Yann Tiersen - Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain (2001)

Bijna perfect, als je hier niet supervrolijk van wordt...

Ik vind het jammer dat er iets teveel herhaling in deze soundtrack zit. Dat accordeondeuntje gaat soms een beetje vervelen.
Daardoor kom ik niet hoger dan 4 sterren.

Melancholisch, ontroerend, kippenvel. Mooi, mooi, mooi. En dat deuntje is ook mooi

5 sterren, evenaard de film.

Terwijl ik normaal gesproken het totaal geen probleem vind als een thema steeds herhaald wordt, zoals bij zoveel scores het geval is. Hierbij is dat toch een probleempje. 4 sterren

5* Beste soundtrack tot nog toe imho!

Idd, iets te veel herhaling, maar je wordt er wel heerlijk vrolijk van .
4,5 ster .

Briljante film, briljante soundtrack. Heel okay om bij het leren op te zetten, of als je iets vervelend moet doen. Past perfect bij de vrolijke film Amelie.

Inderdaad een plaat met de nodige herhaling, maar ik kan dat wel waarderen in een soundtrack. Mooie muziek, met wat naar mijn gevoel dissonerende andere nummers. Voor mij niet de beste soundtrack ooit, maar zeker de moeite waard, al is het maar om de sfeer van de film weer op te halen.
4****

Mooie muziek, dat past bij een schitterende film. Alleen jammer dat het nummer "la fenetre" er niet opstaat. Wat ik eigenlijk ook een van de mooiere nummers vind van Yann Tiersen.

Echt prachtige muziek. De pianonummers zijn ongelofelijk mooi 5*

In de film erg mooi, zonder film vraag ik me af waarom ik die cd heb opgezet. Miskoop dus.

Een geweldige film en brrr wat een lekkere soundtrack

Enige uitleg is hier zeker bij nodig!

Ik heb dat ook wel hoor. Na verloop van tijd gaat het gewoon een beetje vervelen. Ik had dat al toen ik de film voor het eerst zag: het idee dat de muziek zonder de beelden niet zo bijzonder was (hetzelfde deuntje komt zo vaak terug). Ik heb de CD ook pas gekocht toen ie nog maar 9 euro was... Het blijft allemaal zeer mooi, maar je moet hem niet te vaak draaien en zeker niet te bewust naar luisteren. Zelf vind ik de soundtrack van Goodbye, Lenin wat dat betreft een stuk fijner.

Aha. Wel, ik vind dat dus niet. Ik zet de soundtrack graag op als achtergrondmuziek...

Nou...''achtergrondmuziek'' en ''zeker niet te bewust naar luisteren'' is wel een overeenstemming anders.

Amelie Poulain soundtrack ****

Bijwijlen geniale muziek die perfect op je gemoedsrust werkt en een heel luchtig sfeertje opwekt. De acordeon - en piano deuntjes zijn van ongekende klasse.

Zoals gezegd is er misschien iets teveel herhaling, maar als je de cd maar zo af en toe opzet (in de auto, op weg naar Frankrijk bijvoorbeeld) dan is dit toch wel heel erg leuk

Onvoorstelbaar mooie soundtrack, die je met 'achtergrondmuziek' gigantisch tekort doet. Niet alleen weet Tiersen hier een hele sloot bescheiden, maar tegelijk bloedstollend mooie nummers af te leveren, ik vind het ook best indrukwekkend dat hij nagenoeg alle partijen zelf heeft ingespeeld, in zijn eentje, in zijn eigen studiootje. Alleen de strijkers heeft Tiersen niet zelf gedaan, en natuurlijk die twee ruisende en krakende vocale nummers.
Tegelijk is dit ook een soort van 'best of' van Tiersen, want zo'n beetje de helft van de nummers komt van oudere platen van hem. En dat zijn er nogal wat, dus ik heb plotseling weer genoeg om achteraan te gaan.
Het bezwaar van 'teveel herhaling' vind ik nogal vreemd. Oké, veel accordeon en voornamelijk wals, maar bij een vierkwartsmaat gitaarrockband ga ik toch ook niet zeuren dat ik nu wel genoeg gitaren heb gehoord? Elk accordeon-nummer op deze soundtrack heeft zijn eigen wonderlijke schoonheid.

5*, geen cent minder.

Die 'herhaling' zorgt er zelfs voor dat deze plaat een 'eenheid' is, naar mijn mening.

Precies hetgeen wat ik bij Lenin wel voel , maar bij deze niet

Een van de beste soundtracks!
Zooooo sfeervol.

Tip:

als je eens een serieus gesprek met iemand moet hebben, zet 'm 'ns op.

Éen woord: MEESTERWERK.

Over 100 jaar wordt het nog steeds gedraaid bij Studio Tour de France

5 dikke sterren.

Al jaren strijden Amelie en The Untouchables om de titel 'favoriete film allertijden', maar Tiersen wint het qua soundtrack van de toch ook niet misselijke Morricone. Wat een prachtige stukken, met Amelie's walsen en het magistrale Le Moulin als hoogtepunten.

4,5*!

The Godfather en Pulp Fiction worden meer vernoemd denk ik, maar kom, dit hoort hier niet echt thuis.

Een wondermooie score. Als je de cd als één geheel beschouwd passen de herhalingen wel vind ik.

Rota's werk kan ik in komen maar bij elkaar gezochte liedjes....

Ik was de woordjes 'bij mij' vergeten...

Hij sprak over de films zelf, niet over de soundtracks.

Krijg ik gewoon tranen van in mijn ogen. Wat een pracht. Live komen uw armharen er van overeind. Een streling voor het oor deze keer. Past perfect bij de sfeer van Amélie. Die soundtrack laat me maar niet los...tiediedie tiediedie...


aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah droom droom.
steek die 'fraises' op je vingers!

szynell.

Dit is mijn lievelingsfilm, en de muziek is ook prachtig. Erg genietbaar allemaal