menu

Motorpsycho - The Crucible (2019)

mijn stem
3,83 (72)
72 stemmen

Noorwegen
Rock
Label: Stickman

  1. Psychotzar (8:43)
  2. Lux Aeterna (10:55)
  3. The Crucible (20:51)
totale tijdsduur: 40:29
zoeken in:
avatar van AOVV
4,0
Hier vind je meer info over het nieuwe album van Motorpsycho. Ik ben alvast benieuwd!

avatar van Barney Rubble
Prachtige hoes.

avatar van AOVV
4,0
Inderdaad! Gaat ook wat voort op het elan van de vorige plaat, maar volgens het nieuwsberichtje zou het niet bepaald om een sequel gaan.

Dat is uiteraard promopraat, en dat moet je altijd met een korreltje zout nemen, maar een nieuwe plaat van Motorpsycho vind ik altijd tof!

avatar van Barney Rubble
We zullen het uiteindelijk wel horen. Als de kwaliteit van de vorige plaat benaderd dan wel overtroffen kan worden, kijk ik zeker uit naar deze plaat.

avatar van Mindscapes
4,5
De voorverkoop is om 12u deze middag van start gegaan, met als gevolg een compleet gecrashte Stickman-site Het heeft ook mij een uur gekost om de afrekening tot een goed einde te brengen, zonder foutmeldingen of haperingen. Heb de limited silver edition vinyl besteld. Laat 15 februari maar snel komen! Lux Aeterna klonk alvast super in Doornroosje vorige maand...

avatar van robbizzel
4,5
Dit is volledig langs me heen gegaan blijkbaar . Fijn om dit te lezen, erg benieuw wederom, hoewel ik The Tower toch wel een beetje een tegenvaller vond

avatar van deric raven
4,0
Zwaar beïnvloed door de progrock, veel begin jaren 70 invloeden. Wel mooie riffs, gevarieerd drumwerk en stuwende bas.

avatar van Mindscapes
4,5
deric raven schreef:
Zwaar beïnvloed door de progrock, veel begin jaren 70 invloeden. Wel mooie riffs, gevarieerd drumwerk en stuwende bas.
Recensie-exemplaar of thuis al vroegtijdig op de mat beland?

avatar van deric raven
4,0
Dat eerste.

avatar van WoNa
4,0
Eerste indruk is enorm krachtig. The Tower en dan nog een beetje meer. Een beetje van alles meer. Wow is wel een goed woord tijdens de tweede beluistering.

avatar van Mindscapes
4,5
Your browser is not supported, sorry! - m.mixcloud.com

Eerste track van de podcast is Psychotzar! Sabbath met gong en veel meer!

avatar van WoNa
4,0
Wat een enorme dijk van een plaat is dit. Drie lange stukken, met veel variaties, tempowisselingen, mood changes, freaky stuff, perfect pop en bijna metal. Er zit zoveel in deze plaat, dat ik af en toe een oor of wat te kort kom.

Motorpsycho laat zien dat een band die 30 jaar actief is nog steeds tot grote hoogten kan stijgen. Ik beweer niet dat de band zich nog vernieuwt, maar wel dat de bereidheid om een muzikaal basis idee helemaal binnenste buiten te keren nog steeds aanwezig is. Met als gevolg een drietal zeer gevarieerde en gelaagde composities.

De twee op kant een zijn wat dat betreft het vergaanst. Het 20 minuten langs titelnummer is dan iets meer standaard Motorpsycho. Daarom op dit moment ****, maar ik sluit een kleine verhoging niet uit. Deze plaat gaat z.s.m. op vinyl aangeschaft worden. De momenten waarop ik hem kan spelen zal ik moeten uitkiezen, want hier in huis ga ik daar verder niemand een plezier mee doen. Dat is wel zeker.

Wat mij in sommige passages opvalt, is dat ik elementen van Earth & Fire terug hoor. Recentelijk heb ik 'Songs Of The Marching Children' en 'Atlantis' tweede hands gekocht. Dan valt op hoe bekend sommige passages op The Crucible klinken qua geluid en wendes in passages. Toeval? MIsschien wel, wie zal het zeggen. Dat geldt overigens ook voor het geluid van Soup op hun album 'Remedies'. Beide bands komen uit Trondheim, dus misschien een bewuste tip of the hat naar een prachtig album?

Dit is een bewerking van een Engelstalige post op WoNoBloG.

avatar van Thenop
Ik kijk hier enorm naar uit. LP zou zijn verstuurd vorige week vrijdag banuit Duitsland maar nog steeds niet binnen...

avatar van Kronos
4,0
Mijn pre-order (cd) lag vandaag in de brievenbus.

avatar van repelstefan
4,0
Zelden een band live gezien die zoveel indruk maakte als Motorpsycho. In een bijna geheel leeggelopen tent op Down The Rabbit Hole in 2015 wel te verstaan, maar dat mocht voor mij de pret niet drukken. De energie op de albums wordt live verdrievoudigd. Psychotzar staat nu aan en hoop nu al dat ze weer eens ergens ga bewonderen dit jaar. Want als hier nog een (live)schepje bovenop wordt gedaan ga ik heel blij zijn. Het is bij Motorpsycho bijna een cliché om te zeggen, maar als er één band is die je live moet zien, is dit 'm.

avatar van Mindscapes
4,5
repelstefan schreef:
Zelden een band live gezien die zoveel indruk maakte als Motorpsycho. In een bijna geheel leeggelopen tent op Down The Rabbit Hole in 2015 wel te verstaan, maar dat mocht voor mij de pret niet drukken. De energie op de albums wordt live verdrievoudigd. Psychotzar staat nu aan en hoop nu al dat ze weer eens ergens ga bewonderen dit jaar. Want als hier nog een (live)schepje bovenop wordt gedaan ga ik heel blij zijn. Het is bij Motorpsycho bijna een cliché om te zeggen, maar als er één band is die je live moet zien, is dit 'm.
Ik was er toen ook bij! Met 4 van m'n vrienden en 2 ervan die ook wilden weglopen, maar door de overige 3 (incl. mezelf) werden tegengehouden Intussen al vaak opnieuw live gezien en ze stellen nooit teleur... 19 mei live te bewonderen in Utrecht en 22 mei in Leuven, overigens. The Crucible silver vinyl heb ik gisteren in de bus mogen ontvangen, maar heb 'm nog niet kunnen opleggen. Psychotzar een drietal keer gehoord via de podcast van Wake Up At The Other End Of The Universe (zie mijn bericht van gisterochtend hier) en die klonk echt vet! Lux Aeterna heb ik enkel 1x live gehoord in Doornroosje (Nijmegen) in december vorig jaar. Dat klonk toen al erg goed. En nu ik weet dat het lied geschreven werd door Bent voor z'n mama die 6 maand geleden aan kanker overleed (lux aeterna = eternal light) komen de lyrics wel hard aan...

avatar van philtuper
Geen progrockfan dus ook dit album van Motorpsycho laat ik waarschijnlijk liggen. Ben inmiddels toch alweer zo'n 10 jaar 'clean'. Jammer, want ooit was Motrospycho de meest verslavende (live)band ooit...
(denk overigens dat ze live nog steeds tot de hors-categorie behoren)

avatar van Mindscapes
4,5
philtuper schreef:
Geen progrockfan dus ook dit album van Motorpsycho laat ik waarschijnlijk liggen. Ben inmiddels toch alweer zo'n 10 jaar 'clean'. Jammer, want ooit was Motrospycho de meest verslavende (live)band ooit...
(denk overigens dat ze live nog steeds tot de hors-categorie behoren)
Leuk om te lezen wat de band er zelf over te zeggen heeft: Thoughts on The Crucible › Motorpsycho En wat betreft die progrock, schrijf het niet te snel af De laatste paragraaf in de link gaat hier onder meer over:

"Wilfully autonomous and as artistically searching as ever, while loving the ambitions and masterpieces of both the prog genre and other related esoteric musical styles, and indeed in their own way joyously stretching the rock format as out of whack as they can, Motorpsycho neither can nor will align themselves fully to any scene or genre. Just like they never called themselves a grunge band back in the early 90’s, a post rock band a decade later, or a stoner rock band a decade ago, they will never want be a member of any club who would want them as a member, and are as ever travelling their own path in their own tempo, whatever anyone calls it or them at the moment. That way it takes a lot longer to get anywhere, but that is just fine when it’s the journey itself that is the point."

avatar van philtuper
Ik ga het zeker een kans geven. Diep in mij zit nog steeds die verstokte Motorpsycho-verslaafde...

avatar van jurado
2,5
philtuper schreef:
Ik ga het zeker een kans geven. Diep in mij zit nog steeds die verstokte Motorpsycho-verslaafde...
Die kans geef ik de laatste, pak hem beet, 16 jaar, elk nieuw MP album. Waar MP in de jaren '90 patent had op het maken van wonderschone, avontuurlijke albums met tracks die voor altijd in je systeem blijven hangen, neigt het tegenwoordig alleen nog naar instrumenten-acrobatiek.

Tussen de paar mooie momenten is het vooral proggepriegel wat de klok slaat.
Ik heb het al vaker gezegd, te weinig Sonic Youth te veel King Crimson.
Het is nooit slecht natuurlijk maar het wordt nu wel erg inwisselbaar.

Zou zo mooi zijn als ze weer eens een totaal andere richting in slaan.

avatar van philtuper
jurado schreef:
(quote)
Die kans geef ik de laatste, pak hem beet, 16 jaar, elk nieuw MP album. Waar MP in de jaren '90 patent had op het maken van wonderschone, avontuurlijke albums met tracks die voor altijd in je systeem blijven hangen, neigt het tegenwoordig alleen nog naar instrumenten-acrobatiek.

Tussen de paar mooie momenten is het vooral proggepriegel wat de klok slaat.
Ik heb het al vaker gezegd, te weinig Sonic Youth te veel King Crimson.
Het is nooit slecht natuurlijk maar het wordt nu wel erg inwisselbaar.

Zou zo mooi zijn als ze weer eens een totaal andere richting in slaan.
Ik denk dat dit voor mij precies de spijker op de kop slaat. Ergens na Black Hole / Blank Canvas ben ik ze kwijtgeraakt, misschien zelfs eerder. De jaren 90 albums worden niet meer geëvenaard. Heb ook het gevoel dat ik behoor tot een generatie die langzaam maar zeker is afgehaakt en dat er een nieuwe generatie Motorpsycho-adepten is opgestaan die juist het latere werk weten te waarderen. Of zijn er liefhebberd die nog steeds ALLES als zoete koek slikken?

avatar van jellecomicgek72
4,5
Wát een plaat!!!

avatar van erwinz
4,5
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Motorpsycho - The Crucible - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Motorpsycho - The Crucible
Motorpsycho neemt je mee op een fascinerende tijdreis langs een aantal decennia rockmuziek, met een voorkeur voor 70s symfonische rock

Ik heb twee jaar geleden enorm genoten van The Tower van Motorpsycho en niet alleen omdat de plaat me deed denken aan het beste van mijn jeugdliefde Yes. Ook The Crucible herinnert met grote regelmaat aan de platen die Yes in de jaren 70 maakte, maar wat sleept de Noorse band er weer veel bij. Het is zoveel dat het je soms duizelt, maar The Crucible staat ook vol met wonderschone en opvallend melodieuze passages, die weer worden afgewisseld met een bijzonder indrukwekkend muzikaal machtsvertoon. Zonder een zwak voor progrock is The Crucible waarschijnlijk een zwaar op de maag liggende plaat, maar met dit zwak is het genieten, 40 minuten lang.

De Noorse band Motorpsycho bouwt al sinds 1990 aan een bijzonder oeuvre. De band uit Trondheim schiet hierbij alle kanten op en heeft een productiviteit om bang van te worden.

De afgelopen twee jaar verschenen twee live-albums, maar het deze week verschenen The Crucible is wat mij betreft de logische opvolger van het in 2017 verschenen The Tower.

Op The Tower nam de Noorse band ons mee op een tijdreis door een aantal decennia rockmuziek. Het was een tijdreis die relatief veel tijd doorbracht in de jaren 70 en een voorliefde voor 70s hardrock en symfonische rock etaleerde. Motorpsycho leunde echter zeker niet volledig op al het moois uit het verleden, maar verrijkte de klanken uit de inmiddels wat stoffige archieven van de hardrock en de symfonische rock uit de jaren 70 met flink wat stonerrock en een vleugje metal.

The Tower bevatte maar liefst anderhalf uur muziek en stond vol met songs die ruim de rijd namen voor het verkennen van de uithoeken van de archieven van de rockmuziek. Op The Crucible moeten we het doen met 40 minuten muziek en in die 40 minuten komen er slechts drie tracks uit de speakers, variërend in tijd van ruim 8 tot bijna 21 minuten.

Bij beluistering van The Tower had ik meer dan eens associaties met het werk van Yes en dat is een band die ik, ondanks mijn afgenomen liefde voor symfonische rock of progrock, nog altijd hoog heb zitten. Invloeden uit het werk van Yes zijn ook op The Crucible dominant aanwezig, net als invloeden van tijdgenoten King Crimson.

Dat hoor je vooral wanneer Motorpsycho groots en meeslepend of zelfs wat bombastische klinkt en kiest voor sprookjesachtige klanken. Je hoort het ook wanneer de muziek van de Noorse band omslaat in muzikaal spierballenvertoon en de muzikale hoogstandjes elkaar in snel tempo afwisselen. Het wordt allemaal bijzonder vakkundig aan elkaar geslagen door de drummer van de band, die een prestatie van formaat levert.

Ook dit keer blijft Motorpsycho niet eindeloos steken in de betere en interessantere symfonische rock uit de jaren 70. Invloeden uit de stonerrock en metal stuwen de band uit Trondheim de kan op van stadgenoten Soup, maar The Crucible gaat ook moeiteloos aan de haal met invloeden uit de psychedelica en de jazzrock. Het wordt fraai gecombineerd met zang, die ook al doet denken aan Yes en King Crimson, maar mij ook af en toe doet (en dan heel even) denken aan Simon & Garfunkel.

Het levert een bijzondere plaat op, maar het is absoluut een plaat voor bijzondere gelegenheden. Motorpsycho maakt geen muziek voor op de achtergrond en maakt evenmin muziek voor een etentje, een feestje of een goed gesprek. The Crucible is een plaat die je het beste alleen kunt ondergaan en als het even kan met flink volume.

Vervolgens word je 40 minuten lang alle kanten op geslingerd en afwisselend betoverd door sprookjesachtig mooie of volstrekt onnavolgbare passages. The Crucible zit vol flarden uit het verleden, maar net als op The Tower, maakt de Noorse band haar eigen ding van al deze invloeden.

Liefhebbers van tracks met een kop en een staart zijn bij Motorpsycho ook dit keer aan het verkeerde adres, maar muziekliefhebbers met een zwak voor progrock en bij voorkeur ook wat liefde voor hardrock, psychedelica en jazzrock, zullen smullen van de nieuwste muzikale uitspatting van Motorpsycho. The Crucible ligt stevig in het verlengde van The Tower, maar ook dit keer voegt Motorpsycho nieuwe dimensies toe aan haar muziek. Het verrijkt het unieke oeuvre van de Noorse band met een volgende prachtplaat. Bijzonder indrukwekkend. Erwin Zijleman

avatar van Stalin
Ik heb een ongelooflijke haat-liefde relatie met deze band.
Of het is briljant, of het is zwaar k#t.
Er lijkt geen tussenweg mogelijk in mijn geval.

Na jarenlange propaganda over hoe goed ze live zijn, ten tijde van The Death Defying Unicorn dan eindelijk de kans om dit mee te maken.
In oude Tivoli te Utrecht.......en na aantal nummers weggelopen.
Nog nooit eerder vroegtijdig weggelopen bij concert, maar wat viel dit tegen.

De jaren erna elke nieuwe plaat wel beluisterd.
Soms erg goed, soms zwaar bagger en dat soms binnen 1 nummer.

Maar toen hoorde ik afgelopen week voor de eerste keer Psychotzar en wat een episch nummer is dat zeg.

Kortom, toch maar weer eens live proberen.
Wat dat betreft net mishandelde vrouw die haar man blijft steunen

4,5
Ik vind het echt bijzonder dat Motorpsycho steeds vergeleken wordt met King Crimson en Yes. Bands die ik over het algemeen, persoonlijk minder trek; respectievelijk om het 'eeuwige gepiel op de millimeter', of door de stem van Jon Anderson.
Progrock is op dit album wel de basis, maar er zijn steeds bijzondere uitstapjes naar andere muziekstromingen, zoals symfonische rock, freejazzrock, psychedelica, pop, krautrock, stonerrock en metal die me continu bij de hand meenemen.
Bij Motorpsycho onderga ik al deze muzikale variaties als een groot, eigentijds avontuur.
Soms zit op het puntje van mijn stoel, dan weer val ik er juist van af, om vervolgens weer rustig, onderuit gezakt, ontspannen te luisteren. Meesterlijk!

avatar van crosskip
3,5
Stalin schreef:
Na jarenlange propaganda over hoe goed ze live zijn, ten tijde van The Death Defying Unicorn dan eindelijk de kans om dit mee te maken.
In oude Tivoli te Utrecht.......en na aantal nummers weggelopen.
Nog nooit eerder vroegtijdig weggelopen bij concert, maar wat viel dit tegen.


Dan heb je ook wel het meest a-typische Motorpsycho-concert gezien, van de tour waar ze zowat elke avond dezelfde set speelden. Moet zeggen dat ik daar ook niet zo heel erg van onder de indruk was (al was de toegift wel erg gaaf!). Zeker een keer waard om ze in een 'normale' setting te zien.

Ik weet nog niet helemaal wat ik nu met deze plaat moet. Lux Aeterna en het titelnummer bevallen me opzich wel, maar Psychotzar kan hier maar weinig indruk maken. En alhoewel ze toch wel een hoop valkuilen ontwijken waar de meeste 'echte' progbands wel met overgave induiken, mist er wat. Het is ook allemaal wel erg uitwisselbaar wat ze produceren sinds pakweg LLM/HMF. Ik vind ook dit album zeker niet slecht, maar het is wel meer van hetzelfde. Ze mogen wel weer een keer echt het avontuur opzoeken en een nieuwe richting induiken.

avatar van Thenop
Wacht nog steeds op mijn zilveren vinyl pre-order LP
Is er iemand die weet welke bezorgdienst aan de deur kwam? Stickman kan me niet helpen ('we kunnen niet tracken')..
In de tussentijd nog maar eens the Tower draaien dan..

Dijkmans
Thenop schreef:
Wacht nog steeds op mijn zilveren vinyl pre-order LP
Is er iemand die weet welke bezorgdienst aan de deur kwam? Stickman kan me niet helpen ('we kunnen niet tracken')..
In de tussentijd nog maar eens the Tower draaien dan..


Ik heb 'm afgelopen vrijdag via DHL binnen...

avatar van deric raven
4,0
Bezorging laat hoe dan ook de laatste tijd lang op zich wachten. De afgelopen 2 maanden 2x lang op een pakketje cd's moeten wachten. Deze wel ruim op tijd binnen gekregen.

avatar van Thenop
Thanks.. DHL weet van niks en Post.nl ook niet. Heb meer dan een half uur aan de telefoon gehangen vanmiddag. Stickman heeft het via Deutsche Post verstuurd - de standaard levering dus.
We blijven optimistisch..

Gast
geplaatst: vandaag om 20:16 uur

geplaatst: vandaag om 20:16 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.