menu

Morrissey - I Am Not a Dog on a Chain (2020)

mijn stem
3,67 (141)
141 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: BMG

  1. Jim Jim Falls (3:44)
  2. Love Is on Its Way Out (3:14)
  3. Bobby, Don't You Think They Know? (5:46)

    met Thelma Houston

  4. I Am Not a Dog on a Chain (3:52)
  5. What Kind of People Live in These Houses? (3:41)
  6. Knockabout World (3:25)
  7. Darling, I Hug a Pillow (4:47)
  8. Once I Saw the River Clean (4:19)
  9. The Truth About Ruth (3:45)
  10. The Secret of Music (7:52)
  11. My Hurling Days Are Done (5:01)
totale tijdsduur: 49:26
zoeken in:
geplaatst:
Tijdens mijn eerste luisterbeurt valt met name het gebruik van autotune op. Op sommige momenten is het zo nadrukkelijk aanwezig, zoals op het einde van knockabout world dat het wel een artistieke keuze moet zijn in plaats van noodzaak.

avatar van Nevele
4,0
geplaatst:
Ik lees de meeste reviews van (meestal) Britse bladen die dit album toch behoorlijk onderuit halen, maar daarin voornamelijk over de persoon Morrissey aan het spreken zijn, en niet over het album.
Nou vind ik dit persoonlijk zijn beste werk sinds You Are The Quarry. Ik ben blij dat hij wat meer aan het experimenteren met zijn stijl is geslagen, iet swaar ik denk dat Joe Chiccarelli wel eens verantwoordelijk zou kunnen zijn.
Ik kom in veel nummers, behalve natuurlijk duidelijk Morrissey, ook Depeche Mode (Once I saw the River Clean), Motown, Talking Heads en zelfs een beetje Lou Reed tegen.
Ik luister dit album met veel plezier, hoe gemeen, cynisch, optimistisch of (slecht)zelf-reflecterend Steven Patrick ook is.

4,0
geplaatst:
Wat een heerlijke plaat weer van Morrissey! Ik moest bij de losse singles even wennen aan het jaren 80 geluid, ondanks dat ik groot liefhebber ben van jaren 80 muziek, maar inmiddels vind ik hem prachtig van voor naar achter. Wie maakt er nog zo'n vernieuwend album op die leeftijd!? Ik hoor er zelfs een beetje Dreampop in (What Kind of People live these Houses?).. Het gezeik over dat het niet net zo goed is als The Smiths word zo ik moe van, die bestaan al 35 jaar niet meer, get over it. Morrissey is relevant, zelfs nu nog. Hij heeft volledig z'n eigen sound en blijft maar goede muziek maken..

P.s. ook de albumcover mag er gewoon zijn!

Doet me weer niets, blijft een held natuurlijk. Zijn solodebuut en Quarry zijn echt goed, rest waaronder deze mwah, doet me niets meer, zo'n 3e nummer geen idee waarom.
Next please

avatar van kennie
MeesBowieFan1 schreef:
Om eerlijk te zijn was ik voor het verschijnen van dit album totaal onbekend met Morrissey, ondanks The Smiths in mijn top 10 lijst van artiesten staat.

Na zijn repertoire globaal wat geluisterd te hebben en na het luisteren van dit album is mijn eerste indruk als voglt:

Voorop staat dat Morrissey naar mijn mening het niveau van de band The Smiths absoluut niet haalt.
Ik geloof dat de meeste nummers kwalitatief goed zijn, maar de enorm politiek geëngageerde teksten die er tegenover staan maakt dit voor mij muziek die ik niet snel op zou zetten.
Dit komt omdat veel van zijn nummers, met name uit zijn nieuwste album, nogal drammerig op mij over komen. Niet omdat ik zijn politieke mening niet accepteer, maar omdat ik vind dat in zijn muziek de balans tussen zogenaamd de 'entertainment' en het 'maatschappelijke doel' van de artiest, zoek is.


Ik denk niet dat je Morrissey's discography globaal kan beluisteren en dan zo snel met deze mening kan komen vooral niet als je de Smiths goed vind? Welke albums heb je nog meer beluisterd als ik mag vragen?
En om on topic te blijven. Dit album van Morrissey is niet een van mijn favorieten. Er staan een paar uitschieters op zoals Once I Saw the River Clean maar dit is voor mij niet een album wat lang blijft hangen helaas.

avatar van freekowtski
4,5
Knap dat een links blad zoals de Humo toch 4 sterren heeft aan Morrissey. Niet dat ik wat de man uitkraamt goed wil praten, maar in sommige buitenlandse pers zag ik dit niet gebeuren. Ze hadden meer over de rest, dan over het album.

avatar van venderkets
3,0
1 tm 6 is prima wat mij betreft, stuk beter dan vorig album, maar 7 tm 11 kan ik niet zoveel mee. 8 en mager zesje maakt samen een 7.

1,5
geplaatst:
Wat een draak van een plaat. Het verval zette al eerder in. commerciële pulp. Morrissey onwaardig. Zonder bezieling. Met een prachtige stem alleen red je het niet. .

geplaatst:
Heb het album net geluisterd. Zit niet echt een nummer bij die je na één keer bijblijft maar heeft een aangenaam geluid en het is altijd fijn om Morrissey's stem te horen, alsof een oude vriend zijn tweejaarlijkse bezoek brengt.

Ik zie dat er hier een aantal mensen zich ergeren aan het 'niet zo goed als The Smiths' opinie die boven het werk van Morrissey hangt. Dat vind ik enerzijds begrijpelijk, we zijn nu bijna 33 jaar verder. Ik ben zo iemand, The Smiths vind ik naast of na The Beatles de beste band aller tijden. Je hebt genieën als Prince en Bowie die in hun eentje geniaal zijn. En je hebt bands met genieën die elkaar nodig hebben om geniaal te zijn, dan kijk ik naar Jagger en Richards en ook naar Morrissey en Marr. Zonder elkaar zijn ze m.i. muzikaal minder briljant.
Morrissey heeft wel enkele songs gemaakt die het betere werk van The Smiths evenaarden (Every day is like sunday, Suedehead (met dank aan meestergitarist Vini Reilly)) en albums die in de verte bij The Smiths in de buurt komen (Vauxhall en delen van Viva Hate). De composities en het gitaarspel van Johnny Marr waren absoluut briljant, terwijl Morrissey solo toch vooral een MOR geluid heeft, competent ingespeeld maar op Suedehead na nergens overweldigend en magistraal zoals How soon is now?, This Charming Man, Bigmouth, Headmaster Ritual en Stop me if you think…
Dat maakt voor mij heel veel verschil en Morrissey heeft door het verstrijken van de tijd allang niet meer die briljante tekstuele talenten die hij tijdens The Smiths en vroeg in zijn solocarriere had.
Dus vermoeiend dat aanhalen van The Smiths 33 jaar na dato, maar het zal voor velen voor altijd boven Morrissey's solocarriere blijven hangen. Zoals het verleden voor de meeste artiesten niet geëvenaard kan worden. Of denkt iemand dat Bob Dylan Blonde on Blonde nog gaat evenaren? Of dat Radiohead nog een nieuwe OK Computer of Kid A gaat maken?

Voor mij blijft Vauxhall and I het laatste zeer goede album van Morrissey. En dan nog First of the gang en Irish blood english heart op You are the quarry, perfecte comeback singles. De latere albums zie ik als leuke ontmoetingen met een oude vriend, je drinkt een biertje en praat over de tijd dat je jong was en samen grote avonturen beleefde. Maar alles wat je echt met elkaar beleefde, ligt ver in het verleden.

avatar van AOVV
3,0
geplaatst:
Degelijk album alweer van Morrissey. Je kan over de man beweren wat je wil, maar hij blijft toch aardig productief, en met échte rommel zadelt hij ons ook niet op.

Zo goed als The Smiths zal ik zijn solowerk wellicht nooit vinden, en zo zie je maar dat The Smiths veel meer in petto hadden dan de figuur Morrissey. Dit is gewoon een prima popalbum dat prettig in het gehoor ligt, al beklijven de songs me niet echt.

3 sterren

Gast
geplaatst: vandaag om 14:31 uur

geplaatst: vandaag om 14:31 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.