Toen ik Revolver in mijn handen kreeg, voelde ik meteen al dat ik iets speciaal gevonden had. Ik had al veel van de Beatles beluisterd, maar nog enkele albums ontbraken nog in mijn collectie (oa. deze plaat). Daarom begaf ik me naar de plaatselijke bibliotheek om eens te controleren hoe het nu zit met Revolver. Is het nu werkelijk zo'n goede plaat, zoals je overal te horen krijgt. Aangekomen in de bib, begeef ik me onmiddelijk naar de cd-rekken. Ik spurt naar de letter B van Beatles en hoop dat Revolver er nog ligt. En dan, nadat ik enkele verzamelalbums van de Beach Boys heb 'weggesmeten', kom ik eindelijk uit bij de Beatles. Plots zie ik een prachtige cover met helemaal beneden de letters Revolver. 'Wat een hoes', denk ik dan.
De cover beloofde me als het ware dat deze plaat een meesterwerk zou zijn. Ik graaide de cd uit de rekken en spurtte buiten. Ik sprong op mijn fiets, racete naar mijn cd-speler en stak voorzichtig, maar haastig, de cd in het toestel. Met spanning wachtte ik af wat voor een album Revolver was.
Na enkele luisterbeurten had ik het door, Revolver is een meesterwerk. Het is absoluut één van de beste platen die ooit is uitgegeven in de pop/rockwereld. 1, 2, 3, 4... en de reis begint met het sublieme Taxman. De satirische tekst van Harrison, de geniale gitaarrif en de 'stevige' solo van McCartney, wat moet een nummer meer hebben. Taxman is meteen één van de hoogtepunten. Daarna komt er weer een hoogtepunt(Revolver is gewoon een hoogtepunt), Eleanor Rigby. Weer een schitterende tekst, nu maken de schreeuwende gitaren het werk niet af, maar de strijkers. Paul McCartney bewijst hiermee dat hij en niemand anders de meester is in het verhaaltjes schrijven. Subliem. Ik heb McCartney en Harrison al genoemd, waar zit die dekselse Lennon. Wel na Eleanor Rigby komt er een geweldige Lennon song, Im Only Sleeping. Het nummer heeft een gewoon een bezwerend effect door de achterwaartse gitaarsolo. Vernieuwend en geniaal. Met Love you To neemt George ons eventjes naar Indië. Een tocht die ik al veel gemaakt heb!
Je bent net terug van je reis en plots hoor je gezangen die uit de hemel lijken te komen, Here, There and Everywhere. Een liedje dat alleen maar van de Popgod, Paul McCartney kan komen. Genieten geblazen!
We hebben dromerig geluisterd naar engelengezang en nemen dan een duik met een gele duikboot, Yellow Submarine. Het liedje krijgt vaak kritiek, omdat het belachelijk klinkt. Ja ik geef toe het is heel wat minder dan de andere songs. Maar wanneer de zon vrolijk schijnt en je hoort buiten de vogeltjes fluiten, zet dan Yellow Submarine op en zing luid mee. Wat moet een mens meer hebben? Muziek draait toch om plezier.
Genoeg over onze gele duikboot, She Said, She Said komt eraan. Een heerlijke Lennonsong, punt. Meer hoeft hier niet over gezegd worden. Of ja, toch wel, hier tonen de Beatles weer dat ze goede gitaarriffs kunnen produceren.
I need to laugh and when the sun is out
I've got something I can laugh about
I feel good in a special way
I'm in love and it's a sunny day
Met Good Day sunshine kunnen we weer vrolijk meezingen. De mooie tekst, de leuke melodie en zingen geblazen. Hierna komt er weer een leuke 'rocker', And Your Bird Can Sing. Je ziet het vrolijke liedjes worden afgewisseld met hardere liedjes die dan weer worden opgevolgd door rustige songs. Na AYCS komt er een rust, For no One, misschien wel mijn favoriete Beatleliedje. Ik kan er duizend keer naar luisteren, ik word het nog niet beu. Ook hier weer, genieten.
Over Doctor Robert moet ik altijd nadenken. John Lennon zingt over een wonderdokter die iedereen kan helpen. Bestaan er dergelijke dokters? Misschien is muziek wel een wondermiddel? Misschien is dit nummer wel een medicijn? Misschien is John Lennon de wonderdokter? Revolver heeft me al vaak geholpen om, als ik iets moeilijk te verwerken krijg, er terug tegen aan te gaan.
Onze dokter is net weg en we horen een vrolijke, klare intro. I Want To Tell You komt eraan. Onze goede vriend George Harrison wilt iets zeggen, maar hij vindt er de woorden niet voor. Dan Got to Get you Into My Mind, het laatste nummer van Paul. Zeer goed, maar misschien wordt het in de schaduw gesteld door Tomorrow never Knows, de opvolger. Het eindnummers is één van de beste. Het is zeker en vast het experimenteelste nummer van heel de cd. Dit komt door de schitterende geluidseffecten die Paul McCartney tevoorschijn tovert, de psychedelische tekst van de meester John Lennon en de bezwerende drumpartij van Ringo Starr. Woorden (lees: superlatieven) schieten me te kort het het liedje te beschrijven.
Wel laat ik jullie vertellen dat ik blij ben dat ik Revolver heb mogen beluisteren. Het is één van de beste albums ooit gemaakt en net zoals ik bij Abbey Road al zei een inspiratiebron voor vele mensen. Een meer dan verdiende 5/5
Ik hoop dat ik met deze review mensen kan overtuigen om Revolver te beluisteren, het zou jammer zijn moesten ze dit niet doen.
Ik groet u, Wolf.