IQ - Resistance (2019)

Hahaha.... Zolang ik maar geen fallout krijg...

Hi-res downloads/streams zijn inderdaad wel wat anders dan de mp3 van spotify. Zal nog wel even duren voordat ze daar ook allemaal naar overgestapt zijn. Ondertussen zijn de meeste artiesten ook wel aan spotify en dergelijke begonnen, dus wie weet. Tot die tijd blijf ik nog gewoon cd's kopen

De CD klinkt in elk geval goed, je hoort nu nog meer details en hoe de muziek is opgebouwd. ?

oef , gelukkig nog iemand die cd's aanschaft . ….

Heb een maand tandenknarsend zitten wachten maar nu heb ik ook mijn CD exemplaar (gewoon in de winkel gekocht) in mijn bezit.
Het is precies wat ik er van verwachte dus dat was weinig nieuws onder de zon met uitzondering dan van het uitstekende spel van Neil Durant want dat is toch wel een uitstekende aanwinst voor deze groep.
Deze muziek moet je natuurlijk lekker thuis ondergaan (met een drankje en een rokertje) op een normale geluidsinstallatie in plaats van een of ander snertgeluid uit zo'n kut telefoontje.

Ben ik echt de enige die hier niet veel aan vind?

IQ lijkt nou niet bepaald gegroeid en exact hetzelfde te doen sinds Dark Matter, maar dan met een lelijke synth en gitaarsound dat me doet denken aan Galahad.

IQ lijkt voor een stoere sound te willen gaan. De kant op die Pendragon ook al was op gegaan. Maar het wordt er niet mooier van. De volgepropte songs geven nergens rust maar denderen over je heen als een intercity. De dik aangezette riffs hadden voor mij niet gehoeven. En dan dat houthakkerige gedrum. Maar dat was eigenlijk altijd een issue bij deze band.

De tijd dat IQ mij plezierde ligt ver in het verleden (Subterrannea en Seventh House). Ik denk niet meer dat het goed komt tussen mij en deze band. Gek eigenlijk dat ik best een tijd erg over hen te spreken was.

Geen score voor deze plaat, want dat vind ik niet eerlijk voor de fans.

Persoonlijk vind ik het jammer dat je niet stemt op deze plaat.
Als we alleen hoge scores geven dan kunnen we beter het stemmen afschaffen, lijkt mij
ook niet eerlijk naar de fans en andere mume gebruikers zoals ik.

Dan wordt het een schamele 3***. Maar wie weet kom ik er ooit op terug en vind ik IQ ineens weer wel goed.

Maar heeft nu niemand problemen met het overweldigende geluid? De veel te dik aangezette synth, gitaarriffs en drums? Het totale gebrek aan dynamiek. Het klinkt als een mengsel van pop, metal en techno/trance.

En dát vind ik nu juist zo mooi, die vette synthesizers en zware gitaren, maar een gebrek aan dynamiek, nee... dat ervaar ik totáál niet. Het zou IQ overigens wel sieren om deze prachtige klanken eens als hi-res audio uit te brengen. Daar vraagt deze muziek gewoon om!

Ik lees vaak over berichten over hi-res (high resolution). En dan met name bij progrock. Liefhebbers van andere genres hoor ik er nooit over.

Maar daar kan elke persoon die via streamingservices luistert toch voor kiezen? Ik luister via streaming via de hoogste resolutie.
Ik lees ook dat mensen stellen dat het 'slechts' .mp3's zijn die worden aangeboden. Maar het zijn volgens mij .wav-files waar je naar luistert. Behalve als je natuurlijk naar lage kwaliteit luistert, omdat je daar voor kiest.

Cd's verbeteren echt de geluidskwaliteit niet. Ik ga in enkel geval niet deze cd kopen. Ik heb niet eens een cd-speler.

Nu mijn vraag: als iedereen zo verzot is op hi-res,ven schijnbaar Spotify de duivel is. Hoe luister je dan deze plaat (zonder de cd te kopen?). Of moeten IQ-fans verplicht cd's kopen?

Noot: op mijn studio-apparatuur (ik heb professionele producer-spul) klinkt vinyl prima. Zelfs op Spotify-geuploadde albums klinken kraakhelder en prachtig. IQ klinkt als een bak herrie. Een dikke brei geluid zonder!!! dynamiek.

Where can you buy hi-res music? Here are the top download sites | What Hi-Fi?

Nogmaals: IQ biedt haar muziek (helaas) niet aan in hi-res, dus kon ik alleen de cd of vinyl kopen. Spotify gaat niet veel hoger dan mp3 (ongeveer 320 kbps). De CD klinkt altijd beter dan Spotify. Voor het overige zijn over dit onderwerp genoeg topics op deze site te vinden! En.. natuurlijk luister ik niet alleen prog in hi-res.

Overigens denk ik dat ik op termijn de cd wel aanschaf, maar de hi-fi discussies laat ik aan me voorbij gaan.

Bedankt voor de info.
Toen ik toentertijd mijn eigen muziek aanleverde voor streamingservices moest ik wel wav's aanleveren. Maar schijnbaar converteert Spotify dat weer naar .mp3.

Zoals gevreesd is deze plaat toch vooral een herhaling van zetten. Bijkomend nadeel is dat ik twee schijven te veel van het goede vind.
Wel vind ik de tweede plaat wat beter dan de eerste, en zeker The Great Spirit Way is een erg fijn nummer. Hopelijk gaan we die ook live horen.

IQ, ben 2 maanden verder met luisteren, ik zie ze als bloedverwanten van Marillion, meer dan 40 jaar musiceren en ze worden nog beter, van beide de laatste albums..
Resistance vind ik hun beste album, daarom de volle mep, de verschillende accenten die bij aandachtig luisteren mijn gehoor bereiken vind ik geweldig, dit lukt alleen door vaak en aandachtig luisteren, voor zangers en gitaristen heb ik altijd een zwak gehad en brengen extra stemmen, Steve Hogarth, Nick Barett en ook Peter Nicholls. De verschillende structuren en opbouw van nummers als Rise naar Stay Down naar Alampandria naar Shallow Bay is in 1 woord magnifiek, hun vroegere albums heb ik minder beluisterd maar dat ga ik inhalen, de onbetwiste nummer 1 van 2019..

Ik verhoog mijn stem met o.5. Zeker het nummer Another Lifetime is een masterpiece in de progmuziek!!

Harde noot om te kraken met al die epics. Met die spooky tonen van For Another Lifetime begint het nou wel te komen. Hier en daar klinkt het mij nog wat stuurloos, sublieme voorganger zie ik het niet overtreffen.

Gewoon heel veel beluisteren. Na elke draaibeurt wordt deze steeds beter en kan gerust naast The road of bones.

Oh ja, dit album kan makkelijk naast The Road of Bones staan. Maar ik begrijp heel goed dat de grote hoeveelheid muziek soms een dingetje kan zijn.

Denk toch allemaal net wat minder pakkend in mijn oren. A Missile de vertrouwde omineuze opener, maar haalt het voor mij niet bij een Sacred Sound of The Wrong Side of Weird.

The Road of Bones een krachtige terugkeer naar topvorm met louter sterke tracks waaronder bijvoorbeeld de hemeltergend schitterende ballad Ocean of het retestrak gecomponeerde Constellations, en natuurlijk de epic Without Walls die ik tot een van hun beste ooit reken.

Vooralsnog kan ik allemaal net wat minder met de structuren hier aangetroffen. Neigt voor mij toch meer naar een Frequency dan: allemaal zeer vertrouwd en uitstekend klinkend maar ergens iets missend.

Nee, het is mij allemaal wat te veel : ellenlange nummers waar ik weinig lijn in kan ontdekken, een sound die op mij nogal eenvormig overkomt met steeds weer die synthesizer op standje mannenkoor, en teksten waarvan ik de grootste gedeelte van de tijd geen flauw idee heb waarover ze gaan. Belangrijkste pijnpunt is voor mij de stem van Peter Nicholls: op zich zingt hij wel mooi en zuiver, maar hij klinkt eigenlijk de hele plaat door hetzelfde, uit zijn stem spreekt steeds dezelfde kwetsbaarheid en/of berusting, nooit eens echte agressie of vrolijkheid of woede, en hij is ook zelden of nooit "double-tracked" of met achtergrondzang te horen, en dat helpt allemaal niet mee om de muziek wat afwisselender te maken. Juist de nummers waarin de band wat anders klinkt (If anything met die fretloze bas en dat begin met lichte elektronische drums, Perfect space met een wat afwijkend gitaargeluid, de elektrische en daarna gewone piano op Fallout) steken er dan bovenuit, maar ze zijn in de minderheid. Dat mooie tussenstuk op Fallout met die piano, en dan knalt na 13 minuten die gebruikelijke synthesizer er weer in, en na 15 minuten mogen de drums los gaan met een enorme herrie op de bekkens... Wat voor een ander misschien aangenaam vertrouwd is, klinkt voor mij teveel naar een eenvormige brei waarin ik pakkende melodieën maar mondjesmaat kan ontwaren.

blijf het heerlijke muziek vinden, uurtje alleen dan IQ toch heel vaak ......shallow bay is het nummer voor mij..

Prima plaat, wel ietsje minder dan zijn voorganger The Road of Bones.
Waar het m in zit ben ik inmiddels ook achter: een gebrek aan memorabele melodieën. Ook zijn de epics op deze plaat niet de meest samenhangende van de band. Fallout lijkt meer dan een tribute aan Yes’ Awaken gezien de identieke akkoorden progressie.

Omdat IQ binnenkort met nieuw werk komt, draai ik deze nogeens. Zwaar en bombastisch IQ materiaal., waarschijnlijk door de zeer prominente aanwezigheid van de toetsen partijen.
Vooral cd 2 is top.

Dit album is een absoluut meesterwerk. Zoveel kwaliteit .
3 epics op één album van enorm hoog niveau, veel beter wordt het niet! Absoluut hun beste werk. Dit is niet te overtreffen voor ze.. 1 uur en ruim 3 kwartier genieten. Wat voel ik me verwend, dank je wel IQ.

Vind dit ook hun beste. Heb Dominion nu een paar keer geluisterd, ook fantastisch. Maar Resistance is in alle facetten nog een stuk beter, dubbele speelduur met 3 geweldige epics, pure verwennerij.