menu

The National - I Am Easy to Find (2019)

mijn stem
3,83 (189)
189 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: 4AD

  1. You Had Your Soul with You (3:26)

    met Gail Ann Dorsey

  2. Quiet Light (4:15)
  3. Roman Holiday (3:34)

    met Gail Ann Dorsey

  4. Oblivions (4:13)

    met Mina Tindle

  5. The Pull of You (3:58)

    met Lisa Hannigan en Sharon Van Etten

  6. Hey Rosey (4:14)

    met Gail Ann Dorsey

  7. I Am Easy to Find (4:30)

    met Kate Stables

  8. Her Father in the Pool (1:02)

    met Brooklyn Youth Chorus

  9. Where Is Her Head (4:41)

    met Eve Owen

  10. Not in Kansas (6:44)

    met Gail Ann Dorsey, Kate Stables en Lisa Hannigan

  11. So Far So Fast (6:36)

    met Lisa Hannigan

  12. Dust Swirls in Strange Light (3:18)

    met Brooklyn Youth Chorus

  13. Hairpin Turns (4:27)

    met Gail Ann Dorsey en Lisa Hannigan

  14. Rylan (3:43)

    met Kate Stables

  15. Underwater (1:21)

    met Brooklyn Youth Chorus

  16. Light Years (3:33)
totale tijdsduur: 1:03:35
zoeken in:
avatar van KKOPPI
4,0
Eigenaardige en gewaagde stap van The National om dit album uit te brengen. Het lijkt of ze willen zeggen: "we weten dat we ontzettend hoog staan aangeschreven dus we willen eens kijken hoe ver we kunnen gaan met experimenteren en meer banaliteit brengen." Ondanks dat het vaak nét te kort door de bocht lijkt te zijn, zetten ze een mooi album neer dat mij herinnert aan het recente werk van The War On Drugs: de harmonieën zijn simpel en de muziek kabbelt voort. Geen uitschietende emotie maar een zalvende onderstroom die goed in gang wordt gebracht door het clubje vrouwen dat meezingt. Prettig om naar te luisteren.

avatar van blur8
3,5
Een score geven aan het album als totaal blijkt nog niet zo simpel.
Heb maar 5 tracks die ik extreem goed vind:
4. Oblivions
7. Am Easy to Find
11. So Far So Fast
14. Rylan
16. Light Years
In alle andere tracks zitten voor mijn luistergevoel veel te veel irritatiepunten.
Ook in Roman Holiday & Notin Kansas, die een end komen maar uiteindelijk maakt de zang en het koorwerk dat ik toch afhaak. 5 uit 16 zou maken dat ik uitkom op **, en dat is natuurlijk veel te weinig voor de koplopers. Dus Ok, een geforceerde 6+


Een opmerkelijke ontdekking gedaan : De tracks die mij het meest aanspreken zijn stuk voor stuk gezongen door zangeressen van buiten de USA. Maar wat betekend dat?
Mina Tindle = Frans (Oblivions)
Lisa Hannigan = Iers (So Far So Fast)
Kate Stables = Brits (Am Easy to Find & Rylan)

avatar van iHateDolphins
Misschien al hier voorbij gekomen hoor, maar is dit meisje van de hoes dezelfde van de hoes van trouble will find me? Die hoes heeft ook beetje dezelfde artistieke invalshoek, hoewel hier weliswaar met kleurtjes er op geschilderd. In de titel komt het thema zoeken/vinden allebei terug, zal geen toeval zijn gok ik

avatar van Lighthouse
5,0
iHateDolphins schreef:
Misschien al hier voorbij gekomen hoor, maar is dit meisje van de hoes dezelfde van de hoes van trouble will find me? Die hoes heeft ook beetje dezelfde artistieke invalshoek, hoewel hier weliswaar met kleurtjes er op geschilderd. In de titel komt het thema zoeken/vinden allebei terug, zal geen toeval zijn gok ik


Dat is Alicia Vikander, actrice uit de kortfilm die bij deze plaat hoort (goede actrice, check zeker The Danish Girl eens!). Denk niet dat zij model stond voor TWFM.

Maar denk wel dat er raakpunten zijn tussen beide albums. De titel van deze plaat, I Am Easy To Find, is misschien een antwoord op het slotnummer van dat album, Hard To Find?

Vind deze nieuwe trouwens stukken beter dan TWFM.

avatar van iHateDolphins
Thanks voor de toelichting

Denk inderdaad dat er ook wel raakvlakken zijn. Heb dit album pas 1x beluisterd, klinkt wat mij betreft een stuk beter dan de vorige, maar ben nog niet echt in de stemming om deze plaat aandacht te beluisteren. Ik vond TWFM overigens wel echt een leuk album.

avatar van bloempje24
4,5
KKOPPI schreef:
Het lijkt of ze willen zeggen: "we weten dat we ontzettend hoog staan aangeschreven dus we willen eens kijken hoe ver we kunnen gaan met experimenteren en meer banaliteit brengen."


Wat eer rare stelling.

avatar van KKOPPI
4,0
bloempje24 schreef:
(quote)


Wat eer rare stelling.


het was ook niet mijn uiteindelijke conclusie.
Het is niet te ontkennen dat de muziek op deze plaat ontzettend toegankelijk is vergeleken met eerder werk...

avatar van Tom.
KKOPPI schreef:
(quote)


het was ook niet mijn uiteindelijke conclusie.
Het is niet te ontkennen dat de muziek op deze plaat ontzettend toegankelijk is vergeleken met eerder werk...

The National was nooit ontoegankelijk

avatar van KKOPPI
4,0
Tom. schreef:
(quote)

The National was nooit ontoegankelijk


Dat is over het algemeen misschien zo maar er is een verschil tussen wat we eerder hoorden en de zalvende bijna Coldplay-achtige passages op deze plaat.

avatar van Tom.
Maar dan zou je toch juist zeggen dat ze helemaal niet aan het experimenteren zijn?

avatar van KKOPPI
4,0
Tom. schreef:
Maar dan zou je toch juist zeggen dat ze helemaal niet aan het experimenteren zijn?


Onder experimenteren versta ik het uitproberen van een ander 'perspectief' , hoeft niet per sé te betekenen dat je allerlei complexe dingen gaat verzinnen..

avatar van Lighthouse
5,0
Oei wel een heel laag gemiddelde voor deze plaat. :-o

avatar van bloempje24
4,5
Waarschijnlijk heeft de kwaliteit van je geluidsinstallatie ook een grote invloed. Wanneer je niet opvalt dat Matt vrijwel het gehele titelnummer 'I am easy to find' meezingt en je hoort niet dat 'So far so fast' vanaf minuut 4 meer raakvlakken heeft met de titeltrack Kid A dan met elke andere track die The National ooit heeft uitgebracht, ja dan kan je dit album (onterecht) als weinig verrassend en niet inspirerend omschrijven.

avatar van Elbow
4,5
Bij de eerste 5 beluisteringen van dit album was er bij mij ook serieuze vertwijfeling maar na 20 beluisteringen ( voorlopig geen andere albums meer opgelegd de laatste week) is dit een gedurfde super mooie plaat geworden. In tegenstelling tot velen is Not in Kansas mijn favoriet! in het begin helemaal niet. Ik durf zelf te zeggen dat Nick Cave om de hoek loert bij deze song. Dit album staat bol van de hoogtepunten. Not in Kansas, light years, the pull of you, hey Rosie, so far so fast, Rylan ( hoor daar wel een beetje Apartment Story in, uit Boxer ) en Harpin turns...

avatar van Johnny Marr
4,5
Johnny Marr schreef:
Quiet Light, The Pull of You en het titelnummer is het gouden trio van dit prachtige album.

Mag ik daar nog Oblivions aan toevoegen?

avatar van Mastroianni
De eerste drie luisterbeurten overtuigen nog niet. Maar ik weet dat ik The National soms meer kansen moet geven.

Mastroianni schreef:
De eerste drie luisterbeurten overtuigen nog niet. Maar ik weet dat ik The National soms meer kansen moet geven.


Ooit verwees ik bij Gretz naar een artikel dat ik las (NRC?) waarin werd betoogd dat pop/rockmuziek voor veel millenials een semi-/pseudoreligieuze functie vervulde.

De exegese van de teksten (en hoe e.e.a. de scribent in a different state brengt) is een eerste element; het blijven proberen -het evangelie krijg je ook niet in een keer onder de knie - het tweede en verder zijn er de discussies alhier; die doen mij af en toe denken aan de strijd tussen Gomaristen en Arminianen.

Het vorige album, aangeschaft op blauw vinyl, bracht me niet in extase, maar deed me ook niet voor het zingen de kerk uitgaan. Ben er gewoon nog niet aan dit album toegekomen, anders dan bijv de laatste James Blake, Ex:Re, Weyes Blood of Cinematic Orchestra.Kan ook met verwachtingspatroon te maken hebben - dat ik mijn voorgevoel niet graag waargemaakt zie worden. Misschien ben ik wel een beetje National-moe, of heb ik minder sterk de behoefte In the Crowd te zijn

Oja, heer Johnny Marr als je één toevoegt aan een trio, wordt het een kwartet en muzikaal kan dat maximaal zilver zijn; het quartet van Miles Daves -uit de bloeitijd - is nl al golden

avatar van Minneapolis
3,5
Voor mij is het blijven proberen heel simpel gebaseerd op een gevoel dat er toch nog iets meer te halen valt. Ook de ervaring dat albums die iets meer tijd nodig hebben vaak juist langer genietbaar blijken speelt een rol. Maar er moet vooral wel "iets" zijn om het af en toe weer eens te willen proberen. Dat is hier wel het geval, dus ik ga lekker door. En.. ik verhoog 'm vandaag met een halve ster.

Ik vind de eerste 4 nummers erg prettig! Hetzelfde gold al langer voor het eind vanaf Dust Swirls in Strange Light (m.u.v. Underwater).
Maar naast deze 8 is er is dus een flink middenstuk waar ik minder mee heb.
De melodie van The pull of you vind ik wel degelijk erg eentonig/ simpel, hoewel de sound van het nummer best lekker is. Hey Rosie en I am easy to find vind ik zelfs een beetje vervelend. Not in Kansas is wel de beste van dit middenstuk, maar ik niet mee in het enthousiasme rond dit nummer. Het slaat flink dood vanaf het moment dat de dames er bij komen. So far so fast vind ik helemaal nietszeggend en slaapverwekkend, maar wel een aardig 2e deel dat goed aansluit bij het experimentelere Dust Swirls in Strange Light.

De veelgehoorde klacht bij Vampire Weekends laatste, dat het album te lang zou zijn, deel ik niet. Maar het geldt voor mij wel bij deze van The National; zonder dat middenstuk erg fraai!

avatar van Premonition
3,5
Mjuman schreef:
Het vorige album, aangeschaft op blauw vinyl, bracht me niet in extase, maar deed me ook niet voor het zingen de kerk uitgaan.


"Blanke jankmuziek" brengt je in de regel ook niet tot deze daden. Hoewel dat zingen in de kerk misschien dan weer wel....

Premonition schreef:
(quote)


"Blanke jankmuziek" brengt je in de regel ook niet tot deze daden. Hoewel dat zingen in de kerk misschien dan weer wel....


Momenteel draait hier Bonobo - fabric presents (2019) - dance lite oftewel Fabric for beginners - het door perrospicados aangedragen idee dat dit ideale muziek is voor leuke dansende dames zorgt ervoor dat ik dit thans niet meer kan horen zonder opwaaiende te zomerjurken zien en aanwakkering der bollen constateer. Hoe dan ook dit is verwachtingscheppende muziek, terwijl ik deze National eerder als lusten kalmerend zou willen betitelen >>> penopauzepop - en als ik de getuigschriften hier mag geloven treedt die somtijds al heel vroeg in

avatar van Minneapolis
3,5
bloempje24 schreef:
Waarschijnlijk heeft de kwaliteit van je geluidsinstallatie ook een grote invloed. Wanneer je niet opvalt dat Matt vrijwel het gehele titelnummer 'I am easy to find' meezingt ...

Dan kan toch niet? Als dat niet hoort dan staat die "installatie" onder water en heb je andere dingen aan je hoofd. Hoewel ik het met je eens ben dat de beleving ongetwijfeld anders is op het plastic (omgekeerde evolutie van hifi) wat tegenwoordig de norm is.

avatar van legian
Zo wat een heerlijk album is dit weer geworden, typisch The National maar toch net weer even anders. Net zoals de vorige plaat eigenlijk. De keuze voor de vele gastzangeressen resulteert in enkele van de beste onderdelen van de plaat. Ik vind Matt een bijzonder fijne stem hebben, maar de vele samenzang maakt het geheel nog vele beter. Dat mogen ze in het vervolg wel blijven doen.

Die eerste luisterbeurt bevalt erg goed, kan hier al heerlijk bij wegdromen zo in het zonnetje op kantoor.

avatar van jrn
4,0
jrn
Het meest vervelende aan een nieuwe The National is dat hele volksstammen het nodig vinden om met een berg pretentieus gewauwel de boel te duiden..

avatar van Banjo
jrn schreef:
Het meest vervelende aan een nieuwe The National is dat hele volksstammen het nodig vinden om met een berg pretentieus gewauwel de boel te duiden..


Dat moet je ook niet lezen... je hoeft alleen maar te luisteren.
Bij Radiohead is dat trouwens ook vaak het geval


Maar ik heb wel een vraag gaat deze plaat meer richting Coldplay (wat ik her en der lees) of is het meer zoals Boxer of een High Violet ? (Ik hoop het laatste).

avatar van Minneapolis
3,5
Banjo schreef:

Maar ik heb wel een vraag gaat deze plaat meer richting Coldplay (wat ik her en der lees)...

Waar heb je gelezen dat het een saai album is?

avatar van Banjo
Minneapolis nou ja in hun vorige album zaten ook al wat Coldplay achtige momenten in...
En ik heb daar wat gemengde gevoelens over...

avatar van LucM
3,5
The National heeft nog steeds geen zwak album uitgebracht en ook hier waren de verwachtingen hoog. De songs zijn meestal dromerig met soms apart ritme en de toevoeging van verschillende vrouwenstemmen geven sommige nummers een extra dimensie. Aan de andere kant weten de songs mij globaal minder te boeien, misschien dat dit album nog meer luisterbeurten vergt.

avatar van RadioMad
Gewoon zelf luisteren en dan oordelen. Dat is het mooie aan muziek, niemand heeft dezelfde smaak. En een recensie is ook maar een mening van iemand anders natuurlijk.

avatar van vincentcorjanus
4,5
Deze plaat laat zich nog niet zo heel snel kennen. Dat is goed. Het is een fijne ontdekkingstocht, ik kijk al uit naar Lowlands.

4,5
Banjo schreef:
(quote)


Dat moet je ook niet lezen... je hoeft alleen maar te luisteren.
Bij Radiohead is dat trouwens ook vaak het geval


Maar ik heb wel een vraag gaat deze plaat meer richting Coldplay (wat ik her en der lees) of is het meer zoals Boxer of een High Violet ? (Ik hoop het laatste).


Ik snap de vergelijkingen met Coldplay niet zo goed. Die band heeft een commerciële knieval gemaakt en gekozen voor een meer populair geluid. Dat hoor ik bij The National op IAETF niet terug. Ik hoor een band die het tempo durft te laten zakken, de tijd neemt om de luisteraar te raken en bombast afzweert. Dat siert de band wat mij betreft. Ze hadden ongetwijfeld zonder enige moeite een album kunnen maken in lijn met de vorige platen. Een combinatie van ballads met een paar goed gemikte rockers.

avatar van mattman
4,5
So Far So Fast moet zowat het meest sensuele nummer zijn dat deze band al heeft uitgebracht. Ik associeer de muziek van The National niet per se met onder de lakens duiken, maar hier toch eventjes wel.

Gast
geplaatst: vandaag om 11:27 uur

geplaatst: vandaag om 11:27 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.