Marvin Gaye - What's Going On (1971)

Een kippevel album is dit,hij is net niet perfect,door Save The Children,maar verder is het een ontzettend lekkere album.Ik ben nog aan het twijfellen welke ik nou beter vind,Let's get it on of deze.Dit album heeft toch die ouderwetse soulfeelin,dan heb ik wat minder bij Let's get in on.

Een onmiskenbaar meesterwerk, ik kan hier niet anders dan vol lof over spreken. Gisterenavond nog eens opgelegd en weer een ruim half uurtje van genoten. Eigenlijk niet te geloven dat Motown dit eerst niet wou uitbrengen, maar gelukkig was Marvin zo koppig (hij dreigde met niks meer op te nemen) en kende het titelnummer genoeg succes zodat hij later de kans kreeg om een volledig album op te nemen. Uniek en zijn tijd vooruit, een prachtig conceptalbum om vrede over de wereld te brengen en mensen te verenigen, ligt het aan mij of moeten we muziek als dit erg koesteren? Mooie teksten en op productievlak klopt het ook zoals het moet, toch scheelt er wat met dit album vind ik. Ergens kan ik er niks negatiefs over zeggen, maar ergens kan ik er ook niet 100% positief over zijn, althans nu niet, wanneer dan wel? Ik weet het niet, ik heb al een hele reeks veranderingen gehad rondom dit album...

21 augustus 2007 luister ik dit album na aankoop ik de FRS, eigenlijk het enige album denk ik dat ik ooit gekocht heb in de Brugse FRS. Het blijft wonderbaarlijk voor hoe weinig geld en hoe gemakkelijk zo'n schitterend album te verkrijgen is, weekje later worden de eerste vermoedens bevestigd: het album eindigt met een teleurstelling (2,5*). Na 6 dagen begint het lampje ergens al te branden, na 2 weken erg veel luisteren komt het voorgevoel dat ik had over het album uit, het gaat zelfs verder; een van m'n favoriete albums van het moment en hiermee ergens ook al het favoriete Soulalbum dat ik ken tot dan. Maandje later zit ik dan aan het toppunt.

What's Going On - Zelden zijn er nummers als dit waar ik echt uitkijk voor dat ze gaan beginnen, de openingsstrofen behoren tot zowat het allermooiste die ik ooit gehoord heb in een nummer, gewoon een van de allerbeste nummers aller tijden. What's Happening Brother sluit hierop perfect aan met een schitterende tekst gericht aan 'diegenen waarvan er teveel van sterven'. In Flyin' High (In the Friendly Sky) komen Marv's zangtalenten echt naar boven, prachtig gezongen, eerst dat ik dat nummer ging over slavernij/ongelijke rechten voor zwarten (geen enkel nummer hierover te vinden op dit album of ligt het aan mij?), achteraf gezien een erg mooi anti-drugsnummer. Save the Children kan ik in tegenstelling tot andere liefhebbers van dit album toch volledig uitluisteren en van genieten, het gezongen/preek-gehalte vind ik eigenlijk erg fraai gedaan en een nummer met een erg directe boodschap die we zeker zouden moeten aanhoren. God Is Love - Dát nummer blijft ik nog altijd 2 keer luisteren als ik dit album doorneem, eigenlijk altijd al gedaan, wel vind ik het ongelooflijk jammer dat juist dit nummer aanzienlijk korter is dan de rest van dit album, prachtig instrumenteel en een tekst om van te genieten. Mercy Mercy Me (The Ecology) zou zo een themanummer kunnen zijn voor Greenpeace, die eerste keer bleef zo vreemd, nog nooit had ik een nummer gehoord over de natuur en dat het ermee zo slecht ging, een protestnummer ergens in die zin kan ermee door, maar juist dit nummer is zoveel meer dan dat, adembenemend mooi. Right On, zoals ik eens eerder vermeldde, dat nummer heeft gewoon een van de magnifiekste instrumentelen die ik ooit in een Soulnummer gehoord heb, net zoals in het antidrugsnummer komt Marvin hier qua zang echt tot bloei, 7 min. van pure en onvervalste muziek over het leven rechtstreeks afkomstig uit 'de ziel': echte Soul . Wholy Holy, ergens kan ik dit nummer na al die tijd nog steeds niet 100% uitluisteren, mooie tekst over religie maar het nummer voegt niks toe aan het album vind ik, de saxofoon in de achtergrond vind ik dan wel weer uiterst sterk in combinatie met de stem. Inner City Blues (Make Me Wonna Holler) is zo'n nummer dat van tijd op tijd een verslavende werking heeft, altijd op het juiste moment weet dat nummer uit onverwachtse hoek mijn aandacht op te eisen om er dagen van te genieten, perfecte uiting van de (economische) frustraties van het leven, grandioos geslaagde afsluiter.

...dat eigenlijk van A-Z klopt, de nummers weten elkaar perfect op te volgen op alle vlakken, het geheel is ook tot een erg goede einde gebracht. Máár naar mijn mening zijn er een paar details die me persoonlijk wat storen. Marvin kan voor een perfecte combinatie zorgen van religie, hoop, protest, e.d. onderwerpen in zijn nummers, maar waar is hij gebleven met zijn liefde? Vooral dat aspect dat misschien niet zozeer passend lijkt op dit album mis ik toch, ergens begrijp ik dat het er niet op staat: logische zaak. Maar daarom mag ik het toch nog altijd missen? Save The Children is zoals ik zei fraai gedaan, maar 4min. lang hou ik het ook maar van tijd tot tijd vol, waarop het daaropvolgende topnummer God Is Love echt "maar" anderhalve minuut duurt vind ik een erg spijtige zaak, bij Mercy Mercy Me (The Ecology) heb ik het gevoel dat er véél meer in kon zitten, niet zozeer qua tracklengte want die is er nu eenmaal zo, maar gewoon qua inhoud, schitterend nummer dat wel maar niet iets dat in het rijtje hoort van dé 2 toppers zoals dat wel te zien is bij de 'statistieken' hier. Wholy Holy voegt zoals ik reeds vermeldde toch bijna echt niks toe aan dit album, dat nummer kon je wat mij betreft zo geschrapt hebben om die tijd in #5 en #6 te steken. Mijn "klagen" mag dan dom overkomen, maar zo voel ik me nu eenmaal over dit werkje.

De belangrijkste reden voor de verandering van mening ligt hem ook in het feit dat 'Here, My Dear' bij nader inzien toch mijn favoriet werkje is van 'de allerbeste zanger aller tijden' (mijn inziens dan). Dat album waar ik binnenkort ook wat zal proberen rondom te schrijven ligt me nu momenteel wat meer, ik zeg wel momenteel, ergens heb ik het gevoel dat dit me misschien ooit weer beter gaat liggen, dat ik het ga oppakken en dat het 99% van alle muziek die ik voorheen kende in een oogwenk zal doen vervagen, tot die tijd gekomen is zal ik moeten wachten... -

Geloof dat alles over dit meesterwerk al wel is gezegd.......

Laat ik het er dan ook maar bij houden dat dit altijd al mijn favo van Marvin was en ook altijd wel zal blijven.....

Dit is de ultieme soul plaat wat mij betreft. Welliswaar op de voet gevolgd door Otis Blue van Otis Reding en Ain't That Good News van Sam Cooke maar What's Going on is mijn absolute nr 1

Ik weet dat mijn stuk hierboven nergens voor dient, ik doe het weliswaar meer echt voor mezelf, maar ergens op je pc opslaan lijkt me ook maar wat tijdsverspilling. Ergens posten is altijd net dat beetje leuker .

Maar waarom is juist dit album als ik vragen mag absoluut je #1 Soulalbum?

Was ook niet voor jouw geweldige recensie bedoelt hoor..... maar meer dat ik aan al het voorafgaande weinig tot niets toe te voegen heb.....

Maar dit is voor mij de ultieme soul plaat om de vrij simpele reden dat op dit album wat mij betreft alles samen komt wat soul zo intens en bijzonder maakt.....

Het album is een schitterend emotioneel geladen concept over pijn, verdriet en tegenslag (kommer en kwel al om zeg maar) en dan door Marvin zo emotioneel gezongen hij legt hier echt heel zijn ziel en zaligheid in.... Je hoort de pijn gewoon door je speakers komen....
En daarbij komt dan ook nog dat dit album groten deels autobiografisch is tja............. Tis gewoon mijn persoonlijke soul favo een brok emotie geweldig..... superlatieven schieten te kort.

Voor mij is dat ook de ultieme soulplaat, ongelooflijk hoe Marvin Gaye zijn ziel hier blootlegt, waarbij hij zich maatschappelijk en religieus op hartstochtelijke wijze engageert.
Naast de zang en teksten zijn de melodieën erg pakkend en gevoelig en hebben de songs de gepaste arrangementen gekregen, waardoor alles klopt als een bus. Vooral de titelsong is een absolute parel, die opbouw is gewoon schitterend.

Mijn favoriete soul-plaat. Zang, spiritualiteit, arrangementen, concept , muzikaliteit(let op de bassist) alles klopt. 'What's Goin' On' is ook nog eens één van mijn favorieten nummers aller tijden.

Ik zei het al in een vorig MuMe leven... dit is een hemelse plaat, een uitzonderlijk geïnspireerd artiest, prachtige arrangementen, in een tijd die gelukkig niet door BEATS werd gedomineerd, maar waar Soul nog echte soul was, muziek met een ziel, letterlijk!!

Prachtplaat, in een "rechtvaardige wereld" zat dit in ieders muziekcollectie, toch?
*****

Amen, brother.

Father M. heeft helemaal gelijk, maar toch zou ik hem willen uitdagen een album in z'n top 10 te zetten uit de tijd dat beats wat dominanter aanwezig waren in de popmuziek. laten we het ruim nemen: iets uit de afgelopen 20 jaar?

Heel weinig meer aan toe te voegen. Normaal gesproken is 1 april voor mij dan ook geen dag van grappen en grollen.
Ik heb dit album in luxe dubbel-cd versie - met de eextra Detroit-mix, drumgeoriënteerd en die is de moeite waard verder nog live opnamen uit '72. Bovendien: het goede nieuws is dat dit album op 180 grams-vinyl nu voor een vriendenprijs (12 euri) te koop is, naast - één van mijn andere favorieten "Curtis" (van Curtis Mayfield), echt een must have.

De teksten van dit album zijn uiterst sterk en pakkend! Marvin Gaye brengt het ook intens en weet zijn gevoelens en gedachten goed over te brengen via zijn muziek.

In dat opzicht pakt het mij, die prachtige teksten met de muziek die de boodschap overbrengen, alleen spreken de muziek en de melodieën op zich mij minder aan. Helaas: 2,5, misschien komt hij nog tot 3. Ondanks de redelijk lage score toch een album die mijn respect krijgt, al was het maar vanwege de teksten!

Beetje verwarrend zoals jij deze plaat beoordeeld..

Wel, zoals ik zei vind ik de teksten zéér sterk én voel ik ze sterk via de muziek: de boodschap wordt dus goed overgebracht.

Alleen kan ikzelf niet van de muziek zélf genieten, vandaar een score die wat aan de lage kant is. De muziek verdient punten voor het eerste maar voor het tweede kan ik weinig punten toekennen.

Volgens Oor (dec.2000/jan. 2001) één van de topplaten van de laatste halve eeuwe ervoor.

Uitermate actueel, qua thematiek (wat doen we met de aarde) - destijd in de jaren '70 enorm onderschat. Voor mij: tracks 1, 2, 6 en 9 - enorm actueel. Qua inhoud, muziek en feel. Ik denk dat Gaye zichzelf overtrof. Bono mocht willen dat 'ie zo to the point kon zijn.

Wat een heerlijk album van Marvin Gaye. Ik luister het nu al een tijdje en elke keer geniet ik er weer van. De mooie (en naar mijn mening tijdloze) producties zijn perfect voor het heerlijke stemgeluid van de zanger. Er zitten genoeg verassingen in zoals de rasp (of wat is het) op Right On tot de stukjes hoge zang op het nummer Inner City Blues (Make Me Wanna Holler). Maar vóór deze tracks wist ik al dat dit een perfect album voor mij zou worden. Daarvoor hoef ik alleen de intro al af te spelen, die mij weet te raken en voor kippenvel weet te zorgen. 4,5* wat zeg ik 5*!!!

What's Going On (de Song) Verder....Top Soul plaat.

....1 van de beste soulplaten Allertijden (in mijn top 10 Soul) en een klassieker in de pophistorie dus.
Voor mij niet zo zeer vanwege kant A maar juist 'the otherside' met o.a. 'Mercy Mercy Me' en 'Innercity Blues'...weergaloos!

Een klassieker van Marvin Gaye, laat ik dat maar alvast even gezegt hebben.
Mijn eigen zingende priester in de huiskamer. Heerlijk heerlijk en nog 'ns heerlijk. Daar heb ik Andries Knevel niet voor nodig.

37 jaar na dato en nog niets aan zeggingskracht ingeboet. Heel deze (concept)plaat zit van A tot Z goed in elkaar; tekstueel/productioneel/arrangementen/zang....Marvin was nog niet helemaal verkloot aan de drugs.

What's going on...anthem voor die generatie alsook voor de huidige.
What's happening brother, de sfeer, zijn stem zoetgevooisd maar de tekst brengt al swingend de situatie naar voren.
Flyin' High.......Save the children...God is love........Tot zover deze lezing uit Marvin 3,4 en 5....Prachtige muzikale mis.

Mercy mercy me...Marvin's statement, dat Al Gore ruim 35 jaar na dato nog eens benadrukt...maar goed niemand leert van de geschiedenis...en zo zal die zich blijven herhalen en herhalen...het heeft i.i.g dit pareltje opgeleverd...dus vooral doorgaan met de destructie van de aarde...dat doet de muze goed.

Right on...ik begin te begrijpen hoe mensen met hun handen hoog en hun ogen dicht mee kunnen deinen vanuit het geloof...als ik dat ooit nog eens zou doen, dan wel op deze prachtige hypnotiserende muziek...en alleen in mijn eigen huiskamer natuurlijk, een sterk staaltje muzikaal meditatief moment.
Wholy holy...We proclaim love, our salvation...ooh ooh..
Inner City blues...en eindigen met een klassieker..John Legend mag er eens aan ruiken zeg.

Inderdaad een prachtige plaat, een tijdloze klassieker. Ik ben destijds met dit album begonnen en was er helemaal weg van. Daarna vele andere albums van Marvin Gaye aangeschaft, maar geen enkele daarvan kan aan deze tippen.

Heb het geloof ik niet helemaal begrepen ofzo, want ik vind het naast nogal eentonig en voorspelbaar ook nog eens in elk opzicht weinig interessant. Je moet het voelen, hoor ik hier vaak over; nou, ik voel het duidelijk niet

Volgens mij waren er eerst 11 geboden, die ene die Mozes liet vallen bevatte volgens mij: Gij zult van smaken verschillen.

Geweldige plaat.

En dat vinden een hoop artiesten ook.
Hoe vaak er wel niet van deze plaat is gesampled is niet te tellen.

Hier staan z'n beste nummers op vind ik.

Van Inner City Blues krijg ik bijna tranen in me ogen wat een topplaat.

Ik slaag er niet in iets te vinden wat het heel hoge gemiddelde van deze cd kan rechtvaardigen.

Het is allemaal wel zeer proper gebracht en ongetwijfeld mooi gezongen. Daarnaast zijn de arrangementen best wel aangenaam, eens je erop let tenminste.

En daar wringt nu net het schoentje in mijn geval; deze cd lijkt zomaar voorbij te glijden zonder dat iets je echt bij blijft. Alles klinkt min of meer hetzelfde en gaat op een gezapig tempo verder zijn gangetje. Wat mij betreft lang geleden dat ik een cd kocht waarbij het uiteindelijke resultaat zo ver onder het (hoge) verwachtingspatroon lag.

Ik geef hem nog even om toch ergens "de klik" te maken, maar vrees dat ik hem nadien enkel nog opleg als achtergrondmuziek.

3 ***

Als er nog mensen mochten zijn die denken dat alle zwarte soul muziek hersenloze bagger is, dan zouden ze hier eens naar kunnen luisteren.
Zeldzaam consistente plaat.

Bestaan die mensen dan?

En bedoel je daarmee dat die mensen de blanke soul (voor zover die bestaat) beter vinden?

a) Ja...die mensen bestaan
b) het een volgt logisch niet noodzakelijk uit het ander

Nou denk ik niet dat er mensen zijn die wel van witte soul houden, maar niet van zwarte (soul-discriminatie).
Of er witte soul is? Nou ja...er zijn witte mensen die soul maken. Cherry Red, Van Morrision etc.
Verder is muziek gewoon muziek.

Jaaaaaaaaaaaaa, klassieker in het soul-genre en misschien wel genre-overstijgend. Behoort niet tot mijn absolute favorieten, maar dit is natuurlijk tijdloos mooi. Prachtige ruisende percussie met sfeervolle blazers en die stem!