menu

John Mayall with Eric Clapton - Blues Breakers (1966)

mijn stem
4,05 (224)
224 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Blues / Rock
Label: Decca

  1. All Your Love (3:35)
  2. Hideaway (3:14)
  3. Little Girl (2:33)
  4. Another Man (1:44)
  5. Double Crossing Time (3:02)
  6. What'd I Say (4:26)
  7. Key to Love (2:06)
  8. Parchman Farm (2:19)
  9. Have You Heard (5:54)
  10. Ramblin' on My Mind (3:07)
  11. Steppin' Out (2:28)
  12. It Ain't Right (2:41)
  13. All Your Love [Stereo Mix] * (3:35)
  14. Hideaway [Stereo Mix] * (3:14)
  15. Little Girl [Stereo Mix] * (2:33)
  16. Another Man [Stereo Mix] * (1:45)
  17. Double Crossing Time [Stereo Mix] * (3:01)
  18. What'd I Say [Stereo Mix] * (4:26)
  19. Key to Love [Stereo Mix] * (2:05)
  20. Parchman Farm [Stereo Mix] * (2:21)
  21. Have You Heard [Stereo Mix] * (5:52)
  22. Ramblin' on My Mind [Stereo Mix] * (3:07)
  23. Steppin' Out [Stereo Mix] * (2:27)
  24. It Ain't Right [Stereo Mix] * (2:41)
  25. Crawling Up a Hill [BBC 'Saturday Club' Session] * (2:06)
  26. Crocodile Walk [BBC 'Saturday Club' Session] * (2:22)
  27. Bye Bye Bird [BBC 'Saturday Club' Session] * (2:47)
  28. I'm Your Witchdoctor [Immediate 45 IM012] * (2:09)
  29. Telephone Blues [Immediate 45 IM012] * (3:56)
  30. Bernard Jenkins [Purdah 45 3502] * (3:47)
  31. Lonely Years [Purdah 45 3502] * (3:17)
  32. Cheatin' Woman [BBC 'Saturday Club' Session] * (2:01)
  33. Nowhere to Turn [BBC 'Saturday Club' Session] * (1:40)
  34. I'm Your Witchdoctor [BBC 'Saturday Club' Session] * (2:08)
  35. On Top of the World [Tk 2] [Unreleased Stereo Mix] * (2:49)
  36. Key to Love [BBC 'Saturday Club' Session] * (2:01)
  37. On Top of the World [BBC 'Saturday Club' Session] * (2:32)
  38. They Call It Stormy Monday [Recorded Live at Flamingo Club, London] * (4:33)
  39. Intro Into Maudie [Recorded Live at Flamingo Club, London] * (2:25)
  40. It Hurts to Be in Love [Recorded Live at Flamingo Club, London] * (3:21)
  41. Have You Ever Loved a Woman [Recorded Live at Flamingo Club, London] * (6:42)
  42. Bye Bye Bird [Recorded Live at Flamingo Club, London] * (3:49)
  43. Hoochie Coochie Man [Recorded Live at Flamingo Club, London] * (3:53)
toon 31 bonustracks
totale tijdsduur: 37:09 (2:12:34)
zoeken in:
5,0
Prachtig album hiervoor mag je me s'nachts wakker maken

4,0
Een onwaarschijnlijk ondergewaardeerd album, in ieder geval op deze site. Luister naar Eric's solo in "Double crossed time" en je weet waar Jimi Hendrix de mosterd haalde. Dat heeft deze zelf ook toegegeven. Het frisse ruige geluid dat Clapton hier uit zijn (toen nog) Gibson en Marshall versterker haalde is veel geimiteerd maar zelden geevenaard. Topalbum.

JonnieBrasco
daytripper schreef:
Een onwaarschijnlijk ondergewaardeerd album, in ieder geval op deze site.

Bij een gemiddelde van 4,35* vind ik dat je nou niet bepaald van 'ondergewaardeerd' kan spreken...

avatar van vanh
4,0
Topperrrr!!

avatar van Paulus_2
5,0
Dit album is het doorbraakalbum van John Mayall's Bluesbreakers. Hiermee kwam de op dat moment onder de oppervlakte opererende Britse bluesscene voor het eerst pontificaal voor het voetlicht.
Veelzijdig album, waaruit blijkt dat Mayall Clapton de goede kant opstuurde. Eric's gitaar is voor die tijd snoeihard opgenomen en dat kostte enige overedingskracht bij de toenmalige geluidstechnici. Lees verder het uiterst informatieve CD boekje. Fraaie fotoos van de bandleden in de studio tijdens de opnamen. Eric met Les Paul Sunburst en Marshall Combo ala Freddie King.
John Mayall geeft commentaar op de tracks van het album
Ben je nieuwsgierig geworden?
Lees dan de Nederlandse WIKI pagina gewijd aan dit schitterende album er maar eens op na.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Blues_Breakers_with_Eric_Clapton

avatar van Frunnick
4,5
JonnieBrasco schreef:
Bij een gemiddelde van 4,35* vind ik dat je nou niet bepaald van 'ondergewaardeerd' kan spreken...

Ik denk niet zozeer dat het op om het gemiddelde gaat. Maar vooral dat er maar zo weinig mensen op deze site er naar om hebben gekeken.

Maar dan is deze plaat misschien op de site ondergewaardeerd. Verder zijn de mensen er wel over eens dat deze plaat zo'n beetje de standaard heeft gezet voor deze vorm van blues.

avatar van sq
4,0
sq
zeer mee eens en ik ben ook een van die mensen

5,0
Prima jongens toendertijd.
Nog mee ge-jammed in *Achter de Arnhemse Poortwal* te Amersfoort in Mei 1966.
Na een optreden in Sportzaal Orion.
wij in het voorprogramma met de toen
beruchte *Ei Ei en de Klutsers*.

Jaja echt sixties !!

4,5
Een van de belangrijkste albums in het ontstaan van rock muziek. Clapton laat zijn Les Paul klinken als een echte heavy gitaar. Jammer dat hij deze stijl van spelen kort daarna heeft verlaten en later ook nooit meer heeft kunnen terugvinden (alle pogingen ten spijt). Vanaf het verschijnen van deze plaat is "blanke blues" ook geen slap aftreksel meer van The Real Thing, maar een stijl op zich. Zonder "What'd I say" (met die vervelende drumsolo) zou het een 5 zijn geworden.

DonDijk
mischien had ik te hoge verwachtingen, maar geen moment had ik het gevoel dat deze cd aan Derek and the Dominoes' Layla.. kan tippen.
hoewel ik hier stiekem wel op had gehoopt.het is wel een goede cd natuurlijk, 3.5 vooralsnog.

avatar van Thuurke
Goeie plaat van de twee grootsten van de British blues en met John McVie (van Fleetwood Mac) en Hughie Flint. Deze CD is ook te krijgen met 24 nummers (DERAM); de 12 nummers in originele mono versie en daarna opnieuw in een stereo mix. Clapton en Mayall hebben nog een paar andere nummers samen opgenomen (Lonely Years en Bernard Jenkins) die op een paar Mayall verzamelalbums staan. Daarnaast komt Clapton nog even een aantal van deze nummers meespelen op het 70th Birthday Concert van John Mayall. Sommige van deze nummers kom je nog vaker tegen op de live platen van Eric Clapton. Dit is de bluesstandaard voor latere bands als Led Zeppelin, Cream, Hendrix, Animals, Spencer Davies Group, Fleetwood Mac, etc.

EVANSHEWSON
hagi51 schreef:
Een van de belangrijkste albums in het ontstaan van rock muziek. Clapton laat zijn Les Paul klinken als een echte heavy gitaar. Jammer dat hij deze stijl van spelen kort daarna heeft verlaten en later ook nooit meer heeft kunnen terugvinden (alle pogingen ten spijt). Vanaf het verschijnen van deze plaat is "blanke blues" ook geen slap aftreksel meer van The Real Thing, maar een stijl op zich. Zonder "What'd I say" (met die vervelende drumsolo) zou het een 5 zijn geworden.

Geheel akkoord hiemee.
Tijdloos, klassiek rockalbum, eigenlijk verplichte kost in iedere serieuze collectie.
4 geef ik, ****

DonDijk
Toch stiekem met een half puntje verhogen, toch wel erg lekker dit. 4.0

Harald
Een Klassieker!!!!!

avatar van devel-hunt
5,0
Met dit album vestigde Eric Clapton zijn naam en werd hij GOD genoemd, een echte klassieker in de beste blanke blues traditie!

DonDijk
Beetje overdreven vind ik..Er is niemand die zo gitaar kan spelen als God, ook al heet je Eric Clapton

avatar van Thuurke
God bestaat niet dus kan hij geen gitaar spelen. God is een verzinseltje van de te ver doorge-evolueerde mensheid.

avatar van devel-hunt
5,0
Clapton laat hier horen waarom hij één van de eerste echte gitaar hero's is geworden. En of je nu John Mayell heet, deze plaat word volledig gedragen door Clapton, bovendien de eerste blanke bluesplaat ever. Clapton was in deze tijd een echte purist, deed nergens commerciele knielvallen, maar leefde voor de muziek en dat hoor je!!

avatar van vin13
5,0
Volledig mee eens, alleen jammer dat de cd geen bonustracks heeft zoals bij A hard road. 2 x dezelfde nrs in mono en stereo.
Monogeluid is niks mee trouwens, uitgebracht toen ik min 3 was.
Op het hoesje staan 4 mensen en in het nieuwe boekje worden Mayall, Clapton en McVie die drie met name genoemd en in hele kleine letters op achterhoes staat drums Hughie Flint. (Inderdaad is Clapton hier de prominenste).

avatar van Thuurke
Vin13, dan moet je de 2CD DeLuxe editie kopen. CD 1 is de bovenstaande cd in mono en stereo (24 nummers). CD 2 zijn 19 extra nummers van Clapton met de Bluesbreakers, inclusief Lonely Years en Bernard Jenkins (2 officieel uitgebrachte nummers).

Verder kan ik je de London Howlin' Wolf Sessions aanraden. Deze plaat van Howlin' Wolf is gemaakt met Charlie Watts, Bill Wyman, Steve Winwood en Eric Clapton op zijn best. Deze is ook als DeLuxe 2CD uitgebracht.

avatar van Dexter
4,5
Thuurke schreef:
Vin13, dan moet je de 2CD DeLuxe editie kopen. CD 1 is de bovenstaande cd in mono en stereo (24 nummers). CD 2 zijn 19 extra nummers van Clapton met de Bluesbreakers, inclusief Lonely Years en Bernard Jenkins (2 officieel uitgebrachte nummers).

Is deze bonuscd hetzelfde als de bootleg 'Bluesbreaking'?

1. Crawling Up a Hill
2. Crocodile Walk
3. Bye Bye Bird
4. I'm Your Witchdoctor
5. Telephone Blues
6. On Top of the World
7. Maudie
8. It Hurts to Be in Love
9. Have You Ever Loved a Woman
10. Bye Bye Bird
11. Hoochie Coochie Man
12. (They Call It) Stormy Monday
13. Lonely Years
14. Bernard Jenkins
15. On Top of the World
16. Key to Love
17. Hideaway
18. Little Girl
19. Tears in My Eyes
20. Parchman Farm

avatar van vin13
5,0
Bedankt Thuurke. Heb de plaat voor 5 euro gekocht en als ik die bonuscd geschikt kan kopen zal ik het niet nalaten. A hard road en Laurel Canyon vind ik ook goed. Vind Mick Taylor ook super en Howlin, wolf heeft zo,, lekkere bromstem.

avatar van Thuurke
Dexter, hij lijkt er wel op, alleen een andere volgorde, even op Amazon.com kijken en dan zie je wat erop staat. Lonely Years en Bernard Jenkins zijn op single uitgebracht en de rest zijn allemaal BBC live versies.

avatar van Bartjeking
4,5
Wat een geweldige plaat is dit. Tevens mijn eerste kennismaking met John Mayall, die ik a.s zondag in de Effenaar ga bekijken. Ben benieuwd of de huidige bluesbrakers in de buurt komen van dit niveau. Heb namelijk weinig geluisterd naar het recentere werk van deze europese bluesgoeroe.

avatar van Stijn_Slayer
4,5
Deze ga ik binnenkort eens halen, heb er hoge verwachtingen bij. 1 Oktober ga ik John Mayall ook live aan het werk zien

Is deze plaat nou echt blues of is het meer bluesrock?

DonDijk
Moeilijke vraag. Wat versta je onder echt blues?

avatar van Stijn_Slayer
4,5
Nja echte zwarte Blues verwacht ik niet, maar iets in de richting van Stevie Ray Vaughan?

DonDijk
Jawel, zoiets kun je op zich wel verwachten maar dan met minder gitaarpower. Het zijn veelal covers van Ray Charles, Otis Rush enz. voorzien van een bluesy randje. Zelf luisteren is toch mijn devies, ik denk dat je het mooi zal vinden.

avatar van Stijn_Slayer
4,5
Zal dit weekend eens kijken, had hem voor 5 euro bij van Leest gezien

DonDijk
Doen!

Gast
geplaatst: vandaag om 18:46 uur

geplaatst: vandaag om 18:46 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.