Ook zou ik weleens wat meer instrumenten willen horen dan de gitaar, de nummers hadden zeker groots kunnen worden als ze wat meer uitgewerkt waren.
Dat neemt echter niet weg dat ik altijd kan genieten van deze disc. Een verdiende ruime voldoende voor de gevoelige nummers en het gitaarwerk.
Dit album staat vaak op in de woonkamer en ik heb het nooit als onplezierig ervaren. Drake schrijft mooie nummers, ik zie niet zo waarom hij niet nog een elftal had gemaakt. Het album is een korte doch aangename trip. Achterin bereikt die trip zijn hoogtepunt in de vorm van Parasite en Free Ride.
Volgens mij kan hij goed overweg met de gitaar. Drake speelt in ieder geval spannende folk-riffs en brengt melancholische melodieën ten gehore. Hij zingt verder zeker niet slecht, maar wat mij betreft iets te 'ijl'. Ook zou ik weleens wat meer instrumenten willen horen dan de gitaar, de nummers hadden zeker groots kunnen worden als ze wat meer uitgewerkt waren.
Dat neemt echter niet weg dat ik altijd kan genieten van deze disc. Een verdiende ruime voldoende voor de gevoelige nummers en het gitaarwerk.
Aangenaam?? De teksten zijn allesbehalve dan aangenaam. Die behoren tot de meest sombere die je kunt bedenken. Geschreven door een artiest die zéér teleurgesteld was door het commercieel floppen van wat voor hemzelf zijn beste album was : Bryter layter. Verder leed hij aan slapeloosheid en had een ongelukkig liefdesleven. De perfekte voedingsbodem voor de sombere liedjes op Pink moon.
0
geplaatst: 12 september 2011, 17:27 uur
Jij geeft onaangename muziek vijf sterren? 
Aangenaamheid kan via een heel indirecte omweg zich in sombere liedjes uiten. Je luistert toch niet muziek om je rot te voelen?
Aangenaamheid kan via een heel indirecte omweg zich in sombere liedjes uiten. Je luistert toch niet muziek om je rot te voelen?
0
BobbieMarley
geplaatst: 12 september 2011, 18:18 uur
Wat ik wilde zeggen was, dat het geen muziek voor een feestje is.
0
yorgos.dalman
geplaatst: 12 september 2011, 19:30 uur
Sombere en soms duistere muziek kan juist tot een catharsis leiden waardoor je er uiteindelijk 'beter' uitkomt.
Het idee hierachter kan zijn: Hé, verdorie, deze artiest zingt over dingen en emoties die ik ook voel, ervaar, meemaak. Ik herken een stem. Ik ben niet alleen...
(Denk hierbij aan muziek van Swans, Nick Cave, Tom Waits, Raison d'Etre en dus ook Nick Drake...)
Het idee hierachter kan zijn: Hé, verdorie, deze artiest zingt over dingen en emoties die ik ook voel, ervaar, meemaak. Ik herken een stem. Ik ben niet alleen...
(Denk hierbij aan muziek van Swans, Nick Cave, Tom Waits, Raison d'Etre en dus ook Nick Drake...)
0
geplaatst: 12 september 2011, 22:38 uur
Misschien was aangenaam geen ideale woordkeus, maar wat yorgos zegt is de strekking van mijn punt.
0
geplaatst: 4 oktober 2011, 01:26 uur
Erg veel gedraaid de afgelopen periode, draaiend in de auto zou ik het album in eerste instantie 3.5 sterren geven , maar nu meermaals op koptelefoon beluisterd te hebben geeft de plaat langzaam maar zeker al zijn geheimen prijs en waardeer ik de plaat des te beter.
De kracht zit hem in de korte tijdsduur van het album , Drake" s gitaarwerk is prima, met zijn stem heb ik soms wat meer moeite.
Indien deze plaat ca. 45 / 50 minuten had geduurd had een zekere eenvormigheid op de loer gelegen.
Het titelnummer en Free Ride vind ik de beste nummers van het abum.
De kracht zit hem in de korte tijdsduur van het album , Drake" s gitaarwerk is prima, met zijn stem heb ik soms wat meer moeite.
Indien deze plaat ca. 45 / 50 minuten had geduurd had een zekere eenvormigheid op de loer gelegen.
Het titelnummer en Free Ride vind ik de beste nummers van het abum.
0
Ssscht...
geplaatst: 7 januari 2012, 00:33 uur
Na vanavond nog eens naar dit geluisterd te hebben (en ik m'n emoties amper de baas kon), concludeer ik: dit móét gewoon op 1 staan in mijn top-10. Sorry John Coltrane, het is een zo en het is eens anders 
0
geplaatst: 8 januari 2012, 01:32 uur
Heerlijk depressief en vreemd genoeg troostend.
Een van m'n favorieten...
Een van m'n favorieten...
0
geplaatst: 19 januari 2012, 16:39 uur
jasper1991 schreef:
(quote)
Ik bedoel te zeggen dat ik het album nogal kort vind, niet dat hij nog een album zou moeten schrijven. Dat is net zo iets zeggen als dat Degas in zijn leven meer beelden had moeten maken en deze tentoonstellen..
Dit is hoe de "kunstenaar" zijn werk bedoeld heeft, en daar hebben wij geen zeggen over.
0
geplaatst: 19 januari 2012, 17:01 uur
Ducoz schreef:
Dat is net zo iets zeggen als dat Degas in zijn leven meer beelden had moeten maken en deze tentoonstellen..
Dit is hoe de "kunstenaar" zijn werk bedoeld heeft, en daar hebben wij geen zeggen over.
Ik neem de lengte van een album wel mee in mijn beoordeling. Ik vind een kort album soms teken van een gebrek aan inspiratie. Het kan echter ook de sfeer van een album ten goede komen.(quote)
Dat is net zo iets zeggen als dat Degas in zijn leven meer beelden had moeten maken en deze tentoonstellen..
Dit is hoe de "kunstenaar" zijn werk bedoeld heeft, en daar hebben wij geen zeggen over.
0
geplaatst: 19 januari 2012, 17:10 uur
Met dat laatste ben ik het met je eens, maar dat kan ook een fantastisch tijdsdocument zijn.
Toch zijn ongeveer 30 minuten helemaal niet gek voor zo'n 'oude' plaat.
Of het aan de inspiratie ligt, durf ik niet te zeggen.
Wat ik wel weet is dat ik hem gauw weer eens moet draaien!
Toch zijn ongeveer 30 minuten helemaal niet gek voor zo'n 'oude' plaat.
Of het aan de inspiratie ligt, durf ik niet te zeggen.
Wat ik wel weet is dat ik hem gauw weer eens moet draaien!
0
geplaatst: 19 januari 2012, 17:29 uur
Ducoz schreef:
Wat ik wel weet is dat ik hem gauw weer eens moet draaien!
Dat heb ik toevallig ook net gedaan en heeft een halve sterk opgeleverd Wat ik wel weet is dat ik hem gauw weer eens moet draaien!
0
yorgos.dalman
geplaatst: 19 januari 2012, 20:54 uur
Soms ligt de kracht nu juist in zijn korte duur.
Dat geldt ook voor films (Aleksandr Sokurov's The Second circle is daar een goed voorbeeld van) of literatuur (Charles Bukowski's Post office,, kort werk van Kafka, ik noem maar wat...)
Het doet de luisteraar, kijker, lezer verlangen naar meer - zoals de beste kunst, denk ik dan maar...
Dat geldt ook voor films (Aleksandr Sokurov's The Second circle is daar een goed voorbeeld van) of literatuur (Charles Bukowski's Post office,, kort werk van Kafka, ik noem maar wat...)
Het doet de luisteraar, kijker, lezer verlangen naar meer - zoals de beste kunst, denk ik dan maar...
0
Ssscht...
geplaatst: 19 januari 2012, 23:22 uur
Ik volg Yorgos ook.
Persoonlijk maak ik specifiek bij Nick Drake amper nog onderscheid tussen de verschillende cd's. Ik zie ze als één geheel. Ze zijn nu eenmaal alle drie van hetzelfde belachelijk hoge niveau. En als ik via m'n pc luister zap ik meestal van de ene Drake-favoriet naar de andere: heerlijk!
Persoonlijk maak ik specifiek bij Nick Drake amper nog onderscheid tussen de verschillende cd's. Ik zie ze als één geheel. Ze zijn nu eenmaal alle drie van hetzelfde belachelijk hoge niveau. En als ik via m'n pc luister zap ik meestal van de ene Drake-favoriet naar de andere: heerlijk!
0
geplaatst: 23 februari 2012, 01:00 uur
Ben ik nou zowat de enige die hier niet zo veel mee kan? Ik hoor wel dat de man een oprechte plaat heeft gemaakt maar ik val er zowaar bijna van bij in slaap, en dat is niet positief bedoeld. Tevens heb ik niks met zijn stemgeluid, ik hoor er gewoon die emotie er niet in. De meesten hier vinden het juist prachtig maar met zijn stemgeluid kan ik niet zoveel. Inmiddels 6 keer beluisterd en echt gegroeid sindsdien is hij ook niet helaas, wellicht komt het ooit nog maar op dit moment duidelijk niet. En muzikaal klinkt het ook allemaal vrij simpel, dat hoeft niet slecht te zijn maar als ook zijn stem je niet aanstaat blijft er maar weinig tot niks over. 2.5* voor de oprechte bedoelingen van deze man, dat ik zeker wel hoor!
0
Ulfat-e-Zulmat
geplaatst: 2 maart 2012, 01:04 uur
Geïsoleerd van de wereld om je heen - slechts dan ben je in staat om de waazin van diezelfde wereld werkelijk in je op te nemen. Slechts dan zie je de leedwezens die wij werkelijk zijn. Bestaan is een onderneming vol treurnis. Het besef hiervan laat een ziel niet onberoerd. Ik durf - zij het voorzichtig - te menen dat Nick Drake daar een voorbeeld van was. Een getergde ziel.. Gekweld en verward achtergelaten door het leven ziet hij het leven pas echt.
Als een getergde ziel zingt, zo breekbaar als hij kan, dan kan ik niet anders dan luisteren - totdat ik zelf breek.
Als een getergde ziel zingt, zo breekbaar als hij kan, dan kan ik niet anders dan luisteren - totdat ik zelf breek.
0
yorgos.dalman
geplaatst: 2 maart 2012, 12:26 uur
Ulfat-e-Zulmat mijmerde:
Mooi gezegd. Echt heel mooi gezegd.
Mag ik u een tip geven?
Probeer eens Eingya van Helios als zalf voor alle waanzin in de wereld. Het maakt je isolement te midden van de massa misschien niet minder maar wel net iets meer te verdragen...
Geïsoleerd van de wereld om je heen - slechts dan ben je in staat om de waazin van diezelfde wereld werkelijk in je op te nemen. Slechts dan zie je de leedwezens die wij werkelijk zijn. Bestaan is een onderneming vol treurnis. Het besef hiervan laat een ziel niet onberoerd. Ik durf - zij het voorzichtig - te menen dat Nick Drake daar een voorbeeld van was. Een getergde ziel.. Gekweld en verward achtergelaten door het leven ziet hij het leven pas echt.
Als een getergde ziel zingt, zo breekbaar als hij kan, dan kan ik niet anders dan luisteren - totdat ik zelf breek.
Als een getergde ziel zingt, zo breekbaar als hij kan, dan kan ik niet anders dan luisteren - totdat ik zelf breek.
Mooi gezegd. Echt heel mooi gezegd.
Mag ik u een tip geven?
Probeer eens Eingya van Helios als zalf voor alle waanzin in de wereld. Het maakt je isolement te midden van de massa misschien niet minder maar wel net iets meer te verdragen...
0
Ulfat-e-Zulmat
geplaatst: 2 maart 2012, 19:41 uur
Onwetenden zijn onwetend.
Bedankt voor de tip, yorgos. Ik zal er zeker naar luisteren.
Bedankt voor de tip, yorgos. Ik zal er zeker naar luisteren.
0
yorgos.dalman
geplaatst: 2 maart 2012, 21:40 uur
Sorry dat ik het zeg, maar ik krijg een beetje jeuk en rode vlekken in mijn nek van dit soort reacties.
Geeft niks hoor, kerel. Ik zou zeggen: Ga naar de dokter voor een zalfje en laat ons fijn Nick Drake luisteren...
0
Misterfool
geplaatst: 5 maart 2012, 23:28 uur
Dit soort Introverte muziek vind ik op de eerste luisterbeurt, maar moeilijk op waarde te schatten. Op zich hoor ik voldoende wat mij aanstaat. Een mooie melancholieke stem en mooi afwisselend akousisch gitaargetokkel. Als openingsbod 3,5*, maar dit album ga ik vaker beluisteren,. Met een speelduur van slechts 28 minuten moet dat niet zo'n probleem zijn.
0
thedude1975
geplaatst: 22 maart 2012, 00:51 uur
Na Elliott Smith is Nick Drake langzamerhand mijn favoriete artiest aan het worden. Niet zo vreemd eigenlijk aangezien Elliott Smith oa. door Nick Drake is beinvloed.
Echter, in tegenstelling tot de meeste platen van Elliott Smith, vind ik Nick Drake's muziek over het algemeen niet zo somber..
Ik wil trouwens even van de gelegenheid gebruik maken om dit album te promoten. Een aanrader, zéker voor fans van Nick Drake!
Echter, in tegenstelling tot de meeste platen van Elliott Smith, vind ik Nick Drake's muziek over het algemeen niet zo somber..
Ik wil trouwens even van de gelegenheid gebruik maken om dit album te promoten. Een aanrader, zéker voor fans van Nick Drake!
0
geplaatst: 22 maart 2012, 07:21 uur
Niet somber? Ik word er vreselijk depressief van. Vooral van Things Behind The Sun. Brrr...
0
geplaatst: 22 maart 2012, 22:13 uur
Dat is misschien omdat je weet hoe het met hem afliep. Zelf vind ik de muziek van Elliott Smith ook nog een stukje somberder. Je hoort gewoon dat hij pijn heeft. Bij Nick Drake valt dat toch wel mee.
* denotes required fields.