menu

George Michael - Listen Without Prejudice, Vol. 1 (1990)

mijn stem
3,97 (261)
261 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: Epic

  1. Praying for Time (4:41)
  2. Freedom 90 (6:30)
  3. They Won't Go When I Go (5:06)
  4. Something to Save (3:18)
  5. Cowboys and Angels (7:15)
  6. Waiting for That Day (4:49)
  7. Mothers Pride (3:59)
  8. Heal the Pain (4:41)
  9. Soul Free (5:29)
  10. Waiting [Reprise] (2:25)
  11. Freedom '90 [Live] * (6:02)
  12. Fastlove [Live] * (5:12)
  13. I Can't Make You Love Me [Live] * (5:55)
  14. Father Figure [Live] * (6:19)
  15. You Have Been Loved [Live] * (5:55)
  16. Everything She Wants [Live] * (5:13)
  17. The Strangest Thing [Live] * (6:00)
  18. Older [Live] * (5:47)
  19. Star People [Live] * (6:15)
  20. Praying for Time [Live] * (5:29)
  21. Fantasy * (4:02)

    met Nile Rodgers

  22. Soul Free (Special Radio Edit) * (4:25)
  23. Freedom '90 [Back to Reality Mix] * (6:16)
  24. Freedom '90 [Back to Reality Mix Edit] * (4:07)
  25. Fantasy * (5:02)
  26. Freedom '90 [Edit] * (5:21)
  27. Cowboys and Angels [Edit] * (4:36)
  28. If You Were My Woman * (4:06)
  29. Too Funky [Single Edit] * (3:50)
  30. Crazy Man Dance * (6:00)
  31. Do You Really Want to Know * (4:49)
  32. Happy * (4:09)
  33. Too Funky [Extended] * (5:39)
  34. Too Jazzy [Happy Mix] * (5:55)
  35. Fantasy '98 * (4:32)
  36. Heal the Pain * (4:45)

    met Paul McCartney

  37. Desafinado * (3:21)

    met Astrud Gilberto

toon 27 bonustracks
totale tijdsduur: 48:13 (3:07:15)
zoeken in:
avatar van musicfriek
5,0
Mijn favoriete George Michael-album deze. Stuk voor stuk knappe composities. Kocht dit album toen ik 16 was en is letterlijk helemaal grijsgedraaid. Praying for Time is gelijk al een prachtige binnenkomer natuurlijk. Ook na bijna 20 jaar blijft dit nummer fier overeind staan. Tekstueel ook erg sterk.

Om verwarring te voorkomen werd er 90 achter Freedom gezet (Wham had ook nummer met zelfde titel). Ook in dit nummer bijt George lekker van zich af:

All we have to do now
Is take these lies and make them true somehow
All we have to see
Is that I don't belong to you
And you don't belong to me
Freedom
You've gotta give for what you take
Freedom
You've gotta give for what you take


Verder staan er ballads op zoals alleen hij kan. Mothers Pride laat mij nog vaak met een brok in mijn keel zitten. Mijn favoriet hier. Waiting is weer een knap staaltje zingen en na afloop van dat nummer blijft het ook een paar momenten stil hier.. Om vervolgens het hele album weer te gaan beluisteren.

Alleen het nummer Soul Free weerhoudt me van de volle mep. Is me iets te langdradig. Cowboys and Angels vond ik destijds ook niet zo, maar zie daar nu de schoonheid wel van in, prachtig sfeernummer. Jammer dat George niet meer van dit soort albums gemaakt heeft. Older is ook prima natuurlijk, maar vind ik een tikkeltje saai soms, zeker in vergelijking met deze. Hier op MuMe wordt dit album het best gewaardeerd

avatar van lennon
4,5
Langzaam aan werd het in deze tijd minder fout om George Michael goed te vinden. Ik heb de man altijd bewonderd, ook tijdens zijn Wham! periode, en ik had lak aan wat men vond. Ik geniet van zijn stem, en doe dat nog steeds. Toen hij besloot de stekker uit Wham! te trekken liet hij met George Michael - Faith (1987) al zien wat hij in zijn mars had. Maar de echte stap naar volwassenheid werd met dit album gezet. Niks is er meer over van het mooie jongensbandje. Hij was het image ook zo zat dat hij weigerde video clips te maken, en met zijn gezicht op de cover te gaan. Men moest zijn muziek maar eens gaan waarderen om wat het was, en niet om wat hij was. Dat verklaart ook de titel Listen Without Prejudice. Iets wat ik al jaren deed, en nog...

1.Praying for Time (4:41)
Een mooi dromerig nummer. Een zeer volwassen sound gecombineerd met de prachtige stem van George Michael. Indrukwekkende 1e single. De tekst is erg indrukwekkend te noemen. Het beschrijft de problematiek van de wereld, en de gekte die heerst in de wereld. Door social media is dit nummer eigenlijk nog steeds actueel. this is the year of the guitly man, where the television takes its stand Vervang het voor Facebook en of twitter en hij is 2015. George was gekrenkt en kritsich op de wereld, en op de kerk.. Dat heeft hij op een fantastische manier beschreven hier. Helaas is de man wat teksten betreft altijd wat ondergewaardeerd gebleven.

2.Freedom 90 (6:30)
Met Wham! had hij het al over de vrijheid die hij zocht, maar deze keer is het een vrij serieuze sneer naar de muziek maatschappij en alles wat daarbij hoorde. Ook zijn verleden als pop ster met Wham wordt verwerkt in het nummer. In het nummer zit een heerlijke beat die in de 90's nogal veel werd gebruikt. Welke sample het is weet ik niet, maar lekker is het wel! 2e single van het album.

3.They Won't Go When I Go (5:06)
Een fantastische vertolking van dit mooie nummer van Stevie Wonder. Michael heeft 'm in zijn waarde gelaten, maar naar mijn mening er een extra dimensie aan toegevoegd. Ik vind Michael's versie echt vele malen mooier dan die van Stevie. En die is al prachtig.

4.Something to Save (3:18)
Het intro laat een mooie cello (of viool) horen. Deze speelt het hele nummer mee, en dat maakt het erg sprookjesachtig. Wat een mooie aanvulling op dit verder akoestisch klinkende nummer. Wederom erg mooi gezongen, en een zeer meeslepend refrein.

5.Cowboys and Angels (7:15)
Een song in de stijl van Kissing a fool. Dat is natuurlijk omdat het jazzy is. Prachtig intro, en simpelweg een fantastisch nummer. De schoonheid druipt er werkelijk vanaf.

6.Waiting for That Day (4:49)
Mooi intro met een James Brown sample die de song lekker "mellow" maakt. Van dit nummer ben ik altijd erg onder de indruk. Mooie verwijzing naar de Stones song You can't always get what you want aan het eind.

7.Mothers Pride (3:59)
Vanaf de 1e tonen is het duidelijk dat dit geen vrolijk deuntje gaat worden. Een indrukwekkend nummer over zoons die hun gezin verlaten om in een oorlog te gaan vechten. De vocalen zijn wederom fantastisch. Als ik dan toch een minpunt mag noemen: het panfluitje wat uit een synth lijkt te komen klinkt inmiddels wat achterhaald en goedkoop. Had dit een echte geweest, was het waarschijnlijk tijdlozer geweest.

8.Heal the Pain (4:41)
Van dit nummer riep ik destijds al, dat had zo een McCartney nummer kunnen zijn. Is natuurlijk ook niet zo moeilijk, want de Macca invloed druipt er vanaf. Maar de bevestiging kwam toen hij voor zijn verzamelaar George Michael - Twenty Five (2006) dit nummer opnieuw opnam, met als gast, jawel, Paul McCartney! En om die reden vind ik die uitvoering nog leuker dan deze originele. Neemt niet weg dat het op dit album een lekker nummer blijft. Erg aanstekelijk, en in Macca stijl, een super goed popliedje.

9.Soul Free (5:29)
George zijn poginjg om een soul nummer met een 90's feeling op te nemen. Voor mij het minste nummer van dit album. Wel mooi gezongen, met af en toe die kop stem, maar maakt toch het minste indruk. De blazers in dit nummer doen me enorm denken aan Wham! De bas is overigens wel heel erg lekker!

10.Waiting [Reprise] (2:25)
Een mooie afsluiting die voortgaat op Waiting for that day. Dit nummer opende destijds het 25 live concert, en ik vond dat echt geniaal Je hoorde hem zingen, maar zag m niet, tot aan Here I am!!
Wat was dat indrukwekkend

George vestigt zich hier definitief in de wereld van fantastische zangers én songschrijvers (als hij dat al niet deed met Faith). Zeer knap album, wat een stuk minder verkocht (waarschijnlijk door zijn eigen boycot) maar eigenlijk nog veel sterker is dan zijn voorganger. Zo wordt maar eens te meer bevestigt dat marketing een heel groot stuk van de sales bepaalt. Gelukkig deerde het de man niet, en deed ie wat ie zelk wilde. Niet veel later zou de breuk met Sony volgen.
Het album is inmiddels 25 jaar, en faith kreeg een mooie re-release. Op de site van GM wordt er wel aan gerefereerd, maar niks over een heruitgave. het zou toch wel mooi zijn!. Enne, ik wacht nog steeds op deel 2. Die kwam er niet door de breuk met Sony, maar ik sta er nog steeds voor open!

Een bijna perfect album! 4,5 ster.

avatar van vigil
4,0
Ja natuurlijk zit ik nu in het (jeugd)sentiment moment en zal de mening iets gekleurd zijn maar ik gooi er toch een halfje bovenop. Ik kom er vanzelf wel weer achter als het me wat minder aanspreekt.

Een mooi volwassen album welke op perfecte wijze is geproduceerd. Heerlijk transparant waarin alle instrumenten perfect afzonderlijk (en dat zijn er veel) te horen zijn. Faith vind ik ook goed maar dat is toch meer een testosteron album om het maar op een bepaalde manier uit te drukken. Daar staat de muziek centraal en hier de stem met zeer fijne gedetailleerde muzikale begeleiding.

Het is ook echt een geheel ondanks en daarom moeilijk zoeken welke 2 liedjes nu de favorieten vink moeten krijgen. Ik ga nu voor de albumopener (die kocht ik destijds op 3" (wie kent ze nog) cd-single) en Soul Free een wat drukker nummer vol met getailleerd muzikale rijkdom.

De volgende keer zal het misschien Cowboys and Angels, Mothers Pride of Waiting [Reprise] zijn maar dat zien we de volgende keer wel weer .

avatar van erwinz
4,5
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: George Michael - Listen Without Prejudice, Volume 1, 2017 Edition - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Listen Without Prejudice, Volume 1 van George Michael vierde twee jaar geleden zijn 25e verjaardag.

Het was een feestje van zeer bescheiden omvang, want George Michael behoorde op dat moment tot de nog slechts zelden gekoesterde relikwieën uit de jaren 80 en 90.

Bijna tien maanden na zijn onverwachte dood op eerste kerstdag 2016, krijgt Listen Without Prejudice gelukkig alsnog het verjaardagsfeestje dat de plaat verdient.

De plaat klinkt 27 jaar na de release af en toe misschien wat gedateerd, maar laat ook goed horen waartoe George Michael in zijn beste dagen in staat was.

Listen Without Prejudice was in 1990 de tweede soloplaat van George Michael en de opvolger van het in 1987 verschenen Faith, waarmee de Brit met Griekse wortels zich op succesvolle wijze had ontworsteld aan de tienermeidenpop van Wham.

Op Faith liet George Michael voor het eerst horen dat hij als muzikant wel degelijk iets te bieden had, maar Listen Without Prejudice was zijn beste plaat. De meest succesvolle single op de plaat, het aanstekelijke Freedom, was niet eens zo gek ver verwijderd van de zo succesvolle sound van Wham, maar de meeste andere tracks op de plaat graven een stuk dieper.

Zelfs de grootste Wham en George Michael haters konden na het suikerzoete Careless Whisper niet ontkennen dat de Brit geweldig kon zingen, iets wat George Michael op imponerende wijze zou etaleren tijdens het concert dat werd georganiseerd ter nagedachtenis aan Freddie Mercury in 1992. Op Listen Without Prejudice werden de laatste twijfelaars over de streep getrokken.

De plaat bevat een aantal uiterst ingetogen songs waarop alle aandacht uit gaat naar de stem van George Michael en waarin de Britse zanger wat mij betreft enorm overtuigt met zijn klank, kleur, bereik en warmte. Dat doet hij ook in de eveneens ingetogen songs met invloeden uit de pop en de jazz, die na al die jaren nog verrassend lekker klinken.

Ik draaide de afgelopen jaren nauwelijks muziek uit de vroege jaren 90, maar voor Listen Without Prejudice van George Michael maakte ik met enige regelmaat een uitzondering. Het was inmiddels al weer een tijd geleden, maar direct bij de eerste noten van de plaat voelde Listen Without Prejudice weer als een warm bad.

Zwakke broeder blijft voor mij Freedom, maar alle andere tracks zijn wat mij betreft van hoog niveau. In muzikaal opzicht klinkt het hier en daar wat gedateerd, maar nog steeds bijzonder lekker en de stem van George Michael blijft op Listen Without Prejudice een traktatie.

Gezien de dood van George Michael wordt er twee jaar na de echte 25e verjaardag alsnog flink uitgepakt met een luxe editie. Deze laat horen dat George Michael het ook live (MTV Unplugged) kan en komt met een DVD en een fraai boek, maar de hoofdschotel blijft toch de plaat die we in 1990 zonder vooroordelen moesten beluisteren.

In de praktijk was dat lastig. Ik liet de plaat ook als zogenaamd cadeautje voor een nichtje verzegelen in de lokale platenzaak en ook ik was destijds niet heel scheutig met complimenten. Ten onrechte is inmiddels wel gebleken.

Tussen alle extra’s op deze nieuwe editie van de plaat zit wat mij betreft niet heel veel interessants, maar helemaal aan het eind werd ik verrast door Paul McCartney’s versie van Heal The Pain. Het is een versie die illustreert dat George Michael niet alleen een groot zanger was, maar ook in staat was om popliedjes te schrijven die voor altijd memorabel zullen blijven, net als de oude meester die zijn Heal The Pain zo mooi vertolkt dat kan. Erwin Zijleman

Gast
geplaatst: vandaag om 14:34 uur

geplaatst: vandaag om 14:34 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.