menu

The Murder Capital - When I Have Fears (2019)

mijn stem
3,65 (97)
97 stemmen

Ierland
Rock / Punk
Label: Human Season

  1. For Everything (5:13)
  2. More Is Less (2:55)
  3. Green & Blue (6:16)
  4. Slowdance I (4:01)
  5. Slowdance II (3:14)
  6. On Twisted Ground (6:09)
  7. Feeling Fades (4:09)
  8. Don't Cling to Life (2:26)
  9. How the Streets Adore Me Now (4:38)
  10. Love, Love, Love (4:54)
totale tijdsduur: 43:55
zoeken in:
avatar van Zwaagje
4,0
Nu het hele album uit is geef ik het nog een kans. Mijn vrienden bij de Volkskrant zijn positief. Voor wat dat waard is natuurlijk.
When I have fears (vier sterren) - digitalekrant.volkskrant.nl

avatar van aERodynamIC
3,5
Lura schreef:
Die opmerking slaat op de groep zelf en niet op het album.

Ah zo. Dat vind ik altijd een lastige, zeker al bij dit soort bandjes: blijken vaak met een veelbelovend debuut te komen, een debuut dat dan ook goed onthaald wordt en daarna hoor je er niet veel meer van of valt het toch tegen.

Ik ben wel verrast dat de ontvangst hier nogal lauw is terwijl ik voornamelijk zeer positieve recensies ben tegengekomen. Ik vind dit ook bij uitstek een typische 'MuMe-darling'. Misschien komt dat nog

avatar van blur8
4,5
Gijsbert Kramer van de Volkskrant is als stukkie-schrijver meer zoekende dan theMC. Hij beschrijft alleen de singels. Over het album als geheel weet ie niets te melden. Ik wel. Na Dogrel van Fontaines D.C.Het beste bewijs dat de Ierse muziekscene precies weet waar nu behoefte aan is. Wave & PostPunk is hot en wordt in ontelbare varianten op ons afgevuurd. the Twilight Sad, Yak, FEWS, Second Still, Versing, Drab Majesty zijn bijna willekeurige voorbeelden. Dan zijn de onheilspellende gitaren van the Capital wel een uitroepteken op zich.

Muziek anno nu hoeft niet meer te worden her-uitgevonden, als er oprecht gecombineerd wordt vanuit eerdere helden is dat ruim voldoende. En nu wordt Joy Division & Nick Cave gemengd tot een zeer geslaagd album met afwisseling tussen ingetogen en rammen, inclusief gebruik van strijkers en piano.
Na paar draaibeurten is ook het bedwelmende Slowdance ingedaald. dus half sterretje erbij.

avatar van GrafGantz
3,5
Lura schreef:
(quote)

Dit soort onzinnige opmerkingen, bedoeld om de persoon in kwestie belachelijk maken, zijn allang een belangrijke reden om niet aan discussies op MusicMeter mee te doen.


Niet van die korte tenen Lura, ik waardeer je enthousiasme altijd en pak regelmatig een album mee op basis van je gloedvolle recensies. Als je in mijn stemmen kijkt zie je dat ik ook een positivo ben wat dat betreft. Waarom zo'n onschuldig speldenprikje (op basis van feiten zelfs) gelijk in de categorie "belachelijk maken" valt ontgaat me dan ook volledig.

Ik heb overigens nog geen tijd gehad om dit album aan een luisterbeurt te onderwerpen, maar mijn interesse is in elk geval gewekt

avatar van E-Clect-Eddy
Inderdaad geen Punk en zelfs Post-Punk is eigenlijk vooral de zang, Post-Rock / Rock / Alternative Rock zou ik zeggen voor de muziek.

Met Flood als producer en Alan Moulder die het mixte, heb je een paar grote en bekende namen uit de alternatieve scene van de 80s/90s. Die jongens weten wel hoe je het beste uit een band(je) moet halen. Ook de engineers hebben voor vele bekende acts gewerkt. Muzikaal en productioneel klinkt dit dan ook goed. De eerste beluistering bevalt muzikaal dan ook prima. Verbaasd me dat deze band dan niet op een 'major' label zit, met zo'n professioneel productieteam die er nu achter staat.

Ben alleen niet zo overtuigd van het het talent van deze zanger. De link met Ian Curtis, van Joy Division is gemakkelijk te maken. Dat was ook niet de meest geweldige zanger, maar die wist dat te compenseren door de teksten, presentatie en bevlogen uitvoering... waarschijnlijk te veel gevraagd van de zanger van The Murder Capital. Ben ook niet zo'n fan van dikke accenten alhoewel dat hier eigenlijk best wel meevalt. Minder dan bij BLACK MIDI / Fontaines D.C.

Wellicht groeit de waardering nog, voorlopig muzikaal 3,75* en zang / teksten 3,25*

avatar van Zwaagje
4,0
Heerlijk zo'n vakantie......alle tijd om het album op m'n gemak op me in te laten werken. Als geheel valt het kwartje voor mij wat meer. De urgentie spat er van af en er is genoeg afwisseling in nummers. Soms gaat de drum lekker los of neemt je mee in een flow zoals op green & blue en die nummers passen het meest bij mij. Nog steeds niet helemaal mijn smaak, maar ik herken de klasse. Kritiek puntjes wat mij betreft is de soms gortdroge productie; daar had meer ingezeten imo. Dat is wel een kwestie van smaak; het staat er wel kristal helder op. Daarnaast overtuigd de zang mij het minst; ik sluit me aan bij E-Clect-Eddy.
4.0* voor de klasse en fijne nostalgie.

avatar van clayhill
Goh ja, begin jaren tachtig twee keer in de week naar Vera : the Passage, Bauhaus, Modern English, This Heat, Virgin Prunes, Malaria, UK Decay, the Birthday Party, Danse Society, Comsat Angels, the Sound, Modern Eon, Echo, Crispy Ambulance, Section 25, Clock DVA, Sex Gang Children, the Moodists, Gene Loves Jezebel, Crime & the City Solution enz. enz. enz...... wat een “nieuw” plaatje allemaal met je geheugen doet.....

avatar van captain scarlet
4,0
Eindelijk weer eens 'n album dat je hier en daar ouderwets van je sokken blaast in in dit verder tot nu toe nogal armoedige jaar op rockgebied.
Ok, niks nieuws onder de zon, veel echo's van jaren '80 Punk, Gothic, Industrial en New wave, maar dit is wel rauw, echt, en vooral ongelofelijk energiek. En klinkt bovendien ontzettend lekker. Zeer aangenaam en verfrissend. Benieuwd naar hun live performance.

avatar van VladTheImpaler
3,5
De meer uptempo nummers klinken allemaal goed maar de wat rustigere nummers doen me tot nu toe een beetje weinig, daarin gebeurt er vind ik te weinig en mis ik wat spanning.

avatar van ROZZ
3,5
Goede band. Eerst dacht ik: de zoveelste revival postpunk band. Maar hun live optreden bij 3voor12 heeft me wel overtuigd. Wat een heerlijk einde en wat een overgave.
The Murder Capital - Feeling Fades + Green & Blue (Live at 3voor12 Radio) - YouTube

avatar van erwinz
4,5
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: The Murder Capital - When I Have Fears - dekrentenuitdepop.blogspot.com

The Murder Capital - When I Have Fears
The Murder Capital maakt een met postpunk doordrenkt album dat bij iedere luisterbeurt weer een stukje beter en urgenter klinkt

Met het prachtdebuut van Fontaines D.C. kregen we eerder dit jaar eindelijk weer eens een gitaarplaat in handen die er echt toe deed. Stadgenoten The Murder Capital herhalen dit kunstje nu met een debuut dat makkelijk indruk maakt, maar vervolgens beter en beter wordt. Invloeden uit de postpunk staan centraal op het debuut van de band uit Dublin, maar The Murder Capital laat zich gelukkig niet volledig in het keurslijf van de postpunk dwingen en sleept er ook andere invloeden bij. Het levert een album op dat, net als het album van Fontaines D.C., laat horen dat er gelukkig nog steeds jonge honden zijn die een goede gitaarplaat willen en kunnen maken.

2019 is tot dusver een matig jaar wanneer het gaat om gitaarplaten van jonge honden, al maakt de jaarlijstjesplaat van Fontaines D.C. heel veel goed en is ook het debuut van Black Midi er wat mij betreft een die flink boven het maaiveld uitsteekt.

Net als Fontaines D.C. komt ook The Murder Capital uit het Ierse Dublin en net als Fontaines D.C. heeft ook The Murder Capital een debuut afgeleverd waar de urgentie van af spat.

De twee bands uit Dublin vissen deels in dezelfde vijver. Ook op When I Have Fears van The Murder Capital spelen invloeden uit de postpunk een belangrijke rol. De band uit Dublin begint bij Joy Division, maar ook invloeden van de onderschatte maar minstens even legendarische band The Sound, niet voor niets de favoriete band van de jonge Ieren, zijn duidelijk hoorbaar.

When I Have Fears is geproduceerd door topproducer Flood, die flink wat postpunk klassiekers op zijn naam heeft staan, maar ook werkte met onder andere Depeche Mode, The Smashing Pumpkins, Nick Cave en U2. Het klinkt allemaal door op het debuut van The Murder Capital.

Het breed uitwaaiende gitaarspel heeft af en toe wel wat van U2 in haar jonge jaren, terwijl de ritmesectie en de zang je onmiddellijk mee terugnemen naar de hoogtijdagen van de eerste postpunk golf. The Murder Capital verwerkt echter ook invloeden uit de indie-rock en de post-rock uit de jaren 90 in haar muziek en heeft ook goed geluisterd naar de dynamiek en het drama in de muziek van Nick Cave. When I Have Fear klinkt vaak rauw, maar de Ierse band kan ook prachtig ingetogen klinken of flirten met de grootse en toegankelijke postpunk van bands als Editors en White Lies.

Net als bij Fontaines D.C. moest ik vooral wennen aan de zang, maar de wat onvaste en niet altijd even zuivere zang draagt op een of andere manier ook bij aan de urgentie die van het debuut van de band uit Dublin af spat. Wanneer When I Have Fear uit de speakers knalt neemt The Murder Capital me met grote regelmaat mee terug naar de jaren 80, maar het debuut van de band klinkt geen moment gedateerd.

De Ierse band heeft een album afgeleverd dat vrij makkelijk overtuigt, maar het is ook een album dat nog lang beter wordt. Bij eerste beluistering vond ik When I Have Fear zeker niet van het niveau van Dogrel van Fontaines D.C., maar het debuut van The Murder Capital komt steeds dichter in de buurt. Het gitaarwerk op de plaat is zeer trefzeker, terwijl de drummer van de band zorgt voor de verrassing in het geluid van de band. Wat verder opvalt is dat de band het tempo vaak verrassend laag houdt en veel ruimte open laat in haar geluid, wat When I Have Fear voorziet van een bijzondere en vaak donkere sfeer.

Zeker wanneer de muziek van de band zich wat nadrukkelijker opdringt grijpt The Murder Capital je stevig bij de strot met haar intense muziek. Het is muziek die me steeds meer doet denken aan die van The Sound, wat een goede reden is om de prachtplaten van deze band er ook weer eens bij te pakken. Al met al een bijzonder fraai debuut van deze band uit Dublin, dat dit jaar vooralsnog de hoofdstad van de goede gitaarplaten is. Erwin Zijleman

avatar van ROZZ
3,5
erwinz schreef:
Het is muziek die me steeds meer doet denken aan die van The Sound, wat een goede reden is om de prachtplaten van deze band er ook weer eens bij te pakken.


Zeker beïnvloed door The Sound. Was ook mijn eerste associatie toen ik dit album voor het eerst hoorde.

avatar van Elbow
4,5
Ook ik ben verbaasd van de lage score van deze interessante band The Murder Capital ! Deze plaat bruist van de spanning, de melodieën en de prachtige open bloeiende gitaren. De zang is ook heel intens, van zacht prevelen naar luidkeels schreeuwen.

De sterkte van het album zit hem in de diversiteit. Er is genoeg afwisseling en dat houdt het boeiend. Er is inderdaad punk, new wave maar ook Indie rock. Het on twisted ground kon zo van Pedro The Lion geweest zijn. Knap !

Ik denk dat vele deze plaat minder hoog scoren omdat hij wel erg donker is maar dat zijn soms de mooiste. Heerlijk wegdromen. Kijk uit naar hun optreden op Sonic City in Kortrijk !

Zeker een album voor de eindejaarslijstjes !

avatar van Chameleon Day
3,5
Na een eerste oppervlakkige en vluchtige luisterbeurt zeg ik: klinkt interessant. Gitaren klinken goed en dragen inderdaad bij aan een beklemmende sfeer. De zang zou voor mij (wel weer eens) een probleem kunnen vormen voor een volmondig positief oordeel over dit album. Het schreeuwerige staat me niet aan. Ik krijg daarbij vaak het gevoel dat de band/zanger daarmee op een geforceerde manier een gevoel van urgentie in de muziek wil leggen (hetzelfde ervaar ik bij de hype van vorig jaar, Shame). Urgentie zit hem imo niet in schreeuwen. Overigens doet het geluidsbeeld me niet zo erg aan Joy Division denken. Ook The Sound hoor ik er (nog) niet (echt) in terug. Voor nu: een interessant album dat zeker nog wat draaibeurten gaat krijgen.....ergens in de nachtelijke uren gevolg door bijvoorbeeld Section 25 - Always Now (daar is het de muziek wel voor).

avatar van Premonition
3,0
Net als Whispering Sons is dit een band, die je vooral live moet zien en horen en niet thuis vanaf een speler.
Ik laat het, net als Fountaines D.C. en shame, aan mij voorbij gaan, maar een live optreden in Vera zal ik zeker beter kunnen smaken.

avatar van blur8
4,5
@ Premonition
Hoogstens zou je kunnen zeggen dat de genoemde 4 bands als overeenkomst hebben dat je ze thuis
niet kan draaien in elk gezelschap. Maar dat zegt niets over de draaibaarheid op het juiste moment.
En dat ze allemaal vanaf een podium nog meer tot zn recht komen, daar zijn we het wel over eens.

avatar van Linius
Ja absoluut niet mee eens dat je dit beter niet thuis kunt luisteren. Natuurlijk brengen dit soort bands nog een extra dosis energie op het podium. Maar een nummer als Slowdance II knalt hier ook wel heerlijk door de speakers moet ik zeggen. Na een vijftal luister beurten kan ik zeggen dat ik erg content ben met dit album.

avatar van WoNa
4,0
Heel veel bandjes mogen op de 'Songs Of Praise' van Shame golf meeglijden. Vaak volkomen onterecht. In dit geval is het volkomen terecht. Het is lang geleden dat ik voor mijn gevoel zo'n open, authentieke, naïeve en toch goede plaat gehoord heb. Niet noodzakelijkerwijs volkomen goede plaat, maar wel uiterst direct en effectief.

Begint de plaat nog vrij standaard met de schreeuw-praatzang die zo standaard is voor bozige, Engelse (post)punk en The Edge gitaarspel, zonder de enorme galm van de delaypedalen,, gaandeweg laat The Murder Capital die conventies varen. De plaat wordt veel spannender dan ik kon vermoeden op basis van de opening. De band lijkt volkomen de eigen weg ingeslagen te zijn. Het is alsof er niemand geweest is die zei: "dit kun je maar beter niet doen" en als iemand dat heeft gezegd, lijkt het in de wind geslagen te zijn. Enorm lege stukken, die te lang duren, zeker, volgen op een muzikale storm. Daar zit het naïeve deel van de plaat, maar ook het authentieke. Dit is wat The Murder Capital is en wil uitstralen.

Wie zich daar voor openstelt, gaat mee op een avontuur, dat veel spannender is dan 'Songs Of Praise', maar niet beter. De standaard voor de late jaren 10 is wel gezet door die plaat. Maar uiteindelijk vind ik When I Have Fears niet vergelijkbaar. Het is een andere grootheid, maar hoe groot? Dat gaat de tijd ons leren.

Dit is een bewerking van een Engelstalig post op WoNoBloG.

avatar van herre48
4,5
Wat een knaller. Al dat lekkers dat stamt van eind de jaren 70 de laatste tijd. Ik krijg het gevoel dat Ian Curtis een aantal keer gereïncarneerd is.

De eerste twee songs zijn idd nog redelijk rechtaan rechttoe maar vanaf Green & Blue is het kippenvel geblazen. Samen met het debuut van Crows voor mij de voorlopige topper van 2019.

avatar van herre48
4,5
Trouwens te bewonderen op Sonic City te Kortrijk samen met o.a. shame op 10/11 aanstaande. Allen daarheen!

avatar van frolunda
3,0
Zeker niet slecht dit maar de hype kunnen we rustig achterwege laten.En ik had me er best veel van voorgesteld,alle genoemde ingrediënten en invloeden klonken veelbelovend en om die redenen ben ik The Murder Capital afgelopen weekend ook live gaan bekijken op Misty fields.Niet onaardig maar ook geen moment groots of overtuigend.
Aan de hand daarvan valt me dit debuut album van het Ierse vijftal nog alleszins mee,een vrij sterke en duistere sound die teruggrijpt naar het begin van de jaren tachtig.Met een vleugje originaliteit en voornamelijk leunend op sfeer.
Het zwakke punt is echter het songmateriaal dat nergens boven "aardig" uitkomt en ook nog te lijden onder eenvormigheid.En de matige zang helpt dan vervolgens ook niet echt mee,zeker niet als je vaak dezelfde lijnen hanteert.
Toch verdient When I Have Fears een voldoende,de plaat klinkt zowel fris als donker en je hoort er wel aan af dat de band ervoor gaat.En met wat betere nummers kan dat in de toekomst nog allemaal best goed komen.

avatar van starsailor
3,0
frolunda schreef:
Zeker niet slecht dit maar de hype kunnen we rustig achterwege laten.


Eens, snap alleen de link niet die users hier maken met Curtis/Joy Division. Link met Shame lijkt me logischer....

avatar van stoepkrijt
4,0
Van dit bandje word ik enthousiast! Heerlijk energieke post-punk met wat stemmige passages tussendoor, waarbij de energieke nummers met schreeuwzang mij het best bevallen. For Everything steekt met de kop boven het toch al redelijk hoge maaiveld uit. Dat outro is echt geniaal: van de intrigerende opbouw ervan tot het uitbundige uiteinde.

Ze stonden op Rock Werchter dit jaar waar ik ze heb gemist. Als ik ze eerder had ontdekt was ik zeker wezen kijken.

avatar van overmars89
4,0
Oke, voor mij was dit ook zeker wel een aangename eerste listen. Het doet me wel heel veel aan Fontaines D.C. denken. Hoewel dat album voor mij gegroeid is tot 1 van mijn favoriete albums van het jaar weet ik nog niet zo goed of dit ook met deze plaat gaat gebeuren. Maar zoals altijd, tijd zal het leren. Instrumenteel zit de plaat dik in orde, vooral de ruigere stukjes. De zang doet me nog niet altijd heel veel, maar misschien zit daar nog wel rek in.

3,5
Het album heeft voor mij drie problemen: het hoge been-there-done-that-gehalte, de stem van de zanger waar ik niet wild van ben, en de tragere nummers. Het is spannend en opwindend tot aan Slowdance II en dan komt het ongeïnspireerde On Twisted Ground. Haalt me helemaal uit het album en ik kom er in de zwakkere tweede helft uiteindelijk ook niet meer in, tot Love, Love, Love het album sterk afsluit. Desondanks, veelbelovend, viriel bandje, dat eigenlijk wel in mijn straatje ligt.

avatar van Metalwou
4,0
Na 2 luisterbeurten blijven bij mij vooral de uptempo songs hangen. Maar ook de rest klinkt interessant....met uitzondering van How The Streets Adore Me. Dat vind ik momenteel een beetje saai en door de manier van zingen lijken ze er een extra donker nummer van te willen maken, zonder succes.

Ik start met 3,5

avatar van Casartelli
2,0
aERodynamIC schreef:
Ik moet erg denken aan de fuzz rondom shame vorig jaar. Een zelfde soort opwinding, maar ook dezelfde soort 'we hebben het allemaal al eens gehoord'.
shame ontving ik vorig jaar lauw, maar dat is sindsdien wel iets aangetrokken. Idem voor IDLES. Bij deze lijkt dat toch wel ver weg. Vervelende stem, vervelende attitude en inderdaad: niks nieuws onder de zon.

avatar van Alicia
starsailor schreef:
(quote)


Eens, snap alleen de link niet die users hier maken met Curtis/Joy Division. Link met Shame lijkt me logischer....


Ik hoor dit echter ook niet en de link met The Sound zie ik eveneens niet. Toch leuk om een keer gehoord te hebben, maar verder laat ik dit album aan mij voorbij gaan.

avatar van koosknook
4,0
Alicia schreef:
(quote)


Ik hoor dit echter ook niet en de link met The Sound zie ik eveneens niet. Toch leuk om een keer gehoord te hebben, maar verder laat ik dit album aan mij voorbij gaan.

Joy Division hoor ik er wél in terug. Maar The Sound, voor geen meter! De boys zijn wel grote fans van The Sound, aangezien die band regelmatig wordt aangehaald in interviews

avatar van herre48
4,5
Ze speelden deze quasi integraal op Sonic City. Fenomenaal !!!!

Gast
geplaatst: vandaag om 22:08 uur

geplaatst: vandaag om 22:08 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.