The Beatles - Revolver (1966)

Ik zou deze niet origineel kopen, gewoon de dr. Ebbetts-versie zien te scoren op Internet (torrent-bestand) en deze branden...klinkt veel beter dan de originele cd! Kun je er meteen de mono-versie bij zetten en je zit gebamsaaid!

De Dr. Ebbetts-versie? Wat is dat? Een nieuwe stereo-mix?

Op het net staan er een aantal berichte over De Dr. Ebbetts-versies. Blijkbar heeft die een aantal officiele maar ook Bootlegs van de Beatles opnieuw remixed en deze zijn er beter qua geluid dan de origineele platen. Maar ik ken deze versies niet en kan het dan ook niet beoordelen.

Het is geen nieuwe mix. Het is een meneer die de originele plaat met dure apparatuur op cd heeft gezet. Dat klinkt simpel; je neemt de beste persing van Revolver (de beroemde Blue Box, voor absurde prijzen via Ebay aan te schaffen) en zet 'm op een dure draaitafel en zet 'm losless (FLAC) op een cd. Het resultaat is het warmere geluid van de elpee op je cd-speler. Vooral in het geval van Revolver is het verschil spectaculair; waar de uitgebrachte cd (vind ik) hoofdpijnverwekkend schel en kil klinkt is de warmte en dynamiek van de LP weer terug. Zie het als een goeie remaster. Ik ben Revolver daardoor weer veel meer gaan waarderen.
Hier kun je informatie vinden en zelfs de originele album artwork (veel mooier dan de cd-versie met die indexnummers):
http://www.bootlegzone.com/album.php?name=PCS7009DRE&section=1

En...nooit bootlegs kopen! Via je snelle verbinding en een torrent-programma heb je in een uurtje neerladen, branden, printen een versie die beter is dan de officiele cd!

Alle drie genoemden alben zijn er natuurlijk top platen maar Revolver is en beetje beter en ook interessanter dan Abbey Road of het White album. Het verschil is minimal maar een minimal verschil is ook een verschil. Op Revolver zijn de Beatles nog een band geweest, een eenheid dus, maar dat zijn ze op Abbey Road en op het White Album al lang niet meer geweest en dat is ook te horen en in Let It Be ook nog duidelijk te zien.

Ik ga in ieder geval eens op zoek naar de Ebbetts-versie, benieuwd hoe groot het verschil is.

Een magistraal album (het eerste overigens met een getekende hoes), vol met compositorische hoogstandjes waarbij the Beatles verder gingen experimenteren.
"Eleanor Rigby" wordt enkel begeleid door violen, "I'm only sleeping" bevat een achterstevoren gespeelde gitaarsolo, "Here, there and everywhere" is het toppunt van mooie samenzang, "Taxman", waarin de draak wordt gestoken met de belastingen, bevat een heerlijke gitaarrif evenals "And your bird can sing", en op "Got to get you into my life" spelen blazers een hoofdrol.
En wat te zeggen over het slotnummer "Tomorrow never knows", een op het eerste gehoor chaotisch, maar fantastisch nummer, één van de eerste dronecomposities in de pophistorie (gecomponeerd in één aanhoudende noot) waarmee ze Velvet Underground inspireerden.
Zelfs "Yellow Submarine", het minst goede nummer op dit album is geniaal : hier worden op tape opgenomen geluiden in het nummer verwerkt, waarmee the Beatles in zekere zin sampelden. Als je goed luistert naar dit nummer hoor je iemand roepen "Hou ze tegen, hou ze tegen!".
Kortom, van de eerste tot de laatste noot fantastisch!

Weer een geweldige plaat van de jongens. Wat mij betreft alleen overtroffen door Rubber Soul en Abbey Road. De kwaliteit van een paar songs vind ik toch minder dan de constante topprestaties op die albums, maar niettemin top.

Precies Come On , `n hele mooie Beatles plaat met ook `n geweldige cover , alleen Abbey Road vind ik gewoon van begin tot eind een meesterwerkje van de heren .
Staat niet voor niets op 3 in mijn top 10.

Geniaal album. Luister alleen al eens naar de drumtrack in Tomorrow Never Knows en ontdek dat the Fab Four de band waren die de breakbeat introduceerden.

hopelijk wordt het een stralende zondagmorgen, het is heerlijk om tijdens de chocoloadekoeken en een bakje gloeiende koffie dit nummer te horen

het is woensdag . . . .

Shit ik ben hier net te laat mee , maar ja ik zie dat jij `n paar STREEPJES -code voor hebt.

De CD's zijn onluisterbaar, om die reden luister ik al jaren naar de Dr. Ebbetts-versies. Het verschil in mastering/dynamiek is zoals bawimeko al heeft verteld, een verschil als dag en nacht. Je hoeft geen kieskeurige 'audiofiel', met de duurste apparatuur, te zijn om dat te horen. Maar het allerbelangrijkste is, is dat het de originele mixen zijn. De CD-versies van Rubber Soul en Revolver zijn tot overmaat van ramp ook nog eens overladen met digitale jaren '80-galm en voorzien van een nieuwe mix. Maar de vocalen staan (op Rubber Soul) alsnog aan de linker- of rechterkant. Prutsers. Na 21 jaar hoog tijd om de Beatles-muziek eens eer aan te doen.

Revolver was mijn favoriete Beatles-elpee; scherper en puntiger dan Rubber Soul, minder toeters en bellen dan Sgt. Peppers. Vooral op tracks als She Said She Said of And Your Bird Can Sing was het een heerlijke overvloed aan gitaren en briljante vocalen.
Bij het aanbreken van het cd-tijdperk was het bijna verplicht om de cd superieur te vinden aan de plaat; geen tikken of krassen meer!
Affijn; naast Abbey Road werd Revolver één van mijn minst beluisterde cd...terwijl de plaat was grijsgedraaid.
De 'dr. Ebbetts' is niet de enige "illegale" versie die te vinden is. Op de Beatles-sectie op de Bootlegzone zijn er ongeveer twintig (!) versies beschreven; de Mobile Fidelity Stereo Lab-versie, de Toshiba Red Wax; stuk voor stukken beter klinkend dan de cd die je bij Van Leest kan kopen.

Raar dat onderscheid in beleving tussen vinyl en cd... de muziek blijft toch krek dezelfde?

Ik denk dat dit album het beste aantoont hoe groot de evolutie is die ze doormaakten ten overstaan van het vorige album (Rubber Soul).
Ik vind dat dit hier het meeste opvalt, je merkt hier ook de zware invloed van drugs in de muziek, met name het meest in de Lennon nummers. Tomorrow Never Knows is dan ook een mijlpaal en de deur naar Sgt. Peppers. Maar Sgt. Peppers, hoe goed en origineel ook, heeft me toch steeds veel minder weten te beroeren dan deze hier en dan hun muzikaal "patchwork" zoals ik het dubbele witte geniale plaatje noem.

Het is geen kwestie van beleving; de (officieel uitgebrachte) Revolver cd klinkt beroerd. Het is een slechte reproductie van het origineel. Ik heb geen uitzonderlijk gehoor of een dure installatie, maar het verschil is goed hoorbaar!
De muziek is dus hetzelfde, maar het is het verschil tussen een portable zwart-wit of een goeie kleuren-tv. Op welk toestel kijk je 't liefst naar Star Wars?

Naar Star Wars nergens, want I hate it, te belachelijk voor woorden, maar naar Paul McCartney live in Red Square, toch liefst op een behoorlijke home-cinéma, met goed beeld en superklank, maar om eerlijk te zijn, de slechte geluidskwaliteit van deze cd is me nooit opgevallen...

Ik vind de geluidskwaliteit van deze CD inderdaad ook nog wel meevallen (nog niet vergeleken met genoemde alternatieven weliswaar).
Latere albums (CD's) vind ik een stuk beroerder klinken.

Ik luister nu de Capitol Albums waar nieuwe stereo remixen uit 2004 op staan, en ik moet zeggen; bawimeko heeft gelijk: het verschil is zéér groot met de remasters uit 1987. Nooit gedacht dat het zo groot was . Als er nieuwe geremasterde cds uitkomen van The Beatles, ga ik ze wel aanschaffen denk ik, want die gaan stukken beter klinken dan de oude!

Kun je nagaan! De Capitol Albums-boxset uit 2004 zijn remasters van de goude oude Amerikaanse tapes uit de jaren '60. Veel echo toegevoegd, en 2de/3de/4de generatie tapes gebruikt. Als je dát al veel beter vind klinken, gaan de nieuwe mixen (niet te verwarren met....remixes) van de multi-tracks je nog veel meer bevallen.

Ik post binnenkort wel eens wat voorbeeldjes.

Hier alvast een kort voorbeeldje van hoe een remix (het nummer opnieuw opbouwen en mixen vanaf de originele geluidsbanden met de losse sporen) van het materiaal zou kunnen klinken. Deze remix komt van de Anthology DVD, waar de mix voor het 5.1-effect opnieuw zijn opgebouwd.

Dit is de 1987 remaster.

Dit is de Anthology DVD remix

Luister en vergelijk. Volgende keer een LP met CD-vergelijking.

Wat is momenteel dan de beste versie die hier van in omloop is? Ben namelijk alleen in het bezit van de CD.

De Dr. Ebbetts versie, maar dat is een bootleg. Qua officiële uitgaves heb je ofwel de keuze uit de originele LP uit 1966 of de cd uit 1987. De LP heeft het beste geluid.

Ok bedankt! Nu vind ik een MFSL en een UK Mono versie, welke is dan de beste keuze? En zijn de Ebbetts versies van de overige Beatles albums net zo geslaagd?

hoe heeft die Ebbetts een mix kunnen maken? had hij toegang tot de oorspronkelijke opnames?

Dr. Ebbetts heeft geen nieuwe mix kunnen maken. Hij heeft de beste LP-persingen met de beste apparatuur perfect gedigitaliseerd zonder enige geluidsbewerking, om zo het dichtste bij de originele mastertapes te blijven. Inclusief prachtig artwork. Dit heeft hij bij álle denkbare Beatles-albums gedaan. Mono én stereo, verzamel- of regulier album, Amerikaans of Engels, enz. enz.

dan heeft die als het goed is dus een gelijke kwaliteit als de LP.

Juist, en die is superieur aan de reguliere CD's.

Ook zonder de Dr. Ebbetts mix is dit een super geweldige plaat!
Ik heb meteen weer zin in nummer 9.