Velvet Revolver - Libertad (2007)

Woaaah! Breng het beest in je naar boven, ''ontknoop'' je haren en rock mee op deze nieuwe gierend harde plaat van Velvet Revolver. Meestal sla ik dit soort harde rockmuziek over, maar af en toe is het best wel lekker om los te gaan op dit soort muziek. Het begon allemaal bij de nieuwe single She Builds Quick Machines, van het nieuwe album Libertad. Dit stevige rocknummer met hier en daar licht merkbare bluesinvloeden wist mij over te halen het laatste plaatje van de heren eens op te zoeken. Libertad is de opvolger van het debuutalbum Contraband, die bij vele erg in de smaak viel met singles als Slither, Fall To Pieces en Dirty Little Thing. De leden uit Velvet Revolver bestaan voornamelijk uit een mengeling van de twee supergroepen Gun's N' Roses en Stone Temple Pilots. Velvet Revolver zijn gitaristen Saul Hudson (Slash, Guns N' Roses) en Dave Kushner (Wasted Youth, Dave Navarro), drummer Matt Sorum (Guns N' Roses), bassist Duff McKagan (Guns N' Roses) en zanger Scott Weiland (Stone Temple Pilots). Niet zomaar de eerste beste hardrock samenstelling dus! Dat is ook zeker wel te horen, was het niet dat de band in deze samenstelling nog maar krap vijf jaartjes bestaat. Met de geweldige solo's die je om de oren vliegen is ook Libertad weer een lekker plaatje geworden. Hoogstaande hardrock met hier en daar lichte bluesinvloeden en, zoals ik al zei, stevig solowerk.

Mijn hoogtepunt blijft gewoon de single She Builds Quick Machines. Het ligt lekker in het gehoor en daar lijkt mij alles mee gezegd. Geen uiterst vernieuwende riff's en nummers op Libertad en zeker niet beter dan het debuut, maar wel een alleraardige rockplaat. Helaas net geen voldoende - het blijft er net onder steken met een 2,5*. Misschien zal dat met verloop wat omhoog gaan, maar dat heeft even tijd nodig. Voor nu: Rock On!

Zo enthousiast als ik was over Contraband, zo'n afknapper is dit vervolg. En de reden lijkt me duidelijk: er staat nauwelijks een fatsoenlijke dan wel memorabele melodie op het album, ik moet echt hard zoeken om er drie favoriete nummers uit te pikken. You know you're in trouble when… de covers eigenlijk de beste nummers van het album zijn. Enorme compositorische armoede dus, en dan houdt alles op. Uitzonderingen: Gravedancer en de aardige (en verrassende) ELO-cover Can't get it out of my head.
 

De stap voorwaarts van "Libertad" ten opzichte van voorganger "Contraband" is dat Velvet Revolver een iets meer eigen geluid heeft. Op "Contraband" vond ik de liedjes teveel inwisselbaar. Het nadeel op "Libertad" is echter dat ik Slash minder overtuigend vind. Er bestaat wat mij betreft geen discussie over kwaliteit van Slash als gitarist, maar hij komt op "Libertad" minder goed uit de verf. Ik krijg ook het idee dat zijn gitaargeluid wat overgeproduceerd is. Dat heeft hij niet nodig. Scott Weiland heb ik als zanger niet echt hoog zitten, en dan verandert ook niet als gevolg van "Libertad". De plaat kent zijn momenten, maar is over het geheel zelfs nog iets zwakker als "Contraband". Spijtig om te moeten vaststellen dat een groep meer dan getalenteerde muzikanten te weinig heeft gehaald uit het project Velvet Revolver.