Vandenberg - 2020 (2020)

[/quote] De meeste nieuwe releases van het Frontiers Label klinken ook als dit. [/quote]

Oké, dan zal ik dat label eens wat meer in e gaten gaan houden. Thanks!

De meeste nieuwe releases van het Frontiers Label klinken ook als dit. [/quote]

Oké, dan zal ik dat label eens wat meer in e gaten gaan houden. Thanks! [/quote]
Tip: start met de band Last in Line

Vandenberg is wellicht de meest succesvolle Nederlandse hardrock formatie. Maar in mijn ogen hebben ze maar 1 echt sterke album op hun naam staan (Heading For A Storm). Na 3 albums ging Adje zich voegen bij Whitesnake en aangezien ik Whitesnake geen bal aan vond was Adje dan ook niet meer in mijn vizier.
Jaren later vond ik hem weer terug in Vandenberg's Moonkings. Alleraardigst stevige bluesrock waarvan ik MK II best goed vond. Live konden zij een goede show neerzetten en ik denk dat Adje toen dacht van dit smaakt naar meer! Zodoende keert hij terug als Hardrock band en mijn interresse was weer gewekt.
phoee maar dit valt me toch weer tegen.... Het is klassieke Hardrock met een hoog 13 in een dozijn gehalte...Ook ik ben niet zo gecharmeerd van de zanger, dan is Jan Hoving toch beter hoor.
Skyfall is het enige nummer dat een beetje indruk maakt, verder is Hell and High water wel lekker gedreven met een keyboard op het eind wat het nummer omhoog tilt.
Met de productie zit het wel snor en Adje bespeelt de gitaar weer met grote klasse hoor, daar ligt het niet aan. Met Moonkings was er veel meer variatie, spanningsbogen en inventieve opbouw. Met veel moeite haalt 2020 3 sterren

Adje kan altijd wel een potje breken bij mij maar van dit 'comeback' album wordt ik niet razend enthousiast. Sterker nog, het geheel valt mij tegen. Het songmateriaal vind ik over de hele linie genomen zwak tot redelijk. Ad doet het naar behoren maar hij kan de songs ook niet naar een hoger niveau tillen.
Romero is geen slechte zanger maar vind ik erg vermoeiend, het is net alsof hij steeds een octaaf te hoog zit, ik snap dat de energieke songs ook vragen om een zanger met power maar nu werkt hij mij op de zenuwen. Een wat 'bluesier' benadering zou al schelen, wat meer rust en afwisseling met zijn stem zou het songmateriaal goed gedaan hebben. Kortom, comebacks leveren vaker een lichte teleurstelling op dan een ijzersterke terugkeer aan het front. Vandenberg vormt daar wat mij betreft ook weer een voorbeeld van.
Aangezien er voor mij buiten wellicht Skyfall om geen hoogtepunten zijn aan te wijzen kan ik niet anders dan concluderen dat deze worp maar net aan de goede kant van de streep blijft maar daar is dan ook alles mee gezegd.

Night, light, wind, sky, storm

Shadows, freight, hell, burning

De wisselbeker voor eendimensionale songtitels gaat in ieder geval naar Vandenberg. Ze doen zowaar beter dan het merendeel van de metalbands.

Best een lekker plaatje, maar origineel is het allemaal niet. Daar gaat het ook niet om, natuurlijk, ik vermaak me vooral prima met deze 40 minuten hard rock, hoewel - eerlijk is eerlijk - de eerste helft van de plaat de beste songs herbergt.

3 sterren

Volledig mee eens, ik kom alleen op 3,5 ster omdat Adje altijd wel een potje bij mij kan breken zoals milesdavisjr al zei.

Heb het nog een paar keer geprobeerd, maar ik kom niet boven de 3 sterren uit. De songs zijn zó weinig origineel dat je op een gegeven moment denkt: waarom luister ik dit. De teksten zijn zó clichématig en kinderachtig dat het een beetje pijn doet. De geforceerde zang helpt ook niet echt mee. Productie en Adjes gitaarspel tillen de plaat tot een (krappe) voldoende.

Veel titels zijn geleend van songs van andere artiesten. Is dat een bewussie?

Die gedachte is bij mij ook al opgekomen. Ik vind het niet storend bij zo’n no nonsense hard rock album.

Ik draai het nieuwe album verdacht vaak, nu nog hopen dat ze een keer in de buurt komen spelen.

eigenlijk armoe dat nu nog Burning Heart op dit album moet staan

Doe dan eens een remake van Different Worlds.

Of gewoon géén remake!? Beter dan het origineel wordt het toch nooit...gewoon kappen met die onzin!

Remakes zijn de bijl aan de stam van de creativiteit van de studio-artiest. Hebben ze een keer tijd en geld om zo'n plaat in elkaar te flansen, gaan ze het weer verdoen met het opwarmen van oude kliekjes. Deze Burning Heart is ook weer te uitnodigend om helemaal tot aan de grond to af te branden. Wat een zielloze verzameling geluidsfragmentjes. Je gaat toch ook niet op je vijfenzestigste een tekening namaken die je ooit eens in je tekenklasje hebt gemaakt?

Ik denk dat het platenlabel er wel iets mee te maken heeft.

"Met deze nieuwe bezetting spoel ik de nare smaak van toen weg. Dit is een nieuw begin" Aldus de man in De Gelderlander van 1 april. Een persbericht ging tegelijkertijd met het nummer de wereld in. Wilde zeker iets hebben om te laten horen. Overigens valt er ook te lezen dat deze versie door Moonkings is opgenomen en dat enkel Romero het inzong.

Ja Adje was niet echt blij met de reeks rechtszaken die Bert en Dick aangespannen hebben. Laten we het erbij laten dat de remake van Burning Heart overbodig is maar dat er IMHO genoeg leuks op dit album staat. Ik heb het volgens mij al vaker gedraaid dan de laatste van Tool.

Nu heb ik het. Ronnie Romero is het jongere broertje van Steve Lee van Gotthard. Nog altijd met iets minder blues in zijn donder though.

Je haalt me de woorden uit de mond! Echt, ik dacht vanmiddag ineens; Steve Lee! Daar lijkt Romero nog het meest op qua klank en kleur. Maar dan wel een stuk(je) minder inderdaad.

Hardrockplaat vol cliches. Leuk als achtergrondmuziek maar meer ook niet. Punt aftrek vanwege de ridicule versie van Burning heart.

Wat een oersaaie 'comeback'. De dynamiekloze Ronnie Romero op zang dit keer en de inspiratieloze Adje VandenBerg op de automatische piloot. Dertien-in-een-dozijn hard rock, recht uit de jaren tachtig. Af en toe even meeknikken, want echt slecht is het nou ook weer niet, maar vaker luisteren wil ik dit toch niet. Ik hou van foute hard rock, maar dan liever een band als H.E.A.T., One Desire of Temple Balls. Daar zit toch meer pit en enthousiasme in; en ook die bands brengen niets nieuws.

Support Your Locals

Nou prima dan, lokale Nederlandse bands, zoals Mother Bass, die niet eens beluisterd worden omdat ze de naam Adje VandenBerg niet hebben, maar die zeker wel meer te vertellen hebben. Zo goed?

Foute hardrock....het zal wel

het komt op mij over als een op classic-rock gebaseerde plaat, met een stevig en redelijk eigentijds melodic rock geluid. Dat wil zeggen, iets dat ik de meeste aanverwante bands ook hoor doen de laatste 15 jaar. Zo gigantisch jaren 80 klinkt dit allemaal niet dus. Dan zou de mix wateriger moeten zijn, zou er veel meer synthesizer aanwezig moeten zijn en koortjes in de refreinen. Ik zou het niet erg vinden als dit zo was op een goede manier, maar er zijn er maar weinig die dat nog doen. Ja Lebrock wel

Ja, die laatste ep van Lebrock is weer smullen. Maar ik zie niet zo in wat er mis is met deze Vandenberg. Maar ja, ik vond de laatste Angel ook al prima haha. Geen analitische luisterbeurten bij dit soort muziek, gewoon go with the flow, en die zit er wel in.

Als het alleen over de 'flow' gaat kan ik daar wel inkomen, maar het eenvormige en ongeïnspireerde karakter van dit schijfje vraagt juist om een analyse

Ik luister hem al 2 weken in de auto, ik ben zeer tevreden.
Ik kijk alweer uit naar het volgende album

Lekker wegluisterende rockplaat die ik al meerdere malen met plezier beluisterd heb. De muziek: het gitaarwerk van Vandenberg, de bas en drums zijn zwaar Oké. Romero is op zich ook wel een goede zanger alleen verveelt zijn stem zo hier en daar wel een beetje. Dat mag de pret echter niet drukken. Mijn favorieten zijn 'Hell and high water', 'Light up the sky' en 'Skyfall'.