menu

Morrissey - I Am Not a Dog on a Chain (2020)

mijn stem
3,82 (94)
94 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: BMG

  1. Jim Jim Falls (3:44)
  2. Love Is on Its Way Out (3:14)
  3. Bobby, Don't You Think They Know? (5:46)

    met Thelma Houston

  4. I Am Not a Dog on a Chain (3:52)
  5. What Kind of People Live in These Houses? (3:41)
  6. Knockabout World (3:25)
  7. Darling, I Hug a Pillow (4:47)
  8. Once I Saw the River Clean (4:19)
  9. The Truth About Ruth (3:45)
  10. The Secret of Music (7:52)
  11. My Hurling Days Are Done (5:01)
totale tijdsduur: 49:26
zoeken in:
avatar van Maartenn
Maartenn (crew)
geplaatst:
Ik snap sowieso niet waar deze stemmen vandaan komen, daar de plaat pas vrijdag uitkomt (tenzij je een promoschijf hebt)

avatar van lennon
4,0
geplaatst:
Ik vind het ook een zeer geslaagd album.

Morrissey zoals je hem kent (de tekst van de opener is weer lekker typisch Morrissey) maar over een aantal nummers is een moderne sound gegoten, die dan toch weer niet modern klinkt. Aero noemde het ook al een paar keer. Elektronisch, jaren 80 sound.. en toch klinkt het niet ouderwets, eerder modern.

Ik ben het eens met aERodynamIC dat de man al een tijdje geen slechte albums maakt (even de voorganger weggelaten want dat was een cover album) en deze trend gelukkig voortzet op deze plaat.

Voorlopig 4 sterren, en als het vinyl ligt te draaien op de speler zou daar misschien nog wel iets bij kunnen komen.

avatar van GrafGantz
geplaatst:
Maartenn schreef:
Ik snap sowieso niet waar deze stemmen vandaan komen, daar de plaat pas vrijdag uitkomt (tenzij je een promoschijf hebt)


Als je nog ouderwetsch aan mp3's doet is deze al een paar dagen binnen te halen hoor. Waarschijnlijk via een stout iemand met een promo.

avatar van Maartenn
Maartenn (crew)
geplaatst:
GrafGantz schreef:
Als je nog ouderwetsch aan mp3's doet is deze al een paar dagen binnen te halen hoor. Waarschijnlijk via een stout iemand met een promo.
Ah, dat waren die bestanden die je vroeger met Napster of later Kazaa binnenhaalde, moet je daar tegenwoordig niet voor naar de donkere kant van het web?

Ik hou het maar gewoon bij wat er wel beschikbaar is en heb de reeds uitgebrachte tracks beluisterd. Bobby, Don't You Think They Know? is wat dat betreft mijn favoriet. Al vind ik de staccato zang van Morrissey niet heel erg sterk.

avatar van ZERO
geplaatst:
Wat een spuuglelijke hoes... Zelfs als ik mijn best zou doen, zou ik nog geen lelijkere hoes kunnen ontwerpen! En ik heb voor alle duidelijkheid compleet geen kennis over grafische vormgeving...

Zo, dat moest er even uit!

geplaatst:
Ben weer benieuwd hoor. Morrissey-albums doen me doorgaans niets bij de eerste luisterbeurt, maar na drie maanden ben ik gek genoeg verslaafd, en kan ik niets anders meer draaien.
De man heeft een talent om langzaam wennende liedjes te schrijven. Dat zijn dan vaak ook wel blijvertjes.

avatar van davevr
2,5
geplaatst:
Ach, net als de vorige 10 gooi ik deze ook nooit meer op (Ja, Vauxhall and I is al zo lang geleden). Nog meer nietszeggend dan zijn politieke denkbeelden, kabbelende radiorock. Waar zit toch die intelligente songsmid? Je hoort wel eens een flard maar dat is het dan ook.

De fans gaan stormlopen. Je weet ondertussen wel wat je krijgt.

geplaatst:
Maar goed, over het album zelf: Ik word er gewoon lekker blij van. Vond het vorige cover-album bagger, dus dit is een aangename verrassing. Wellicht klopt het wat hierboven al gezegd wordt door davevr: kabbelende radiorock, maar dat bekoort me blijkbaar wel op dit moment.

avatar van devel-hunt
geplaatst:
En deze nieuwe plaat, de flarden die ik heb gehoord zetten de extase meter op 10, ben benieuwd, ga deze morgen kopen op vinyl, uiteraard.

avatar van SirChenque
4,0
geplaatst:
De drie nummers die ik tot op heden op Spotify heb kunnen beluisteren zijn prettig hoor! De fijne, stuwende melodie van "Love Is On Its Way Out" (Did you see the sad rich hunting down, shooting down, elephants and lions) en vooral de ruige uithalen van Thelma Houston (heerlijk) op "Bobby, Don´t You Think They Know" kunnen mij bekoren..........

avatar van freekowtski
4,5
geplaatst:
Mooie plaat. Ik had niet verwacht dat de Mozzer dit nog in zich had. Ik vond de laatste (World Peace en Low in High) maar flauw. Die coverplaat was dan weer wel beter. Ik heb wel nog wat moeite met dat lange nummer en een ander, anders was het 4,5. Ik durf zelfs zeggen dat deze in mijn top 5 Mozplaten komt.

avatar van Strangeways
4,5
geplaatst:
Opvallend, geen enkel nummer van Boz Boorer dit keer. Nu heeft Jesse Tobias eigenlijk al vanaf zijn aanstelling de nodige kritiek moeten verduren, dat hij geen waardig songschrijver voor Morrissey zou zijn, maar hiermee bewijst hij het tegendeel. De 6 door hem geschreven tracks zijn stuk voor stuk geweldig!

avatar van madmadder
4,0
geplaatst:
Jaaaa, heerlijk album

avatar van freekowtski
4,5
geplaatst:
ZERO schreef:
Wat een spuuglelijke hoes... Zelfs als ik mijn best zou doen, zou ik nog geen lelijkere hoes kunnen ontwerpen! En ik heb voor alle duidelijkheid compleet geen kennis over grafische vormgeving...

Zo, dat moest er even uit!

Ik ben grafisch vormgever en ik vind dit best geslaagd. Nou ja, ik had natuurlijk liever een obscure foto uit de jaren 50 of 60, maar dit doet me denken aan de hoezen van Aznavour of een andere chansonnier. Het heeft iets seventies.

avatar van Mr. B
4,5
geplaatst:
Staat nu al non-stop op, echt weer een heerlijk album. In het verlengde van de al eerder vrijgegeven nummers. Jim jim Falls is gelijk een lekkere openener en My Hurling Days Are Over prachtig nummer over tijd...Time will send you an Invoice...sluit de plaat mooi af

Het titelnummer begint met een beetje "lullig" introotje dat mij overigens dus wel heel goed bevalt, om vervolgens uit te groeien tot een volwaardige rocksong, telkens weer een laag erbij, knap gedaan!

avatar van EGO
4,5
EGO
geplaatst:
Zeer geslaagd Album een toppertje wat mij betreft

avatar van Snoeperd
geplaatst:
Dat titelnummer is overigens erg gaaf, ben benieuwd naar dit album!

avatar van SirChenque
4,0
geplaatst:
Voordeel van zo´n nieuwe Morrissey is dat je de oude Smiths platen ook weer eens draait, jezus wat heb ik van Hatful of Hollow en The Queen is Dead genoten in mijn late puberteit..........heel veel herinneringen aan. Zoals dat zo vaak gaat met die wondere muziekwereld, zo´n plaat kan bij mij beelden oproepen van de MEAO, Javaanse jongens-shag (bestaat dat nog?), schoolfeesten, fietsttochten door weer en wind door de winderige Zuid-Hollandse weilanden, de geur van Murray´s wax, strakke spijkerbroeken, etc.

avatar van ArthurDZ
3,0
geplaatst:
Oei, ik ben hier toch een beetje teleurgesteld in Morrissey. World Peace en Low In High School vond ik geweldige platen, daar komt deze helaas niet bij in de buurt. Lagen mijn verwachtingen te hoog na Bobby Don't You Think They Know? Wellicht, maar naast deze prachtsong vind ik alleen Knockabout World nog goed, de rest trek ik matig tot slecht. Misschien moet deze plaat nog wat groeien bij mij, dus binnen een paar weken nog maar eens proberen en wie weet bevalt ie dan beter. En anders... ach, deze man heeft solo en met The Smiths genoeg moois uitgebracht, genoeg andere albums om uit te kiezen wanneer ik in een Morrissey-stemming ben!

avatar van cosmic kid
cosmic kid (moderator)
geplaatst:
Beste allen, ik heb talloze berichten verwijderd en/of aangepast. Vanaf hier weer over dit album en niet over de politieke overtuigingen Morrissey. Daar zijn andere plekken voor. Toekomstige berichten worden zonder pardon verwijderd en notoire overtreders van mijn vraag lopen het risico op een ban.

avatar van vincentcorjanus
4,0
geplaatst:
Qua timing zit Moz helemaal goed. In deze vreemde tijden kunnen we zijn stem en zijn muziek goed gebruiken. Naast de sterke singles staan er aantal puike tracks op deze langspeler. Voor mij springt vooral ‘My Hurling Days Are Done’ eruit. ‘Mama, mama and teddy bear
Were the first full firm spectrum of time.’ Zo simpel en zo krachtig. Een mooi beeld. Zijn stem lijkt zelfs niet aan kracht in te boeten en ook de moderne twist in de songs is erg verfrissend. Is dit eentje voor het jaarlijstje? Jáwel!

avatar van Lontanovicolo
geplaatst:
Weet iemand of er nog een uitgave komt met bonus-tracks ?

avatar van Frenz
geplaatst:
Ik draai nog wel eens een enkel nummer van z'n vorige en "Bobby....." vinnik wel lekker, maar dit album gaat geen Bitterzoet:-behandeling krijgen (= vaker draaien in de hoop dat het wat wordt terwijl je beter weet).
Wilde er iets meer over lezen, toch wel, maar deze juf van de Guardian vond het niks, geloof ik, prachtige zin, maar snap er geen reet zonder het woordenboek:
His coyness undermines his apparent glee as a truth-teller, while his recourse to superannuated lamentation ignores the potential for later-in-life artists such as Bowie and Cohen to outdo their youthful glories. At this rate, he’ll never sit alongside them.

avatar van Rudi S
geplaatst:
Frenz schreef:
maar deze juf van de Guardian vond het niks, geloof [/i]


Moz had al even voorafgaand van dit album een fittie met The Guardian over een button en een t-shirt

avatar van Frenz
geplaatst:
Dat las ik ja, de mod spoorde me aan om even bij te lezen, maar er was niet zoveel nieuws, hij vindt dieren en Engelsen nog steeds lief.

Bij de opener is het eerst wel even schrikken, datdanweerwel

avatar van rbbrbass
geplaatst:
Ik wacht nog even met de aanschaf want er komt nog een 'indie only' versie op gekleurd vinyl

avatar van erwinz
4,0
geplaatst:
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Morrissey - I'm Not A Dog On A Chain - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Morrissey - I'm Not A Dog On A Chain
Morrissey is al jaren hopeloos uit vorm en maakt het zijn fans ook niet makkelijk met vreemde uitspraken, maar het deze week verschenen I’m Not A Dog On A Chain is een reuzenstap in de goede richting

Zeker achteraf bezien viel er de afgelopen jaren weinig te genieten op de albums van Morrissey. Hoe goed I’m Not A Dog On A Chain over een aantal weken bevalt zal de tijd moeten leren, maar vooralsnog lijkt het nieuwe album van de Britse muzikant veel beter dan zijn voorgangers uit de afgelopen 15 jaar. Morrissey verrast met goede songs, een wat meer open geluid en met sterke vocalen. Hier en daar hoor je wat van The Smiths en zijn vroege solowerk, maar Morrissey verrijkt zijn geluid ook op trefzekere wijze met elektronische impulsen. Het levert een album op dat je song na song enthousiast doet opveren en dat was de laatste jaren wel anders.

Ik heb al sinds de begindagen van The Smiths een enorm zwak voor Morrissey, waardoor een nieuw album van de Britse muzikant voor mij nog steeds iets is om naar uit te kijken. Aan de andere kant maakt Morrissey het me de afgelopen jaren niet makkelijk om van hem te houden.

Hierbij gaat het niet direct over zijn dubieuze politieke uitspraken, want die heeft hij altijd al gedaan. Zo zal zijn wens om Margaret Thatcher onder de guillotine te leggen niet bij iedereen in goede aarde zijn gevallen en hetzelfde geldt voor zijn oproep om disco’s plat te branden en DJ’s op te hangen. Politieke uitspraken van Morrissey neem ik daarom met flinke korrel zout, maar ook in muzikaal opzicht was er de afgelopen jaren toch weinig om echt vrolijk van te worden.

Natuurlijk moeten we van Morrissey niet direct een album van het niveau van Vauxhall And I te verwachten en misschien ook geen Viva Hate, Your Arsenal of You Are The Quarry, maar de afgelopen jaren was het wel heel pover. Ik gaf zijn albums steeds het voordeel van de twijfel, maar achteraf bezien is You Are The Quarry het laatste Morrissey album dat ik echt met plezier uit de kast trek.

Het deze week verschenen I’m Not A Dog On A Chain is gestoken in een werkelijk spuuglelijke hoes en ook andere voortekenen waren niet best. Zo werkt Morrissey op zijn nieuwe album opnieuw met producer Joe Chiccarelli, vooralsnog geen echt gelukkige combinatie en lijkt de rol van rechterhand Boz Boorer, in ieder geval als songwriter, uitgespeeld (Boz Boorer is als muzikant nog wel nadrukkelijk aanwezig op het album).

I’m Not A Dog On A Chain opent echter veelbelovend. Jim Jim Falls valt op door wat ouderwets aandoende elektronica, heerlijk scheurend gitaarwerk en natuurlijk de uit duizenden herkenbare zang van Morrissey, maar het is vooral een hele goede popsong. Het is het soort popsong dat ik al een tijd niet meer van Morrissey had gehoord en het is zeker niet de enige track waar Morrissey verrast met de grandeur die zijn oudere werk kenmerkt.

Ik was tot dusver niet zo onder de indruk van het werk van Joe Chiccarelli, maar voor I’m Not A Dog On A Chain heeft hij degelijk werk afgeleverd. Het geluid op het nieuwe Morrissey album borduurt aan de ene kant voort op zijn vroege werk, maar is ook voorzien van een elektronische impuls die gelukkig niet te modern en klinkt, wat in het geval van Morrissey wat kunstmatig over zou komen.

Jim Jim Falls wordt gevolgd door het eveneens uitstekende Love Is On Its Way Out, waarin Morrissey ook in vocaal opzicht weer excelleert. Na een duet met disco-queen Thema Houston dat in muzikaal opzicht interessant is, maar qua zang wat over de top, volgen een aantal songs die zich laten beluisteren als vintage Morrissey, waarbij zowel flarden van zijn solowerk als flarden van The Smiths opduiken.

Ook in de wat meer ingetogen songs valt op hoe mooi het allemaal is ingekleurd en hoe de instrumentatie toch vooral in dienst staat van de stem van Morrissey. Hier en daar duikt een randje kitsch of bombast op in de muziek van de muzikant uit Manchester, maar de meeste songs op I’m Not A Dog On A Chain blijven toch vrij makkelijk aan de goede kant van de streep.

Hoe goed het album echt is zal de tijd moeten leren, maar de eerste dagen valt I’m Not A Dog On A Chain me zeker niet tegen. Natuurlijk geen Vauxhall And I en ook geen You Are The Quarry, maar veel beter dan alles dat Morrissey de afgelopen 15 jaar heeft gemaakt. Erwin Zijleman

avatar van aERodynamIC
4,5
geplaatst:
rbbrbass schreef:
Ik wacht nog even met de aanschaf want er komt nog een 'indie only' versie op gekleurd vinyl

Rood? Die heb ik al sinds vorige week donderdag in huis. Of gaat er weer een ander kleurtje komen?

avatar van iamsander
geplaatst:
Lekker de nieuwe Morrissey. Niets mis met de mening van Morrissey.

'Everyday is like sunday' blijft een klassieker en dijk van een nummer.

avatar van MeesBowieFan1
geplaatst:
Om eerlijk te zijn was ik voor het verschijnen van dit album totaal onbekend met Morrissey, ondanks The Smiths in mijn top 10 lijst van artiesten staat.

Na zijn repertoire globaal wat geluisterd te hebben en na het luisteren van dit album is mijn eerste indruk als voglt:

Voorop staat dat Morrissey naar mijn mening het niveau van de band The Smiths absoluut niet haalt.
Ik geloof dat de meeste nummers kwalitatief goed zijn, maar de enorm politiek geëngageerde teksten die er tegenover staan maakt dit voor mij muziek die ik niet snel op zou zetten.
Dit komt omdat veel van zijn nummers, met name uit zijn nieuwste album, nogal drammerig op mij over komen. Niet omdat ik zijn politieke mening niet accepteer, maar omdat ik vind dat in zijn muziek de balans tussen zogenaamd de 'entertainment' en het 'maatschappelijke doel' van de artiest, zoek is.

Tijdens mijn eerste luisterbeurt valt met name het gebruik van autotune op. Op sommige momenten is het zo nadrukkelijk aanwezig, zoals op het einde van knockabout world dat het wel een artistieke keuze moet zijn in plaats van noodzaak.

avatar van Nevele
4,0
Ik lees de meeste reviews van (meestal) Britse bladen die dit album toch behoorlijk onderuit halen, maar daarin voornamelijk over de persoon Morrissey aan het spreken zijn, en niet over het album.
Nou vind ik dit persoonlijk zijn beste werk sinds You Are The Quarry. Ik ben blij dat hij wat meer aan het experimenteren met zijn stijl is geslagen, iet swaar ik denk dat Joe Chiccarelli wel eens verantwoordelijk zou kunnen zijn.
Ik kom in veel nummers, behalve natuurlijk duidelijk Morrissey, ook Depeche Mode (Once I saw the River Clean), Motown, Talking Heads en zelfs een beetje Lou Reed tegen.
Ik luister dit album met veel plezier, hoe gemeen, cynisch, optimistisch of (slecht)zelf-reflecterend Steven Patrick ook is.

4,0
Wat een heerlijke plaat weer van Morrissey! Ik moest bij de losse singles even wennen aan het jaren 80 geluid, ondanks dat ik groot liefhebber ben van jaren 80 muziek, maar inmiddels vind ik hem prachtig van voor naar achter. Wie maakt er nog zo'n vernieuwend album op die leeftijd!? Ik hoor er zelfs een beetje Dreampop in (What Kind of People live these Houses?).. Het gezeik over dat het niet net zo goed is als The Smiths word zo ik moe van, die bestaan al 35 jaar niet meer, get over it. Morrissey is relevant, zelfs nu nog. Hij heeft volledig z'n eigen sound en blijft maar goede muziek maken..

P.s. ook de albumcover mag er gewoon zijn!

Gast
geplaatst: vandaag om 19:52 uur

geplaatst: vandaag om 19:52 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.