The Beatles - Revolver (1966)

Wat je nu tegen komt zijn heel aardige acts met vaak heel goede muziek, maar het wordt steeds moeilijker om origineel uit de hoek te komen.
Voordeel is dat nu ook gewoon alles kan.
Je hoort echo's van verschillende decenia terug in de muziek van nu.

Maar Revolver was een vooruitstrevend geheel.
Zoveel diversiteit en creativiteit en natuurlijk meerdere songwriters ( George laat echt van zich horen hier.)

Tomorrow Never Knows vind ik wel oké.

En wat The Beatles heel veel hadden, en dat hebben bands van nu nauwelijk, is humor, absurde Engelse humor, bijna monty pythonesk. U2, Muse, Oasis etc, het neemt zichzelf allemaal zo serieus, dat het saai word, doodsaai. George zag dat goed, waar the Beatles ophielden ging Monty python verder, zei hij ooit.

Het was ook een andere tijd Revolver komt uit de mid60's de muziekcultuur was volop in ontwikkeling
Het ging en kon alle kanten op daarna kwamen nog meer diversen muziekstromingen
Heb me wel eens afgevraagd ,Stel ...er waren geen Beatles dus ook geen Revolver en Sgt Pepper enz
Hoe had dan de muziekontwikkeling eruitgezien?? Mss een rare gedachte maar toch...
Ik denk nu ook wel eens ,wat moet je als muzikant vandaag de dag nog zoiets als vernieuwend brengen? Dat bedoel ik met toen een hele andere tijd en situatie nu,want het lijkt wel of alle stromingen en richtingen al zijn uitgevonden ik heb het nu ff niet over het techno gebeuren waar de DJ,S. Een avond/nacht mee doordraaien,maar de echte pure muziek dus
Voor mijn gevoel dat zogenaamde vernieuwende wat je nu hoort ....heb ik ergens al eens eerder gehoord

Blijft wel een interessante discussie, maar ik kan me niet altijd aan de indruk onttrekken dat degene die roepen dat alles wel bestaat en is voortgevloeid vanuit de Beatles ook al een paar jaar gestopt zijn met het intensief volgen van de muziekstromingen (en dat toen al niet zo intensief deden). Op het gebied van het liedje zal dat absoluut het geval zijn, maar ik ben wel nieuwsgierig naar de link Beatles --> Sunn O))) bijvoorbeeld of Beatles --> Fuck buttons.

En als we het over tijdgenoten hebben, hoe komen Terry Riley (toch ook een ontzettend vernieuwende artiest), Frank zappa en The Velvet underground er dan vanaf?

En de Bietels zijn ook niet uit de lucht komen vallen .......

Tja, wat is vernieuwend? Je kunt wat op laptops pielen of de monnikmetal op de kaart zetten, maar of dat vernieuwend is, ik weet het niet. Revolver was in zijn tijd baanbrekend voor veel bands, laten we het daar maar op houden.

Tuurlijk, de Beatles kwamen precies op het juiste moment in de nog jonge en volop in ontwikkeling zijnde populaire muziekstroming.

Wat echt voor de Beatles pleit, en daarmee zijn ze volgens mij vrij uniek in de popgeschiedenis, is dat ze ondanks hun grote populariteit en torenhoge verkoopcijfers niet op safe zijn gaan spelen. Vele bands zouden een volgende Hard Days Night of Help! gemaakt hebben na het platinum succes van die albums destijds. En daarmee was het verhaal dan min of meer verteld geweest, want herhaling leidt tot verval zoals we allemaal weten.

Maar nee, de Beatles bleven zich artistiek en productioneel in een razend tempo ontwikkelen. Niet alleen omdat de techniek het mogelijk maakte, het was hun drijfveer, in ieder geval die van Paul en John, de rest was wellicht wat behoudender. Daarmee namen ze bewust het risico dat een volgend album slechter zou verkopen dan het vorige. Maar ik denk dat ze (de band en de platenmaatschappij) op een gegeven moment zoveel (zelf)vertrouwen hadden, dat ze ervan overtuigd waren dat ieder album met hun naam op de hoes hoe dan ook gigantisch zou verkopen, dus een experimentje hier en daar kon geen kwaad. En dat hebben de Beatles ten volle uitgenut.

Geen enkele andere grote gearriveerde band heeft de artistieke en productionele ontwikkeling van de Beatles wat mij betreft nog kunnen evenaren, of je de albums nou mooi vindt of niet (over smaak valt niet te twisten), dat doet dan niet ter zake als je het zo bekijkt. Beoordeeld op de ontwikkeling heb je pure kwaliteit meetbaar gemaakt en zijn de Beatles de grootste band ooit.

De grote sprongen vooruit die in de 60's op productie en artistiek gebied zijn gezet, dat gaan we denk ik nooit meer meemaken.

Ze waren natuurlijk wel zo slim om naast de experimenten ook catchy hits op de platen te zetten. Als ze alleen maar hadden geexperimenteerd, was het misschien anders gelopen.

Revolver heeft geen catchy hits. Yellow submarine is een novelty song. Al hadden ze PW en R op deze lp gezet dan was het een 10 met een griffel. Maar dat was niet het geval want de singles stonden in principe meestal los van de lp's. Het was gewoon, wat hebben we op de plank liggen en wat kunnen en mogen we in de studio doen. Zo moet het ongeveer zijn gegaan met het gevolg dat dit een interessant album werd. Hoogtepunten: Ik noem 1,7 en zeker 11.

Yellow Submarine was een dubbele a kant samen met Eleanor rigby, waarmee ze bewust een risico namen. Nu is Eleanor een wereldhit van weleer, een evergreen zelfs. Toen was het redelijk experimenteel maar ook nieuw en helemaal niet zo toegankelijk. Een zwaar thema, geen gitaar of drums maar wel een kamerorkest. Alleen McCartney was te horen op Eleanor Rigby.
The Beatles schuwde risico's niet en namen nooit de gemakkelijkste weg. Gelukkig maar.

Ik moet al vanaf het begin in overdrijfmodus gaan:

[overdrijfmodus]
Ik heb nogal wat moeite om The Beatles (in dit album) serieus te nemen als het op hun neerslachtig muzikaal aspect aankomt. Met andere woorden: dit album klinkt voor mij als één lange (té) overhappy luistertrip.

"Taxman" klinkt voor mij eerder als: "ah jij valsaard, neem maar die extra pondjes, we dragen graag ons steentje bij aan de staatskas " - "Eleneor Rigby" als "ah maar we zijn allemaal ergens wel een beetje eenzaam af en toe, maar laten we nu een klein feestje bouwen en het allemaal vergeten". Kortom, elk nummer draagt zo een beetje die "Good Day Sunshine"-sfeer met zich mee. The Beatles proberen bij momenten droevig te doen, net als Justin Bieber stoer probeert te zijn (goed ja, misschien ga ik met deze vergelijking wat té ver, het gaat om het idee). "Tomorrow Never Knows" - dan vind ik de zogenaamde kat op lsd van Syd Barrett nog indrukwekkender, etc...

Volgens mij hebben we hét anti-depressivum al lang gevonden.
[/overdrijfmodus]

Ik moet 13 of 14 jaar geweest zijn toen we tijdens een les muzikale opvoeding "Yellow Submarine" collectief moesten zingen. Op zich had ik altijd al een grondige hekel aan zo'n pseudo-gezellige activiteiten, maar toch - het lukte The Beatles om me na de tweede vers mee te krijgen - Kortom, wat een geweldig nummer

En voor ik het vergeet, het luisteren naar dit album op de trein was een tijdje geleden het toppunt van mijn dag

Op de trein lijkt mij idd het toppunt, kijk wel uit voor tunnels en viaducten ?

Ik ben nu een beetje in The Beatles aan het verdiepen en na Abbey Road, Sgt Peppers, Rubber Soul & The White Album geluisterd te hebben kan ik volmondig zeggen dat dit mijn favoriet is. De eerste twee nummers vond ik meteen al prachtig, ik was al helemaal in de mood. Voor de rest is het ook weer (Beatles kennende) van heroïsche kwaliteit. Alles is mooi, Love You To, Here There & Everywhere etc. Dan krijgen we het bekende Yellow Submarine, eerst vond ik dit nummer niet heel goed maar na vaker luisteren kan ik hem op prijs stellen. Leuk voor tussendoor dus.
Iets later hebben we For No One, wat net weer iets boven het gemiddelde is. Dan weer een zooitje keigoede muziek en dan komt als laatst nog Tomorrow Never Knows. Wow. Wat is dat een apart en (volgens mij) een nummer van voor zijn tijd.

Revolver. Helaas niet het bekendste album van The Beatles maar in mijn ogen wel de beste.

Revolver gaat regelrecht mijn Top 10 in.

In dit jaar van release ben ik geboren dus hoe moet je dan in hemelsnaam een oordeel vellen over een zo'n oude plaat. Beatles is sowieso niet echt m'n ding.

Eh, ze hebben buizen weer vrijgelaten of opgegraven ?

Gefeliciteerd, dat is het slechtste argument om een plaat niet te beoordelen die ik ooit heb gelezen.

Buizen, tja hoe serieus moet je zo'n argument nemen. Er is legio goede muziek gemaakt ver voordat ik op deze bol rondliep, van Beethoven, Buddy Holly, Beatles tot Hoagy Carmichael. Een beetje beperkt. Bovendien heeft Buizen zelf allemaal bejaarde in zijn top 10 staan.

Waar heb ik dat nu eerder gelezen buizen ?

Zijn voornaam is niet voor niets dwang. ..

Ik wil deze toch nog eens hebben, maar wel in jewelcase ! .Moet maar weer eens naar een CD beurs gaan.... (Here , There, Anywhere !)

Bespaar je de moeite en getroosting.

Goed. Heb via youtube het hele album beluisterd. Onder dwang. Zelf opgelegd, maar toch onder dwang. Wou toch een gedegen mening kunnen ventileren over deze schijf uit 19667 alweer. Nooit weer ga ik een Beatlesalbum helemaal beluisteren.
Snap echt niet wat mensen aan dit album vinden. Het lijken wel kinderliedjes ofzoiets.
Die Indiase muziek gaat nog en op Yellow Submarine kan Ringo warempel maat houden maar daarmee zijn de pluspunten dan ook wel op.

Aan een cijfer waag ik me niet. Want heb de indruk dat een kritische noot hier niet zo gewaardeerd wordt. Een samenscholing van Beatleswaanzinnigen, amper voor rede vatbaar.

logisch, want elk Beatles album klinkt hetzelfde en is een kopie van deze ...

het enige 'kinderliedje' op dit album benoem je bij de pluspunten.

Het is prima dat de Beatles je ding niet zijn, niet iedereen houdt van dezelfde muziek. maar wat zinvollere argumenten was wenselijk geweest.

oeps, je hebt ons door

Ho ho, ik ben wél voor rede vatbaar! Leg me uit waarom dit een shitplaat is en ik gooi 'm weg! Leg me uit waar de kinderachtigheid van "Here, There and Everywhere" of "For No One" zit en ik zal de liedjes voorgoed uit mijn leven bannen.

Adrie:
Here, There and Everywhere is olijke tralalalamuziek. En naieve tekst. Volkomen gedateerd, uit de tijd van Love & Peace. "Muzikaal" sleept het zich tergend langzaam voort, op het vervelend saaie af.
For no One begin ik niet eens aan om nog een keer te beluisteren.
Maar ieder zijn (of haar?) meug.

In ieder geval veel plezier met je Beatles-adoratie. En overweeg ook eens open te staan voor echt goede muziek. Misschien dat ik over een jaar nog eens voorzichtig een topic over The Beatles zal aanklikken. Wie weet. Zeg nooit nooit. Maar ben er voorlopig wel even van genezen, dankzij "Revolver".

Even los van het feit dat je argumentatie nogal te wensen overlaat, kan ik nu niet zeggen dat de muziek waar je wel van houdt tekstueel nu zoveel volwassener is.

"of Hades seek the sacred star
Satan sees the answer lies not far
Zombies screaming souls cry out to you
Satanic laws prevail your life is through"

Huh is buizen van Stones afzeiker nu beatles wegplasser getransformeerd na een tijd onder de radar te hebben gebivakeerd? Ander (band) plaatje, zelfde praatje....en dat al vanaf 19667... Nu weer over naar Led, rainbow, maiden etc etc. Ook niks mis mee, ander plaatje en praatje daar ��

Het eigenaardige van MuMe is dat er soms mensen bij een album-discussie opduiken die niks met het album of de artiest hebben en dat graag met meer mensen willen delen. Vraag is wel of iemand er iets mee opschiet, behalve dat meneer Buizen een leuke avond heeft, weinig feitenkennis en zich thuisvoelt bij strak in de broek zittende headbangers. Ieder z'n meug zoals hij zelf al meldde.

Het lijkt mij meer een soort van afzetten tegen iets wat nogal hoog wordt gewaardeerd hier.
Bij The Stones gebeurde het ook.
Beide namen zijn in muziekgeschiedenis natuurlijk groot.
Dan komt er naast de argumentatie van te oud, allerlei andere wat discutabele redenen om het af te kraken.
" Beatleswaanzinnigen" .........tja, ik moet er een beetje om lachen eigenlijk, en buizen lacht zich idd rot, maar dan om een andere reden.
Als je zo je punt duidelijk wilt maken.

Niet je smaak ok, maar dit lijkt wel veel dieper te gaan. Over en sluiten maar.

Och, er stonden gewoon een paar onschuldige zinnetjes van buizen. Meer is blijkbaar niet nodig om een samenscholing van Beatleswaanzinnigen ( ) op de been te krijgen want dat leverde al meteen zes reacties op, waarvan twee gericht op de persoon.

Mijn mening over Revolver is gematigder: Net als Rubber Soul vind ik dit album te wisselvallig om als grote klassieker door te gaan. Maar gelukkig staan er meer sterkere nummers op en zijn die ook nog beter.
Vooral het begin van de a-kant is erg goed. Love to You vind ik net wat minder maar het houdt de variatie er goed in en de overige nummers tot het gele subgedrocht eraan komt zijn heerlijk luistervoer.
De b-kant is een pakje minder. Veelal inspiratieloze flauwe liedjes. Enkel For No One en de twee laatste nummers vallen nog in positieve zin op. Daarmee valt voor mij de balans toch positief uit voor Revolver.