The Call - Reconciled (1986)

geweldig album goede zang en luister eens naar die bas

I still believe, geweldig goed nummer. Destijds veel gedraaid door de Vara.

Wat een stem heeft die Michael Been. Al jaren mijn favoriete zanger.

Het album ken ik niet dus ga ik ook geen punten geven.
Maar het de single ' i still believe' geef ik de volle *****.
Dit nummer is echt buiten categorie,fantastisch!
Ook 'everywhere i go' samen met Jim Kerr & Peter Gabriel mag er best zijn.

Dan moet je snel naar het hele album luisteren, het blijft een fantastisch album zelfs na al die jaren.

Ook Even now is prachtig.

Daar twijfel ik niet aan.

Het is erg lastig om aan te geven welk nummer nu het beste zou zijn, de hele cd boeit van begin tot eind. the Call is een band die bijna alleen maar goede nummers op een cd zet. En Michael Been blijft natuurlijk een van de beste zangers! Jammer dat ze niet meer bestaan

Niet alleen de band bestaat niet meer, maar Michael Been is 19 augustus jl. ook overleden.
Dit blijft een leuk plaatje.

Michael Been R.I.P.

We zullen de plaat straks een keer extra draaien, speciaal ter nagedachtenis van Michael Been.

Fantastische plaat dit, vooral Everwhere I Go & I Still Believe.
Heb deze enkel op een cassettebandje ( !! ) en het wordt hoog tijd om wat van deze band in huis te halen.

Michael has Been gone

I can't STILL BELIEVE...

wat een album. Wat een groep. En wat een zanger !!

Begrijp de positieve reacties hier eigenlijk niet echt. Ik luister hem nu (sinds jaren weer eens) en vind het een matig album met een (te) hoog rock-gehalte. De melodieën zijn, op enkele uitzonderingen na, niet meer dan aardig. Met een overbodige (en lelijke) bijdrage van Jim Kerr op 'Sanctuary'. En de drummer is gewoon zwak. Weinig variatie in zijn spel....pats, boem, pats, boem, pats boem, pats, boem, roffel.....(repeat).

Ben het qua drums helemaal met je eens. Vaak als ik allbums uit de tweede helft van de jaren 80 beluister, heb ik het idee dat de drums lelijk zijn. Dat ligt soms aan de drummer of drummachine, maar vaker aan de producer. Vaak is de drums te dominant, te blikkerig.

Soms hoor je het verschil tussen drummer en drummachine niet. Dat zou niet erg zijn als drummachines menselijk klonken, maar ik bedoel hier dat de menselijke drummer mechanisch klinkt.
Een paar voorbeelden ter vergelijking:

Golden Earring:
NEWS (84) /The Hole (86)
versus
Face it (04) / Love Sweat (05)

Of Simple Minds
Sparkle in the Rain (84)/ Once upon a time (85)
versus
Black'n'white(05)
Graffiti Soul (09)

En het geldt voor veel meer bands, het is gewoon de dominante sound van het moment denk ik. Misschien dat we in 2030 platen van nu weer veel te ... (???) vinden klinken.


Ik zou best een hoop jaren 80 albums geremasterd willen terughoren, met een zachtere (en liefst minder blikkerige) drums. Waarschijnlijk zou jij, als ik je commentaar zo lees, dit album dan ook meer waarderen! Misschien herken je iets?

Met de "sound" van veel jaren-80 drums heb ik, als "kid of the 80s", meestal niet veel problemen. Op dit album is het vooral het totale gebrek aan variatie in het drumspel dat ik opvallend storend vind. Gewoon een zwakke, kennelijk niet al te begaafde drummer.

Ik vind de opvolger van dit album overigens aanmerkelijk beter. Met het prachtige 'The Woods'.

dit is een top plaat dadelijk weer in flac luisteren

Helemaal mijn mening. The Woods is een prachtige donkere postpunk-klassieker, een vreemde (maar o zo lekkere) vreemde eend in de bijt in het oeuvre van The Call

Is dat gelukt?

Nee, enkel een verzamelaar te pakken gekregen waar wel diverse nummers van dit album op staan, ben ik uiteindelijk ook wel tevreden mee.

Ik beantwoord de vraag dus eigenlijk verkeerd ja ik heb dus wat van de band in huis, enkel Reconciled ontbreekt nog.

Kom net een live nummer tegen op You Tube met zijn zoon Robert Levon Been als vervanger.

The Call - I Still Believe (Live) ft. Robert Levon Been - YouTube

Ik krijg er tranen van in mijn ogen. I still believe betekent sowieso al veel voor mij, maar in deze samenstelling komt het nog heftiger over.

Laatst draaide Leo Blokfluit het nummer I still believe tijdens de week van de 80's op npo2. Ik zat in de auto en was even helemaal in de wolken. Volume vol open en genieten maar! Tjonge wat gaaf. Daarna kwam ik dit album op vinyl tegen afgelopen zondag op de beurs in Zwolle. In NM staat voor €5,- Gelijk afgerekend en in de tas!

Gezien je Avatar en naam zou dat Adrian Borland moeten zijn

Dit is ook wel een verplicht album voor de serieuze 80' s verzamelaar. Er staan een paar krakers van jewelste op. Ik heb altijd een zwak voor dit album gehad en ook al is het niet overal even sterk toch mag dit album niet in de vergetelheid raken. Everywhere I Go knalt er meteen lekker in en wordt afgelost door I Still Believe, dat is eigenlijk al genoeg voor 4 sterren. Het is Amerikaanse wave dus dat neigt vaak wat meer naar rock maar het zij de mannen vergeven. Ik kon hier destijds prima mee uit de voeten en de bijdrage van Jim Kerr was ook een welkome (en commercieel slimme) bonus. Michael Been was een prima zanger en leverde mooi baswerk. Ik ben de rest van de Call albums ook wat bij elkaar aan het sprokkelen, eens kijken wat dat oplevert.

Nou dat is dus precies het probleem van deze band.....En ik vergeef het ze niet.



Into the woods, I quietly go...

Daar verdienen ze lof voor!

Sterker; dat is de reden waarom deze band in mijn collectie mag staan. Tore the old place down heeft zich overigens stilletjes een plekje tussen de favorieten weten te bemachtigen. Schitterend nummer!

Into The Woods heb ik hier ook staan, die ga ik komende week ook even aan de tand voelen

Dat is mijn held maar Van Michael Been zijn stem blijf ik kippenvel krijgen.