menu

Bob Dylan - The Times They Are A-Changin' (1964)

mijn stem
3,97 (424)
424 stemmen

Verenigde Staten
Folk
Label: Columbia

  1. The Times They Are A-Changin' (3:15)
  2. The Ballad of Hollis Brown (5:05)
  3. With God on Our Side (7:08)
  4. One Too Many Mornings (2:40)
  5. North Country Blues (4:33)
  6. Only a Pawn in Their Game (3:32)
  7. Boots of Spanish Leather (4:39)
  8. When the Ship Comes In (3:17)
  9. The Lonesome Death of Hattie Carroll (5:47)
  10. Restless Farewell (5:34)
totale tijdsduur: 45:30
zoeken in:
avatar van viking1
4,0
Als je deze goed vind illumsphere kan ik je the freewheelin' bod dylan en bringing it all back home en mtv unplugged aanraden.
Deze is iets zwaarder kwa teksten maar de eerde genoemden liggen iets in het verlengde van deze ze zijn in elk geval akoestisch.

sugartummy
de hoes is als de plaat:somber.1:the times..=sterk 2:ballad of=dreigend 3:with god=te lang 4:one too many=prachtig 5:north country blues=geen blues 6:only a pawn=sterk 7:boots of=oorstrelend 8:when the ship=goed 9:death=ietje saai 10:restless=mooi

avatar van Hendrik68
4,0
Dylan kan niet genoeg besproken worden, ook deze niet, maar het mag ook in 2 dagen hoor. Ik doe er 2 maanden over om 1 CD te doorgronden, jij rost het hele oeuvre van Dylanstein er in 1 avond doorheen. Knap.

avatar van matthieu7
5,0
Ik snap niet dat 'Boots of Spanish Leather' hier wordt genoemd als een van de zwakste nummers van het album. Een van mijn lievelingsnummers van Dylan. Dit komt vooral door tekst, die heel erg sprekend is en waar je heel mooi de conversatie kan volgen tussen man en vrouw, of tussen Bob Dylan en Suze Rotolo.

avatar van RollingStone__
4,0
matthieu7 schreef:
Ik snap niet dat 'Boots of Spanish Leather' hier wordt genoemd als een van de zwakste nummers van het album. Een van mijn lievelingsnummers van Dylan. Dit komt vooral door tekst, die heel erg sprekend is en waar je heel mooi de conversatie kan volgen tussen man en vrouw, of tussen Bob Dylan en Suze Rotolo.


Ben ik mee akkoord, maar zie Restless Farewell laag staan. Dat vind ik toch raar, wat een tekst en wat een nummer...

avatar van dreambrotherjb
4,5
matthieu7 schreef:
Ik snap niet dat 'Boots of Spanish Leather' hier wordt genoemd als een van de zwakste nummers van het album. Een van mijn lievelingsnummers van Dylan. Dit komt vooral door tekst, die heel erg sprekend is en waar je heel mooi de conversatie kan volgen tussen man en vrouw, of tussen Bob Dylan en Suze Rotolo.


Boots of Spanish Leather is inderdaad oorstrelend!

avatar van dreambrotherjb
4,5
sugartummy schreef:
de hoes is als de plaat:somber.1:the times..=sterk 2:ballad of=dreigend 3:with god=te lang 4:one too many=prachtig 5:north country blues=geen blues 6:only a pawn=sterk 7:boots of=oorstrelend 8:when the ship=goed 9:death=ietje saai 10:restless=mooi


Vreemde beetje weinig respectvolle manier van 'recenseren' :-/

Trouwens, the Lonesome Death = saai? Jij hebt geen hart?

avatar van LucM
4,5
In de jaren '60 heeft Bob Dylan alleen maar goede albums uitgebracht. Een akoestisch (folk)album en op muzikaal vlak misschien niet spectaculair maar tekstueel des te meer en dan is er de unieke stem en voordracht (toegegeven, je moet ervan houden). Het titelnummer is natuurlijk een evergreen maar de overige songs zoals Boots of Spanish Leather doen er niet veel voor onder.

avatar van Stalin
dreambrotherjb schreef:
(quote)


Boots of Spanish Leather is inderdaad oorstrelend!


Dit is wat mij betreft toch wel de allermooiste versie die ik ooit gehoord heb...
Liverpool 2001

avatar van dreambrotherjb
4,5
Stalin schreef:
(quote)


Dit is wat mij betreft toch wel de allermooiste versie die ik ooit gehoord heb...
Liverpool 2001


Ik moet zeggen dat onze Belgische Puerto Ricaan er hier ook een niet te onderschatte mooie (eigen) versie van brengt: YouTube - sessie // Gabriel Rios - 'Boots of Spanish Leather'

avatar van Stalin
Boots of Spanish Leather in Rome op 6 november.

avatar van Sanderzzz
4,5
Prachtig derde album van Bob Dylan. Ik had voor het laatst deze nog eens samen beluisterd met Freewheelin' en het is echt moeilijk te zeggen welk album beter is (in mijn opinie). Freewheelin' heeft nummers die er echt wel uitspringen (Hard Rain, Blowin' In The Wind zijn nummers die ik meerdere malen opzet...) , maar heeft ook een paar nummers die wat minder zijn.

Deze daarentegen heeft ook nummers die er uitspringen, maar op een andere , meer donkere manier (het eerste nummer is prachtig, maar je moet er zin in hebben door het donkere kantje). In tegenstelling tot het vorige album vind ik hier elk nummer geslaagd omdat het album wat samenhangender is dan het vorige. Het is een serieus, donker album over heel de lijn. Er zijn zelfs nummers die me kippenvel hebben bezorgd (The Lonesome death bv ...) . Ook Bob Dylan z'n stem vind ik ongelooflijk mooi op dit album.

Een moeilijke keuze dus. 5* voor beide platen.

Lv92
Voor de liefhebber: Vanaf ongeveer 3:30
Beeldkwaliteit is niet geweldig. Maar het is dan ook 50 jaar geleden.

avatar van Kramer
3,5
Wat kijkt hij boos, ons Bobbeken. Hij is wat babyvet kwijtgeraakt, is een tobberige angy young man in sepiatinten geworden. De toon die zijn intrede deed op zijn tweede album wordt hier uitgebouwd: Dylan is een kritische wereldburger die zijn inspiratie haalt uit het onrecht in de wereld. Het is niet voor niks dat de titel van één van zijn meest iconische liederen, The Times They Are A-Changin', ook de naam van deze plaat is geworden.

Opvallend is de afwezigheid van lolbroekerij op dit album. Waar op de eerste twee platen het leed werd afgewisseld met humor of op zijn minst wat luchtigheid, is hier weinig plaat meer voor een lach of een kwinkslag. De kleurloze hoes spreekt wederom boekdelen. Ook de instrumentatie is zo mogelijk nog soberder geworden: al zou je denken dat op het geluid van de akoestische gitaar op Dylans eerste twee albums niet veel beknibbeld kon worden, deze plaat, met zijn bijna volledige gebrek aan frivoliteit, bewijst het tegendeel.

Het klinkt nu alsof dit album een ongelofelijk zware zit is. Dat is in een bepaald opzicht ook zo, echt vrolijk word je er niet van. Er valt echter genoeg te genieten, simpelweg omdat er een handvol topsongs op staat. Bobs melodieën zijn verfijnd, zijn teksten machtig, zijn stem perfect voor het materiaal. Soms komt alles bij elkaar, bijvoorbeeld op het droevige maar o zo mooie North Country Blues. Dylan bezingt de ellende, maar ergens, tussen de regels door, is er hoop te horen. De toon is zwaar, hard realistisch, maar vooral ook strijdbaar. Zoals Lennaert Nijgh vertaalde: Er Komen Andere Tijden.

Dit album ligt me minder na aan het hart dan Dylans eerste twee. Dat is gevoelsmatig, het toontje mag van mij iets minder prekerig. Misschien gaat in de loop der tijd mijn beoordeling echter nog wel een halfje omhoog, want wat zit er veel schoonheid onder de oppervlakte... En wat had ik graag eens een peuk gerookt met deze leeftijdsgenoot van me, na een optreden op een folkfestival, overhemden opengeknoopt, ogen dichtgeknepen tegen de felle zon...

Fedde
Uitstekend commentaar. Nu verwacht ik dat je ook alle overige albums op zo' n voortreffelijke wijze gaat bespreken. Ik lees het graag!

avatar van Kramer
3,5
Fedde schreef:
Uitstekend commentaar. Nu verwacht ik dat je ook alle overige albums op zo' n voortreffelijke wijze gaat bespreken. Ik lees het graag!

Bedankt! Het is inderdaad het plan Dylan's oeuvre te voltooien, al weet ik nog niet of ik het einde van de reis red - ik hoor de laatste tijd een hoop akelig nieuws over die Mount-Everestbeklimmingen...

Fedde
Goede reis. Er zijn meer mensen van Dylan afgevallen onderweg dan van de Mount Everest.

avatar van Kramer
3,5
Kramer schreef:
Hij is wat babyvet kwijtgeraakt, is een tobberige angy young man in sepiatinten geworden.


Ik bedoelde angry natuurlijk, angry young man.

avatar van Wandelaar
Kramer schreef:
Ik bedoelde angry natuurlijk, angry young man.
Ah, dat werpt een heel ander licht op je stuk.

avatar van Jake Bugg
3,0
Prachtige cover maar de muziek op deze plaat ligt me niet zo. Het titelnummer is mooi maar de stijl van zingen op dit album irriteert me keer op keer. Ik dacht dat het na een aantal luisterbeurten zou beteren, integendeel...

3*

avatar van bennerd
4,0
Wonderschoon album.

avatar van aminam19
North country blues is zo langzamerhand mijn favoriete dylan nummer geworden.
Fantastische tekst en de manier hoe dylan die brengt is prachtig, zo ontzettend veel gevoel in zijn stem daar.

avatar van AbleMable
5,0
De derde alweer van Bob Dylan. En ook nu was ik nog steeds niet geboren (zou alleen niet meer lang duren).
Deze plaat is somberder dan de eerste twee maar leuke tijd was het toen natuurlijk ook niet met de Cuba crisis (volgens mij hebben we nooit zo dicht tegen WW III aangezeten als toen), de rassenstrijd, de Vietnam oorlog en vlak na verschijnen van deze LP, de moord op JFK.
En ja de luchtigheid van de eerste twee LP's is hier wel op verdwenen maar het is juist het sombere wat me erg aanspreekt aan deze plaat. Ook klinkt Dylan zijn stem wat donkerder en dat doet mij alleen maar deugd.
Ik vind deze plaat iig een prachtig tijdsdocument en ben bij beluisteren nu weer erg enthousiast.

Gast
geplaatst: vandaag om 07:17 uur

geplaatst: vandaag om 07:17 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.