menu

The Beatles - Revolver (1966)

mijn stem
4,34 (1656)
1656 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Parlophone

  1. Taxman (2:39)
  2. Eleanor Rigby (2:07)
  3. I'm Only Sleeping (3:01)
  4. Love You To (3:01)
  5. Here, There and Everywhere (2:25)
  6. Yellow Submarine (2:40)
  7. She Said, She Said (2:37)
  8. Good Day Sunshine (2:09)
  9. And Your Bird Can Sing (2:01)
  10. For No One (2:01)
  11. Doctor Robert (2:15)
  12. I Want to Tell You (2:29)
  13. Got to Get You into My Life (2:30)
  14. Tomorrow Never Knows (2:57)
totale tijdsduur: 34:52
zoeken in:
avatar van edje1969
4,5
Kwalitatief gelijkmatig album zonder echte uitschieters. En wat een heerlijk nummer is Tomorrow Never Knows!

avatar van JelmerHolwerda
4,5
JelmerHolwerda schreef:
Zalig drumwerk op She Said She Said.


Mooi hoe ik deze plaat weer beluister en vervolgens denk van: "ik moet even een comment over dat drumwerk op She Said She Said plaatsen", om er vervolgens achter te komen dat ik dat enkele maanden geleden net zo dacht.

avatar van devel-hunt
5,0
Revolver is compleet tijdloos, als de plaat in 2015 zou worden uitgebracht, misschien met wat aanpassing van technische studiomogelijkheden van nu, zou de plaat met juichende kritieken worden ontvangen. Aardig om te melden is dat Revolver, toen deze in 1966 verscheen zeer matig werd ontvangen, sommige pers schreef zelfs dat het hun minste plaat tot dan toe was. Revolver was zijn tijd heel ver vooruit, maar dat wisten ze toen niet

avatar van bawimeko
5,0
Volgens mij was 1966 voor de Beatles sowieso een eigenaardig jaar; hun live-concerten verkochten niet meer zo geweldig en hun singles haalden niet meer met zoveel overmacht de topposities meer. Ik denk dat de recensenten (net als de nodige teenybopper-Beatlefans) nog een jaartje of twee achter liepen; de Beatles waren inmiddels gestopt met de simpele liefdesliedjes en de gevatte deuntjes, maar waren in de weer met strijkkwartetten en tape-loops!

avatar van devel-hunt
5,0
1966 was wel een erg succesvol Beatles jaar, singles als Paperback writer, Elenor Rigby en Yellow Submarine schoten toch wel wereldwijd naar de top van de hitlijsten, net zoals de LP Revolver, maar het ging niet meer zo vanzelfsprekend. Bands en gitaarhelden als Jimi H, The Cream, The Doors en een hele nieuwe muzikale stroming uit San Francisco deden hun intreden, het muzikale klimaat veranderde drastisch, de tijden van muziek als Hermen Hermits leek voorbij. The Beatles moesten reageren wilde ze hun absolute toppositie handhaven. 1966 was het jaar van veranderingen. Aan de ene kant nog de routinematige concerten maar muzikaal werden er enorme stappen gezet.

avatar van bawimeko
5,0
devel-hunt schreef:
1966 was wel een erg succesvol Beatles jaar, singles als Paperback writer, Elenor Rigby en Yellow Submarine schoten toch wel wereldwijd naar de top van de hitlijsten, net zoals de LP Revolver, maar het ging niet meer zo vanzelfsprekend. Bands en gitaarhelden als Jimi H, The Cream, The Doors en een hele nieuwe muzikale stroming uit San Francisco deden hun intreden, het muzikale klimaat veranderde drastisch, de tijden van muziek als Hermen Hermits leek voorbij. The Beatles moesten reageren wilde ze hun absolute toppositie handhaven. 1966 was het jaar van veranderingen. Aan de ene kant nog de routinematige concerten maar muzikaal werden er enorme stappen gezet.

Tja...ik blijf het houden op 'eigenaardig' ....maar uiteindelijk zeer succesvol. Op het podium speelden ze nog 'She Loves You', in de zuidelijker staten van Amerika waren ze hun leven niet meer zeker en ze werden in de poll van het(toen) toonaangevende NME voorbijgestreefd door The Beach Boys. De Hegemonie van de 1965 en (vooral) 1964 was voorbij en na de laatste tour (een paar weken na het uitbrengen van Revolver) even het idee dat The Beatles als band niet meer bestond, niet in de laatste plaats bij de bandleden zelf. Ze wisten zelf ook wel dat nummers als "Tomorrow Never Knows", maar ook "For No One" niet meer pasten bij de vier olijke knullen op het podium. Pas in november van dat jaar doken ze weer op in Abbey Road en brak mijn favoriete periode van Beatles-werkjes aan( zie ook mijn avatar uit dat tijdperk); in een maand of twee tijd werden Penny Lane, Strawberry Fields Forever en A Day In The Life opgenomen en zaten ze definitief weer in de voorhoede.

avatar van devel-hunt
5,0
bawimeko schreef:
(quote)

Tja...ik blijf het houden op 'eigenaardig' ....maar uiteindelijk zeer succesvol. Op het podium speelden ze nog 'She Loves You', in de zuidelijker staten van Amerika waren ze hun leven niet meer zeker en ze werden in de poll van het(toen) toonaangevende NME voorbijgestreefd door The Beach Boys. De Hegemonie van de 1965 en (vooral) 1964 was voorbij en na de laatste tour (een paar weken na het uitbrengen van Revolver) even het idee dat The Beatles als band niet meer bestond, niet in de laatste plaats bij de bandleden zelf. Ze wisten zelf ook wel dat nummers als "Tomorrow Never Knows", maar ook "For No One" niet meer pasten bij de vier olijke knullen op het podium. Pas in november van dat jaar doken ze weer op in Abbey Road en brak mijn favoriete periode van Beatles-werkjes aan( zie ook mijn avatar uit dat tijdperk); in een maand of twee tijd werden Penny Lane, Strawberry Fields Forever en A Day In The Life opgenomen en zaten ze definitief weer in de voorhoede.


Eigenaardig zeker ook een goede omschrijving. Naast wat je schrijft vertrok Lennon naar Spanje om de film How I won the war op te nemen. Tijdens de personage die hij speelde moest hij een ziekenfonds brilletje dragen, die hij pas weer in 1979 afzette, Harrison vertrok voor het eerst naar India waar hij bevriend raakte voor het leven met Ravi Shankar, die hem Sitar lessen gaf en McCartney maakte zijn eerste solo opnames met The family way. Ook moesten ze dat jaar voor hun leven vluchten uit de Filepijnen toen ze weigerde de familie Marcos te ontmoeten. Het was me het jaartje wel.

avatar van Sanderzzz
5,0
Volgens mij is dit het beste Beatles album. Nu ken ik elk album van de groep wel door en door en op deze plaat staan enkele fantastische nummers. Als geheel verveelt het helemaal niet en geen enkel nummer valt tegen. Dit is ook het eerste album waar de groep echt begint te experimenteren en dan die hoes... formidabel 5*

avatar van bikkel2
5,0
Ik heb een lichte voorkeur voor Abbey Road, mede omdat ik de 2e plaatkant zo fabelachtig vind, maar het is echt race aan race.
Revolver is echt een perfect geheel, ondanks dat Lennon en McCartney duidelijk individuler en verschillender zijn gaan componeren en wat zijn George zijn bijdragen sterk.

Ik hou van dit soort albums. Waar elk liedje gewoon weer helemaal anders is.
50 jaar oud bijna......maar nog altijd geweldig.

avatar van scott
Ik dacht vroeger dat Keith Richards op de achterkant stond, tussen Paul en Ringo en dat John hem serieus aansprak en daarbij werd uitgelachen door Keith. Paul vond het totaal niet grappig en Ringo weet zich geen houding te geven in de situatie en lacht alvast om de reactie van John op de actie van Keith.

avatar van Sanderzzz
5,0
bikkel2 schreef:
Ik heb een lichte voorkeur voor Abbey Road, mede omdat ik de 2e plaatkant zo fabelachtig vind, maar het is echt race aan race..


Als ik nog één album moet noemen die van begin tot eind niet verveelt dan is het ook Abbey Road het stuk Golden Slumber - Carry That Weight- The End geeft me zo veel kippenvel en telkens als ik dat stuk hoor dat terug refereert naar het begin van 'Never give me your money' begin ik van pure emotie te tranen

Het is close, maar Revolver vind ik wat levendiger klinken en dat eindnummer is gewoon de kers op de taart. Vind het eerste stuk van Abbey Road ook wat meer aanvoelen als een 'iedere Beatle maakt een nummer en zet het op de plaat' terwijl Revolver inderdaad nog aanvoelt als een groepsproject .

5,0
Echt slechte albums hebben the Beatles nooit gemaakt, toch?
Na 50 jaar boeten ze nog steeds niet in aan kwaliteit

avatar van Sanderzzz
5,0
Dat is waar, maar ik heb bij sommige albums mijn mindere kantjes of nummers die ik minder graag hoor. Bij Revolver, Abbey Road en eigenlijk ook wel Help! zijn al de nummers van geweldige kwaliteit en kan ik de platen van begin tot einde opzetten. Ga Revolver nog eens opzetten

avatar van Woutout
5,0
Van mijn ouders 5 jaar terug de hele, daar inmiddels stofvangende, platen collectie gekregen waaronder alles van The Beatles. Zelf draai ik de mono versie van Revolver waarschijnlijk het meest. Uiteraard was ik bekend met al hun materiaal, maar om al die platen te hebben met de geschiedenis erbij. Zo kwam ik laatst in de hoes van Beatles for Sale (vroege UK persing gek genoeg) krantenknipsels tegen over Bob Dylan en een paardenshow in de Jaarbeurs. Zaten al sinds 1965 bij de LP verstopt;)

avatar van Alicia
5,0
bikkel2 schreef:

Ik hou van dit soort albums. Waar elk liedje gewoon weer helemaal anders is.
50 jaar oud bijna......maar nog altijd geweldig.


Wat je zegt... deze schijf is nog steeds geweldig. Heel veel liedjes van The Beatles zijn ook nu nog steeds geweldig! Je blijft ze draaien... of het nu in het zwart is of in 't zilver!

Ik heb eigenlijk nooit zoveel gehad met The Beatles. Ik kan heel wat MuMe-users opnoemen die ik enorm waardeer en waarmee mijn smaak enigszins overlapt. De kevers zijn echter vaak de uitzondering. Niet dat ik deze band niet kan hebben, ik heb zelfs 7 albums van hen in de kast staan. Dat is deels te wijten aan mijn drang om de klassiekers te kennen maar wanneer iets me echt niet bevalt ga ik het echt niet in huis halen. Dat spreekt dus al in het voordeel van deze Liverpoolse jongens.

Respect voor klassiekers kan wel tot vreemde omstandigheden leiden. Zo heb ik al menigmaal The Beatles verdedigd jegens mensen die het maar zo-zo vonden. Maar waarom? Ik kan immers geen enkel album van hen opnoemen die het voor mij helemaal doet. Mocht ik stemmen uitdelen (mss doe ik het op een dag) gaf ik de albums die ik ken waarschijnlijk allemaal een 7: ik hoor het graag maar ben er zeker niet stuk van. Waarom zijn er dan zoveel mensen die dit top notch vinden? Wat mis ik? En waarom stel ik de status van een album boven mijn eigen beleving? Zoveel vragen om 's nachts te beantwoorden. Ik ga ze ongemoeid laten

Wat ik wel weet is dat nummers als Love You To en Tomorrow Never Knows doorheen de jaren meer en meer mijn belangstelling gewekt hebben. Het zijn volgens mij de nummers die het best de tand des tijds doorstaan hebben. Zeker laatstgenoemede klinkt vooral muzikaal gezien nog steeds zo fris als een hoentje.

Verder nog een pluim voor de hoes. Ik mag hem wel

avatar van meneer
4,5
Ik snap je ergens wel, maar besef dat dit album al 49 jaar oud is. Hier staan nummers op die zoveel andere groepen beïnvloed hebben. Zelfs hele muziekstromingen ! Ik durf zelfs de gewaagde stelling te droppen dat zonder de Beatles bv de Symfonische - / Progrock niet eens was ontstaan. En zelfs andere stromingen (fill in).

Nummers als bv 'Eleanor Rigby', 'She said, She said' en 'Tomorrow never Knows' hebben zoveel invloed gehad ! En, vandaag de dag, nog steeds !

Misschien is het een waardering wat mensen geven voor dit album vanwege de invloed, de bron, de verandering die het teweeg heeft gebracht in de muziekwereld. Ik heb dat zelf zeker wel ! Ik denk dat zeker 90% van alle albums hier op MuMe schatplichtig zijn aan the Beatles.

Zou je bv dit album vandaag de dag uitbrengen, of 10 of 20 jaar geleden dan was het misschien een stille dood gestorven. Vreemde is wel dat dit album nooit gemaakt had kunnen worden (vandaag, 10 of 20 jaar geleden) als hij 49 jaar geleden niet was uitgebracht (dit is even nadenken... )

avatar van lennon
4,5
meneer schreef:
Ik denk dat zeker 90% van alle albums hier op MuMe schatplichtig zijn aan the Beatles.


Kijk uit wat je zegt, want voor je 't weet heb je net zo'n discussie als bij Noel Gallagher's High Flying Birds - Chasing Yesterday (2015)

Dat the Beatles invloedrijk zijn voor zelfs de hedendaagse muziek ben ik met je eens, maar 90% van alles hier op Mume?? Dat lijkt me wat veel.

avatar van meneer
4,5
Ik kan natuurlijk niet staven met excell bestanden dat het 90% is, maar de invloed is zeker groot ! En wie hebben The Beatles beïnvloed met hun muziek ?

Ik zal de discussie bij 'Chasing Yesterday' eens lezen. Zeker interessant ! Hoezo 'Kijk uit' ?

avatar van lennon
4,5
meneer schreef:
En wie hebben The Beatles beïnvloed met hun muziek ?


Dat zijn er natuurlijk ook genoeg: Bill Haley, Little Richard, Johnny Cash, Elvis Presly, etc etc..

meneer schreef:
Hoezo 'Kijk uit' ?


Tja, er zijn wat fanatiekelingen die hier graag een andere mening over tentoonstellen.. bekijk die posts maar eens daar

avatar van bikkel2
5,0
Laten we a.u.b niet vergeten dat er toen zoveel ruimte lag om met iets nieuws, apart's te komen.
Gelukkig maar, als had de popmuziek nooit zo'n evolutie doorgemaakt.
Het lijkt er nu op - ondanks de prima muziek die wordt uitgebracht , de vernieuwingen steeds kariger worden.
Het meeste nieuwe wat we voorgeschotelt krijgen zijn echo's uit het verleden met een eigentijdse twist.

Ik denk dat The Beatles zeker het voortouw hebben genomen met meerdere aspecten die deel uitmaken van het maken van albums, al mag Brian Wilson zeker niet onderschat worden in deze.
Het was niet alleen het verzinnen van liedjes, maar ook de manier van produceren.
Revolver is daarom sowieso al baanbrekend, met tal van studiofoefjes en tapes die heel revolutionair achterstevoren worden afgespeeld- om maar wat voorbeelden te noemen.
Wie weer zaten er al bandjes voor The Beatles te sleutelen, maar die zijn dan kennelijk nooit opgemerkt.

The Beatles is zeker niet mijn favoband, laat staan dat ik een echte fan ben, maar hun betekenis voor de popmuziek in veel vormen is inmens groot.

avatar van Obscure Thing
5,0
Ik heb ooit een semester het vak "Popular Music in Visual Culture" gehad en daar heb ik de culturele revolutie van de jaren zestig als onderwerp gekozen waarin The Beatles natuurlijk een gigantische rol gespeeld hebben. The Beatles waren zoveel meer dan alleen hun muziek. Ze waren een cultureel fenomeen en daardoor hebben ze zoveel invloed op de muziekgeschiedenis van de tweede helft van de twintigste eeuw gehad. Ze kwamen ook op in een tijd van verandering waar ze uiteindelijk zelf de katalysator van werden. Het psychedelische tijdperk is een enorme zegen geweest voor de muziekwereld. The Beatles, de grootste band ter wereld, ging er totaal andere paden door bewandelen. Dat zie je tegenwoordig niet meer, moet je je voorstellen wat het voor effect het gaat hebben als een Justin Bieber of One Direction ineens op avontuur gaat.

En doordat de grootste band ter wereld op avontuur ging lag de weg voor iedereen open. De tweede helft van de jaren zestig is zo'n interessante periode op muziekgebied. En Revolver is voor mij nog altijd het ongeëvenaarde hoogtepunt uit die tijd.

avatar van rkdev
4,5
Obscure Thing schreef:
Dat zie je tegenwoordig niet meer, moet je je voorstellen wat het voor effect het gaat hebben als een Justin Bieber of One Direction ineens op avontuur gaat.
Tegenwoordig wordt er veel teveel gekeken of een plaat wel zal gaan verkopen in plaats van of het artistiek het beste is wat een artiest kan maken. Zeker op het moment dat een artiest/band 'gearriveerd' is gaat vaak de artistieke rem erop (onder druk van van de platenmaatschappij??) en dat is zonde. Uitzonderingen daargelaten natuurlijk.

avatar van Obscure Thing
5,0
Dat was in de tijd van The Beatles niet anders hoor, tenminste in 1964 nog niet, alleen toen waren singles vele malen belangrijker dan albums. Je moet als band de durf hebben om gewoon iets anders te gaan doen. Maarja het was de tijd he, overal explodeerden nieuwe geluiden waar The Beatles weer door beïnvloed werden en vice versa. Kwestie van goede timing en durf.

avatar van lennon
4,5
rkdev schreef:
(quote)
Tegenwoordig wordt er veel teveel gekeken of een plaat wel zal gaan verkopen in plaats van of het artistiek het beste is wat een artiest kan maken. Zeker op het moment dat een artiest/band 'gearriveerd' is gaat vaak de artistieke rem erop (onder druk van van de platenmaatschappij??) en dat is zonde. Uitzonderingen daargelaten natuurlijk.


Niet alleen onder druk van de platenmaatschappij denk ik. Bands als Muse, u2 of the editors proberen nog wel eens wat buiten hun straatje, maar worden vervolgens meteen verguisd voor datgene wat ze proberen. Met als resultaat dat de volgende plaat weer lekker ouderwets klinkt. Wat overigens ook weer commentaar oplevert, want dan ben je niet vernieuwend.
De tijd dat een band kon experimenteren is echt voorbij lijkt het.

avatar van Obscure Thing
5,0
Meer dan genoeg experimentele muziek te vinden hoor, het zijn alleen niet meer de grootste bands tegenwoordig. En Muse, U2 en the Editors zijn ook gewoon pure middelmaat natuurlijk, maar dat is een hele andere discussie.

avatar van devel-hunt
5,0
Bands van nu kunnen veel meer experimenteren, platenmaatschappijen geven juist meer ruimte dan vroeger. Toen moest het juist meer tussen de lijntjes, de oude garde maakte de dienst uit. Veel gevestigde namen van nu, U2, Muse etc. denken teveel aan het pleasen van fans en blijven tussen de lijntjes om grote verkoopcijfers te behouden en willen hun populariteit niet in de waagschaal zetten. Bands als The Beatles hadden daar veel meer schijt aan en deden wat ze zelf wilde, ondanks het feit dat EMI hits wilde. Maar ook vandaag zijn er muzikale pioniers genoeg maar die vind je nauwelijks meer in de pop en rock scene.

avatar van musician
5,0
rkdev schreef:
Tegenwoordig wordt er veel teveel gekeken of een plaat wel zal gaan verkopen in plaats van of het artistiek het beste is wat een artiest kan maken. Zeker op het moment dat een artiest/band 'gearriveerd' is gaat vaak de artistieke rem erop (onder druk van van de platenmaatschappij??) en dat is zonde. Uitzonderingen daargelaten natuurlijk.

Ik geloof daar eerlijk gezegd helemaal niets meer van. Ooit was dat zo, maar de verkopen van geluidsdragers ligt zo onvoorstelbaar laag in vergelijking met 10, 20, 30 jaar geleden. Daar kan een platenmaatschappij niet meer warm of koud van worden.

Ik betwijfel dan ook ten zeerste of ze, zonder een eigen belang, nog wel zoveel druk uitoefenen op artiesten. Gezien de huidige technieken zijn er ook al geen miljoenen kostende projecten meer nodig, met studio's de jarenlang moeten worden afgehuurd etc.

Ergo, vermoedelijk zullen ze inmiddels meer baat hebben bij absolute creatieve vrijheid van de artiest.
Dat maakt anno nu best een interessante tijd, veel aardige (nieuwe) muziek van zowel jonge als oudere artiesten.

Je kunt alleen maar moeilijk beoordelen hoe dat zich verhoudt tot vroeger, toen alles (natuurlijk) "beter was". Er is ontzettend veel Beatle memorabilia, maar er wordt vergeten dat dat ook ontstond omdat het ook de tijd was dat dat soort dingen gewild waren om te hebben.
Net als sigarenbandjes en postzegels verzamelen.

De Beatles waren natuurlijk extreem getalenteerd maar zijn daarnaast ook onder een buitengewoon gunstig gesternte geboren, precies op het juiste tijdstip.

Zouden ze in 2015 debuteren, weet ik nog niet zo zeker of dat wel dezelfde impact zou hebben als destijds. Ik weet eigenlijk wel zeker van niet.

Dat neemt overigens niet weg, dat de jaren '60 en '70 een prachtige tijd is geweest, muzikaal bekeken. Maar de achtergrond van die decennia heeft al die legendarische bands wel behoorlijk geholpen.

avatar van meneer
4,5
musician schreef:
De Beatles waren natuurlijk extreem getalenteerd maar zijn daarnaast ook onder een buitengewoon gunstig gesternte geboren, precies op het juiste tijdstip.

Zouden ze in 2015 debuteren, weet ik nog niet zo zeker of dat wel dezelfde impact zou hebben als destijds. Ik weet eigenlijk wel zeker van niet.

Dat neemt overigens niet weg, dat de jaren '60 en '70 een prachtige tijd is geweest, muzikaal bekeken. Maar de achtergrond van die decennia heeft al die legendarische bands wel behoorlijk geholpen.


Na deze regels (en wat bovenstaande commentaren) gelezen te hebben bekruipt mij het sombere gevoel dat er misschien nooit meer zoiets unieks in de muziek zal komen zoals wat bv The Beatles ooit betekend hebben/geweest zijn.

Hmm, dat is wat deprimerend.. of wat kortzichtig gezien vanuit mijn Westerse Cultuur achtergrond.

avatar van davevr
4,5
Dat zou ik nu niet zeggen, ik vind dat er heel veel groepen zijn die interessante muziek brengen. Het is gewoon zelden dat er een groep opstaat die echt een eigen geluid heeft, talent en de durf om er voor te gaan. En als die dan een platenmaatschappij/verdeler kunnen vinden borrelt er soms eens boven. En het is niet omdat groepen niet bekend worden bij het grote publiek dat ze niet evenveel talent hebben.


on topic : goeie plaat deze, ik ken er betere van The Beatles, maar deze is een mooi consistent geheel.

Gast
geplaatst: vandaag om 03:42 uur

geplaatst: vandaag om 03:42 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.