Billy Idol - Rebel Yell (1983)

Met dit album kwam ik tien jaar geleden in aanraking, een vriend van mij was zeer te spreken over deze plaat. En ik deel zijn mening, Heerlijke nummers die je zo hard mogenlijk moet draaien. Vooral in de auto is dit absoluut heerlijk om naar te luisteren. en dan met name "Blue highway"


**** voor Billy.

De meeste nummers ken ik al wel, nog niet allemaal!
Rebel Yell is een absolute TOPPER!

Voorlopig 4* voor de nummers die ik tot nu toe ken.

Totdat ik de laatste nummers ook heb gehoord!

typisch een marketingproduct die idol

naar voren gechoven met rebel image, stoer kopje, wat geschreeuw, en warempel, het klonk nog lekker ook

beetje 13 in dozijn nummers als je het mij vraagt

maar cradle of love, mony mony, rebel yell, eyes without a face, klinken toch erg lekker

geen heel album waard helaas

Je vergeet het mooiste nummer van dit album wat juist niet '13 in een dozijn is'; 'Flesh for fantasy'

Bovendien geef je Idol iets te weinig credits door hem neer te zetten als een marketingproduct, hij richtte twee bands op, waaronder Generation X, speelde met punkers van het eerste uur en maakte toen hij solo ging gebruik van zijn looks. Dat mag!

vooruit, ik doe water bij de wijn

toch, het is zon beetje als met het zz top geluid ten tijde van commercieel doorbreken, muzikaal niet veel bijzonders, maar het klonk wel erg lekker

Deal!

No deal!

ZZ Top was muzikaal absoluut anders dan de overige muziek in de tijd dat ze commercieel doorbraken!
Halverwege jaren 80!
Moet je maar eens naar andere albums van ZZ luisteren!

Maar dit terzijde!

Dit hier is toch wel het beste album van Idol!

6 geweldige nummers (1 3 4 5 6 en zeker ook en 2 goede albumtracks.
Alleen Daytime Drama doet me weinig!

3,5*

do not stand in the shadows is echt het beste idol nummer dit is 1 van zijn beste albums

Ik bedoelde hierboven track 8 (Do Not) Stand in the Shadows i.p.v. (smilie met coole bril is een 8 met een afsluitend haakje (heb ik ook weer wat geleerd, ha, ha)

(Do Not) Stand in the Shadows behoort wat mij betreft samen met Rebel Yell en Blue Highway tot de ultieme top 3 van beste nummers van Billy! En ze staan zeker ook alledrie in mijn top 50 ever!

Volgens mij het beste album van Billy Idol.
In Amerika verkocht het ook als snoepgoed. Mooie nummers zoals 'Eyes without a face', 'Catch my fall' en de titeltrack.

eyes without a face en flesh for fantasy zijn ijzersterke songs,de rest van dit album zal ik nog eens gaan beluisteren

Ook weer een aardig album van de voorloper aller Idols (haha, ook beperkt houdbaar), maar ook hier op een aantal zeer geslaagde nummers; Eyes Without A Face & Rebel Yell.

Ken dit album niet, en ik denk dat ik dat zo houden kan. Ben nooit zo weg van Billy geweest. Maar Rebel Yell, daar was ik he-le-maal freak van.....in de auto, raampjes open, wind in het haar en heerlijk knallen met vol. op tien. Ja, goede herinneringen aan die song.

De man heeft een prima stem en bepaalde nummers zijn beslist klassieker te noemen, maar Idol was toch teveel een idol ipv een musicus, de hele plaat schiet tekort.

Ik vind dit zijn allerbeste. Ik betrap me er op dat ik de laatste tijd the dead next door en don't stand in the shadows steeds vaker draai. Die ene futuristische clip waarbij Billy Idol die mens-zombies van een dak slaat staat ook nog op mijn netvliezen gebrand. Ik weet niet bij welk nummer dit hoort, de clips en zijn aparte kapsel gaven het een soort van blade runner sfeertje. Jammer van de albumversie van eyes wihout a face, een van mijn favorietste nummers ooit, dat die is gerekt met een paar minuten. Dat kan dit machtige nummer nou nét niet hebben. De radio versie vind ik beter, zodat ik dan toch de versie van deze plaat moet overslaan.

Ik vind trouwens ook dat de songs van Billy Idol die hij akoestisch speelde ook schitterend zijn om te luisteren. Ik hoorde wel eens een live akoestische versie van eyes without a face op de radio voorbij komen. Nou wauw, jammer dat daar geen cd van te verkrijgen is.

Het meeste geslaagde werkstuk van Billy Idol. Dat is bij het beluisteren ervan de treurige conclusie. Later werd het alleen maar erger, met smaakloze covers van klassiekers als gevolg.

Eyes without a Face vink wel een mooi/goed nummer; de rest ken ik niet en is voor de meesten zo te lezen ook niet echt de moeite waard, maar....beauty is in the eye of the beholder.

Ik denk dat je "Shock To The System" bedoelt, van het onderschatte album Cyberpunk.

Met dit album vestigde Billy Idol zich even in het sterrendom . De man had natuurlijk een beetje een gemaakt image . Een overgebeleven stoere punker met evengoed commercieele aspiraties .
Achteraf is het ook wat gedateerd . Produktioneel helemaal in het tijdsbeeld van toen .
Toch heeft het wel iets . Een song als de titeltrack doet het nog altijd lekker in 1 of ander rockcafe , als iedereen lekker in de olie is .
Een andere single Eyes Without A Face is nog altijd een puike song . Deze heeft een lekker rocky middenstuk en een verder prima verloop . Ook songs als Blue Highway en Flesh For Fantasy zijn lekker .

Idol pakt zijn kans hier en uiteindelijk is het eigenlijk best een lekkere plaat . Eightiesrock met een gepoleist randje . Cyberpunk vind ik uiteindelijk zijn meest geslaagde plaat .
Helaas was het fenomeen Billy Idol toen al grotendeels vergeten .

Het is de clip van Dancing with myself.

Die is wel te verkrijgen! De cd VH1 Storytellers van Billy moet je hebben! Staan nog meer schitterende akoestische uitvoeringen van zijn nummers op.

Terug naar dit pracht album; samen met Devil's playground en Charmed life zijn allerbeste werk! Op dit album is geen slecht nummer te vinden vind ik. Opener Rebel yell is gelijk een schot in de roos. Heerlijke rocksong; volle kracht vooruit! Blue highway is nog zo'n heerlijke stamper die het bij uitstek goed doen in de auto op een sunny day.
De subtiele songs Flesh for fantasy, Eyes without a face en Catch my fall tonen aan dat Billy wel degelijk instaat is tot meer dan alleen het betere rampestamp werk!
En dan is er nog Do not stand in the shadows. Een weergaloos nummers dat met gemak tot zijn beste werk gerekend mag worden! Billy verwierf met dit album terecht de sterrenstatus wat mij betreft!

Heerlijk album dit zeg.

Eyes Without a Face was het nummer wat mijn aandacht vestigde op Billy.
De manier waarop hij op verschillende manieren in het nummer zingt, afwisselend stoer en fragiel én ook de gitaarpartijen van Steve Stevens doen het goed.

Ik begrijp dat men het idee heeft dat Billy iets gimmick-achtigs en gemaakts heeft.
Ik weet het niet zeker..... inderdaad hij heeft in Generation X gezeten dus....
Ook de videoclips vind ik nog steeds apart. De Clips van Eyes Without A Face en Flesh For Fantasy zijn toch echt smaakvol en niet zomaar wat imitatie of alleen maar een image marketen.

Absoluut geen gimmick is Steve Stevens. Steve is een meestergitarist waarbij velen in het niet vallen. Steve speelt vaak ook de bas op de nummers. Ik heb soms zelfs het idee te luisteren naar Steve Stevens featuring Billy Idol.

Kortom: Stoere en sterke muziek. Geen gimmick volgens mij.
Beste nummers:
de singles:
Rebel Yell
Eyes Without A Face
Flesh For Fantasy

Wat Stevens betreft geef ik je 100% gelijk. Wat een geweldenaar! Wat dit album betreft; ik vind er eerlijk gezegd niet echt slechte nummers op staan. Vandaar dus 5*

Hartstikke bedankt voor de info! Dus de akoestische uitvoering van Eyes Without a Face kwam bij VH1 Storytellers vandaan en de clip hoorde bij Dancing with myself (geweldig nummer trouwens). Ik sta echt versteld om het na zo'n ontzettend lange tijd weer eens terug te zien. Ik vind die videoclip zelfs enger dan toen ik hem vroeger ooit zag. En dit is eigenlijk ook wel grappig. Ik heb er krom van gelegen van het lachen toen ik dit voor het eerst zag.

briljant inderdaad!!!

Tjah ... Rebel Yell is kindertijd-nostalgie. Marketing ... Ja, iedereen verdient graag wat centjes. Ik neem aan dat je ook niet gratis gaat werken. Net zoals het merendeel van de hippies en punks later ook brave huisvaders geworden zijn die in keurig pak gaan werken. Daarbij komt dat het merendeel van de artiesten nu eenmaal typetjes die graag in de belangstelling staan. Slaat het één niet aan, proberen ze op een andere trend in te pikken. Lukt de boysband niet, dan maar wat tattoos en alternatief imago. Ook het gros van de "tijdloze rocksterren" heeft hier aan meegedaan: Clapton, Winwood, kwaliteitsmetal-helden die hairmetal gingen maken,... Drugsverslaving is meestal ook niet gratis

Ja klopt maar wat zegt dat allemaal over dit album?

Dit is een vaste waarde in mijn bescheiden cd-collectie. Duurt niet te lang, staan een paar geweldige nummers op en muzikaal gezien ook gewoon erg in orde.

ik hoor trouwens niemand over de afsluiter 'The Dead Next Door', naar mijn mening toch de mooiste song van het album..