Marvin Gaye - What's Going On (1971)

Verwarring alom: vroegah ("when air was clean and sex dirty") werd door Billboard (en da's toch een fatsoenlijke standaard v.w.b. Amerikaanse muziek) een onderscheid gemaakt tussen "Rhythm & Blues" en "Soul" - in de eerste categorie viel bijv. een band als The Meters en in de tweede vielen mensen als Marvin Gaye. Ik heb zelf altijd aangenomen dat het verschil zat in het soort begeleiding (blazers etc), alhoewel de serie Atlantic Rhythm and Blues (1947 - 1974) veel mooie soulmuziek bevat.

Rhythm & Blues, later afgekort tot R&B, verwerd tot 'arrenbie' a la Beyoncé etc. etc. en dat heeft IMO weinig meer met soul te maken.
Veel mensen zijn wellicht geneigd om bij soul te denken aan die 'arrenbie' en da's helaas een jammerlijk misverstand.
Het verschil tussen (oude) R&B en Soul is eerder gradueel, maar daar kan The Lion wellicht meer over vertellen

Echt een album dat ik vaak als achtergrondmuziek opzet, maar nou zette ik hem op en ging ik hem aandachtig luisteren en dan merk je pas echt hoe goed 'What's Going On' is.

De nummers hierop sluiten erg goed op elkaar aan; het is ook net alsof je naar een lang nummer luistert. Wat ook een klein nadeel met zich meebrengt, want tegen het einde begint de eentonigheid er een klein beetje in te sluipen bij mij. Maar een heel klein beetje hoor...

Muzikaal zit het allemaal erg goed in elkaar, vooral Right On vind ik wat dat betreft een topper. De zang van Marvin Gaye is natuurlijk helemaal geweldig; wat een talent. De teksten gaan over wereldproblematiek, religie en maatschappelijke problemen. Marvin Gaye weet deze onderwerpen (i.t.t. tot veel andere artiesten) heel overtuigend te brengen. Hij zingt erg gevoelig en met veel emotie (hoewel Save The Children wel op de grens zit van "bijna over de top").

4,5 ster van mijn kant voor deze tijdloze soulklassieker

Mijn introductie met Soul muziek en een betere eerste kennismaking kun je volgens mij niet hebben. Wat mij vooral opvalt is de enorm sfeervolle instrumentatie die het tot een prachtig bezield geheel maakt. Ik hoop dat ik nog meer moois uit deze muziekhoek ga waarderen.

Eindelijk heb ik tijd gevonden om deze prachtplaat eens te voorzien van een review. Wat mij betreft is dit album de beste soulplaat die ik ken en ik verwacht niet dat ik ooit nog een betere soulplaat ga horen. What’s Going On staat niet voor niets in mijn top 10 op een zeer mooie vijfde plaats.

Er is met veel man (en vrouw) aan What’s Going On gewerkt en dat heeft zich uitbetaald. De liefde en warmte waarmee dit album gemaakt moet zijn is eigenlijk onbetaalbaar. Elke klank, elk stukje zang voelt zo ontzettend intens aan dat ik dit album keer op keer omarm als ik het weer eens op heb staan.

De man om wie dit album draait is Marvin Gaye (goh, je meent het ) en hij zorgt er dan ook voor dat dit album vanaf minuut één een onvergetelijke ervaring is. Ik kan mij de eerste luisterbeurt nog herrineren, mijn moeder draaide dit album op de platenspeler en ik was meteen verkocht. Waar moeders allemaal nuttig voor kunnen zijn! De stem van de zanger is de mooiste die ik ken, hij weet prachtig te variëren (haalt alle tonen) komt super oprecht over (zeer belangrijk voor een soulzanger) en is daarnaast ook nog eens zeer authentiek (van zijn stem heb je er maar één).

Ik kan geen favorieten aanwijzen voor dit album, mission impossible. Want ik vind elk nummer fantastisch. Het samenspel tussen de instrumentatie (piano, drums, gitaar, saxofoon) en de warme zang van Marvin Gaye zorgt voor een groot hoogtepunt dat er helaas na 35 minuten al opzit. Want deze hemelse muziek mag van mij wel 24 uur duren.

Bedankt R&P voor deze mooie review die mijn smaakpapillen doet ontploffen. Mr. Marvin Gaye heeft een bijzondere band met mijn woonplaats (Oostende - Stad aan Zee - West-Vlaanderen - whatever).

Dit zal wel altijd in mijn top 10 blijven staan. Sinds ik hem voor het eerst hoorde is dit schijfje een vriend voor het leven geworden. (Als ik de elpee ooit zie staan neem ik die direct mee )

Gaye maakte simpele liefdesliedjes toen hij de drang voelde om iets relevants te maken, maar Berry Gordy (baas van het Motown label) zag daar niets in. Gaye heeft toen de song What's Going on opgenomen en gedreigd op te stappen als Gordy hem niet een hele plaat liet opnemen met dit soort materiaal.
Gordy heeft toen groen licht gegeven en Gaye heeft de rest van de songs opgenomen als twee stromen muziek (omdat ze over de twee kanten van een elpee verdeeld moesten worden).

Het resultaat is een van de mooiste platen ooit: geïnspireerd, gedreven, muzikaal. Het is soul met wat jazz invloeden.
En alleen maar sterker door de goede teksten: het gaat over maatschappelijke betrokkenheid, over hulp bieden, over religie.
Save the Children is bijna over the top, maar op de een of andere manier weet Marvin Gaye het door zijn oprechtheid toch voor mekaar te krijgen dit niet te sentimenteel te laten klinken.

Vannacht op Canvas (0u30 - 1u25), de documentaire Remembering Marvin Gaye van Richard Olivier en Manu Bonmariage over het verblijf van de soulzanger in Oostende (1981 - 1982).

Het is vandaag precies 25 jaar geleden dat hij werd doodgeschoten door zijn vader. Jammer dat het geen aprilvis was, anders zou de man morgen zijn 70ste verjaardag vieren.

je bent toch ziek in je hoofd als je je eigen zoon doodschiet

En dan nog zo'n getalenteerde mens als Marvin Gaye.... Vandaag precies 25 jaar geleden doodgeschoten, maar ik moet enkele posts terug, misschien zei iemand anders dat al...

By the way, ik blijf dit album zijn absoluut meesterwerk vinden, al mogen Let's Get It On en Here, My Dear mogen er ook wezen!

Is en blijft toch straf hoor. Exact 25 jaar door en zijn teksten zijn nog steeds zo waar en toepasselijk.

Voor mij is 1 april geen grappendag: nog regelmatig kippenvel van zijn muziek - thanx for the reminder Kronos, 'k zet de recorder op scherp.

Hij had Oostende niet moeten verlaten - was ie in balans gebleven.

Euh... tja, hmm..... wel....... tjongejonge, ik.... goh...... pfff.... man, man....... euhm..... mijn god..... ik....... Damn...

Gewoon 5 sterren!

Mee eens

Sluit mij helemaal aan bij Rhythm & Poetry van 13 maart jl. Prima recensie geschreven.

Prachtige overgangen, fantastische muziek, de tranen springen spontaan in je ogen. Maatschappelijke betrokkenheid, emoties, alles past bij deze plaat.

Ik ken niet alles van Marvin Gaye. Maar van wát ik van hem heb (o.a. ook Let's get it on) is dit wel het beste, Eén van de allerbeste soul-platen ooit. Eigenlijk is het top 10 werk, maar ja.

Valt zeker onder de categorie "standaardwerk voor een cd-verzameling, deel 1".

Mercy mercy me.

Wat betreft de positieve punten van het album; ja. Qua smaak; niet helemaal. Favoriete nummers What's Going On en Mercy Me (enkele nummers lijken wel iets op elkaar, maar enfin). Zelf ben ik overigens ook niet zo gecharmeerd van dat 'praatnummer' (ik ben de titel even kwijt).... Ik zal zelf trouwens nooit een CD in mijn verzameling hebben alleen vanwege zijn status, maar da's wat anders.

Gehéél off-topic maar okay. Sommige cd's, zoals deze What's going on, zijn zo goed, dat ze de basis vormen bij het bepalen van je muzikale smaak.

Ook al ga je volledig de headbangers kant op, ik vind dat je bijvoorbeeld What's going on minimaal een aantal keren moet hebben gehoord.

Iedereen die schrijft op musicmeter heeft één of meer muzikale voorkeuren, maar ik ga er van uit dat iedereen in eerste instantie liefhebber is van muziek.

Mijn hart ligt ook maar marginaal bij de soul. Maar ik heb toch heel wat werken van Stevie Wonder, Earth, Wind & Fire en deze Marvin Gaye in huis, gewoon omdat het goed is.

What is going on is, samen met Songs in the key of life, zo ontzettend briljant, dat iedereen die geïnteresseerd is in muziek er een keer kennis mee moet hebben gemaakt. Al was het daarna alleen maar om te weten waar je over praat!

Ik heb ze beide diverse keren beluisterd en vind ze zeker van heel goed niveau, maar soms 'smaakt' je iets niet voldoende genoeg om een album aan te schaffen; dat hangt natuurlijk ook van iemands 'drempel' af wanneer ie wel of niet iets koopt. Voor de rest kan ik je verhaal wel volgen en waardeer ik soul ook wel, maar ik heb er (net) te weinig mee om een heel album aan te schaffen (tot nu toe). Ik ben daar (denk) wat teveel "rocker'" voor en lijk jij (Musician) wat meer in het 'midden' te zitten (wat ik weleens van je lees, maar uiteraard weet jij dat zelf beter).

Ja, ik denk dat we sterk van mening verschillen over het aanschaffen van cd's. Die grens ligt bij mij heel erg laag, koop ook veel onbeluisterd, als de groep/naam mij al bekend is. Of als je al alles van hem/haar hebt. Dan kan iets tegenvallen.

Goed of slecht, dat kan ik hier allemaal laten weten.

In het geval van What's going on kan iederen wat mij betreft alle remmen, mogelijke bedenkingen, zonder enige twijfel laten varen, bij wijze van spreken op Niet goed Geld terug garanties.

Als ik zo als jou zou kopen, dan kwam What's Going On ergens midden in de kast te liggen om 'm er af en toe een paar nummers van te beluiteren en dat is mij te gek; iedereen moet dat uiteraard voor zichzelf uit maken.....(ik heb er nu al menige die ik nooit meer afspeel, "klassieker" of niet).

Mijn favoriete album van dit moment, kan niet anders zeggen dan dat ik hier heel erg van onder de indruk ben. Ik ben met dit album in aanraking gekomen ik denk een jaar terug via mijn moeder. En sindsdien heeft What's Going On mij in haar greep. Marvin's stem is heerlijk, ik voel hem helemaal en dat is toch erg belangrijk als het om een soulzanger gaat . Naast de zang is ook de instrumentatie van een werkelijk geweldig niveau.

Je bedoelt.....eh....ongelofelijk.....pfff.....niet normaal meer....goh.....ja, dit is.....eh...man, man, man......je hebt gelijk.

En toch beklijft deze cd mij niet. Ik heb hem meermalen geluisterd maar hij pakt mij niet. Dit terwijl ik toch een grote fan van Motown ben. Zo blijkt maar weer dat smaken verschillen. What's going on and flying high... blijven mijn hoogtepunten. Het middenstuk vind ik inderdaad erg op elkaar lijken. Jammer...

Teksten zijn behoorlijk zwartgallig en je voelt aan deze cd dat er een getroubleerd man aan het zingen is. Het is wel een geheel en dat kan je van het merendeel van de albums van tegenwoordig niet zeggen.

Gelukkig zijn we niet allemaal hetzelfde en bestaat er niet zoiets als objectiviteit bij muziek( smaak) ......

Ik denk dat M. Gaye vrij veel strijd met Motown heeft gehad om dit soort albums uit te mogen brengen (net als Wonder). Het is dan ook niet de geijkte motownsound.

Nog een persoonlijk anekdote: als het op het werk een beetje te druk is, dan zeg ik tegen mijn collega: "Ik heb een beetje soul nodig", en dan speelt dit album of Gil Scott-Heron (album Pieces of a Man), want beide albums staan ook op de werk-peecee. Vanwege een metalhead met smaak (hoop ik ).

Wat ik heel bijzonder vind, en wat de waarde van dit album voor de hedendaagse muziek aangeeft, dat er nog bijna dagelijks mensen reageren op een album dat al 37 jaar oud is.

Toen was ik nog niet eens geboren;)

Je kan het geweldig vinden of niet, het houdt nog steeds veel mensen bezig....

Waarschijnlijk trap ik nu een hoop mensen op hun ziel..
Maar ik kan niet warm worden van Marvin Gaye.
Ik voel de muziek van Marvin niet... ik vind het ook wat soft.
Ik ben een liefhebber van soul, alleen nee.. ik voel het niet.

vandaag de deluxe edition gekocht...
2cd's met de originele mixtape van 5/4/71 en
op cd2 het live concert van The Kennedy Center van 1/5/72
en op diezelfde cd de 3 singles.

Top album die stem van hem is echt geweldig. Niet helemaal eerlijk dat hij niet net zoveel eer kreeg toen hij stierf als Michael Jackson.. Maar goed dat is de kromheid van de popmuziek.. Lady Gaga is ook populair..

Marvin Gaye was ook zo geen icoon als Michael Jackson, maar hij was ongetwijfeld één van de grootste soulzangers en dit album is een onverwoestbare klassieker.

Het lukt mij niet om in dit album te komen. Vanwege de vaak lovende recensies aangeschaft, maar ik kan er na een aantal luisterbeurten (nog) niet zo veel mee. Maar slecht is het natuurlijk niet.