Love - Forever Changes (1967)

Welkom in mijn 5* rijtje!
Wat een fantastische plaat zeg. Vol energie! Topper!

Helemaal mee eens. Het op 10 alarm begint al te loeien in huize GeMaster.

En daar hoort ie ook!!!!

Op 1 wel te verstaan, kijk.. met jou kan ik praten!

Om daarna na een tijdje weer te dalen wel.

Met luxe cover en bonustracks in de uitverkoop '3 voor 25 euro' momenteel. Op de waarderingen afgegaan hier, blind gekocht en geen spijt.

Nog niks van gemerkt

Bij mij wel altans .

beste album ooit voor mij!! 1 voor 1 sterke nummers maar you set the scene vind ik redelijk buitenaards

da capo is trouwens ook een zeer goeie plaats

wat een mytische band toch

Vul dan maar snel een top 10 in

Waar ligt dat ergens?

Bij mijn eerste luisterbeurten denk ik: een kruising van Pink Floyd's "Piper at the gates of dawn" en Moody Blues' "Days of future passed" (beiden eveneeens uit 1967), maar dan wel minder dan voornoemde platen.

Arthur Lee rest in peace

Vandaag binnengekregen en ondertussen 2 luisterbeurten verder. Echt een hele mooie cd met lekker breed gearrangeerde nummers, zit vol energie!
Heerlijke strijkers, lekker gitaarwerk, lekkere drums en hele mooie zang!
Alles valt op zijn plek op deze plaat lijkt wel, echt top geproduceerd!
Heb deze cd op de gok gekocht en zeker geen spijt van.
Ik doe niet kinderachtig, gooi er meteen 4,5 ster tegenaan.

Kon mijn vinyl exemplaar niet meer draaien; letterlijk stuk gedraaid. Heb gisteren de versie die hier besproken wordt gekocht. Het komt niet vaak voor maar de cd klinkt beter dan de originele zwarte schijf. Daarom een 0,5 extra; 5
Hoger kan niet?

Overigens ook gekocht in Da Capo in Utrecht. Is dat niet prachtig : een collectors winkel die is vernoemd naar een plaat van Love? Er hangen ook foto's in de winkel toen Arthur Lee himself er een keer heeft gespeeld.

Dat is inderdaad wel gaaf ja. Is het niet het tweede huis van obsessed?

huh?

Ja nee niet leuk..lamaar

Nooit geweest

Vandaag voor het eerst gehoord. Eén woord: Geweldig!

Ja... dat valt niet mee. Als ik onderstaande niet per se moest opschrijven van de heer aERo, kwam er hier nooit een lang bericht te staan van mij. Het is niet makkelijk hier iets zinnigs over op virtueel papier te zetten

Ik las net even de discussie bij dit album door, en niemand schijnt een sluitende verklaring te hebben waarom dit zo'n geweldige plaat is. Even luisteren dan maar, denk je dan, als je er zelf ook niet helemaal uitkomt. Ligt ie bij mijn ouders in Leiden... . Maar goed, met wat hulp van Soulseek komen we er ook.

Dan vallen de eerste klanken van Alone Again Or de kamer binnen. Als je dan voor de eerste keer luisteren denkt met licht psychedelische sixtiespoprock te maken te hebben, hoor je ineens een soort Spaans, bijna traditioneel, riedeltje langskomen. Maar het klinkt toch potverdorie wel een partij lekker in de oren. Prachtige blazers, meteen verkocht.

Dat Spaanse element komt af en toe ook nog wel terug (bijvoorbeeld in Maybe the People...), maar wat mij steeds meer gaat opvallen: Arthur Lee vertelt liedjes. Hij leest ons een heel mooi boekje voor. En dat intrigeert denk ik zo aan Love. Het zit allemaal verdraaid vernuftig in elkaar, en hoewel er af en toe best wel wat moeilijkdoenerij tussen zit, weet je toch: Arthur gaat zo weer een mooi verhaaltje zingen en dan begrijp ik het allemaal weer helemaal

Dit geeft Forever Changes een soort toegankelijkheid, zonder dat de nummers ook maar gaan vervelen. Dit maakt Forever Changes tijdloos en de schitterende luisterplaat die het is. Eigenlijk zijn dit kinderliedjes voor grote mensen, met een heel knap en vernuftig muzikaal jasje. Ik verhoog hem weer naar 5*, hij heeft een tijdje op 4.5* gestaan, en zet hem ook maar weer terug in mijn toptien. Want als ik in zulke vage termen verval bij een poging tot recenseren moet er iets heel goed zijn aan de muziek. Laat ik het daar maar bij houden.

Lukas: je hebt jezelf overtroffen

Je hebt gelijk wanneer je zegt dat het juist bij dit album zo moeilijk is te omschrijven wat dit nu zo bijzonder maakt. Ik ben er na bijna 20 jaar nog steeds niet achter (en trek dan maar dezelfde conclusies als jij doet).

Als ik dan nog eens lees dat ook Ruby1966 zo enthousiast is geworden, dan moeten we concluderen dat de mensen die dit album kennen een waardevolle cd in handen hebben.

Ja, heel gek is dat met deze plaat, ik heb hem nog geen week in huis en hij staat nu al met 5* in mijn top 10. De eerste luisterbeurt gaf meteen een ontzettende "kick". In tijden heb ik me niet meer zo enthousiast gevoeld als bij het beluisteren van deze cd.
De "sixties" heb ik eigenlijk altijd wat links laten liggen, ik was meer gericht op muziek van de jaren '80 t/m nu.
Maar na de ontdekking van Surrealistic Pillow van Jefferson Airplane, Goodbye and Hello van Tim Buckley en nu deze cd, ben ik van plan om me veel meer te gaan verdiepen in al het moois wat de jaren 60 voortgebracht hebben.

Ruby gaat de Beatles (her)ontdekken!

Maar nog even over de plaat, hij is en blijft echt geweldig! Dikke 5* blijft dat ook gewoon staan, heerlijk afwisselend album!

Sorry Hill, maar Forever Changes en de andere 2 albums die ik hierboven noemde, plaats ik mijlenver boven The Beatles hoor.

Forever Changes maakt iets in mij los wat alle Beatles albums bijelkaar niet zal lukken!

Nieuw binnen op 10!

Recensie volgt, tipje van de sluier is Andmoreagain mijn favoriete nummer is.

En dat vind ik nou net weer de minste

Smaken verschillen he

goed zo Ruby


Alone Again Or is bij mij favoriet

Love's " Forever Changes" zou het Amerikaans antwoord zijn op "Sgt.Pepper". Als dat zo is dan is het een prachtig antwoord. Absoluut een van de muzikale hoogtepunten uit de sixties!

'You Set the Scene' is denk ik het enigste nummer waarbij ik áltijd kippevel krijg. Fantastisch gewoon, wanneer die strijkers en trompetten invallen op het einde...