menu

Grandaddy - The Sophtware Slump (2000)

mijn stem
4,10 (526)
526 stemmen

Verenigde Staten
Rock / Pop
Label: V2

  1. He's Simple, He's Dumb, He's the Pilot (8:52)
  2. Hewlett's Daughter (3:06)
  3. Jed the Humanoid (4:18)
  4. The Crystal Lake (5:00)
  5. Chartsengrafs (2:51)
  6. Underneath the Weeping Willow (2:40)
  7. Broken Household Appliance National Forest (4:34)
  8. Jed's Other Poem (Beautiful Ground) (3:25)
  9. E. Knievels Interlude (The Perils of Keeping It Real) (1:57)
  10. Miner at the Dial-A-View (5:21)
  11. So You'll Aim Toward the Sky (4:43)
  12. Discarded Pilot Intro * (1:52)
  13. Our Dying Brains * (4:42)
  14. L.F.O. * (3:32)
  15. Wives of Farmers * (3:39)
  16. Chartsengrafs [Original Demo] * (1:49)
  17. N. Blender * (4:04)
  18. Wonder Why in L.A. * (4:31)
  19. Air Conditioners in the Woods * (0:07)
  20. Moe Bandy Mountaineers * (2:20)
  21. First Movement / Message Send * (8:08)
  22. XD-Data-II * (5:02)
  23. Beautiful Ground [Original Cassette Tape Demo] * (3:30)
  24. Street Bunny * (2:03)
  25. She-Deleter * (5:57)
  26. What Can't Be Erased (Drinking Beer in the Bank of America with Two Chicks from Tempe Arizona) * (4:28)
  27. I Don't Want to Record Anymore * (1:50)
  28. Aisle Seat 37-D * (4:07)
  29. Hewlett's Daughter [Original Cassette Tape Demo] * (4:32)
  30. Rode My Bike to My Stepsister's Wedding * (4:42)
toon 19 bonustracks
totale tijdsduur: 46:47 (1:57:42)
zoeken in:
avatar van Obscure Thing
4,5
Ernie schreef:
Het gaat ook om de sfeer op die eerste 2 platen. Nog nooit had ik zoiets gehoord. Een grote creatieve speeltuin waar allerlei geluidjes door elkaar lopen. Zowel Under the Western Freeway als deze Sopthware Slump hebben die feeling.
Vanaf de 3de plaat Sumday werd het idd iets meer "poppy" en op normale songstructuren gericht. Nog steeds erg goed maar niet meer zo indrukwekkend als die eerste 2 platen want die zijn van een ander universum. Minor at the dial a view is een geluid dat ik nooit ergens anders heb gehoord.
Geef zeker ook "comebackplaat" Last Place een kans want die is echt ook fantastisch.

Rond die tijd (2007) leerde ik ook Pavement en Sebadoh kennen en vind het toch niet echt raakvlakken hebben met Grandaddy. Die opereren toch iets meer in het experimentele dan in de meer indierock stijl van de voorgenoemde. Als ik 2 bands kan noemen die voor mij vergelijkbare geluidspalleten hebben zijn het Girls in Hawaii en de betreurde Mark Linkus van Sparklehorse Ook een iets minder druggy versie van The Flaming Lips vind ik een mooie omschrijving.
Maar goed we winnen allemaal vandaag. Thekillers87327 heeft een nieuwe prachtige plaat ontdekt en ik kan nog eens ouderwets lullen als vroeger over deze schitterende groep

(Samen met Sigur Ros ook de enige band die mij live tot tranen toe heeft bewogen)


Je hebt eigenlijk wel gelijk over Sebadoh en Pavement nu ik het weer eens opgezet heb. Maar ik had vooral de twee nogal noisy singles in mijn hoofd (Summer Here Kids en A.M. 180).

avatar van Ernie
5,0
Obscure Thing schreef:
(quote)


Je hebt eigenlijk wel gelijk over Sebadoh en Pavement nu ik het weer eens opgezet heb. Maar ik had vooral de twee nogal noisy singles in mijn hoofd (Summer Here Kids en A.M. 180).


Die hebben idd wel de Indierock feeling
Ze pikten van alles wat en maakten het volledig tot hun eigen sound. De laatste minuten van He's simple.... is eigenlijk gewoon Post-Rock

avatar van Elbow
4,5
Deze met een halfje verhoogd. Mede omdat ik nu ook een aantal nummers kan spelen op mijn gitaar. Ik was in die tijd ook omver geblazen door het album. Maar vooral door de openings song. Hoe lang heb ik in de tijd lopen zingen... ‘are you gaving in 2000 men’ dromerig en ooo zo mooi. Speciaal nog eens van Brugge naar Hasselt ( zaal België) gereden ( mijn ouders waren toen chauffeur) om Grandaddy te zien spelen...

avatar van alifib
3,5
geplaatst:
Toen ik de plaat kocht was ik erg teleurgesteld, Misschien waren mijn verwachtingen te hoog. Na bijna 20 jaar deze nog eens een aantal keer beluisterd, en vind hem wel beter dan toen. De opener en het slot zijn toch wel erg mooi. En liedjes als The Crystal Lake (leuk gitaarwerk) en Jed's Other Poem (Beautiful Ground) weten me te raken. Maar bij ongeveer de helft van de liedjes krijg ik helaas nog steeds geen emotionele band. Toch waardeer ik Jason Lyttle om op zoek te gaan naar een eigen geluid. Misschien kan de plaat nog wat groeien in de toekomst, maar voorlopig houd ik het op een 3.5

Jeve
Deze nu paar keer tot mij genomen.
Verfrissende soort muziek.
Ben niet vaak 'in de wolken', maar dit album is een blijvertje...

Gast
geplaatst: vandaag om 16:21 uur

geplaatst: vandaag om 16:21 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.