Focus - At the Rainbow (1973)

Dit is toch wel zo`n fijne Zondagochtend-plaat. Kopje koffie erbij en dan lekker hard Hocus Pocus draaien.
Rest van de plaat heb ik wat minder mee, dus van mij 3*

Tja Patedraaier mischien moet je deze plaat dan toch eens wat vaker draaien. Hocus Pocus is inderdaad fantastisch, maar wat te denken van Eruption?? Ook een hele fijne Focus plaat voor bij de koffie is "Hamburger Concerto" uit 1974. Echt geniaal. Focus at the Rainbow is mij 4* waard

Oei, wat een goeie plaat. Jan Akkerman laat horen een van de allerbeste gitaristen ter wereld te zijn (nog steeds),
Eric Clapton wie is dat?

Prachtig

ja, heb ik ook nog op lp gehad , akkerman was toen god i.p.v.clapton

Zéér goede live plaat van deze fantastische band. Evenaart ook gewoon makkelijk het niveau van Focus 2 en 3. Akkerman is inderdaad waanzinnig.

Zodagochtend-kopje-koffie-muziek is een heel mooie typering voor deze plaat.
Het themaatje van Hocus Pocus begint na al die jaren wel te vervelen, zeker als dat twee keer op een plaat is. Toch laat Thijs van Leer hier goed horen wat een geweldig musicus hij is.
De verheerlijking en overwaardering van gitaristen heb ik nooit begrepen. Zeker in het geval van Jan Akkerman.

Akkerman is waanzinnig op deze plaat! Wat een timing en nootkeuze! Gewoon een geweldige plaat en als je dit ziet als overwaardering, vraag ik me oprecht af welke rockmuziek je wel kunt waarderen.

Ik vind Akkerman qua timing soms wat gehaast op deze plaat, en speelt hier en daar slordig. Niet dat ik zijn schoenveters mag strikken, maar toch... Op Moving Waves, Focus III en Hamburger Concerto komt hij voor mij beter uit de verf.

Thijs van Leer excelleert hier beter, vind ik (zonder hier een Van Leer-Akkerman-dispuut van te maken). Mooi Hammondgeluid ook. Lekkere organist, hoor!

Technisch gezien is Focus waarschijnlijk de beste band geweest die Nederland ooit heeft gehad .
Mede natuurlijk door de genialiteit van Akkerman en v. Leer . 2 totaal verschillende persoonlijkheden , maar muzikaal tegen elkaar opgewassen .
Maar ook de ritmesectie met Piere v. der Linden ( drums) en de latere Earth & Fire bassist Bert Ruiter stond als een huis.

Deze zowat legendarisch geworden registratie blijft een unieke gebeurtenis . Focus stond hier op zijn hoogtepunt en er werd gedreven gemusiceerd .
Zoals wel vaker worden de stukken wat gehaaster gespeeld dan de studioversies en is improvisatie de band (gelukkig) niet vreemd .
Vooral de grillige Akkerman had (en heeft !) er een handje van om wat andere wendingen toe te passen . Maar Focus bleek een hechte formatie . De symfoachtige rock is nooit plichtmatig geweest en vloog alle kanten op ( jazz , blues , rock , klassiek )
De stukken blijven ook live prima overeind door de passie en de grote muzikaliteit . Bekende stukken als Hocus Pocus en Sylvia worden afgewisseld met langere epische stukken als Answers? Questions ! Questions ? Answers ! en Eruption ....
Dit in een tijdperk dat bands nog uitgebreid de tijd namen voor dit soort songs .
Knappe plaat .

Begint mijn favoriete plaat van Focus te worden, waar ik eerst meer waardering had voor studio opnames van hun nummers. Merk dat ik het lossere karakter van deze plaat erg goed vind, waar er een prima afwisseling is tussen de korte nummers en de langere stukken. Beide geven meer dan genoeg ruimte voor de bandleden om hun kunsten te vertonen, waar vooral Akkerman voor mij schittert op deze plaat. Zal vast op sommige gedeeltes wat slordig zijn maar dat heeft voor mij dan juist ook weer z'n charmes

Gisteravond sprak ik met Thijs van Leer, die nog een mooie anekdote over dit album had: op een bepaald moment knapte er bij Jan een snaar. Van Leer moest dit oplossen door zo lang mogelijk dwarsfluit te spelen. Jan keerde echter niet terug en Thijs kreeg het Spaans benauwd. Toen Jan Akkerman uiteindelijk toch weer het podium betrad klonk zijn gitaar vals. Ik heb dit vandaag nog eens nageluisterd en volgens mij is dat bij "Answers?" het geval.

Trace is technisch van een hoger niveau, maar die hadden wel iets minder eigen inbreng' (duidelijker gegrond op klassieke muziek). Van Supersister en Solution ken ik maar twee platen, maar een stuk als 'Koan' is ook niet mis! NL had in die tijd een verdomd sterke muziekscene, niet alleen binnen de prog.

Ik was ook een keer op een concert van Akkerman waar meteen bij het openingsnummer een snaar knapte, dat was dus bij "Answers! Questions? "
Dit live-album is helaas geen dubbel-LP."Answers Questions" vreet tijd en 't weet me niet optimaal te boeien. De studioversie vind ik ook aan de lange kant, de eerste pakweg drie minuten zijn echter grandioos. "Eruption" is me dan weer te kort, op Akkerman zijn live-album "10.000 Clowns on a Rainy Day" is "Eruption" vier minuten langer en de huidige Focus speelt het wel integraal. De uitvoering van "Hocus Pocus" is hier echt geweldig en ook "Sylvia" en "Focus II & III" mogen er uiteraard ook wezen.

Op youtube staat het het concert met beeld!

Veel te laag gemiddelde voor dit prachtige livewerk van Focus, wat inderdaad ook op Youtube te vinden is (en daar heb ik het recentelijk voor het eerst gezien/gehoord).

Ik vind het wel een beetje jammer dat Eruption er niet nog wat langer opstaat. Ik had graag mijn favoriete stuk van het nummer ("Euridice", op 14:35) er nog bij gehoord, maar "Orfeus" en "Tommy" zijn ook prachtig natuurlijk (en ik snap ook maar al te goed dat het vast wegens tijdgebrek onmogelijk moet geweest zijn).
Eruption op zich is voor mij het beste instrumentale nummer ooit. (Kippenvel bij het gitaarspel van Jan Akkerman ook natuurlijk; vooral bij de laatste delen die ik al noemde.)

Leuk gejodel in Hocus Pocus ook weer, waar Thijs Van Leer nog maar eens laat horen dat hij alle toonhoogtes aankan. Wat een artiest is het toch.

Niks slechts hieraan en speelde Akkerman echt een tijdje vals gitaar zoals iemand hierboven zei? Daar heb ik dan toch niet veel van gemerkt.

Als je naar 'Answers?' luistert, kan je inderdaad wel een beetje horen dat Van Leer langer soleert dan hij van plan was. Akkerman lijkt daarna inderdaad een valse gitaar aan te slaan, maar daarna heeft hij denk ik snel aan de stemknoppen gedraaid of hij slaat de valse snaar over.

Zo'n live-optreden van Focus is toch geweldig? Je hoort dat het geweldige muzikanten zijn, en wat ze live spelen klinkt net zo goed als wat ze in de studio gedaan hebben. Een mooie registratie van een band waar we trots op (mochten) mogen zijn!

Thanx, want ik ben n.a.v. de hierboven beschreven recensies toch tamelijk nieuwsgierig geworden en zou het graag met eigen oren en ogen horen en zien.

Wat waren deze gasten goed. Akkerman was de gitaarhelden uit die tijd ècht de baas. De slordigheid die hij soms tentoon spreidt verraadt op één of andere manier juist zijn ongelooflijke macht over zijn instrument. De melodietjes springt hij wat gemakkelijk mee om, maar dat is juist tekenend voor zijn altijd frisse benadering. En die Van Leer was een briljante componist en een beest op zijn Hammond. Echt goed dit. Bestaat er geen versie van een volledig concert uit deze tijd? Zoiets als later uitkwam bij Hendrix' Band Of Gypsys / Fillmore East?

Vroeger alles van Focus op vinyl gekocht. Grotendeels nog in bezit en in goede staat

Eruption is wel het hoogtepunt van dit ijzersterke album. Wonderschoon.
Gedeeld 51e in de jaarlijst 1973 van OOR met o.a. Selling England by the Pound van Genesis. Veel te laag natuurlijk (voor beide).!

Kan me hier helemaal in vinden. Mijn eerste elpee van Focus, helaas niet meer in bezit, maar ik kan ‘m nog dromen. Een hoogtepunt voor de band.

Toffe live plaat en wat was Focus een goede live band . Veel te lang niet naar omgekeken van mijn kant , maar dat ben ik aan het goedmaken. Deze ooit van mijn pa "geleend" en dat zal een jaar of 20 terug zijn geweest . Heb hem er nooit meer over gehoord dus hij zal hem niet hebben gemist. Ik ben er in ieder geval blij mee dat ik hem weer heb terug gevonden in een doos op zolder . En nu krijgt ie een mooi plekkie in mijn cd kast. 4 en halve pingel

Na zijn periode bij Brainbox ging Jan Akkerman samenwerken met de kunstenmakende flierefluiter. Dat waren twee heel verschillende muzikanten, zodat het niemand verbaasde dat die samenwerking niet zo lang zou duren. Ze hebben daarna beide niet weer zo'n succes gehad. Maar ze hebben wel een paar prima platen nagelaten, waarvan ik dit llive-album een van de beste vind.

Volgens mij was Van Leer behoorlijk succesvol met die Introspection elpees. Mijn ouders waren er gek op.

Dat is ook zo. Er is volgens mij een reeks van drie albums uitgekomen met Introspection I tm III. Ze zxijn gearrangeerd door Rogier van Otterloo. Mijn vrouw heeft er nog een exemplaar van in de platenbak staan. Maar volgens mij was dit minder succesvol dan Focus.

Akkerman speelt hier af en toe inderdaad een beetje gehaast en slordig, maar tegelijkertijd geeft dat wel een mooie kinetische energie aan het geheel. De "klassieke" composities als Focus III, Focus II en Sylvia klinken daardoor niet zo perfect en àf als op de plaat, maar de fellere stukken als Answers? Questions! Questions? Answers! en Eruption knallen er daardoor extra goed uit. Zo komen sfeer, techniek en live-energie hier prima samen.
        En om nog even op de meest recente berichten terug te komen, Introspection 1 heeft 132 weken in de Nederlandse elpee-top-20/50 gestaan (waarvan 4 weken op de eerste plaats), dat is al veel meer dan de 87 weken van alle acht Focus-platen van tussen 1971 en 1985 bij elkaar. (In het Albumdossier 1969-2002 van Johan van Slooten staat Introspection 1 op nummer 3 van de lijst van meest succesvolle albums aller tijden in de Nederlandse albumlijsten.) Ik sla zelf Focus aanzienlijk hoger aan, maar minder succesvol dan Focus kun je de eerste soloplaten van Van Leer onmogelijk noemen.

Die valse gitaar klinkt inderdaad wat langer door, ook tijdens Tommy, Hocus Pocus en Sylvia helaas. Dat is dan ook het enige (voor mij storende) minpuntje aan dit geweldige album van deze grootmeesters.

Voor de liefhebbers van dit soort deuntjes.

Focus – 50 Years: Anthology 1970-1976 (box set 9 CD + 2 DVD) | Blues Magazine - bluesmagazine.nl

Zelf heb ik al die 13CD box maar ik vrees dat ik tandenknarsend gemolken ga worden.

Ter aanvulling, voor de statistieken: Er verscheen eind jaren zeventig nog een vierde deel in die Introspection-serie. En voor de volledigheid verscheen er in 1992 nog een 'Introspection 1992'. Maar de koek was tegen die tijd wel op. Introspection 4 haalde nog een bescheiden notering in de Nederlandse albumlijsten, maar het waren toch vooral de eerste drie delen die de verkooptoppers waren.

Ik heb ze allemaal - niet moeilijk te scoren in de 1 euro-bakken bij de kringloop. En afgaand of het aantal keren dat ik Introspection 1, 2 en 3 daar ben tegengekomen (met 1 als absolute koploper) geloof ik graag dat er enorme aantallen van verkocht zijn. Al ging de opbrengst grotendeels naar orkestleider Rogier van Otterloo, naar het schijnt.

Ook weer naar onder gehaald.
Ik heb deze LP met een andere hoes en op een ander label (Sire), maar dit is dan ook een Amerikaanse hoes en persing. Wel gaaf nog.
Kant 2 is helemaal geweldig kan ik me nog herinneren.
Grappig is dat Thijs van Leer de band zingend en een beetje jodelend voorstelt.
Gaat de draaitafel weer op de komende tijd.