The Ruts - Grin & Bear It (1980)
mijn stem
11 stemmen
0
geplaatst: 17 juni 2025, 23:18 uur
Van de popwave van The Teardrop Explodes naar reggaepunk. Oftewel The Ruts en Grin & Bear It, de Engelse variant van 'niet klagen maar dragen'. De titel verwijst naar het verdergaan na het overlijden van zanger Malcolm Owen. Dat na slechts één album: The Crack uit 1979 maakte indruk dankzij de mix van punk en reggae.
Op 14 juli 1980 overlijdt Owen aan een overdosis heroïne en op 24 augustus betreedt West One (Shine on Me) de Britse hitlijst, om een week later op #43 te pieken. Het is de vierde en laatste hit van de groep, waarna verzamelaar Grin & Bear It in oktober #28 haalt in de albumlijst.
Op het album vooral rock-en-rollende punk. In West One (Shine on Me) wordt een saxofoonsolo (te gast is Gary Barnacle) gevolgd door dubeffecten, waarmee het ook wel iets van een ruigere versie van The Police heeft. Met meer effecten rockt het nummer vervolgens naar z'n slot. Het stevige Staring at the Rude Boys doet aan The Clash denken, net als Demolition Dancing, Secret Soldier (beide bij John Peel van BBC1 opgenomen) en H-Eyes.
Op kant 2 meer scheurende gitaar via In a Rut, waarna een gebroken liefde op reggaebeat in dubsaus volgt in Love in Vain. De laatste drie nummers zijn live, eind '79 opgenomen: S.U.S. mixt reggae en punk perfect met Owens rauwe stem eroverheen, dan klassieker Babylon's Burning en ten slotte het snelle Society. Alles bij elkaar iets meer dan een half uur muziek.
Over Owen kwam ik dit fraaie portret uit 2022 tegen, waarin onder meer zijn plotselinge overlijden wordt vergeleken met de dood van Ian Curtis van Joy Division, niet lang daarvoor. De groep ging verder als Ruts DC en keerde in 1981 terug met Animal Now. Daar ben ik nog lang niet.
Volgende nummer op mijn afspeellijst is single Towers of London van XTC, maar omdat ik het bijbehorende album Black Sea al besprak, vervolg ik bij de eind oktober 1980 verschenen single Gathering Dust van Modern English, te vinden op hun verzamelaar Life in the Gladhouse.
Op 14 juli 1980 overlijdt Owen aan een overdosis heroïne en op 24 augustus betreedt West One (Shine on Me) de Britse hitlijst, om een week later op #43 te pieken. Het is de vierde en laatste hit van de groep, waarna verzamelaar Grin & Bear It in oktober #28 haalt in de albumlijst.
Op het album vooral rock-en-rollende punk. In West One (Shine on Me) wordt een saxofoonsolo (te gast is Gary Barnacle) gevolgd door dubeffecten, waarmee het ook wel iets van een ruigere versie van The Police heeft. Met meer effecten rockt het nummer vervolgens naar z'n slot. Het stevige Staring at the Rude Boys doet aan The Clash denken, net als Demolition Dancing, Secret Soldier (beide bij John Peel van BBC1 opgenomen) en H-Eyes.
Op kant 2 meer scheurende gitaar via In a Rut, waarna een gebroken liefde op reggaebeat in dubsaus volgt in Love in Vain. De laatste drie nummers zijn live, eind '79 opgenomen: S.U.S. mixt reggae en punk perfect met Owens rauwe stem eroverheen, dan klassieker Babylon's Burning en ten slotte het snelle Society. Alles bij elkaar iets meer dan een half uur muziek.
Over Owen kwam ik dit fraaie portret uit 2022 tegen, waarin onder meer zijn plotselinge overlijden wordt vergeleken met de dood van Ian Curtis van Joy Division, niet lang daarvoor. De groep ging verder als Ruts DC en keerde in 1981 terug met Animal Now. Daar ben ik nog lang niet.
Volgende nummer op mijn afspeellijst is single Towers of London van XTC, maar omdat ik het bijbehorende album Black Sea al besprak, vervolg ik bij de eind oktober 1980 verschenen single Gathering Dust van Modern English, te vinden op hun verzamelaar Life in the Gladhouse.
* denotes required fields.
* denotes required fields.