Het Zesde Metaal - Skepsels (2019)

Begin dit jaar verscheen Dit is De Bedoeling van het trio Wannes Cappelle, broeder Dieleman en Frank Grapperhaus, waarop broederlijk twee verschillende streektalen te horen zijn. Het is dan ook de grote kracht van de groep rondom Wannes Cappelle, Het Zesde Metaal, zingen in de streektaal.

Al zijn liedjes zingt hij met een West-Vlaams accent. Vaak zijn ze voorzien van ontroerende teksten. Nummers van eerdere albums als Ge Zwiegt en Ip Min Knieën bezorgen me ook nu nog steevast kippenvel.

Het vijfde album Skepsels is na voorgangers Calais en Nie Voe Kinders een persoonlijker album geworden. Geregeld zit er de nodige dualiteit in de teksten en soms zijn ze o zo herkenbaar, zoals de zwakte van de mens in Andere Mens :

“de maandag last van ons geweten
we eten kilo's groen en fruit
de dinsdag zijn we het al weer vergeten
de woensdag kunnen we er echt niet onderuit
de donderdag is het laat
want het is vrijdag op het gemak
de zaterdag van elf uur al
zondag de rest van de bak”

Ook tref je die dualiteit aan in het romantische Reden genoeg :

“we samen blijven voor de troost
voor het verleden dat we gemaakt hebben
en voor de toekomst van de kroost”

Veruit het donkerste liedje is Slaven van het leven:

“Ik zei: nu stop ik met denken
ik heb mijn deel gedacht
ik doe met gist de stilte rijzen
in mijn hoofd is het eeuwig nacht”

Zijn regels waar je niet vrolijk van wordt.

Voor het eerst zingt Wannes een duet en wel met Stefanie Callebaut in De Onvolledigen. Een zangeres, die ook het West-Vlaams machtig is. Ook muzikaal is het dik in orde, zo blijft het refrein van Stempel meteen hangen.

Ondanks het feit dat Wannes een sabbatjaar had met Het Zesde Metaal had hij toch het gevoel nooit zo weinig tijd gehad te hebben, vooral voor zijn kinderen. Door zijn schuldgevoel daarover schreef hij A Je Mie Mist. “En toen ik het hen liet horen, waren ze na twee strofen weg om te gaan spelen. Om maar te zeggen hoe relatief het soms allemaal is.”, aldus Wannes. Persoonlijke favoriet is het ingetogen Reden Genoeg.

Met Skepsels voegt Het Zesde Metaal andermaal een album toe aan hun oeuvre, wat me dierbaar is. Ook zijn populariteit in Nederland is intussen gelukkig redelijk groot, niet in de laatste plaats te danken aan het feit dat hij ooit in de Amsterdamse band Roosbeef speelde.

Het Zesde Metaal live:

14-02-20 : DIKSMUIDE, 4AD (Uitverkocht)
15-02-20 : DIKSMUIDE, 4AD (Uitverkocht)
20-02-20 : UTRECHT, EKKO
21-02-20 : NIJMEGEN, Merleyn
22-02-20 : AMSTERDAM, Bitterzoet
24-02-20 : Sint-Niklaas, De Casino
27-02-20 : KORTRIJK, De Kreun (Uitverkocht)
28-02-20 : KORTRIJK, De Kreun (Uitverkocht)
29-02-20 : GENT, Handelsbeurs (Uitverkocht)
01-03-20 : GENT, Handelsbeurs
06-03-20 : LEUVEN, Het Depot
07-03-20 : HASSELT, Muziekodroom
11-03-20 : ANTWERPEN, De Studio
13-03-20 : Cactus, Brugge

Wat moet ik na zo'n lofzang nog zeggen. Een prachtig album. Gevoelige teksten, soms direct (A Je Mie Mist) en op andere momenten wat meer verborgen onder het oppervlak (Slaven Van Het Leven). Nog steeds zijn elektronische invloeden hoorbaar, maar wel veel meer op de achtergrond dan op het vorige album.

Prachtige plaat (wederom) maar voor mij had persoonlijk die laalaalaa bij Tid Van Ton niet gehoeven, het doet de ernst/cynisme van het nummer behoorlijk teniet (tenzij dit zo bedoeld is maar dan nog)

Oef. Grote opluchting hier. Wederom een typische plaat van Het Zesde Metaal. De schrik zat er wel in met Tid van Ton, maar de singles slaan wel vaker niet aan. Ook Naar De Wuppe en Dag Zonder Schoenen zijn nooit bluvn hangen
Drie luisterbeurten achter de rug, en het is duidelijk dat Calais een geslaagd maar eenmalig uitstapje was met een (te?) vol geluid vol elektronica en zware bas. Dit ligt weer in het verlengde van Nie Voe Kinders.

Kortom, 4*. Hoog niveau blijft behouden, teksten zijn als vanouds herkenbaar en bij wijlen subliem, en Wannes’ roots worden nooit verloochend. Ik ben content.

Skepsels is een mooie plaat geworden. .. en daar ben ik blij om want hun vorige album " Calais " kon me ( het geluid was me te koud en te mechanisch ) iets minder bekoren. Mijn favorieten tot hiertoe: andere mens, a je mie mist, tid van ton ( met de lalala's erbij

Ik heb zonet de LP gekocht, waar een cd bijzat. Stempel, Slaven van het Leven en Intro staan blijkbaar niet op de LP, maar wel op de CD. Moeten deze dan worden aangeduid als bonustracks op deze pagina? Zie ook Het Zesde Metaal - Skepsels (2019, Pine Green, Vinyl) | Discogs

Ik heb het nog maar zelden gedaan na slechts één luisterbeurt, maar doe het nu. De volle mep. De voorbije 51 minuten heb ik naar herkenbare verhalen uit het dagelijkse leven geluisterd, op een prachtig klanktapijt. Grote en kleine verhalen die me naar het hart en de ziel grepen, die me in mezelf deden kijken en die me het kleine geluk meer deden appreciëren en de shit rond me doen relativeren. En tegelijk in actie schieten. 51 minuten lang zat ik met de koptelefoon op, de binnenkant van de LP mee te lezen. Die tekst werd vaak wazig en waterig in m'n ogen, geef ik toe (waarom zelfs 'toegeven'; als deze woorden je niet raken, wat dan wel...).

Pff wat een rit. En dit is nog maar de 2e plaat van Het Zesde Metaal die ik ooit hoor. Calais schafte ik me 3 jaar geleden aan en heb ik een aantal keer beluisterd, die vond ik ook van een weergaloos niveau (hoewel die plaat niet bij iedereen in goede aarde viel blijkbaar). Ploegsteert, Nie Voe Kinders en Akattemets (wat betekent die titel zelfs?) moet ik nog aan beginnen, ik ben er nog niet toe gekomen. Kan ik dit wel aan, die dagdagelijkse tragische treurnis met hoog herkenbaarheidsgehalte... De track Ploegsteert ken ik wel, maar dat is het zowat. Moet verandering in komen... Maar eerst geniet ik nog even na van deze prachtige schepsels.

Ploegsteert Mindscapes Ploegsteert. Buitencategorie. Deze trouwens ook. Origineler dan origineel

Akattemets kan je het best vertalen als de samentrekking van "als ik al eens". Akattemets naar mijn oma ga, is mijn vader daar ook

Andere Mens en De Onvolledigen!

Reden Genoeg

Heel de plaat

Klassewerkje weer van de heren. Wat een constante band is dit toch.

Wat een weergaloos einde van het muziekjaar. Deze nieuwe van Het Zesde Metaal draagt daar absoluut toe bij. Voorlopig 4,0* maar dat gaat vermoedelijk nog wel omhoog.

Op het eerste gehoor, een beetje tamme plaat.
Maar daar zit verder nog geen oordeel in.

Geweldige plaat, zoals alle platen van Het zesde metaal. De parel van de Nederlandstalige muziek.

Met de schrille tonen van de stem van Josephine Foster nog in mijn oren zet ik Skepsels van Het Zesde Metaal op. De overgang van de psychedelische freak folk naar de gestileerde klanken van Het Zesde Metaal kan niet groter zijn. En toch hebben beide platen onmiskenbaar hun eigen kwaliteiten.

Mijn kennismaking met Wannes Capelle verliep via Broeder Dieleman in hun samenwerking met cellist Frans Grapperhaus 'Dit Is De Bedoeling'. Hij heeft al meer dan 10 jaar een muzikale carrière met zijn band Het Zesde Metaal. De taal is West-Vlaams, meestal gezongen op een manier dat ik het nog kan verstaan. (In tegenstelling als ik diep in West-Vlaanderen op straat rondloop. We mogen het hetzelfde opschrijven, qua spreken kan het ook Chinees zijn.)

Op Skepsels maakt Het Zesde Metaal muziek die ik in eerste instantie sympathiek wil noemen. Bij afstandelijke beluistering kabbelt het rustig voort. Muziek die meer op de marathon is gericht dan de 100 meter sprint. Vanzelf komt de nadruk dan te liggen op de vocale melodie en de woorden.

Wie meer gaat luisteren, hoort veel fijne en kleine details die zich niet zo zeer opdringen als, in eerste instantie althans, als bij toeval mijn oor in lijken te springen. Een klein piano motief, een mooie overgang naar een andere passage in een song. Het is dan ook op zo'n moment dat ik moet denken aan Meindert Talma's laatste plaat en misschien straks wel magnus opus, 'De Domela Passie'. Net als daar gaat het om de gezongen tekst tot dat ik die loslaat en er zoveel meer blijkt te zijn.

Als ik nog beter luister, wordt Skepsels betoverend. De in eerste instantie vrij vlakke muziek blijkt een zacht wuivende, gelaagde massa. Zoals ooit een groot kiezelbed in het SMAK in Gent bleek te golven voor wie er iets langer naar keek. Zo verrassend is Skepsels. Het album toont een ontzettende volwassenheid, die de muzikanten in staat stelt het beste uit zichzelf naar boven te halen. En dat zonder dat iemand de show hoeft te, laat staan moet stelen. Men ondersteunt de stem en de teksten en creëert ondertussen een zeer spannende wereld. Skepsel is een genot om naar te luisteren.

Dit alles is eerder verschenen op het blog van WoNoBloG.

Stempel zie ik niet staan hierboven ? Leuke track. Waar het verder over gaat geen idee maar het klinkt rijk, warm en melodieus.

Is een bonustrack op cd. Staat niet op de LP. Je vindt 'm als je de bonustracks uitklapt

Wat een album...Staat al een week op repeat.
Ik krijg lang niet alle teksten mee, maar de warme sfeer, de gelaagde songs zorgen voor een mooie luister ervaring.
Ik luister via Spotify, dus kan helaas nergens de songteksten meelezen. Zijn deze ergens online te vinden of ben ik dan verplicht de 'ouderwetse' cd aan te schaffen?

Ik heb de LP en in de binnenkant van de hoes staan alle teksten (in Algemeen Nederlands) gedrukt. In het cd-boekje vermoedelijk ook.

Stempel lijkt mij juist een van de eenvoudigste Zesde Metaal songs om de mening van te doorgronden. Ik ben ondertussen ook wel een doorgewinterd Zesde Metaal luisteraar, dus ben wel aan het dialect gewend.

Ik heb geprobeerd om de betekenis van het nummer uit te lichten met stukjes tekst vertaald. Ik ben helaas (nog) niet in het bezit van de officiële cd/LP met de songteksten, dus pin me er niet op vast, maar dit is volgens mij wel de strekking:

Hij zingt over een jongen waar mensen vooroordelen (“stempel op mijn hoofd”) over hebben door fouten die hij in het verleden heeft gemaakt (“ondoordacht en onbezonnen”) en daarop beoordeeld wordt (“wie dat je bent beslissen anderen voor je”).

Dan ontmoet hij iemand uit de Ardennen die die vooroordelen niet heeft (“de stempel kon zij niet zien”). Maar dan wordt zij er alsnog mee geconfronteerd door iemand anders (“hij heeft u niet alles verteld”) en daarna heeft hij haar niet meer gezien.

Het laatste stukje gaat over een soort zelfacceptatie (“ik vind dat ik er best wel mag zijn”) en dat hij het beste naar een nieuwe omgeving kan gaan waar men de vooroordelen niet hebben.

Als West-Vlaming - "aangespoeld niet geboren en getogen" - heb ik natuurlijk het voordeel dat ik heel snel de teksten kon begrijpen en ik vind juist die teksten uitermate knap gemaakt. Als rocker / metalhead stond deze zelfs in mijn top tien van 2019, ik dacht zelfs op plaats drie of vier, omdat ik van de "flow" houd bij dit album, de prachtige teksten (nogmaals) en de empathie of sympathie (wat het ook is) die zanger Wannes Cappelle bij mij oproept.

Wannes Cappelle speelt trouwens ook een rol in de reeks Bevergem, nogal speciaal qua verhaal en humor. Tid van Ton (de tijd van toen) doet mij vaak denken aan de generiek van Bevergem, die laalaalaa vind ik niet storen, het gooit een beetje een sarcastische saus op de song, die ook geweldige teksten bevat over nostalgie / melancholie. Zalig om te beluisteren na een overdrukke werkdag, om een glimlach op mijn tronie te toveren, om eens alles van je af te schudden.

Het is een album die groeit. Ik ga ze in ieder geval volgende maand zien. Ik houd van de melancholie in hun muziek. En Jèn en De Onvolledigen zijn hele fijne nummers. Maar er komen er steeds meer bij die blijven hangen.

Ouder Komen is toch zonder Stefanie?!

Volgens mij bestaan er West-Vlaamse dialecten die moeilijker te verstaan zijn. Toch?! Nie dan?!

Ik heb Stefanie nog niet kunnen ontdekken, dus ik denk dat het een foutje in de tracklist is.

O, zijn er meerder West-Vlaamse dialecten? Voor mij als Nederlander (Brabander weliswaar) is dit in ieder geval goed te verstaan, alleen sommige woorden kennen we hier in Nederland niet.

Misschien maar 1... Misschien moet ik het dan anders zeggen. En volgens mij zullen ze in de ene streek van West-Vlaanderen toch anders spreken dan in een andere streek. Andere woorden gebruiken, lijkt me... Maar de één heeft toch een zwaarder accent dan de ander... Ik was een keer in De Panne in een winkeltje. Die dame daar achter de toonbank kon ik echt niet verstaan.

Ik kan jullie verzekeren dat er een groot verschil is tussen West-Vlaams in de regio Brugge of Kortrijk (waar Het Zesde Metaal meer naar neigt). Om maar te zwijgen van de Westhoek
Het is allemaal West-Vlaams, maar er zijn nuance- en uitspraakverschillen.

Hele juste!

Dat bedoelde ik nou. Ik kom weleens in België. En ik ben in al die regio's die je noemde meerdere keren geweest. Ik heb het idee, dat er tussen Amsterdams, Haags en Rotterdams minder verschillen zijn. En ik ben een Rotterdammer. Over het algemeen kan ik een Amsterdammer redelijk goed verstaan.

Staat op binnenzijde lp ook: extra zang op Ouder Komen door Stefanie Callebaut. Ik heb het zelf ook nog niet kunnen horen, zal toch nog eens goed moeten luisteren.

Op het optreden in Kortrijk was Stefanie er ook, wat een sublieme versie van 'de onvolledigen' en 'peis je nog an mie'!

Nu je het zegt: op mijn cd staat het ook, dus het zal toch echt wel kloppen dan.

De Onvolledigen heb ik wel live gehoord, maar zonder Stefanie. Mede daardoor toch wel een andere versie dan op het album en die pakte me wat minder. Maar nog steeds een schitterend nummer natuurlijk!