Ride - This Is Not a Safe Place (2019)

Geen heel bijzondere single zou ik zeggen, maar in de context van het album zou-ie best eens op zijn plaats kunnen vallen. Wel een bizar lage geluidskwaliteit, het is verdorie geen juli 1990 meer.

Niet vaak dat ik een bericht in deze strekking plaats, maar wat een lelijk artwork, dat belooft weinig goeds.

Best een leuk liedje.

Future Love is wel tof, maar Repetition vind ik een draak van een nummer.

De hoogtij dagen van RIDE liggen in het verleden, maar bv. [Jump Jet] is lekker .
Niet toevallig ook track 8, net zoals [Vapour Trail] op Nowhere.

Snap niet zo goed waarom dit zo laag gewaardeerd wordt, misschien dat de lage score maakt dat ik het erg mee vind vallen. Kan natuurlijk ook.
Voornaamste bezwaar is dat de twee langste nummers hun lengte niet rechtvaardigen; niet verkeerd, maar te lang. En Shadows Behind The Sun en, meen Fifteen Minutes, kan ik niet zoveel mee. Verder prima plaat.

Inderdaad de hoogtijdagen van Ride liggen in het verleden en van hun comeback plaat Weathier Diaries werd ik niet vrolijk. Het lijkt alsof de band daar enigszins lering uit heeft getrokken want op deze plaat staan toch wel een aantal sterke tracks. Kill Switch doet mij zelfs denken aan hun hoogtijdagen en van Jump Jet druipt de klasse. Helaas staat er toch weer (teveel) slap materiaal op.

Dit is niet hetzelfde niveau als Nowhere of Smile. Maar wat geeft het. Ik vind zo'n beetje alle nummers heel goed in elkaar zitten. En er zitten nog sterke uitschieters tussen ook. Kill Switch, 15 Minutes en End Game. Heel fijn. Maar ook Future Love en In This Room vind ik zeer goed. R.I.D.E. vind ik een beetje makkelijk. Maar wat geeft het...

Oké, maar met "In this Room" alleen al als afsluiter van een verder aardig albumpje, kun je dit album eigenlijk niet lager geven dan 3 sterren.