The Byrds - Younger Than Yesterday (1967)

Bijzonder sterke plaat, met een paar kleine schoonheidsfoutjes. Crosby's stem in Mind Gardens gaat door merg en been. Dit zal waarschijnlijk de bedoeling geweest zijn, maar ik vind de zang op de bonustracks aangenamer in het gehoor liggen. De afsluiter Why? is niet slecht, maar is hier gewoon niet op zijn plaats.

de zang in mind gardens is inderdaad erg tenenkrommend ...dacht altijd dat ik de enige was.

desalnieteplus een fijne schalplatte

Goede plaat maar vind hem toch minder dan andere byrdsplaten. Er is geen enkel nummer dat er voor mij echt bovenuitspringt.

Ik luister hem nu voor het eerst maar er zitten toch nog wel een paar juweeltjes op: my back pages, have you seen her face, so you want to be a rock & roll star. Al met al blijft hij wel wat achter t.o.v. de voorganger of The Notorious Byrd Brothers.

Have you seen her face is een geweldig nummer.

Lijkt me wel mooi

Schaf ik aan...

Prachtplaat, maar programmeer je cd-speler wel zo dat 'Mind Garden' wordt overgeslagen.
Ik hou van Crosby, maar dit is gewoon een slecht nummer, dat hij probeert te redden door er van alles mee uit te halen en daarmee de boel nog veel slechter maakt. Nee, geef mij dan maar 'Lady Friend', 'Everybody's Been Burned' of zijn schitterende solo-lp If I Only Could Remember My Name.

'Everybody's Been Burned' , schitterend nummer.

Ineens komt Chris Hillman met zijn songschrijftalent naar voren, net zoals George Harrison dat bij The Beatles deed. Hierin hoor ik al meteen een soort aanloopje naar The Flying Burrito Brothers.
The Byrds sprongen van folk-rock over naar psychedelica naar country-rock en husselden dat sausje lekker door elkaar. Op het album dat hierna komt, komt dat sausje tot leven. Daarna zouden ze zich steeds meer op alleen maar county-rock richten.
'Younger than yesterday' is net als zijn voorganger een topper. Aan Crosby's 'Mind gardens' moest ik in het begin nog wel even wennen, maar nu klinkt het al jaren heel vertrouwd. 'So you want to be a rock & roll star' is een lekker nummer voor in de auto.

Mooi gezegd, Pieter Paal!

****1/2

Inderdaad een zeer mooie Byrdsplaat. Jammer dat hun platen altijd zo kort zijn! Toch heel wat pareltjes te vinden hier: het wonderschone 'Have You Seen Her Face' en 'Renaissance Fair' zijn enkele uitschieters. Ik vind deze zelfs beter dan hun baanbrekende psychedelische "Fifth Dimension". 4,5*

Een prachtige plaat en de nummers My back pages en thoughts and words gewoonweg subliem! 5,0*

Have You Seen Her Face en Time Between vind ik hier ook nummers die ik niet onvermeld kan laten.. maar mijn favoriet blijft wel My Back Pages (de laatste keer dat ik het checkte tenminste, moet hem weer eens draaien).

Ja My Back Pages, een sublieme cover van The Byrds. Als je de plaat nog eens gaat draaien, let dan ook even op het nummer Thoughts And Words

Ga ik zeker doen! Deze gehele plaat verdient misschien ook wel een opwaardering.. ik zal hem ergens deze week weer eens opzetten

Ach, 4* vind ook heel goed.

Inderdaad... kende tot vandaag alleen de Sebadoh-cover, die erg goed is, maar dit origineel mag er zeker ook zijn.

Sowieso een erg aangename plaat. Niet zo indrukwekkend als Notorious Byrd Brothers, maar ook deze gaat op de verlanglijst.

Vind wel dat het nummer Mind Gardens behoorlijk - in negatieve zin - afsteekt tegen de rest. Erg jammer.

Nee dan "C.T.A. 102" is dat een topper? Mijn fave's: 2, 4, 5, 7, 9, 10.
Van Why heb ik betere versie gehoord en in bezit.

Dit is één van de 'core' platen van The Byrds. In de 4 cd collectie "The Byrds" uit 1990 staat deze lp op nr 2 - die heet "Cruising Altitude" (=vlieghoogte) en terecht.

Er is nog een 5 cd-collectie "There Is a Season" en die momenteel niet zo duur bij A****n.

Uitstekend album van the Byrds mede dankzij de songschrijverstalenten van Crosby en Hillman. The Byrds brengen eigenzinnige psychedelische folkrock in het verlengde van hun vorige album. Hier staat maar één (Dylan)cover nl. het overigens uitstekende "My Back Pages", maar ik vind het album over de ganse linie sterk zonder zwakke nummers deze keer. De eerste 2 tracks vind ik gewoon juweeltjes.

Ik vind dit het beste album van The Byrds. Wij hebben ze allemaal gehad, ten tijde van dit album was ik 11 jaar.
Het sprak me toen al erg aan vanwege de melodieuze songs en country invloeden, veel meer als 5 ft dimension wat wel grappig was , maar mijn niet aansprak.
Have you seen here face heeft mij en mijn schoolgenoten destijds sprakeloos gemaakt, we konden niet geloven dat zo iets moois uit de USA kon komen.
Als ik het nu hoor, is mijn mening niet anders. Ik heb veel meer feelings als bij 5th dimension.
Mind Garden is niks, maar dat was wel vaker in die tijd met LP's.
Ik heb nog een ouwe LP van The Swinging Blue Jeans, het ene juweeltje van Merseybeat wordt afgewisseld met een draak van een song.
Niks nieuws sinds die tijd.

Greets
Buckaroo

ps als er taalfouten in mijn berichten zitten ik heb 2 dikke verticale strepen op mijn laptop

Voor mij één van de klassieke Byrds platen en periodiek afwisselend met Notorious Byrd Brothers mijn fave ...... Renaissance Fair stond op de B-kant van de My Back Pages 45 en heb ik destijds helemaal aan gort gedraaid. Het nummer wordt trouwens ook nog geciteerd in Eric Burdon's Monterey ....... Voor de rest alleen maar goeie nummers, alhoewel Mind Gardens vooral op vinyl nogal uit de toon viel. Op de geremasterde CD komt de bedoeling van de Croz een stuk beter tot zijn recht en "ligt" het nummer beter tussen de rest van het album.

Time between. Heerlijke meezinger! Verder veel toppers op dit album. Niet zo goed als NBB maar toch het een na beste album van the Byrds mijns inziens.

Note: Mal Evans, Beatle-roadie alleskunner RIP, op trompet op So you want to be a Rock n roll star!

****

NBB was een zeer goede Byrds LP, maar of die LP het haalt bij Younger than Yesterday, ik weet het niet.
Ik bekijk het echt vanuit die tijd en niet vanuit nu.
Je kunt alles vergelijken en relativeren, maar ik vind om echt objectief te bekijken, vind ik toch, wat deed het TOEN met je.
Het was een inkopper, deze LP werd zeer veel gedraaid bij ons thuis, en nu na meer dan 40 jaar staat het nog als een huis.
Het is net zoals de LP's van The Kinks, sommige blijven juweeltjes andere vind je niks.
Als ik het mag vergelijken, staat deze LP op dezelfde eenzame hoogte als Angry Young Them, en Them Again.
Appels met peren oke, maar mij gaat het om wat impact het toen gaf.
En dat was met Younger then Yesterday, veel, heel veel.

Greets,

Buckaroo

ps alleen, wat de 12 snarige gitaar betreft en de countrysound, hebben de Byrds het nu afgekeken van The Searchers ?? Of waren de "andere" songs e.d van The Searchers( Four Strong Winds " e.d.) weer een insperatie voor The BYrds ?

McGuinn geeft meestal het openingsaccoord van A Hard Day's Night aan als motivatie voor de 12 snaar, maar de overall sound van de Searchers heeft hij ook vaak genoemd in interviews. Blijft het feit dat een heleboel folkies in die tijd op akoestiese 12 snaar gitaren speelden ( in navolging van Leadbelly ). McGuinn himself begeleidde Bobby Darin bij optredens afwisselend op een 12-snaar en een banjo voordat ie met Clark The Byrds oprichtte dus zo vreemd was de overstap naar elektries niet ........

Die country-sound kwam via Hillman die voor de Byrds blue-grass speelde, op mandoline dat dan weer wel .... ....... Die Searchers songs waren ook meer folk-rock, daar waren ze een van de eersten mee .........

Ik vind deze toch wat minder dan de twee omringende albums. De nummers van Chris Hillman zijn allemaal erg goed maar horen toch niet bij mijn favoriete Byrdsnummers. Why verbleekt bij de versie die stond op de b-kant van Eight Miles High, C.T.A- 102 is een niemendalletje en Mind Gardens is ook niet echt briljant (maar blijkbaar kan ik hem beter hebben dan de gemiddelde luisteraar.

So You Want to Be a Rock 'N' Roll Star en My Back Pages zijn de bekendste nummers, en terecht. Het zijn allebei uitstekende nummers.

Maar het is toch met name David Crosby die dit album aan de 4 sterren helpt. Samen met het later toegevoegde Lady Friend zijn Renaissance Fair en Everybody's Been Burned mijn favoriete Crosby Nummers aller tijden.

Zoveel mensen, zoveel smaken. Ik vind juist de Hillman-nummers ok (en "Everybody's Been Burned" een redelijke draak) mijn favo's: tracks 2, 5, 7,9 en 10 - mooie voorbeelden van integratie van folk(rock) in pop. Als songwriter heb ik Gene Clark altijd hoger aangeslagen dan David - Almost Cut My Hair - Crosby; alhoewel die song ok is.

Het vorige - 5D - had meer jazz-invloeden (terzijde. MIles Davis heeft The Byrds geintroduceerd bij Columbia) en dit is duidelijk meer pop en een klein beetje psychedelica. Had 'em destijds uitgeleend aan een klasgenoot in ruil voor 'Revolver' - was wel een leuke kennismaking, maar ik prefeerde toch de vogels in de hand, zeg maar die op schijf.

Mij is helemaal niets bekend van invloed van The Seachers - dat was echte merseybeat en daar hadden McQuinn en de zijnen niet zo gek veel mee. Engeland en USA waren twee verschillende universa - in die prehistorische, pre-internetdagen. Dit album is een highlight - in The Byrds box staat het ook op de schijf "Cruising Altitude" (op koershoogte).

Zelf vind ik "Younger Than Yesterday" over de ganse linie een zeer sterk album, zowel de Crosby-nummers als die van Hillman. Ik kan begrijpen dat "Mind Gardens" niet bij iedereen in de smaak valt maar ik vind het een mooi nummer.
Overigens vind ik "Younger Than Yesterday" nog iets psychedelischer klinken dan voorganger "Ftfth Dimension", beide albums kunnen psychedelische folkrock genoemd worden. Opvolger "The Notorious Byrd Brothers" waar the Byrds ook country in verwerken is voor mij hun absolute meesterwerk.

The Byrds hadden aanvankelijk hun inspiratie gehaald bij Britse bands als the Beatles en the Searchers, wat betreft hun gitaarsound en samenzang, maar de grootste bron is volgens mij Bob Dylan. In ieder geval hadden the Byrds een unieke sound en hadden ze zelf tal van bands beïnvloed zoals the Band, the Eagles en R.E.M.

@LucM - in "Fifth Dimension" zitten aardig wat jazz-invloeden. Wat betreft de jou aangegeven "Britse inspiratie" die valt niet 100% te ontkennen, maar ik zie eerder folk-muziek (New Christry Minstrals) en nog andere folkbands en de 'boerenpunk' (C&W, bluegrass) als oorsprong/inspiratie

Wat betreft invloeden: R.E.M. zeer zeker - ook Mike Stipe's teksten zijn redelijk onnavolgbaar. Die lijst is volgens mij nog veel langer te breien.

Het jeugdhuis had deze op vinyl, ik ken het dan ook door en door. Zo jammer dat ik er nog geen cd-versie van te pakken kreeg, ik maak er werk van!