Snoop Doggy Dogg - Doggystyle (1993)

Ja Eazy Dick ja

Pas geleden `n stapel cd`s meegenomen van de rommelmarkt en daar zat dit ook tussen .
Ik heb geprobeerd deze zooi in mijn cd speler te doen , ik noem dit zooi want muziek is het in ieder geval niet .
de bedoeling hiervan is om zo vaak mogelijk de woorden Motherfucker - Shit - Nigger - Ass te gebruiken in `n zo kort mogelijke tijd .
fantastisch dat je hiermee Miljonair kunt worden en hoe lelijk je ook bent want Heer Dog komt wel `n beetje in de buurt van The Elephant Man , Toch de lekkerste wijven mee krijgt .
Waardering hiervoor , het laagste wat mogelijk is nl 0,5 ster .

De teksten stellen inderdaad inhoudelijk inderdaad weinig voor. Snoop speelt hier het rolletje van vuilbekkende "pimp" wat perfect past op de swingende beat, gebaseerd op een scala aan funk-samples. Ik vind de vieze woorden hier niet bepaald storend, temeer omdat Snoop (hier in zijn begindagen) nog heel vlot en 'smooth' flowt op de nekbewegende beats.

Ach ja, kwestie van benadering van muziek. Maar ik kan best begrijpen dat iemand zich mateloos stoort aan Snoop's vuile bek... Ik vind dit echter een erg lekker plaatje.

Volgens mij is het gewoon jaloezie. Ik wil ook wel 's in bad met een van Snoop's bitches.

Mwah, ik kan snappen dat je de teksten van Snoop verschrikkelijk vind, maar de producties van Dre zijn gewoon erg muzikaal.

Dit is gewoon Rudiger zijn muzieksmaak niet. Moest ik 1 van zijn albums beluisteren zou het ook laag scoren.
The Elephant Man? Waar kom jij nou mee af?

Precies Jorge , dit klopt als `n bus , ik heb het in ieder geval geprobeerd maar het is niets voor mij , gelukkig is het muziek aanbod zo ontzettend groot dat er voor elk wat wils is .
Toch vind ik bepaalde nummers van Eminem best wel te pruimen .
Veel luisterplezier .

Ik ben ervan overtuigd dat je bepaalde hiphop-acts best kan smaken, maar voor een dire straits/beatles/etc.-fanaat als jij is Snoop Doggy Dogg nu niet bepaald een ideale plaat om met hiphop in contact te brengen, gezien het weinig of geen raakvlakken heeft.

De meeste mensen in mijn vriendenkring zijn rock-fans en aanverwanten en ik heb de meeste al warm kunnen maken voor hiphop mits een uitgekiende selectie. Vooral jazzy hiphop weten veel mensen, die niet into hiphop zijn, te appreciëren (de la soul, a tribe called quest, us3, digable planets, pete rock & cl smooth, mos def, common en vele andere... positieve teksten over muzikaal erg chille beats!)... Als je toch nog hiphop wil leren "appreciëren" zou ik met zo'n artiesten beginnen ipv. één nogal specifieke extreme variant (nl. de gangsta-rap) te beluisteren. Het is maar een tip...

Gangsta-Rap is qua sound wel weer het toegankelijkst, dus het is altijd een beetje afwegen.

die intro van G & Hustla's

I wanna be a motherfucking hustla, You betta act somebody!

You betta ASK somebody...

Bwa, voor een beginnend muziekluisteraar zoals jonge gasten van 14/15 maar toch niet voor muzikaal getrainde oren van een volwassen muziekliefhebber...

Ik weet niet, een veelgehoorde klacht van niet-hiphop luisteraars is ook vaak dat hiphop te monotoom zou zijn. teveel opdreunend. Daar heb je specifiek met G-Funk dan weer geen last van.

Aha nou hoor ik het !

@ P Jay : Wat ik niet zo goed snap is, dat eens je de door jouw genoemde namen kent en apprecieert, dat je dan ook dit nog hoog aanschrijft of zelfs in je top 10 zet. Ik heb ook wel al eens iets van de la soul, Mos Def of bijvoorbeeld The Roots gehoord. Niet dat dat echt mijn muziek is maar als je dat vergelijkt met dit zooitje; dan is dat voor mij hetzelfde als een Rockliefhebber die Led Zep kent maar Tokio Hotel in zijn top 10 plaatst. Over dit album ben ik het dus eens met rudiger, net als de Dr Dre's die ik ooit ff heb leuk gevonden, maar nu verschrikkelijk vind.

In de rand nog ( en ik val nu een beetje in herhaling ); bij de albums van 50cent lees ik de ene na de andere reactie van filosofen ( zowel hiphop/als niet-hiphopliefhebber ) die daar hun beklag doen over het feit dat 50 cent niets meer te maken heeft met de originele boodschap van HipHop. Hier echter heb ik nog nooit zo een reactie gelezen. Word hier dan wel de boodschap van de echte HipHop gepredikt? De oogkleppentheorie is hier wel van toepassing als je het mij vraagt.

Ja ongeveer toch. Hier gaat het nog over het leven op het straat en niet in een reuzachtig huis.

Dit is ook wel een stuk muzikaler dan 50 Cent ed., als je het mij vraagt. Maar goed, ik heb blijkbaar ook oogkleppen op dan.

Ik sta er steeds meer van versteld hoe snel sommige mensen zich geviseerd voelen door een ietwat 'scherpe' woordkeuze. Als dit al een en een oplevert weet ik echt niet meer hoe mijn mening over te brengen. Aub zeg.

GRODT ook hoor.

@ Lost Highway

"Variatio", het is al sinds de poëzie in de Oudheid een sleutelbegrip. In mijn ogen (en dus ook wat mijn hiphop-beleving betreft) gaat vorm boven inhoud, zeker bij albums als deze. Snoop zijn flow is vernieuwend en gevarieerd. Het luistert gewoon heerlijk weg mede mogelijk gemaakt door zijn relaxed'e, chille stemgeluid dat hij uiteraard van nature heeft meegekregen. Variatie moet ook te vinden zijn qua persona/type'tje dat je probeert voor te houden gedurende een album. Wat past er beter bij een laid back sfeertje en een stem als die van Snoop dan wat grappige (want humor is op dit album van groot belang, maar je moet er als luisteraar voor openstaan uiteraard) opschepperij van een pseudo-pimp. Kijk maar eens naar het clipje van "Doggy Dogg World": dàt is de sfeer die de rode draad vormt doorheen dit album. Snoop heeft een vuile bek, want in zijn omgeving wordt er zo gesproken, dus hij acht het noodzakelijk dat dergelijk taalgebruik niet wordt verzwegen voor zijn luisteraars. Maar het belangrijkste blijft dus HOE dergelijke woorden klinken uit Snoop's mond en hoe ze goed en vlot ze hand in hand gaan met de beats.

Dit is hoe Snoop wil klinken: ondeugend stoer, "slick", "smooth", laid back, ... En het gaat hem prima af.
Probleem wordt wel dat dit "recept" de basis ging vormen voor de rest van zijn discografie en dat hij dus niet VARIEERT. Maar op dit album is het nog vrij origineel. Ik zeg niet dat hij de eerste MC was die zich als een pimp voordeed of de eerste MC was die relaxed rapt of... (Slick Rick is één van zijn grootste inspirators) maar het klonk toen alleszins niet afgezaagd.

Maar dit album is vooral zo geroemd omwille van de beats van Dr. Dre die in '92/'93 op het toppunt van zijn carrière was. De sound is perfect ingespeeld op Snoop's flow en stem en vice versa. Diepe, luie bassen, funky samples, orgeltjes, fluitjes, subtiele zangstemmetjes,... een heel arsenaal aan geluiden die een sfeer creëren conform Snoop's persoontje hier. Zelfde probleem bij latere West Coast-rap: de formule die Dr.Dre hier gebruikt om beats te maken (de G-Funk) zal al snel een blauwdruk gaan vormen voor vele andere albums. Maar deze beats blijven onovertroffen, want Dre is een echte perfectionist en als je goed luistert naar alle details zal je snel merken dat de meeste beats hier gewoon perfect in elkaar steken.

Kort iets over 50 Cent. 50 Cent is iemand die nooit origineel of gevarieerd is geweest. Ik vind hem persoonlijk iemand die quasi geen toevoegende waarde heeft gebracht: hij is meer een samenraapsel van andere rappers en stijlen (2Pac om er maar één te noemen). Gangsta-rap was vernieuwend en choquerend en had een niet onbelangrijke impact ten tijde van N.W.A.. De gangsta-rap van Dre en Snoop iets later was chill en pretentieloos en was een afwisseling in de hiphop-scène die toen nog veel verschillende varianten kende los van elkaar. Eind jaren '90 werd die ene gangsta-rap-variant de enige die commercieel gezien aandacht kreeg, wat heel veel B-artiesten aantrok om het ook over deze boeg te gaan gooien. 50 is geen intrinsiek slèchte MC maar zijn muziek vind ik onbezield en zonder veel gevoel. 50 is in mijn ogen een herkauwer en zijn formule waarmee hij ten tijde van "In Da Club" op de proppen kwam is al erg lang uitgewerkt. Ook Dre en Snoop boeien mij de dag van vandaag helemaal niet meer. Maar op dit album "Doggystyle" waren ze nog hongerig en fris klinkend, wat resulteerde in een album, waarvan de kwaliteit wat mij betreft niet te miskennen is.

Eigenlijk was mijn post niet écht een sluitend antwoord op jouw bericht, Lost Highway.
Ik luister graag naar ATCQ, Roots, Common, Mos Def... Goede muziek met goede MC's, die effectief iets te zeggen hebben. Zij putten uit jazz en soul e.d. en schrijven bewuste teksten die positief zijn en geen geweld bevatten. Ik luister dan ook op een andere manier en met andere verwachtingen naar deze MC's: nl. om sterke, betekenisvolle teksten te horen en jazzy producties.

Snoop luister ik dan gewoon voor de swingende beats, liefst op een stralende zomerdag, liefst in een wagen of zo. Ook op feestjes hoor ik graag een lied van Snoop door de boxen knallen. Als ik in een contemplatieve bui ben ga ik heus niet "Ain't No Fun" opzetten waar Nate Dogg één van de meeste vrouwonvriendelijke teksten ooit brengt. Maar dat nummer klinkt heerlijk zomers en vrolijk. Dat vind ik ook enorm grappig: een vrolijk fluitdeuntje dat je direct met een feel-good vibe opzadelt met daarop de tekst
Hij zingt het ook zo opgewekt. En dat strookt helemaal niet met de inhoud. De ene vindt dit schandalig en not-done, ik vind de discrepantie tussen de sound en de tekst net erg grappig. Het straalts zo'n heerlijke onverschillige nonchalance uit. En als ik gewoon even een vet zomerdeuntje wil horen zonder veel te moeten nadenken, dan leg ik zonder twijfelen dergelijke liedjes op en zing nog luidkeels mee ook.

Hiphop is zodanig uitgebreid dat het écht saai zou worden mocht ik me enkel met Common e.d. bezighouden. Begin jaren '90 en de dag van vandaag ook nog (cfr. de massa aan underground-artiesten de dag van vandaag) vond en vind je de meest uiteenlopende artiesten met de meest uiteenlopende stijlen, gespreksonderwerpen, taalgebruiken, vibes, muziek, beats,... Dat is net zo mooi: zolang het maar origineel is, gevarieerd en lekker in de oren ligt. 50 Cent mag dan wel lekker in de oren liggen: ik wil niet om de haverklap bij het beluisteren van een nummer denken: "hé, wie heb ik dat nog horen zeggen, of vanwaar ken ik die gedachte nu weer" (om dan nog te zwijgen van de "gunshots" die je rond de oren vliegen (wat niet wil zeggen - ik val in herhaling - dat ik niet van gangsta-rap houd, integendeel!!!)

Dat is een reactie die kan tellen. Ik zal de muziek hierdoor niet mooier vinden, maar kan me nu wel al beter inbeelden wat iemand fijn vindt aan dit soort muziek.

De spijker op z'n kop P-Jay

Een nogal voornaam verschil met Snoop's latere albums vind ik bovendien dat de kwaliteit van z'n flow zo rond '94 a '95 opeens totaal kelderde.

Inderdaad, terwijl zijn nasale stem hier net vét klinkt, wordt het op albums als "Tha Doggfather" net een reden waarom zijn flow saai klinkt...

We weten wel dat Dr.Dre, Daz, Snoop, Nate, Warren, Kurupt, RBX Etc. geen echt vrouw vriendelijke teksten hebben, en op lyricaal niveau luister is ook liever naar Nas of andere eastcoast rappers. Maar die g-funk beats en die flows vindt ik echt alleen maar terug bij Dr.Dre en Snoop Dogg. The Chronic en Doggystyle hebben gewoon iets heel zeldzaams

Gewoonweg rommel dit, niet meer en niet minder. Ik heb dit vanavond beluisterd maar kan het ook moeilijk muzikaal noemen. Er zit wel ritmegevoel in dat wel, maar muzikaal? Nou nee niet echt. De texten zijn ook nog eens erg matig en buiten proportie vind ik. Deze muziek voegt voor mij helemaal niets, maar dan ook niets toe. Of het is gewoon mijn smaak niet word er dan nuchter gezegd vaak. een echte muziekliefhebber kan deze pleuraria dan ook met een gerust hart overslaan. De naam Snoopdog zegt mij overigens ook al meer dan genoeg. 0.5* Mijn tante zou nog beter muziek op een album uit kunnen brengen, want die is tenminste nog muzikaal .

Weinig scherps aan, eerder onwetend als dit omschreven wordt als



Dan snap je het gewoon niet. Het beste is dit soort mensen jaren 70 soul van Superfly-soundtracks etc. te laten beluisteren die vaak hetzelfde uitgangspunt hebben, maar dan met een soul-laag. dan snappen ze de grap wel.

Nu nemen ze teksten als dit, een naam als Snoop Dogg etc., daadwerkelijk serieus. . Tja, dan ben je ook gewoon niet echt snugger.

En mensen die dit t.o.v. De La Soul etc. top 40 hiphop noemen begrijpen er ook weinig van. Qua productie, funk, MC-werk, teksten (ja echt, je moet alleen de overdreven lol en knipogen zien), etc. staat dit mijlenver weg van 50 Cent e.d.

Maar goed, niks makkelijker (en dommer) dan een uitgesproken mening hebben over iets waar je geen verstand van hebt natuurlijk.

/Kos out.

Dat is natuurlijk de makkelijkste oplossing. Vind je't niet goed? Je snapt het niet.
Dat het allemaal voor de fun is kan wel goed zijn, maar daarom is het nog niet funny. Een uurtje bitches, ho's en niggers: ik zie er eigenlijk ook de lol niet van in, maar ieder z'n ding natuurlijk.



en hier word ik ook nog steeds zot van. Wie bepaalt er wanneer je genoeg weet over een bepaald genre om er je mening over te *mogen* geven, tenminste opdat ze serieus wordt genomen? Vanaf iemand geluisterd heeft mag ie toch zeggen wat ie wilt erover?

Ricardo, rudiger, misterfool: lame dudes, lame.

Veel mensen van dit die hip-hop luisteren vinden dit goed
En Kos weet denk ik echt wel wanneer hij een album goed vindt, dus ja een mening over muziek kan hij wel geven. Ookal komt er veel gescheld in voor. Hij blijft hier gaan om the feeling. Verlaat deze pagina's als je toch alleen maar loopt te zeiken